Faculty of Sex

ඇනායිස් නීන් කියන්නෙ මගේ කැමතිම ඉරොතික ලේඛිකාවක්. ඒ එයා ශෘංගාර දේ විවෘතව ලියන හින්ද විතරක් නෙමෙයි. ආශාව ගැන, ආත්මය ගැන, අභ්‍යන්තර සැගවුනු ජීවිතය ගැන විසිවෙනි සියවසේදී රැඩිකල් විදිහට ලියපු කාන්තා දෘෂ්ටියක් හින්ද. ලෝකයේ ස්ත්‍රී ආශාව කේන්ද්‍රය බවට පත්කරගෙන ප්‍රකාශමාන වුනු මුල්ම කාන්තාවන් අතරින් කෙනෙක් ඇනායිස්. පුළුවන් කෙනෙක් ඉන්නවා නම් ඇ     නායිස් ලියපු එයාගෙ දිනපොත් කියවන්න. මාව පුදුමයට පත් කරමින් බොරුල්ලෙ කනත්තෙත් ඇනායිස්ගෙ කියමනක් උපුටාගෙන සොහොනක ගහලා තිබුන. මේ අපි පරිවර්තනය කරන කතාව එන්නෙ ‘ඩෙල්ටා ඔෆ් වීනස්’ කියන ඇනායිස් නීන්ගෙ කතා පොතෙන්. ඒක ලියවෙන්නෙ 1940 ගනංවල මුල් කාලෙදි. මේක ඇය ලියන්නෙ කොමිෂන්ගත වැඩක් විදිහට. ඒ කියන්නෙ කවුරුන් හෝ ධනවතෙකුගේ පුද්ගලික එකතුවකට ලියවුනු...

ඉලංගො රාම්ගෙ නෙළුම් කුළුණ බලලා ඉවර වුනාම මට හිතුනෙ එහෙම. ඒක පටන් ගත්ත වෙලාවෙ ඉඳන් ඉවර වෙනකල්ම ප්‍රේක්ෂාගාරය මහ සද්දෙන් හිනාවෙවී බලපු ෆිල්ම් එකක්. ලංකාවෙ පළවෙනි ‘ඩික් කොමඩි’ වර්ගයේ සිනමා කෘතිය. කවුරු හරි ‘ඇමරිකන් පයි’ බලලා තියෙනවා නම් මේ තමයි ‘ශ්‍රී ලංකන් පයි’. අති උත්කර්ෂවත් වැඩක්. ලංකාවෙ මෑතක ‘ඩික්’ කොමඩි වර්ගයේ වේදිකා නාට්‍යයක් කලේ අසංක සායක්කාර. ඒ ‘මං කෙලින් මිනිහෙක්’. ඩික් කොමඩි කියන්නෙ පුරුෂ ලිංගයක් හෝ ඒ සම්බන්ධ විහිලු කතා මුල් කරගන්න කොමඩිවලට. ‘ඩික් ජෝක්ස්’ කියන එක කොමීඩියන්ලා අතර ප්‍රකට දෙයක්. පුරුෂ ශිෂ්නය ගැන විහිලු කිරීමෙන් සමාජ සංස්කෘතික දේශපාලන කතාවක් කියන්න හරි...