Tag: birth control

  • ඩොක්ටර් සිවාගේ වෛද්‍ය උපදෙස්

    ඩොක්ටර් සිවාගේ වෛද්‍ය උපදෙස්

    දොස්තර සිව සූරියම් මං අඳුරගත්තෙ ෆේස්බුක් එකෙන්. ලංකාවෙ ඉන්න තරමක් දොස්තරලා සෙක්ස්වලට බයයි. ඇත්තටම මට මුනගැහුනු බහුතරයක් දොස්තරලා ලිංගික තෘප්තිය ගැන කතා කරන්නෙත් නැති තරම්. ඒ අයට තියෙන්නෙ සෙක්ස් නෙගටිව් අදහසක්.

    මේ අතර දොස්තර සිව සූරියම් විවෘතව තමන් ලෝක වටේ ලබපු විවිධ ලිංගික අත්දැකීම් ගැන ලියන්න පටන් ගත්තා. ඒ අත්දැකීම් ආඩම්බරෙන් සමරන්න ගත්තා. ඇත්තටම ඒක දොස්තර ප්‍රජාව අතර විතරක් නෙමෙයි සාමාන්‍ය ෆේස්බුක් ප්‍රජාව අතරත් ආන්දෝලනාත්මක සටහන් පෙලක් වුනා.

    ‍දොස්තර සිව සූරියම් කොළඹ වෛද්‍ය විද්‍යාලයෙන් උපාධිය අරගෙන හමුදාවෙ වැඩකරලා, කොළඹ, රත්නපුර ආදී රෝහල් ගණනාවකත් සේවය කරලා ජපානයෙත් වෛද්‍යවරයෙක් විදිහට කාලයක් වැඩකරපු කෙනෙක්. වැඩියෙන්ම ලෝක වටේ හොඳට කරක් ගහපු කෙනෙක්. ඒ හින්ද සිවා ජීවිතේ දිහා බලන හැටි විවෘතයි. පටු සීමාවල හිරවෙලා නෑ.

    පුළුවන් අය සිව සූරියම් ෆේස්බුක් පිටුවට ගොඩවෙලා මේ සටහන් කියවන්න. මේවා පොතක් විදිහට මුද්‍රණය වෙන්න වටින කතන්දර කියලයි මං හිතන්නෙ.

    ඩොක්ට සිවාගේ වෛද්‍ය උපදෙස්

    සෙක්ස් කරද්දී කොන්ඩම් එක කැඩුනොත්?

    බයවෙන්න එපා.
    ලාබම විදිහ – පහුවෙනිදම උදේ ෆාමසියකට ගොස් මිතුරි පැකට් එකක් අරගෙන මුල් සුදු පෙති 3ක් ඔබගේ සහකාරියට දෙන්න. මල්ලි ඒක බොන්නෙපා….

    පැය 12කට පසු තවත් පෙති 3ක් දෙන්න.
    සුළු බඩේ අමාරු, ඔක්කාරය ඇතිවිය හැකියි.
    පමාවුනොත්… ඇබෝශන්…
    මම ඒක කරන්නේ නෑ නමුත් ඒ සඳහා නාරිවෛද්‍ය කෙනෙක් ලඟට යැවිය හැකියි.
    හොඳම උපක්‍රමය – Postinor 1 හෝ Postinor 2 පෙති පාවිච්චි කිරීම. වෛද්‍යවරයකුගේ ප්‍රිස්ක්‍රිප්ශන් එකක් අවශ්‍යයි. හදිසියක් නෑ. සම්බන්ධයෙන් පසු පැය 72ක් තියෙනවා… දවස් තුනක්.
    කාලි මෑනිට පූජා තියලා… ඇඹුල් අඹ ගැට කාලා වැඩක්ම නෑ.
    ගුඩ් ලක්. නමුත් කොන්ඩම් නොදා හැමදාම සෙක්ස් කරලා මේ පෙති බොන්නෙපා.
    මම?

    Postinor 1 පෙට්ටි කිහිපයක් සෑමවිටම මගේ ලාච්චුවේ!

  • කසාදෙට කලින් සෙක්ස් කරන එක හොඳද?

    කසාදෙට කලින් සෙක්ස් කරන එක හොඳද?

    මේක ඇත්තටම අහන්නවත් වලංගු ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි. කසාදෙට කලින් සෙක්ස් නොකරන්නෙ කවුද? කසාදයයි සෙකසුයි අතර තියෙන සම්බන්දෙ මොකක්ද? ඇත්තටම මේ මාතෘකාවෙ ප්‍රශ්නෙ වික්ටෝරියානු ප්‍රශ්නයක්. 1940 ගණංවල තත්වයක්. 1960න් පස්සෙ ලෝකෙ සෙක්ස් කියන එක වෙනස් වෙනවා. උපත්පාලන ක්‍රම දියුණු වෙනවත් එක්ක සෙක්ස් සහ ළමයි හැදීම කියන කාරණය දෙකක් වෙනවා. ආපහු HIV අවදානම එනකල් මිනිස්සු තමන්ගේ ජීවිත උපරිමෙන් බුක්ති විඳිනවා. ආගමික ප්‍රජාවත් කොයිතරම් අසාර්ථක වුනත් තමන්ගේ සෙක්ස් යටපත් කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය අතාරින්නෙ නෑ. කොහොමෙන් හරි ගබ්සාවට විරෝධය පවත්වා ගනිමින් මිනිස්සුන්ගේ සෙක්ස් කොන්ට්‍රෝල් කිරීමේ තමන්ගේ ලෝකෝත්තර කාර්යය ඒ ගොල්ලො කරගෙන යනවා. සිවුරුකාරයො කොන්‍ඩම් මැෂින් ගිනි තියනවා.

    මේ වෙද්දි බටහිර රටක නම් අවුරුදු 20 වෙද්දි 75%‍ට වැඩි පිරිසක් ලිංගිකව හැසිරිලා තියෙනවා. ලංකාවෙත් හරි පර්යේෂණයක් නැතත් ප්‍රතිශතය මීට ආසන්න වෙන්න ඕන. කසාද බඳින්න කලින් කිසිම කෙනෙක් ඇසුරු නොකරපු ‍ගැහැණියක් හෝ පිරිමියෙක් කියන්නෙ ටිකක් අමුතු තත්වයක්. ඒක සුදුසුකමකට වඩා නුසුදුසුකමක්.මේක 1960න් පස්සෙ ඇතිවුනු විනාශකාරී තත්වයක් විදිහට මතයක් තිබුණත් පර්යේෂකයො පෙන්නලා දෙනවා 1940 ගනං වලත් මේ තත්වය මේ විදිහටම පැවතුනා කියල. සමාජය ඒක විවෘතව බාරනොගැනීම විතරයි වෙනස.

    මේ කතාව ගැන ලියන්න හිතුනෙ මෑතක ලිංගික අධ්‍යාපනය සම්බන්ධ සාකච්ඡාවකදි මට අහන්න ලැබුනු වෛද්‍ය මතයක් හින්ද. එතනදි මහජන සෞඛ්‍ය අංශයේ ප්‍රවීනයෙක් කියා හිටියෙ කසාද බැඳපු අයට පමණක් ලිංගිකව හැසිරීමේ ආරක්ෂිත ක්‍රම ප්‍රචාරය කළ යුතු බවත් කසාදයට පෙර නම් ලිංගිකව හැසිරෙන්න එපා කියන එක දැඩිව සමාජගත කළ යුතු බවත්.

    මේක විද්‍යාත්මකද කියල ඒ වෙලාවෙ මං ප්‍රශ්න කළා. මං එහෙම ඇහුවෙ අපි යමක් විද්‍යාත්මකයි කියන්නෙ ඒක අපි පිලිගන්නා වටිනාකම්වලින් තොර නම් විතරයි. ඒකට අපි කියනවා ‘වැලියු ෆ්‍රී’ කියල. බොහෝ විට විද්‍යාව කියල අපිට උගන්වන කාරණා පිටිපස්සෙ පරණ සාම්ප්‍රදායික ඇදහීම් තියෙනවා. ලංකාවෙ දොස්තර පාදෙණිය කියන්නෙ මේකට ජීවමාන උදාහරණයක්. විද්‍යාව උපදේශකයෙකු වන තිස්ස ජනනායක තවත් ඒ වගේ කෙනෙක්. ලංකාවෙ අන්-බයස්ඩ් සයන්ස් කතා කරන අය ඉන්නෙ අතේ ඇඟිලි ගාණටයි. කාලෙකට කලින් විද්‍යාවෙන් කිව්වා සමලිංගිකත්වය රෝගයක් කියල. ඒක මෑතක් වෙන තුරු ලංකාවෙත් උගන්වමින් තිබුන. ඒක තනිකරම විද්‍යාත්මක නොවන නමුත් විද්‍යාත්මක සහතිකය ඇතුලෙන් ප්‍රචාරය කරන ආගමික අගතියක්. කසාදයට කලින් ලිංගිකව හැසිරීමෙන් වැලැක්වීමත් ඒ හා සමානම ක්‍රියාවක්.

    මේ වගේ පිළිවෙත් නිසා සමාජයේ මිනිස්සු පීඩාවට පත් කරන අගතීන් නඩත්තු වෙනවා. විවාහය කියන්නෙ විද්‍යාත්මක සංසිද්ධියක් නෙමෙයි. ඒක තනිකරම සංස්කෘතික කාරණයක්. ඒ වගේම විෂම ලිංගික නිර්මාණයක්. සමලිංගික විවාහ තාමත් අපේ වගේ රටවල නීතිගත නැති තත්වයක් තියෙන්නෙ. ඒ වගේම අවුරුදු දොලහෙදි පමණ ලිංගික හැඟීම් උපදින ජීව විද්‍යාත්මක වෙනස්කම් සිදුවන දරුවෙක් විවාහයට පත්වෙන්නෙ අවුරුදු විසි අට හෝ තිහ නැත්නම් ඊටත් පස්සෙ. (අඩු වයස් මුස්ලිම් විවාහ හැර). ඒ අතර තුර කසාදය තෙක් පතිවත රැකීම විද්‍යාත්මක අර්ථයකින් ප්‍රවර්ධනය කිරීමෙන් වෙන්නෙ වක්‍රාකාරයෙන් කන්‍යාභාවය පිළිබඳ සියලු තත්වයන්වලට උඩගෙඩි දීමක්. ලිංගික අධ්‍යාපනය බෙදාහරින පිරිස් මේ විදිහෙ සංස්කෘතික අන්ධභාවයකින් හැසිරීම ඉතාම අවාසනාවක්.

    ඒ වගේම සෙක්ස් කරන්න අවශ්‍ය නිසා කසාද බඳින්න සිද්ද වෙන එක මොන අපරාදයක්ද? කසාදය ප්‍රවණතාවයක් හැටියට අඩුවෙමින් යන තත්වයක් පෙන්නුම් කරන්නෙ. තරුණ පිරිස් විශේෂයෙන් කාන්තාවන් තමන් ගත කරන අලුත් ජීවිත තත්වයන් එක්ක කල්පනා කරනවා කසාදයක් තමන්ට අවශ්‍යද කියල. කසාදය විසින් ආකර්ශනීය ජීවිතයක් නූතන පරම්පරාවට පිළිගන්වන්න අපොහොසත් වෙලා තියෙනවා. ඒත් කසාද බඳින්න අකමැතියි කියන්නෙ සෙක්ස් කරන්න අකමැතියි කියන එක නෙමෙයි.
    ලංකාවෙ ලිංගික අධ්‍යාපනය සම්බන්ධ ව්‍යාපෘතිවලට බොහෝ විට ආධාර ලැබෙන්නෙ වෙනත් රටවල ප්‍රජනන සෞඛ්‍ය වැඩසටහන් හරහායි. මේ ව්‍යාපෘති ලංකාව තුල දියත් කරන්න ඒ අයට සිද්ද වෙනවා විවිධ රජයේ වෛද්‍ය කණ්ඩායම් එක්ක කටයුතු කරන්න. ඒ අයගෙ අධීක්ෂණය යටතෙයි මේ ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක වෙන්නෙ. ඒකෙ අදහස වඩා නිවැරදි තොරතුරු සමාජගත කිරීම වුනත් ඇත්තටම එතනදි සිද්ද වෙන්නෙ සදාචාර සීමාවන් මතින් තොරතුරු වාරණය කරන එකයි. ලංකාවෙ ලිංගික අධ්‍යාපනය පිළිබඳ මේ දුක්ඛදායක යතාර්ථය හිතාමතා නඩත්තු කරන ආගමික එකක්.

    ඇබ්ස්ටිනන්ස්- ඔන්ලි ඒ කියන්නෙ ලිංගික ක්‍රියාවෙන් වැලකී සිටීමේ අධ්‍යාපනය පමණක් තරුණ පිරිස්වලට ලබාදීම නීතිවිරෝධී විදිහටයි ලෝකෙ පිලිගන්නෙ. එක පැත්තකින් සියලු පර්යේෂණ මගින් ඒක අසාර්ථක ක්‍රමවේදයක් බවට ඔප්පු වෙලා තියෙනවා. අනිත් පැත්තෙන් ඒක තමන්ගේ අගතීන් පාවිච්චි කරමින් තරුණ පරපුරේ තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිය සහ ඔවුන්ගේ ලිංගිකව එක්වීමට ඇති අයිතිය යන දෙකම බාධාකරන බවට ඇමරිකානු අධිකරණයෙන් පිලිඅරන් තියෙනවා. ඒත් ලංකාවෙ මේක අපි දිගටම කරගෙන යනවා.
    කසාදයට පෙර ලිංගිකව හැසිරීමෙන් අනවශ්‍ය ගැබ්ගැනීම්, සමාජ රෝග, පසුතැවීම්, සිත්රිදීම්, මානසික ආතතිය, ලැජ්ජාව ආදී කාරණාවලට මුහුණ දෙන්න පුළුවන්. හැබැයි මේ තත්වය ‍මොනොගමික කසාදය තුල නොපවතින ඕනම විෂම ලිංගික සම්බන්ධතාවයකට පොදුයි. කොන්ඩමයක් පැළඳීමෙන් ජීව විද්‍යාත්මක වශයෙන් සිදුවිය හැකි ආපදා සියල්ල මැනවින් කළමනාකරණය කරගන්න පුළුවන් අතර අනෙක් මානසික ආපදා ඇත්තෙන්ම ජීවිතය විඳින්න නම් අවශ්‍ය ඒවා වෙනවා.

    තාමත් අපිට හොඳ උපත් පාලන ක්‍රමයක් නැතිවීමේ අවාසිය තියෙනවා. කොන්ඩමය හැරුනු කොට අන් සියලු උපත් පාලන ක්‍රම කාන්තාවන් ඉලක්ක කරගන්නවා. ඒ අයගෙ හෝ‍මෝන එක්ක සෙල්ලං කරනවා. බොහෝ විට සාර්ථක වුනත් මූඩ් ස්වින්ග්ස් සහ තරබාරු වීම් ආදී තත්වයන්ට මුහුණ දෙන්න සිදුවන කාන්තාවො ඉන්නවා. ඒ වගේම මෝනිං ආෆ්ටර් පිල් හෙවත් ලංකාවෙ නම් පොස්ටිනො කියල හඳුන්වන පෙති පාවිච්චිය ශීග්‍රයෙන් ඉහල යාමක් දකින්න තියෙනවා. ඒකෙ අදහස තරුණ පිරිස් නිතර මේ පෙති මත පවතින තත්වයක් ඇතිවෙලා කියන එක. ඉතාම හදිසි තත්වයක් යටතේ පාවිච්චි කරන්න නියමිත මේ පෙති නිතර පාවිච්චියෙන් නරක ප්‍රතිඵල ඇති කරනවා.ලිංගික නිදහස ඇත්තටම විඳින්න තියෙන එකම මග කොන්ඩම් එකයි. ඒකෙන් නිරුවත් සතුට පිළිබඳ හැඟීම තරමක් අඩු කළත් දෙන්නාටම සමානව පසු ආපදාවලින් තොරව සතුටු වෙන්න පුළුවන්.

    මේ හැරුනු විට කසාදයට පෙර ලිංගිකව හැසිරීමෙන් වැලකෙන අය ගැන කරපු පර්යේෂනවලදි ඒ අය වඩාත් පක්ෂපාතී, දිගුකාලීන සම්බන්ධතාවලට නැඹුරු, දික්කසාද වීම් අඩු අය බව පෙනී ගිහින් තියෙනවා. ඒත් මේ ගැන නැවත අභියෝග කළ පර්යේෂකයන් පෙන්වා දෙන්නෙ මේ දත්ත ඉතාම විකෘතිසහගත බවයි. ඒ වගේම කසාදයට පෙර ලිංගිකව හැසිරීමෙන් වලකින පිරිස එන්න එන්නම කුඩාවෙමින් යන අතර ‍එවන් සුලු ප්‍රතිශතයකින් මෙවන් නිගමනවලට එළඹීම විද්‍යාත්මක නෑ කියල ඔවුන් පෙන්වා‍ දෙනවා.

    ඒ කොහොම වුනත් මේ කියන ප්‍රතිඵල පොසිටිව් ඒවා නම් නෙමෙයි. කසාදයෙහි දැඩිව එල්ලී සිටින, සියල්ල සඳහා අනෙකා මත පදනම් වෙන, දික්කසාදයක් දරාගැනීමේ ශක්තිමත් මානසිකත්වයෙන් තොර, දුර්වල පුද්ගල පෞර්ෂයන් නිර්මාණය වෙන බවක් තමයි එතන පේන්න තියෙන්නෙ. ඒ වගේම තමන්ගේ එකම ලිංගික අත්දැකීමෙන් තෘප්තිමත් වීමත්, එය කුමක් වුනත් බාරගෙන ඉදිරි ජීවිත කාලයම එලෙසම පැවතීමත් වඩා ළංවෙන්නෙ වහල්බවකට මිස ආදරයකට නෙමෙයි. එතනදි අපි තෝරාගැනීම කියන කාරණය අහිමි කරනවා.සෙක්ස් කියන්නෙ ඉතාම හොඳ දෙයක්. සෙක්ස්වලින් ඩෝපමින්, ඔක්සිටොසීන් ආදී රසායනයන් මුදාහරිමින් අපිව සතුටට, සැනසිල්ලට පත් කරන අතර අපේ අන්තර්පුද්ගල සම්බන්ධතා වැඩිදියුණු කරනවා. අපිව නිරෝගී කරනවා. අපි ෆේස්බුක් වගේ කලාපයකට ආවම දකින්න තියෙන දේශපාලනය, වාද විවාද, අපහාස, අවලාද, සෙල්ෆි සටන් බොහොමයක් ලිංගික අතෘප්තිමත්භාවයේ ප්‍රතිඵල. හැබැයි ජීවිතේ අනිත් හැමදෙයක්ම වගේ සෙක්ස් වලින් මේ හොඳ ප්‍රතිඵල අත්පත් කරගන්න නම් ඒක අර්ථවත් සම්බන්ධයක් වෙන්න ඕන. නැත්නම් හිස්කමක්, මානසිකව බිඳවැටීමක් විතරක් ඉතුරු වෙන්න පුළුවන්. සෙක්ස් කියන්නෙ ආධ්‍යාත්මිකව, මානුෂිකව පිරුණු අත්දැකීමක් වෙන්න ඕන.

    එහෙම නැතුව අපි දකින දකින අය එක්ක සෙක්ස් කරනවා නම් ඒකට අපි කියනවා ජන්ක්-සෙක්ස් කියල. හරියට ජන්ක් ෆුඩ් වගේම ඒකෙන් අපිට නරක ප්‍රතිඵල අත්කරලා දෙන්න පුළුවන්. ඒක හුදු ඇබ්බැහියක්, නොනවතින් පරිභෝජනයක් විතරයි. ඒ සතුට හරියටම අපි මතට ඇබ්බැහි වීමක් වගේ. මොහොතක තෘප්තිය සහ නතර නොවන හඹායාමක්. ඒ වෙනුවට සෙක්ස් කියන්නෙ අපි සවිඥානකව යෙදෙන සිරුරෙන් සහ මනසින් විඳින අත්දැකීමක් බවට පත් කරගන්න ඕන. ඒක අපිව පොහොසත් කරන දෙයක් වෙන්න ඕන. නිරෝගී ලිංගික ඇසුරක් කියන්නෙ ඒකට.

    ලිංගික අධ්‍යාපනය කියන්නෙ එවන් නිරෝගී ලිංගික ඇසුරකට අවශ්‍ය දැනුම ලබාදෙන එකටයි. නැතුව ‍රෝගී සමාජයක් පවත්වාගෙන යන එකට නෙමෙයි.

  • සෙක්ස් කරන්න ගැබ් නොගන්න

    සෙක්ස් කරන්න ගැබ් නොගන්න

    උපත් පාලනය කියන්නෙ මිනිසාගේ ලිංගික නිදහස අත්පත් කරගැනීමෙදි වැදගත්ම විප්ලවය. එතෙක් දරුවන් හැදීම සහ ලිංගික සතුට අතර ගැටගැහිලා තිබුනු අගුල ගැලවුනේ මේ විද්‍යාවෙ පෙරලියෙන් පස්සෙ. උපත් පාලනය කියන එකේ මූලික අදහස වෙන්නෙම සෙක්ස් කරන්නෙ තෘප්තිය වෙනුවෙන් මිස දරුවන් හැදීමේ පරමාර්ථයෙන්ම නෙමෙයි කියන එක.

    දැන් අවුරුද්දක කාලයක් ළමයි හදන්නෙ නැතුව ඉන්න කියල ලංකාවෙ වෛද්‍යවරු අවවාද කරනවා. ඒක සලකා බැලිය යුතු ඇත්ත කාරණයක්. වසංගතයෙ අවදානම වගේම වංගතයෙන් බිඳවැටෙන ආර්තිකයෙ අවදානමත් ඒ දරුවට දරන්න වෙනවා. මේක ළමෙයක් මේ ලෝකෙට ඉපදෙන්න හොඳ වෙලාවක් නෙමෙයි. විශේෂයෙන්ම ලංකාව වගේ රටක.

    හැබැයි මේක වෛද්‍යවරු කිව්වට රටේ ජනතාවට උපත්පාලනය ගැන තියෙන්නෙ කොහොම දැනීමක්ද? උපත්පාලනය කියන්නෙ ජාතිය වඳකිරීමේ සැලැස්මක්. ඒක තමයි රාජපක්ෂ ආන්ඩුව විසින් ජනගත කළ මතය. ලිංගික අධ්‍යාපනයට එරෙහිව වගේම හාමුදුරුවරු, පූජකවරු උපත්පාලනයට එරෙහිවත් පාරට බැස්සා.

    කොවිඩ් නිසා ලොක්ඩවුන්වෙලා ගෙදර ඉන්න අතරෙ වැඩිවැඩියෙන් මිනිස්සු සංසර්ගයේ යෙදෙනවා. සමහර විට කොන්ඩම් එකක්, උපත්පාලන පෙති පැකට් එකක් මේ වෙලාවෙ ගෙදරක අවශ්‍යම ලැයිස්තුවෙ නැතුව ඇති. එතකොට ප්‍රායෝගිකව මේක කරන්නෙ කොහොමද? මේ කාරණයෙ වැදගත්කම අවධාරණය කිරීමට සහ ඒක පිළිබඳ දැනුම ජනතාව අතරට අරන් යන්න රජය විසින් කරන වැඩකොටස මොකක්ද? වඳ කොත්තු, වඳ බ්‍රා, පැලෝපීය නාල ගැන භීතිකා ජනිත කළ රජයකට (චන්න ජයසුමන කියන ඇමතිවරයා එහි ප්‍රමුඛයෙක්) උපත්පාලනය කරන්න කියල ජනතාවගෙන් ඉල්ලා සිටින්න සිදුවීම උත්ප්‍රාසයක්. ඒ කොහොම වුනත් අර භීතිය ජනනය කරන්න මීඩියාවල වෙන්කරපු කාලයෙන් කොයිතරම් ප්‍රතිශතයක් උපත්පාලන දැනුම වෙනුවෙන් ලබාදෙයිද?

    ලංකාවෙ උපත්පාලන ක්‍රමවේද පිළිබඳ දැනුම පවතින්නෙ අන්තිම අවම මට්ටමක. කොන්ඩම් එක පැළඳීම රේන්කෝට් ලා නෑමක් වැනිය කියල පැත්තකට දැම්මම බහුලව පවතින්නෙ උපත් පාලන පෙති. එහෙම වුනත් ලෝකෙ මේ වෙද්දි නිර්මාණය වුනු උපත්පාලන ක්‍රමවේදයන් බොහොමයක් තියෙනවා. ඒ ක්‍රමවලින් හොඳම ක්‍රමය තෝරගන්න එක පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වෙනස් වෙනවා. ඒ වගේම එකම පුද්ගලයෙකුගේ වුනත් ගැලපෙන උපත් පාලන ක්‍රමය කාලය අනුව වෙනස් වෙන්න පුළුවන්.

    ආණ්ඩුව කතා නොකරන හින්ද උපත් පාලනය ගැන අපි කතා කරන්න හිතුවා. උපත් පාලන ක්‍රමයක් තෝරගනිද්දි අපි අපෙන් විමසන්න ඕන ප්‍රශ්න කීපයක් තියෙනවා.

    1. අපි කොයිතරමක විතර ආරක්ෂිත බවක් බලාපොරොත්තු වෙනවද?
    2. ඒ වෙනුවෙන් අපිට දරන්න පුළුවන් වියදම කොයිතරම්ද?
    3. ප්‍රිවසි නැත්තං රහස්‍යභාවය කොයිතරම් වැදගත්ද?
    4. ස්ථිර සහකරුවෙක් ඉන්නවද?
    5. ලිංගික රෝගවලින් ආරක්ෂාව ගැනත් සැලකිලිමත් වීම අවශ්‍යද?
    6. පීරියඩ්ස් නැත්නම් ආර්තවයට එහි බලපෑම අවුලක්ද?
    7. ඒ වෙනුවෙන් කොයිතරමක විතර වෙහෙසක් දරන්න ලෑස්තිද?
    8. ඉදිරියේදී දරුවෙක් ලැබීමට අපේක්ෂා කරනවද?

    මෙන්න මේ ප්‍රශ්න අනුව තමන්ට වඩා ගැලපෙන උපත් පාලන ක්‍රමය තෝරගන්න වෙනවා. උපත් පාලන ක්‍රම වැඩකරන විදි කීපයක් තියෙනවා. ඒ කියන්නෙ ගැබ්ගැනීම පාලනය කරන්න පාවිච්චි කරන ටෙක්නික් එක වෙනස්.
    1. චර්යාමය – මේ කියන්නෙ අපේ චර්යාමය වෙනසකින් ගැබ්ගැනීම පාලනය කරන එකට. යන්න යද්දි එලියට ගන්න එක, සෙක්ස් නොකර ඉන්න එක, පීරියඩ් සයිකල් එක නැත්තං ඔසප් චක්‍රයේ දින අනුව සංසර්ගයේ යෙදෙන එක වගේම විකල්ප ලිංගික ක්‍රම පාවිච්චිය ආදිය වැටෙන්නෙ මේ කාන්ඩයට.
    2. බාධකමය – ඒ කියන්නෙ මොකක් හරි විදිහකින් ශුක්‍රානු සහ ඩිම්බ අතර බාධකයක් ඇති කරන ක්‍රමවේද. මේ නිසා ඩිම්බ සංසේචනය වීම නවතිනවා.
    3. හෝමෝනමය – කාන්තාවගේ ශරීර රසායනය වෙනස් කිරීමේ ක්‍රම. මේ හෝමෝන මගින් ඩිම්බ නිපදවීම වළක්වනවා, නැත්තං ගැබ්ගෙල ප්‍රදේශ රළු කිරීමෙන් ශුක්‍රානු ඇතුල්වීම වළක්වනවා, ගර්භාෂ බිත්තිය තුනී කිරීමෙන් ඩිම්බය රෝපනය වීම වළක්වනවා.
    4. වෛද්‍යමය – යම් ශල්‍යමය මැදිහත්වීමකින් ශරීරයේ වෙනසක් ඇති කිරීමෙන් ගැබ්ගැනීම වළක්වනවා.

    දැන් අපි බලමු අපිට ලබාගන්න පුළුවන් උපත්පාලන ක්‍රම මොනවද කියල. ඒවායේ වාසිඅවාසි එකිනෙකට වෙනස්. ගැලපෙන ආකාර වෙනස්.

    1. වැලකීමඒ කියන්නෙ සෙක්ස් නොකරම ඉන්න එක. එහෙම නැත්තං යෝනි මාර්ගයේ ලිංගික ක්‍රියාවන්ගෙන් වළකින එක. මේක වැටෙන්නෙ චර්යාමය උපත්පාලන කාන්ඩයට. මේ විදිහෙන් කිසිම අතුරු ආබාධයක් නෑ. සෙක්ස් සම්පූර්නයෙන් නවත්තලා ඉන්න එක නම් මානසික සෞඛ්‍යයට ඒ තරම් හොඳ නෑ.


    2. ස්ටෙරිලයිස්මේ

    මේක වෛද්‍යමය මැදිහත්වීමකින් සිද්ද කරන දෙයක්. අර දොස්තර සාෆිව අල්ලගෙන මැරෙන්න හැදුවෙ මෙන්න මේ උපත්පාලනය අනවසරයෙන් කරනවා කියලයි. මෙතනදි කරන්නෙ පැලෝපීය නාල අවහිර කරන එක. ගැටගැසීමක් වගේ දෙයක්. මේක ස්ථාවර එකක්. ආපහු නිවැරදි කරන්න බලාපොරොත්තුවක් නැත්නම් තමයි සුදුසු වෙන්නෙ. සිහිනැති කරලා කරන සැත්කමක්. නරක ප්‍රතිඵල විදිහට සමහර අයට වේදනාව, රුධිර ගලනය, ආසාදන වීම් වගේම සමහර දුර්ලභ අවස්ථාවල ගර්භාෂයෙන් පිටත කළලයක් වර්ධනය වෙන තත්වයන් ඇතිවෙන්න පුළුවන්.


    3. පිරිමි ස්ටෙරිලයිස්

    මේකට වාසෙත්කමී කියලත් කියනවා. ඉස්සර මේ සැත්කම කරගන්න අයට රජයෙන් යම් මුදලක් දුන්නා. මේකත් වෛද්‍යමය කාණ්ඩයේ උපත්පාලනයක්. මෙතනදි කරන්නෙ වෘෂණකෝෂ වලින් එන නාල අවහිර කරන එකයි. ඒ නිසා තරලයක් පිටවුනත් ශුක්‍ර පිටවීමක් සිද්‍ද වෙන්නෙ නෑ. ස්ථාවරයි. අදාල ප්‍රදේශය හිරිවැට්ටීමකින් කරන්න පුළුවන් සරල සැත්කමක්. හැබැයි ආපහු හරවන්න බෑ.


    4. උපත්පාලන රෝපනය

    සම යටට ඉඳිකටුවක උදව්වෙන් ප්‍රොජෙස්ටින් හෝමෝනය අඩංගු ගිනිකූරු හිසක තරම් පොඩ් එකක් ඇතුල්කරනවා. මේක දිගුකාලීන ක්‍රමයක්. නමුත් ආපහු අයින් කරන්න ලේසියෙන් පුළුවන්. අයින් කිරීමෙන් පස්සෙ ගැබ්ගැනීම සිද්ද වෙනවා. අතුරු ප්‍රතිඵල විදිහට මහත් වෙන එක, පීරියඩ්ස් වෙනස් වීම, බඩේ සහ පියයුරුවල වේදනා ආදිය ඇතිවෙන්න පුළුවන්.


    5. ප්‍රොජෙස්ටින් IUD

    නමෙන්ම තේරෙනවා මේක හෝමනල් වැඩක් කියන එක. මෙතනදි කරන්නෙ ප්‍රොජෙස්ටින් අඩංගු ටී හැඩයේ උපකරණයක් ගර්භාෂයේ රඳවන එක. අවුරුදු 3-5ක් අතර කාලයක් ගැබ්ගැනීම් වළක්වාගන්න මේකෙන් පුළුවන්. වාසි පැත්තෙන් බැලුවොත් සෙක්ස් කරන්න කලින් ලෑස්ති වෙන්න දෙයක් නෑ. IUD එක අයින් කළාම ආපහු ළමයි හදන්න පුළුවන්. පීරියඩ්ස් හැදෙන එකත් අඩුවෙනවා හෝ නැති වෙනවා.

    අවාසි පැත්තට තියෙන්නෙ සමහර විට සමහර අයට මේකෙන් පස්සෙ අවිධිමත් පීරියඩ්ස් ඇතිවෙන්න පුළුවන්. වේදනාව වැඩියෙන් එන්න පුළුවන්. ඩිම්බකෝෂවල කුඩා ගෙඩි ඇතිවෙන්න ඉඩතියෙනවා
    (මේවායෙන් අවදානමක් නෑ) ඉතා අඩු අවස්තාවල මේක ඉන්‍ෆෙක්ට් වෙන්න හෝ ගර්භාෂයේ ඇලෙන්න පුළුවන්.


    6. කොපර් IUD

    මේක වෛද්‍යමය මැදිහත්වීමක්. මෙතනදි කරන්නෙ ටී හැඩයෙ තඹ උපකරණයක් ගර්භාෂයේ තැන්පත් කරන එකයි. මේ උපකරණයෙන් ශ්‍රකානු ඩිම්බ ළඟාවෙන එක වලක්වනවා. ඩිම්බ ගර්භාෂ බිත්තියේ ඇලෙන එකත් වලකනවා.

    මේ උපකරණය අවුරුදු 10ක් පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්. සෙක්ස් කරද්දි කලින් ලෑස්ති වෙන්න කියල දෙයක් නෑ. හැබැයි සමහර විට ක්‍රෑම්ප් (කෙන්ඩා පෙරලීම්) ඇතිවෙන්න පුළුවන්. අසාමාන්‍ය තත්වවලදි ශ්‍රෝනි ප්‍රදේශයේ ආසාදනවලට මේක උදව්වක් වෙන්නත් පුළුවන්. ඉතා දුර්ලබ අවස්තාවලදි මේක ගර්භාෂයේ ඇලෙන්න ඉඩතියෙනවා.


    7. උපත් පාලන එන්නත – ඩිපොප්‍රොවෙරා

    හෝමොන එන්නතක් මගින් උපත් පාලනය කරන එකයි වෙන්නෙ. වෛද්‍යවරයෙක් මගින් එන්නත ලබාගන්න ඕන. මාස තුනක කාලයකට පිළිසිඳගැනීම් වළක්වනවා. මාස තුනකට පස්සෙ නැවත එන්නත ගන්න ඕන. මේකෙදිත් සෙක්ස් කරද්දි ලකලෑස්ති වෙන්න කියල දෙයක් නෑ. විදපු වෙලාවෙ ඉඳන් පාලනය වැඩකරනවා. කරදරයක් විදිහට නැවත නැවත ගන්න සිදුවීම තියෙනවාත. ඒ වගේම අවුරුදු දෙකක් එක දිගට ගත්තොත් ඇට වල ඝනත්වය අඩුවෙනවා. පීරියඩ් කාල අතර රුධිර ගලනය ඇතිවෙන්න පුළුවන්. හිසරුදාව, මහත්වීම, නොසන්සුන්බව, බඩේ අපහසුව ඇතිවෙන්න පුළුවන්. එන්නතෙන් පස්සෙ සමහර විට අවුරුද්දක් විතර ඩිම්බ නොහැදෙන්නත් පුළුවන්.


    8. යෝනි මුදුව (නුවාරිංග්)

    මේකත් හෝමෝනමය ක්‍රමයක්. මෙතනදි නම්‍යශීලී මුදුවක් යෝනියට දානවා. එයින් ප්‍රොජෙස්ටින් සහ ඊස්ට්‍රජන් හෝමෝන නිදහස් කරනවා.

    එක වලල්ලක් මාසයක කාලයක් පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්. වෛද්‍යවරයෙකුගේ සහය ඕන වෙනවා. හැබැයි හරිම ලේසියි. මේක දැම්මම සෙක්ස්වලට කලින් හිතන්න ඕන නෑ. අවාසි විදිහට තියෙන්නෙ හරියට නිසිතැන වළල්ල රඳවාගැනීම අපහසු වෙන්න පුළුවන්. ඒ වගේම නිසිකලට මාරු කිරීම කරන්න වෙනවා. සමහර අයට මේ නිසා යෝනි ශ්‍රාවය වීම් ඇතිවෙන්න පුළුවන්. සියුම් අපහසුතා දැනෙන්න පුළුවන්. කලාතුරකින් හෘදයාබාධ ඇති කරන්න ඉඩතියෙනවා. ඒ වගේම කරදරකාරී විදිහට සංසර්ගය අතර එලියට එන්න පුළුවන්.


    9. වැජයිනා ජෙල් (ෆෙක්සි)

    මේක හෝමෝනමය නොවන ක්‍රමයක්. සංසර්ගයට කලින් මේ ජෙලි ආධාරකයක් මගින් යෝනි මාර්ගයේ තවරන්න ඕන. යෝනි මාර්ගයේ PH අගය අඩුකිරීම මගින් ශුක්‍රානු වලට ඩිම්බය කරා ළංවීමට බාධාවක් ඇතිකිරීමයි සිද්ද වෙන්නෙ. එක පාරයි වැඩකරන්නෙ. ලේසියි. ජෙලි එක හින්ද ලුබ්‍රිකේට් වීමකුත් වෙනවා. පැයක කාලයක් විතරයි මේක වැඩ කරන්නෙ. සමහර අයට සුළු ඉරිටේෂන් එන්න පුළුවන්.


    10. උපත් පාලන ස්ටිකරය

    මේකත් හෝමෝනමය විදිහක්. අඟල් දෙකක විතර පැච් එකක් යටිබඩ ප්‍රදේශයේ හෝ තට්ටම්වල හෝ අතේ හෝ පිටේ අලවන එකයි කරන්නෙ. ‍මේ ස්ටිකරයෙන් පිටවන ඊස්ට්‍රජන් සහ ප්‍රොජෙස්ටින් හෝමෝන සම හරහා ශරීරයට ඇතුල්වෙනවා. සති තුනක් විතර පාවිච්චි කරන්න. ඊට පස්සෙ සතියක් විතර අතාරින්න. එතකොට නැවත පීරියඩ්ස් එනවා.

    එක පැච් එකක් වැඩකරන්නෙ සුමානයයි. මේකටත් වෛද්‍යවරයෙකුගේ සහය ඕනකරනවා. හැබැයි වැඩේ හරිම ලේසියි. සෙක්ස් කරන්න කලින් හොයන්න දෙයක් නෑ. සමහර අයගෙ සමට මේ ස්ටිකරය කහන්න වගේ ගන්නවා. අවදානමක් විදිහට ලේ කැටි ගැසීම් සහ හෘදයාබාධ ඇතිකරන්න පුළුවන්.


    11. අඛන්ඩ උපත් පාලන පෙත්ත

    දිනපතා ලබාගන්නා හෝමෝනමය පෙත්තක්. ප්‍රොජෙස්ටින් සහ ඊස්ට්‍රජන් සහිත පෙත්තක් දිනපතා ගැනීමයි කරන්නෙ. මාස තුනක කාලයක් හෝ අවුරුද්දක කාලයක් වෛද්‍ය නිර්දේශය අනුව ගන්න ඕන. පෙති 84ක් සාමාන්‍යයෙන් එනවා. අමතරව අක්‍රිය පෙති 07ක් එනවා. මේ පෙති ගනිද්දි බ්ලීඩ් වෙන්නෙ අවුරුද්දටම හතරවතාවයි. ඒ අර අක්‍රිය පෙති ගන්න දිනවලදියි. ඇක්ටිව් පෙති විතරක්ම ගන්නත් පුළුවන්.

    සෙක්ස් කරන්න කලින් කරදර නෑ. ඔසප් වේදනා සහ කුරුලෑ ඇතිවීමත් අඩු කරනවා.
    හැබැයි හැමදාම එකම වෙලාවට පෙත්ත ගන්න ඕන. සාමාන්‍ය උපත් පාලනයට වඩා පීරියඩ් අතර රුධිර පිටවීම වැඩි වෙන්න පුළුවන්. පීරියඩ්ස් නැති හින්ද ගර්භනීද නැද්ද කියල බලාගන්න අමාරුයි. කැරකිල්ල, පියයුරු මෘදුවීම, හිසරුදාව, අධික රුධිර පීඩනය, රුධිරය කැටි ගැසීමෙන් හෘදයාබාද ඇතිවීම වගේ අවදානම් තත්වයන් තියෙනවා.


    12. සාමාන්‍ය උපත් පාලන පෙත්ත

    දිනපතා ප්‍රොජෙස්ටින් සහ ඊස්ට්‍රජන් සහිත පෙත්තක් ගැනීමයි සිද්ද වෙන්නෙ.පැකට් එක මාසයයි. සෙක්ස්වලට කලින් කිසි අවුලක් නෑ. පීරියඩ්ස් වේදනා පවා අඩුවෙනවා. අක්‍රමවත් නම් වඩා පිලිවෙල වෙනවා. හැබැයි හැමදාම පෙත්ත ගන්න ඕන. අවදානමක් හැටියට සමහර අයට මේ නිසා අධික රුධිර පීඩනය, රුධිරය කැටිගැසීම. හෘදයාබාද ඇතිවෙන්න ඉඩතියෙනවා. මේ ක්‍රමයෙදි මාස්පතා බ්ලීඩ් වීම සිද්ද වෙනවා.


    13. උපත් පාලන මිනිපිල් එක

    කලින් ඒවා වගේම හෝමෝන පෙත්තක්. මේකෙ තියෙන්නෙ ප්‍රොජෙස්ටින් හෝමෝනය. දිනපතා ගන්න ඕන. මේකෙන් පීරියඩ්ස් සැහැල්ලු කරනවා. වේදනාව අඩු කරනවා. අධික රුධිර පීඩනය, රුධිරය කැටිගැසීම, ඉරුවාරදය වගේ වෙනත් උපත්පාලන පෙති ගන්න බැරි තත්වයක් තියෙනවා නම් මේක සුදුසුයි.

    හැමදාම ගන්න ඕන. අක්‍රමවත් රුධිරවහනය, හිසරුදාව, පියයුරු මෙලෙක් වීම, කැරකිල්ල වගේ තත්වයන් ඇතිවෙන්න පුළුවන්.


    14. ශ්‍රක්‍රඝාතක ඩයෆ්‍රම්

    මේ ක්‍රමය වැඩකරන්නෙ බාධකයක් විදිහටයි. ඩෝම් එකක් හැඩයෙ ශුක්‍ර ඝාතක ජල්ලියක් අඩංගු රබර් හෝ සිලිකන් කප් එකක් යෝනිමාර්ගයේ ගැබ්ගෙල ආවරණය වෙන මෙන් තැන්පත් කිරීමයි කරන්නෙ. ඒ වෙලාවෙම වැඩකරනවා. මේක නිසා සහකරුවාට කිසිම අපහසුවක් දැනෙන්නෙ නෑ. ඔයාට දැනෙන්නෙත් නෑ. සංසර්ගයට පැය කීපයකට කලින් දාන්න පුළුවන්. පැය 24ක් තියෙන්න අරින්න පුළුවන්. හැබැයි ක්‍රියාකාරීත්වය තියෙන්නෙ පැය දෙකයි. සෙක්ස් කරලා පැය දෙකකට පස්සෙ ආපහු කරනවා නම් රිෆිල් කරන්න ඕන. කප් එක හරියට ෆිට් වෙන්න ඕන. සමහර අයට ඉරිටේෂන් ඇතිවෙන්න පුළුවන්. නොනොක්සිනොල් සහිත ස්පර්මිසයිඩ්/ ශුක්‍රඝාතකවලින් HIV ආසාදනය වීමේ අවදානම වැඩි වෙන්නත් ඉඩතියෙනවා. සෙක්ස් කරලා පැය 06ක්වත් ඉවත් නොකර ඇතුලෙ තියන්න ඕන.


    15. කොන්ඩම්

    මේක තමයි සුප්‍රසිද්දම ක්‍රමය. හොඳ බැරියර් එකක්. ලේසිම ක්‍රමයත් මේක. වැදගත්ම දේ ලිංගිකව බෝවන රෝග පවා මේ ක්‍රමයෙන් වළක්වනවා. වාතෙකට තියෙන්නෙ හැමපාරකම අලුතෙන් එකක් දාන්න ඕන. ඒ වගේම වින්දනය අඩු කරනවා කියන එකත් ලොකු චෝදනාවක්. සමහර අයගෙ හමට සුළු ඉරිටේෂන් තත්වයන් ඇතිවෙන්න පුළුවන්.
    ලේසිම වැඩිම ක්‍රමය. එස්ටීඩීත් වලක්වනවා. හැමපාරකම අලුතෙන් දාන්න ඕන. සෙක්ස්වල වින්දනය අඩුකරනවා කියන හැගීම. සමහර විට සුළු ඉරිටේෂන් ඇතිවෙන්න පුළුවන්.


    16. ෆීමේල් කොන්ඩම්

    මෙතනදි කරන්නෙ ශිෂ්නය වෙනුවට වැජයිනා එකට තුනී කොපුවක් දාන එකයි. පිරිමි කොන්ඩම් එකෙන් ලැබෙන ඔක්කොම වාසි තියෙනවා. ඒ වගේම පිරිමින්ට කොන්ඩමයක් නිසා දැනෙන අවුල මේකෙන් අඩුකරනවා. හැබැයි සමහර විට කරද්දි අතරමග ගැලවෙන්න පුළුවන්. දාන්න අමාරු වෙන්න වගේම ගලවන්න අමාරුවෙන්නත් පුළුවන්. ගොඩක්ම අවුල තියෙන්නෙ මේක හොයන්න අමාරු එකයි. පිරිමි කොන්ඩමයට වඩා මිළත් වැඩියි.


    17. එලියට ගැනීම

    ගොඩක් අය සුලබව පාවිච්චි කරන ක්‍රමයක්. යන්න කිට්ටු වෙද්දි එලියට ගන්න එක. එකම අවුල මේක ඒ තරම් ෂුවර් ක්‍රමයක් නොවෙන එක. මේක චර්යාමය ගනයටයි වැටෙන්නෙ.


    18. දින ගනං කිරීම

    හරියට පීරියඩ්ස් දින අනුව සිද්ද වෙනවා නම් ආර්තවය දින ගනං කරමින් සෙක්ස් කරලා ගැබ්ගැනීම් වළක්වන්න පුළුවන්. වඩාත්ම සරුභාවයක් තියෙන්නෙ පීරියඩ් සයිකල් එකේ 12-14 දිනවල. ඩිම්බයක් මෝචනය සිද්ද වෙන දවස්. ඒ කාලෙ තමයි අවදානම වැඩිම. පිරියඩ්ස් සිද්ද වුනු ගමන්ම මුල් සතිය යම් ආරක්ෂිත බවක් තියෙනවා. ඒත් මේ ක්‍රමයත් සාර්ථක වෙනවා කියල නිශ්චිතව කියන්න බෑ. අනිත් පැත්තට දවස් ගැනලා මිසක් උවමනා වෙලාවට සෙක්ස් කරන්න බෑ.

    19. විකල්ප ක්‍රම භාවිතා කිරීම

    යෝනි මාර්ගයෙන් බැහැරව සංසර්ගය සිදු කරන්නත් පුළුවන්. මේ සඳහා ගුද සංසර්ගය, මුඛ සංසර්ගය ආදී ක්‍රමයන් යොදා ගන්න පුළුවන්. ගැබ්ගැනීමක් ගැන කිසිදු බයක් ඇති කරගන්න දේකුත් නෑ. චර්යාමය ක්‍රමයක් නිසා අතුරු ආබාධත් නෑ.

    20. ස්පර්මිසයිඩ් ස්පොන්ජ්

    ස්පර්මිසයිඩ් හෙවත් ශුක්‍රඝාතක ද්‍රව්‍ය අඩංගු කුඩා තැටියක් ආකාර ස්පොන්ජ් එකක් ලිංගිකව එක්වීමට කලින් යෝනි මාර්ගයට ඇතුල් කරනවා. මෙයින් ආකාර දෙකකින් ගැබ්ගැනීම වළක්වනවා. එකක් ශුක්‍රානුවලට ගැබ්ගෙල ප්‍රදේශයට ඇතුල්වෙන්න බාධකයක් හැටියෙන් ක්‍රියාකිරීමෙන්. දෙවැන්න ශුක්‍රඝාතක රසායනයෙන්.

    මේ ස්පොන්ජ් එක පැළඳු වෙලාවෙ පටන්ම වැඩකරනවා. පැය 24ක කාලයක් මේ බලය පවතිනවා. නැවත නැවත ඇඩ් කරන්න දෙයක් නෑ. දරුවන් ලැබූ අලුත අම්මලට මේක හරියටම ෆිට් වෙන්නෙ නැති වෙන්න පුළුවන්. ඉරිටේෂන් ඇතිවෙන්නත්, ඉවත් කිරීම අපහසු වෙන්න පුළුවන්. සංසර්ගයෙන් පස්සෙ පැය හයක්වත් ස්පොන්ජ් එක තියන්න ඕන. හැබැයි පැය 24ට වඩා තියන එක නරකයි.

    21. ස්පර්මිසයිඩ්

    ශුක්‍රඝාතක රසායන කියන්නෙ බාධකයක් පාවිච්චි කරන ක්‍රමයක්. මේ ස්පර්මිසයිඩ් ජෙලි, ක්‍රීම්, පෙන, හෝ පෙති විදිහට එන්න පුළුවන්. එක්වීමට කලින් යෝනි මාර්ගයට ඇතුල්කිරීමයි කළ යුත්තෙ. එකපාරකට විතරයි වැඩකරන්නෙ. දෙවෙනිවර සංසර්ගයේදී නැවත ඇතුල්කරන්න වෙනවා.
    විනාඩි 05ට විතර කලින් දාලා, ඉවර වුනාට පස්සෙත් පැය 6ක් විතර තියන්න ඕන.

    22. මෝනිං ආෆ්ටර් පිල්

    පොස්ටිනො කියල ජනප්‍රිය පෙත්ත මේකයි. මේක හදිසි හෝමෝන බලපෑමක් ඇතිකරන පෙත්තක්. මේක පාවිච්චි කරන්නෙ උපත්පාලනයක් රහිතව ලිංගිකය එක්වීමක් ඇතිවුනාට පස්සෙ. ඒ අතපසු වීමෙන් පැය 72ක කාලයක් ඇතුලත පෙත්ත ගන්න පුළුවන්. මෙමගින් ඩිම්බය ඩිම්බකෝෂයෙන් පිටවීම වළක්වනවා. ඒ වගේම ඩිම්බය ශුක්‍රානුවක් සමග එක්වීමත්, ගර්භාෂ බිත්තියේ රෝපණය වීමත් වළක්වනවා. මේකට කියන්නෙ ප්ලෑන් බී කියල. නිතර පාවිච්චි කරන්න හොඳ ක්‍රමයක් නම් නෙමෙයි. කැරකිල්ල, මහන්සිය, ඔලුවෙ කැක්කුම සහ බඩ රුදාව ඇතිවෙන්න පුළුවන්.

    23. Ella

    මේක තවත් හදිසි හෝමෝන පාලනයක්. අනිත් හැම පියවරක්ම මගහැරුනම ගන්න තියෙන්නෙ මේ පෙත්ත. අතපසු වීමෙන් මුල් දවස් 05ක කාලට ඇතුලත ගන්න පුළුවන්. ‍මේක ගන්න නම් වෛද්‍ය නිර්දේශයක් ඕන වෙනවා. මහත අයට මේ ක්‍රමය වැඩ කරනවා වැඩියි. හැබැයි නිතිපතා පාවිච්චි කරන්න හොඳ ක්‍රමයක් නම් නෙමෙයි.

    ඉතින් මේ අතරින් කෙනෙකුට තමන්ට වඩා ගැලපෙන උපත් පාලන ක්‍රමය තෝරගන්න පුළුවන්. චර්යාමය සහ බාධකමය ක්‍රමයන්ට බැහැර අනෙක් ක්‍රමවල විවිධ අතුරු ආබාධ ඇතිවීමේ ඉඩකඩක් තියෙනවා. උපත් පාලන ක්‍රමයක් තෝරාගනිද්දි ඇයගේ සෞඛ්‍ය ගැන හිතන එක ඉතා වැදගත්. ඇත්තටම මේ තීරණයේ අයිතිය තියෙන්නෙ ඇයටයි. ඒ නිසා නිසි වෛද්‍ය උපදෙස් මත වඩා සරල පහසු අතුරු ආබාධ රහිත ක්‍රමයක් තෝරාගැනීම ආදරය කරන කෙනෙකුගේ වගකීම වෙනවා.