හොඳ තෘප්තිමත් ලිංගික ජීවිතයක් ගත කරන්න පිරිසිදුකම සහ තමන්ගේ ශරීරය ගැන සැලකිලිමත් වීම කියන්නේ අත්යවශ්ය අංගයන් දෙකක්.
Sex කියන්නේ අඩුම වශයෙන් දෙදෙනෙක් අතර සිදු වන ක්රියාවක්.. එතනදි තමන්, අනිත් කෙනාගේ ආස්වාදය ගැන සිතීමත් කල යුතුම දෙයක්.
කිසි කෙනෙක් කැමති වෙන්නෙ නැහැ අපිරිසිදු හෝ තමන් ගැන නොසලකා හරින කෙනෙක් එක්ක ලිංගික ඇසුරක් පවත්වන්න. එක එක fetishes තියෙන්න පුලුවන්, ඒ ගැන විවාදයක් නැහැ, මේ කියන්නේ බහුතරයක් වෙලාවට බලපාන හේතු සම්බන්ධයෙන්.
පිරිසිදුකම කිව්වම, නිතිපතා ස්නානය කරන එක, දත් මදින එක, mouthwash එකක් පාවිච්චි කරන එක, තමන්ගේ ලිංගික අවයව පිරිසිදුව තබා ගන්න එක වගේ දේවල් දවසේ චර්යාවට අනිවාර්යයෙන්ම එකතු විය යුතුයි.
තමන්ගේ ශරීරයට තමන් ආදරෙයි කියන කාරණය මනුස්සයෙක් අදින පළදින විදිහෙන්, තමන්ගේ ඇඟ පිටතට ප්රදර්ශනය කරන විදිහෙන් ගොඩක් දුරට පේනවා. මේක ලිංග භේදයකින් තොරව අදාලයි.
ලස්සන ඇඟක් හිමියි කියන්නේ තමන්ගේ ශරීරයට ආදරෙයි කියන එක සහ තමන්ව ආදරෙන් බලාගන්නවා කියන එකයි.. ඒක හරිම positive attitude එකක්.
කිසියම් කාන්තාවක් තමන්ගේ ඇඟ ලස්සනට තියාගෙන ඉන්නවා කියන එකෙන් අදහස් කරන්නේ තමන්ව හොදින් නඩත්තු කරනවා කියන එකයි.
ආකර්ශනීය වෙන්න size zero වෙන්න අවශ්ය නැහැ.. පිරිමියෙක්ට ආකර්ශනීය වෙන්න six pack ම අවශ්ය නැහැ.
ශරීරයේ ප්රමාණය, හමේ වර්ණය, මේ හැම දෙයක්ම තම තමන්ට ආවේණිකයි, ඒ ආවේණික ලස්සන තමන් මුලින් අගය කරනවා නම්, පිටතටත් ඒ ලස්සන බොහෝ වෙලාවට දැනෙනවා. තමන් තමන්ට දෙන තක්සේරුව අනිත් අයටත් පේනවා.
ලස්සනට අඳින එක, ශරීරය ගැන හිතන එක වගේම තමයි හොද perfume/cologne එකක් පාවිච්චි කරන එක.. සුවඳ කියන්නේ අපේ ජීවිත එක්ක තදින්ම බද්ධ වෙච්ච දෙයක්. අවුරුදු ගානකට පස්සේ උනත් කාලෙකට කලින් පාවිච්චි කරපු Perfume එකකට පුලුවන් පරණ මතකයන් අවුස්සලා ගන්න, ආගිය තැන්, ඇසුරු කරපු අය මතක් කරවන්න.
Sex වලදි අපි අනිත් කෙනාගෙ සුවඳ එක්ක බැඳෙනවා, ඒ සුවඳට පුලුවන් වෙනවා කෙනෙක්ව තමන්ගේ වසඟයට පත් කරගන්න. පාවිච්චි කරන සුවඳින් තමන්ගේ personality එකට ආයාසයකින් තොරව එසවීමක් ලැබෙනවා.
බාහිර පෙනුමට වඩා සැලකිලිමත් වියයුතු කාරණයක් තමයි, sexual hygiene කියන්නේ.
උඩින් මොන ආලේපන දාලා, ලස්සනට ඇදලා හිටියත් වැඩක් නැහැ තමන්ගේ යට ඇඳුම ඉරිලා වැහිරිලා ගිය අපිරිසිදු එකක් නම්.
That’s a turn off.
ලිංගාශ්රිත රෝග, එහෙමත් නැත්තන් STDs සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු කිරීමත් ඉතා වැදගත්.
එවැනි රෝග වැළදීම වළක්වා ගන්න පියවර ගත යුතුයි වගේම රෝගයක් වැළදුනොත්, ඒ සම්බන්ධයෙන් අවශ්ය වෛද්ය උපදෙස් හා ප්රතිකාර ගන්න එකත් අත්යවශ්ය දෙයක්.
එය කිසිසේත්ම ලැජ්ජ විය යුතු කාරණයක් විදිහට සලකන්න බැරි ලිංගාශ්රිත රෝග කියන්නේ ඕනම කෙනෙක්ට ඇති විය හැකි තත්වයක් නිසා.
රෝග තත්වයක් තිබුනත් නැතත් විවිධ ලිංගික සවඳතා පවත්වන කෙනෙක් මාස 6කට වරක් හෝ අවුරුද්දකට වරක් වත් checkup එකක් කරගැනීම අවශ්යයි.
ලිංගික අවයව කියන්නේ අපේ ශරීරයේ වැඩිපුරම අවධානයක් දැක්විය යුතු කොටසක්.
Sex කලාට පසුව තම ලිංගික අවයව හොඳින් පිරිසිදු කිරීම අතිශයින් වැදගත් කාරණයක්. කාන්තාවන් sex වලින් පසුව මුත්රා කිරීමෙන් විෂබීජ ඇතුලු වීම බොහෝ දුරකට වළක්වා ගන්න පුලුවන් කම ලැබෙනවා.
ශරීරය කියන්නේ තමන්ගේ නවාතැන.
ඒ ගැන නොතකා හරිනවා කියන්නේ ආකර්ශනීය ලිංගික ජීවිතයක් වෙනුවට සම්පූර්ණයෙන්ම අඩපණ වුන ලිංගික ජීවිතයකට හිමිකම් කියන්න සිද්ධ වෙන එක.
ඒකෙන් හානියක් සිද්ධ වෙන්නේ ලිංගික ජීවිතේට විතරක් නෙමෙයි, තමන්ගේ සමස්ත personality එකටයි.
මොන දේ කරන්නත් කලින්, අපි අපිට ආදරේ කරන්න ඕන.
එසේ නොකර, වෙන කෙනෙක් තමන්ට, තමන්ගේ ශරීරයට ආදරේ වෙයි කියලා බලාපොරොත්තු වෙන එක පවා අසාධාරණයි.
ජීවිතේ සතුටට ලිංගික ජීවිතයේ සතුට දැඩිවම බලපානවා. තමන් තමන්ට ආදරේ කරන තැන තමයි ඒ සතුට රැදෙන එකම තැන.
ශේනි විජේසුරේන්ද්ර
ඒ මයික් එක ළඟ ඉන්න හාදයා විස්තර කරනවා ගැහැණියකගෙ නිරුවතක් දැකීමෙන් පිරිමින්ගෙ ටෙස්ටෙස්ටරොන් ශ්රාවය වෙන්න ගන්නවය, එතකොට අම්මා අක්කා පේන්නෙ නැතුව යනවය, ඒ හින්ද කාන්තාව සියල්ල වසා සිටීම සමාජයේ පැවැත්මට අවශ්යය කියල.
මේ ආගමික තර්කනයේ තියෙන ප්රධානම අවුල ඒක පිරිමි කේන්ද්රීය, විෂම ලිංගික කේන්ද්රීය එකක් වීම. ගැහැණු ලිංගික ආශාවේ තර්කය මගහරින අතරම සමලිංගික ආශාව පිළිබඳ තර්කයත් මෙතනදි නොතකා හරිනවා. ඒ වගේම නිරුවත සම්බන්ධ සංස්කෘතික තර්කනයත් සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කරනවා. උදා විදිහට නියුඩිස්ට් සමාජයක කිසි කෙනෙක් නිරුවතක් දැකීමෙන් පාලනය කළ නොහැකි විදිහට ලිංගිකව ආශාවකින් පිස්සු වැටෙන්නෙ නෑ. රැලෙක්ස් රණසිංහ මේ ගැන ලස්සන කතාවක් කියනවා.
තමන්ගේ ආශාවන් පාලනය කරගත නොහැකිවීම වෙනුවෙන් සමස්ත සමාජයම වසා තැබිය යුතුයි කියන එකයි මේ ආගමික කොට ඇඳුම් කතාවේ හරය වෙන්නෙ. අතීතයේ බෞද්ධ භික්ෂුන් අඩු තරමේ මේ ආශාවන් පාලනය කරගත නොහැකි නිසා තමන් වනගත වීම යෝජනා කළා. ඒත් වත්මන් භික්ෂුන්ගේ සහ අනෙකුත් ආගමික පූජකයන්ගේ යෝජනාව වෙන්නෙ තමන්ගේ අශිෂ්ට මනස පාලනය කිරීම වෙනුවෙන් සකල සමාජය වසා තැබීමයි. තමන්ගේ දරුවන් හදාගැනීමට නොහැකි නිසා සමස්ත සමාජයේ වැඩිහිටි අයිතිය උදුරාගැනීමයි.
