Tag: relations

  • විවාහයෙන් පිට සොඳුරු ප්‍රේමයකට රහස් 06ක්

    විවාහයෙන් පිට සොඳුරු ප්‍රේමයකට රහස් 06ක්

    විවාහ වෙලා ‍හෝ කැපවුනු ප්‍රේම සම්බන්ධයක හෝ ඉන්න අතරෙ ඉන් බාහිර තවත් සම්බන්ධතා ඇතිවෙන එක ඉතාම සාමාන්‍යයි, ස්වභාවිකයි. අපි ගොඩක් වෙලාවට හිතන්න පුරුදු වෙලා ඉන්නෙ එකම කෙනෙක් එක්ක මැරෙනකල්ම ජීවත් වෙන එක තමයි සාමාන්‍ය කියල. ඒත් එහෙම ජීවිත තියෙන්නෙ ඉතාම සුළුතරයක්. සමාජයේ බහුතරයකට තමන්ගේ ලියාපදිංචි ප්‍රේමයෙන් බැහැර තවත් ප්‍රේමයන් තියෙනවා. ඒවා රහසේ පවත්වාගෙන යාම සහ අහුවුනොත් කළමනාකරණය කරගැනීම තමයි සාමාන්‍ය පිළිගත් සම්ප්‍රදාය. මේ රහස් පැවතුම් ක්‍රමයෙදි තමන්ට වෙනත් ප්‍රේමයක් තිබුනත් අනෙකා‍ගේ පූර්ණ වශයෙන් තමන් සතුයි කියන හැඟීමෙන් දෙන්නාටම සතුටු වෙන්න පුළුවන්.

    බාහිර වෙනත් ප්‍රේමයකට ගොඩක් අය ප්‍රසිද්ධියේ විරුද්ධ වෙන්නෙ අනෙකා අහිමිවීම, සමාජ අපවාදය පිළිබඳ බියටත් වඩා එක්ස්ක්ලුසිවිටි එක ගැන හැඟීම මත. තමන්ටම වෙන්වූ සම්බන්ධයක දැනෙන ආරක්ෂිත, සුවපහසු, වටිනාකම පිළිබඳ හැඟීම. හරියට මගේම කලිසමක්, මගේම ‍දත්බුරුසුවක්, මගේම ජංගියක් වගේ මටම වෙනුවුනු ප්‍රේමයක් ගැන අදහස. වෙනත් සම්බන්ධයක් අනෙකාට තිබීමෙන් මේ දේ අහිමිවීම මූලිකවම දැනෙන බයක්.

    මේක මේ විදිහට භාණ්ඩමය අර්ථයකින් තොරව මිනිස් සබඳතාමය අර්ථයකින් ගත්තොත් ඕනෑම සම්බන්ධයක් ස්වභාවයෙන්ම එක්ස්ක්ලූසිව් තමයි. දෙන්නෙක් අතර තියෙන සම්බන්ධතාවයක ස්වරූපයක් කොයි විදිහකින්වත් නැවත තව තැනක රෙප්ලිකේට් කරන්න බෑ. ඒක ඒ දෙන්නා අතර විතරක්ම ඇතිවෙන බැඳීමක් වෙනවා. ලස්සන සම්බන්ධයකදි වගේම කැත සම්බන්ධයකදිත් මේක මෙහෙමමයි. ලස්සන වගේම කැතත් සුවිශේෂයි.

    සමහරක් මේ විදිහට තමන්ගේ පිළිගත් සම්බන්ධයෙන් පිට වෙනත් සම්බන්ධතා හොයන්නෙ හුදු ලිංගික අත්දැකීමක් විදිහට. සමහර විට ඒකෙන් තමන්ගෙ බෝරිං සම්බන්ධය ඇතුලට ස්පාර්ක් එකක් ගන්න. Hook-ups විදිහට. එතනදි කියන ලියන සියලු රොමාන්තික වදන් එක විදිහක play එකක් වෙනවා. හැඟීම්මය සම්බන්ධයකට මැදි නොවී පොඩ්ඩක් බැටරි චාර්ජ් කරගෙන ආපහු තමන්ගේ පුරුදු සම්බන්ධය ඇතුලට රිංගගන්නවා.

    ඒක තමයි ආරක්ෂාව ගැන හිතන බහුතරයක් කරන විදිහ.

    ඒ ඇරුනම ශාරීරික තෘප්තියට එහා ගිය යමක් හොයන පිරිසකුත් ඉන්නවා. ඒ අයට ඕනවෙන්නෙ මානසික සම්බන්ධයක්. ආදරයක්. වෙනත් විදිහක බෙදාහදා ගැනීමක්. ඒ වගේ දෙයක් ගැන තියෙන ජනප්‍රිය තේරුම් ගැනීම තමයි අර පවතින සම්මත සම්බන්ධයේ මොකක් හරි අඩුවක් කියන එක. ඒක පදනමක් ඇති කතාවක් නෙමෙයි. ආදරය එක තැනක එක විදිහකට පවතිනවා කියන එක මිත්‍යාවක් මිස ඇත්තක් නෙමෙයි. දෙන්නා අතර ඉතාමත් ස්ථාවර සම්බන්ධතා ගොඩනගා ගත් අය බය නැතුව වෙනත් සම්බන්ධතා පවත්වාගෙන යනවා.

    ඉතිං අපි මේ කතා කරන්නෙ hook-ups ගැන නෙමෙයි. ඒ වෙනුවට සම්මත ආදරයකට බාහිර තවත් සීරියස් බැඳීමක් පවත්වාගෙන යාම ගැනයි. එහෙම සම්බන්ධයක් ලස්සනට කරගෙන යන්න වැදගත් වෙන කාරණා 06ක් මෙහෙමයි.

    1. තමන්ගේ සැමියාට/බිරිඳට ගරු කරන්න.

    වෙනත් සම්බන්ධයකදි තමන්ගේ සැමියාට හෝ බිරිඳට ගරු කිරීම වැදගත්. ඒ ගරුත්වය දෙන්න දන්නෙ නැති කෙනෙක් එක්ක සම්බන්ධයක් පටන් ‍නොගැනීමත් වැදගත්. තමන් සමග ජීවත්වන අනෙකාට නිගරු කරමින්, ඔහු හෝ ඇයව පාවා දෙමින් කරගෙන යන සම්බන්ධයකදි අපි නිර්මාණය කරන්නෙ ආදරය නෙමෙයි. ඒක පලිගැනීමක් වගේ දෙයක්. පවතින සම්බන්ධතාවලට ගරු කරමින් ඒ අයට ආදරය කිරීම වඩා මානුෂික සම්බන්ධතා කලාපයක් අපිට විවෘත කරනවා. වෙනත් ප්‍රේමයන් රසවත්ව විඳින්න ඒක අවශ්‍යම ආචාර ධර්මයක් වෙනවා.

    2. දෙදෙනාගේ රහස් දෙදෙනාටම නොකියා ඉන්න.

    මේකත් ගරුත්වය සම්බන්ධම කාරණයක්. මෙතනදි වැදගත් වෙන්නෙ ඒ ඒ සම්බන්ධතා තුල පවතින රහස් එකිනෙකා සමග හුවමාරු කර නොගැනීමයි. එක් එක් සම්බන්ධයේ ඇති එක්ස්ක්ලුසිවිටි එක පවත්වාගෙන යන එකයි. ඒ විශ්වාසය ආදරය ඇතුලෙ තියාගැනීම වැදගත්. එක සම්බන්ධයක රහස් අනෙක් සම්බන්ධයේ කෙනා සමග බෙදාගැනීම ඔයාගෙ බාල ගතියක් ඉස්මතු කරනවා. ආදරය කියන්නෙ බාල කොලිටියක් ඇති හිත්වලට අයිති දෙයක් නෙමෙයි.

    3. සමානව ආදරය කරන්න.

    තමන්ගේ ස්ථාවර සම්බන්ධය වඩා වැදගත්කමින් සලකන අතර අනෙක අනියම් මට්ටමෙන් කරගෙන යනවා නම් සම්බන්ධ වන අනෙකාට ඒක විවෘතව කියන්න. ඒත් යම් සීරියස් බෙදාහදා ගැනීමක් ඇති ආදරයක් නම් ලියාපදිංචි සම්බන්ධයට තරම්ම වටිනාකමක් දෙවෙනි සම්බන්ධයටත් ලබාදෙන්න. ආදරයේ එකක් උසස් අනෙක පහත් කියල එකක් නෑ. ඒ දෙක වෙනස් එක විතරයි තියෙන්නෙ. ඒ නිසා ප්‍රේමය සමානව කිරීම සියලු සබඳතා සුන්දර කරනවා.

    4. සංසන්දනය නොකරන්න.

    එක ආදරයක් අනෙක් ආදරයට වඩා කොහොමත් වෙනස්. ඒ ආදරයන් දෙක එකවිට පවතින්නෙම ඒ වෙනස්කම නිසයි. ඒ හින්ද ඒ ආදරය අනෙක් ආදරය සමග සංසන්දනය කරන එක මෝඩ වැඩක්. ඒ දෙකටම විශේෂ සොඳුරුතා අසුන්දරතා දැනහඳුනගන්න. ඒවා එක්ක පවතින්න. විඳින්න.

    5. එකක් වෙනුවට අනෙක තෝරා නොගන්න.

    වෙනත් සම්බන්ධයක් පටන් අරගෙන ටික කාලයක් යද්දි ගොඩක් අයට සිද්ද වෙන වැරැද්දක් තමයි කලින් එක කැප කරලා දෙවෙනි එක පවත්වාගෙන යන්න පෙළඹීම. මෙතනදි එකක් පවතින්නෙ අනෙක නිසාය කියන එක අමතක වෙනවා. එකක් තෝරාගැනීමෙන් අපි නැවත කරන්නෙ කලින් පැවති තත්වයට එන එකයි. ඒ කියන්නෙ ආපහු තවත් සම්බන්ධයකට හිඩැසක් හදාගන්න එකයි. ඒ නිසා ආදරයන් කීපයටම එකවිට පවතින්න ඉඩදෙන්න. එකක් වෙනුවෙන් අනෙක කැප නොකරන්න.

    6. පුළුවන් නම් විවෘත වෙන්න.

    විවෘතව තමන්ගේ දෙවෙන සම්බන්ධය ගැන පෙර සම්බන්ධයේ පාර්ශ්වකරුවාට කියන්න පුළුවන් නම් ඒක ගොඩක් වටිනවා. ඒ වගේ විවෘතභාවයක් විසින් සම්බන්ධයක් ඇතුලෙ නිර්මාණය කරන විශ්වාසය බැඳීම වෙන කිසිම විදිහකින් සම කරන්න බෑ. ඒත් ඒක හැමෝටම කරන්න පුළුවන් වැඩක් නෙමෙයි. ගොඩක් අයට අකමැත්තෙන් වුනත් බොරු කරන්න සිද්ද වෙනවා. පුළුවන් තරම් විවෘත අවංක සම්බන්ධයක් අනෙකා එක්ක ගොඩනගාගන්න උත්සාහ කරන්න. අසීමිත නිදහසක් සහ ආදරයක් එක්ක ජීවත් වෙන්න ඒකෙන් පුළුවන් වෙනවා. එහෙම කරන්න බැරි තැනදි තමන්ගේ රහස අනෙකා රැවටීමක් වෙනුවට තමන්ට අවංකවීමක් බව තේරුම් ගන්න.

  • අත්හැරීමේ මහා පොහොය

    අත්හැරීමේ මහා පොහොය

    බෞද්ධ පෝය දවස් අතරින් ඇසළ තමයි බුද්ධාගමේ වැදගත්ම පණිවුඩය දරනවා කියල මට හිතෙන්නෙ. ඇසළ කියන්නෙ අභිනිෂ්ක්‍රමණය. අනිත් හැම පෝයක්ම කියන්නෙ යම් කිසි අත්පත් කරගැනීමක් ගැන. වෙසක් බුද්ධත්වය ලබා ගැනීම, පොසොන් බුද්ධාගම ලබා ගැනීම, ඇසළ අත්හැර යාම. බුදුන්ගෙ පණිවුඩය ඇතුලෙ තියෙන ගැඹුරුම තියුණුම, ආගම අදහන්නන් විසින් ලේසියෙන්ම නොතකා හරින තැනක් ඇසළ. කොටින්ම පන්සල්වල ඉන්න හාමුදුරුවරුන්ට පවා අද අතහැර යාම සමරන්න පුළුවන්කමක් නෑ. ඇත්තටම දැන් අබිනික්මන් කළ යුත්තෙ පන්සලෙන් එලියට.

    සිද්ධාර්ථ තමන්ගෙන් උපන් දරුවා ඒ උපන් දිනයේම, අතටවත් නොගෙන අත්හැර දමා යනවා. සමාජ සම්මතය අනුව තමන්ගේ පියෙකු මෙන් දැරිය යුතු තමන්ගේ වගකීම අත්හරිනවා. බෞද්ධ අපි පස්සෙ මේක ගැලපෙන විදිහට සුමට කරගන්නවා. ලෝකයක් ගලවා ගැනීමේ සත්‍යයක් සොයනු පිනිස නික්මුනා කියලා සාධුකාර දෙනවා. ඒත් සිද්ධාර්ථ ඒ නික්ම යන මොහොතේදී තමන් යම් සත්‍යයක් හොයාගනීද කියල දන්නෙ නෑ. එයා දන්නෙ තමන් සොයන ජීවිතය මේ පවතින දේ නම් නොවේය කියන එක විතරයි.

    සිද්ධාර්ථ තමන්ගේ රාජ උරුමය අත්හරිනවා. ඒ වගේම තමන්ගේ ජීවමය උරුමය අත්හරිනවා. සිස්ටම් එකෙන් එලියට යනවා කියන්නෙ සියලු සම්මතයන් සහ ප්‍රවේණියන් අතෑරලා රාත්‍රියක නික්ම යනවා. ඒක වැඳුම් පිදුම් ලබමින් ආශීර්වාදයෙන් ගිය ගමනක් නෙමෙයි. රහසේම, සියල්ලන්ට තමන් වෙත නොයෙක් අපවාදයන් නගන්නට අවසර තබා ගිය ගමනක්. බුද්ධ චරිතය කියවද්දි මට සිද්ධාර්ථ තීරණාත්මක චරිතයක් වුනේ මේ අබිනික්මන නිසයි.

    බුදුන්ගේ ඉගැන්වීමේ සාරය හැටියෙන් මං දකින්නෙ තමන්ගේ ශරීරය, නැත්නම් ජාන කෝෂය, ජීව විද්‍යාත්මකව පරපුරෙන් පරපුරට ගෙනයන උරුමයේ මෙහෙයවීමෙන් අත්මිදීමයි. ආශාවන්ගෙන් අත්මිදීම කියන්නෙත් මේකට. ඒ මත ගොඩනැගුනු පවුල, වර්ගය, ආගම, ජාතිය ආදී සියල්ලෙන් නිදහස් වීමේ කතාව. මේ සියල්ලක් නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නෙ අපේ මානව වර්ගයා පවත්වාගෙන යාම වෙනුවෙන්. බුදුන් කියන්නෙ ඒ සියල්ල නතර කරන මොහොතක්. වෙන විදිහකින් කිව්වොත් මානව පැවැත්මට ප්‍රතිවිරෝධයක්. අපි අපේ ජානමය උරුමය අත්හැරිය යුතුයි කියන ප්‍රතිපදාව බුද්ධ චරිතයෙ මූලික ලක්ෂණයක්.

    බුදුන් දේශනා කරන්නෙ සියලු අල්ලාගැනීම් වලින් නිදහස. සිතුවිල්ලක අල්ලාගැනීමෙන් පවා නිදහස. පරම විමුක්තිය. ඒක සිද්ද වෙන්නෙ වෙන්වීමෙන්. ඒ වෙන්වීම තමයි අබිනික්මන කියන්නෙ. අත්හැරීම. ඇසළ කියන්නෙ අත්හැරීමේ පිළිවෙත් පිරිය යුතු පොහොය. අපි අපේ දරුවන්ට, නෑයන්ට, ජාතියට, ආගමට ඇති බැඳීමේ නිස්සාරත්වය දැකිය යුතු දවසක්.

    සිද්ධාර්ථ ශිෂ්ටාචාරය අත්හැර යනවා. එයා වනගත වෙනවා. එයා සමාජය අත්හරිනවා. හුදකලා වෙනවා. පැවැත්ම වෙනුවෙන් නිර්මාණය වුනු අහම නැත්තං මමත්වය අත්හරිනවා. ඒ කියන්නෙ තවදුරටත් ජීවමය වශයෙන් සහ සංස්කෘතිකමය වශයෙන් තමන් මත ක්‍රියාත්මක වෙන සියලු අගතීන්වලින් නික්මෙනවා. නැවත සංයෝගවීම් ඇති කර නොගන්නා හුදකලා පරමාණුවක්. ඒ නිසා එකිනෙකා බැඳුණු පද්ධතියටම දරුණු බාධකයක්. මේ හුදකලා බුද්ධ පරමාණුව නිසා තව අය දරු පවුල් අතෑරලා එනවා. උරුමයන් අතෑරලා උරුමයක් නැති අවසාන ශරීරමය පැවැත්මක් නිර්මාණය කරනවා.ඒත් පරිණාමය අපි හිතනවට වඩා සංකීර්ණයි. ඒ නිදහස් අවසාන පැවැත්ම තුලින් තවත් පද්ධතියක් නිර්මාණය වෙනවා. සංඝ යනුවෙන් වෙනස් සමාජයක් හැදෙනවා. තවත් උරුමයක් ගොඩනැගෙනවා. ජාතිය, වර්ගය ආදියට අමතරව සාසනයක් පවතින්න පටන් ගන්නවා. ඒ සාසනය පුළුල් වෙමින් නැවත මහා සමාජය එක්ක බැඳෙනවා. ඒ අය භූමි, දේපොල අත්පත් කරගන්නවා. සමහරු දරු පරම්පරාවන් හදනවා. ඒ අබිනික්මන පුනරාගමනයක් වෙනවා.

    අපි යමක් අතහැර නික්ම යන්නෙ තවත් යමක් නිර්මාණය කරන්නද? වෙනත් යමක් නොතනන අත්හැරීමක් පැවතිය නොහැකිද? එක් උරුමයක් වෙනත් උරුමයක් බවට පරිවර්තනය වෙනු මිස උරුමයන්ගෙන් සදා නිදහස් වීම යනුවෙන් දෙයක් නැද්ද?

    සදාතනික බව කෙසේ වෙතත් පවතින බැඳීමෙන් අත් මිදීගත නොහැකිව ලබන නිදහසක් නැති බව සිදුහත්ගේ අබිනික්මන අපිට මතක් කරනවා. සියලු කෙලෙසුන් නසා බුද්ධත්වය ලැබූයේ දරුපවුල්, සම්මතයන් රැකි, සදාචාරයට අවනත නුඹලා අදහන සුදනෙකු නොව, තමන්ගේ ශුක්‍රානුවලින් උපන් දරුවා අතටවත් නොගෙන, ශිෂ්ටාචාරයේ සියලු බැඳීම් අමතක කරමින් රාත්‍රියේ පලාගිය හිතුවක්කාර ආධ්‍යාත්මික කැරලිකාරයෙක් බව ඇසල පෝය බෞද්ධයන්ට පසක් කරනවා.