Tag: story

මදූ (පළවෙනි කොටස) මෙතැනින් කියවන්න

ඔහුගේ වම් අත මගේ ඉණ වටා යවමින් මා ඔහු වෙතතවත් තුරුළු කරගත්තා… .

ඔහුගේ දකුණු අතින් මගේ කෙටි තුවාය මතුපිට පිරිමදිමින්, මගේ සිනිඳු සිරුර උනුසුම් කරන්න පටන් ගත්තා. මා අසරණව මගේ තුවාය දෑතින්ම අල්ලාගෙන සිටියා. ඉන්පසු ඔහු තම අත් දෙකම මගේ ඉන වටා යවමින් මගේ තොල් මත හාදුවක් තැබීමට මෙන් මගේ මුහුණ දෙසට ඔහුගේ මුහුණ ලංකලා. ඔහුගේ මුවෙන් නිකුත් වූ සිගරට් සුවඳක් ඒ මොහොතේ මගේ නාසයට දැනුනා. ඒ මුව තුලින් හැමූ සිගරට් සුවඳ ඒ මොහොතේ හිස කැක්කුමක් ලෙස දැනුන නමුත්, එය කාලයාගේ ඇවෑමෙන් .ආදරණීය හැඟීම් ඇවිස්සෙන සුවඳක් වෙන බව මම එදා දැනගෙන සිටියේ නෑ.

මම මගේ කුඩා දෑතින් ඔහුව ඉවතට තල්ලු කිරීමට උත්සාහ කළ නමුත් මගේ උත්සාහය සාර්ථක නොවීය. ඔහු ඉදිරියේ මට නිතරඟයෙන්ම යටත් වීමට සිදුවුනේය.

ඒ මොහොතේ ඔහු දෙතොල් මගේ දෙතොල් මත තබා උනුසුම් හාදුවක් ලබා දුන්නේය. මගේ තොල් වලට දැනුනේ අමුතුම සුවයකි. එය විදුලි ධාරාවක් වැදුනාක් මෙන් ශරීරය පුරා සුලු මොහොතක් කම්පනය වන සැටි මට දැනුනේය. මෙතෙක් කිසි දවසක කිසිවෙක් මා මෙසේ සිපගෙන නැත්තේය.

ඒ මට ලැබුණු පළමු හාදුවයි. එය බලහත්කාරයෙන් කළ එකක් වීමත් ඒ ගැන කිතිමුසු හැඟීම් වඩවන කාරණයකි.

ඔහුගේ දකුණු අත මගේ ඉණෙන් පහළට යොමුකර කෙටි තුවාය නිසා පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය හැකිව තිබූ මගේ මෘදු සිනිඳු කලවා පිරිමදිමින් තිබුනා. ඒ අතර මගේ කුඩා ශිෂ්නය නිතර ඒ අතේ වැදුනා.

මා සිටගෙන සිටියේ අප්‍රාණිකවය. ඔහුගේ වම් අත මගේ හිස පිටුපසට කර තරමක් තදින් අල්ලාගෙන සිටියේය. මට වෙන විකල්පයක් නොතිබුණි. සුවපහසුවක් දැනිය හැකි එකම මග වූයේ ඔහුගේ ගතේ උණුසුමට නතු වීම පමණකි.

මටම අකීකරුව මගේ දෙතොල් නැවත ඔහුගේ දෙතොල් සොයන වග මට දැනුනි. ඔහුගේ තොල් සිපගැනීමට ලොලින් මම මගේ හිස ඔසවා ඔහු දෙස බැලුවෙමි.

ඔහුගේ දෑත් මගේ කලවා අතහැර සම්පූර්ණයෙන්ම මගේ ශිෂ්නය අතින් මිරිකාගත්තේ ඒ වෙලාවේමය. ඒ උණුසුමට මාව ඇකිලී ගියේය. ඒ අසරණ මොහොතේ ඔහු නැවත වරක් මගේ තොල් බලෙන් නතුකරගත්තේය.

මගේ කාමාතුර අර්ධය එසේ පුරඟනක් මෙන් නැගෙද්දී මගේ තවත් අර්ධයක් සිදුවන්නට යන දේ ගැන බියෙන් තැතිගෙන තිබුනා. ඒ නිසාම ඇස්වලින් කඳුළු ගැලුවා. මා බියපත් කුමකටද?
ඔහු මගේ කුඩා ශිෂ්නය ආදරයෙන් ඇඟිලි අතර හුරතල් කළේය. වරින් වර මාව හිරිවැටී පස්සට තල්ලු වුනේය. ඔහු මගේ ශිෂ්නයත් වෘෂන කෝෂත් එකට අතට මිටිකොට ආදරෙන් මිරිකුවේය. මගේ කුඩා ශිෂ්නයට මේ තරම් ආදරයක් කිසිදාක ලැබී තිබුනේ නැත.

නමුත් මගේ ශරීරය වෙව්ලන්න අරගෙන තිබුනේය. ඒ වෙව්ලීම ඔහුටද දැනුනේය. ඔහුට දැනුනු බව මටද දැනුනේය. ඔහුගේ අත මගේ ශිෂ්නයෙන් ඉවතට ගත්තේය.
එපා…. මං හිතෙන් කෑ ගෑසුවෙමි.
ඔහු මගේ උරහිස් වලින් අල්ලා ගත්තේය.
“මොකද උනේ, පැටියෝ ?” කියා ඔහු ඇසුවා.
”ඇයි සුදූ පැටියෝ අඬන්නේ? ඔයා ඒකට කැමති නැද්ද පැටියෝ . ? ” ඔහුගේ ඒ අව්‍යාජ ප්‍රේමණීය හඬට මගේ හිත කුල්මත් වෙන බව මට දැනුනා. මගේ බය දුරුවුනා.

ඔහු මගේ නිකටින් අල්වා මගේ මුහුණ ඔහුගේ මුහුණ දෙසට හැරෙව්වා. කඳුළු සැලෙන ඇස්වලින් මම ඔහු දෙස බලා සිටියා. මා ඉතා කිට්ටුවෙන් සිටි නිසා, ඔහුගේ දෑස් දෙස බැලීමට මට මගේ බෙල්ල මඳක් ඉහලට ඔසවන්න සිදුවුනා. ඔහු උසයි.

“මට කියන්න, රත්තරං , ඔයා ඒකට කැමති නැද්ද?”, ඔහු යලිත් ඇසුවා.
මම කතා කරන්න උත්සාහ කළා. ඒත් මගේ කටින් වචන පිටවෙන්නේ නෑ. මගේ නොසන්සුන් කම පහව යන තුරුම ඔහු ඉවසීමෙන් බලා සිටියේය.
‘මම දන්නෙ නෑ’ මට කීමට හැකි වුනේ එපමනකි.
“මම දන්නේ නැහැ මේ කරන වැඩේ හරිද කියලා”,
මම එකම දේ දිගටම කිව්වෙමි.

“ඔහ්” ඔහු සිනාසුනේය
“මම ටිකක් ඒ ගැන කනස්සල්ලට පත්වුණා. ඔයා ඒකට කැමති වෙයි බබෝ. ඔයා ඒ ගැන කරදර වෙන්න එපා. සුදූ අකමැති කිසිදෙයක් මම කරන්නේ නෑ. දැන් හොඳ ළමයා වගේ ඇඳුම් ඇඳගන්නකෝ…”
ඔහු ආදරයෙන් මට ආරක්ෂාව ලබාදෙමින් පැවසුවේය.
මම ඇත්තටම ඔහුට හදවතින් ස්තූතිවන්ත වුණෙමි.
‘එහෙම ඉක්මන් වෙන්න ඕන නැහැනෙ’ මගේ හිත කීවේය.
මම මගේ තුවාය ටිකක් බුරූල් කර ඇඳුම් ඇඳ ගැනීමට ගැනීමට සූදානම් වුනත් ඔහුගේ දෑස් තවමත් මා දෙස බලාගෙනම තිබුනේය.
‘දෙයියනේ… ’
ඒ ඇස් තුල කාමුක පිරිමි දිස්නය මා ඒ මොහොතේ දුටුවෙමි.
“මම ඇඳුම් මාරු කරගන්න කම් ඔයාට ටිකක් එළියට යන්න බැරිද අයියා… ?’
කියා මා ඔහුගෙන් ඇසුවේය.
ඔහු හිස පිටුපසට හරවා ආදරණීය ලෙස සිනාසුනා.
“ හරි හරි ඔයා ඇඳගන්නකෝ…මම අනික් පැත්ත බලන් ඉන්නම්” යැයි පැවසුවා.

මම ඇඳුම් ඇඳගෙන අවසන් වූ පසු ඔහු හැරී බැලුවේ කම්පනයකට පත්වෙමිනුයි. මම ටී ශර්ට් එකට ඇතුලතින් තුනී බ්‍රා එකක් ඇඳ සිටියෙමි. යටට ශෝට් එකක් ඇන්දෙමි. බ්‍රා එක් ඇන්දේ පියයුරු ගැන ඇති වුනු ලැජ්ජාව මුසු හැඟීම නිසාය.

“අනේ, ඇයි ඔයා කෙල්ලගේ ඇඳුම් අඳින්නේ නැත්තේ, රත්තරං …?”, ඔහු මගෙන් ඇසුවේය.
“ඔයාට ඇඳුම් නැද්ද?”

මම ලැජ්ජාවෙන් හිස බිමට නැඹුරු කර ගත්තෙමි. මගේ සන්තකයේ ඇත්තේම එකම එක බ්‍රා එකක් විතරක් බව මම කෙසේ කියන්නද? අඳින්නට කෙතරම් ආස සිතුනද එය රහසේම පමණක් කළ බව ඔහුට කියන්නද? මගේ ඒ රුව හැබහින් දුටු පළමු පිරිමියා ඔහු බව මා කියන්නද?

“අපි යමු පොඩි ගමනක් ”
ඔහු යම් අරමුණකින් යුතුව මට කතා කරන මා හට තේරුනි.
මම පහලට එනවිට ඔහු ස්කූටි මෝටර් සයිකලය ප්‍රධාන දොර අසලට රැගෙන විත් මා එනතුරු බලාපොරොත්තුවෙන් බලා සිටියේය. මම ස්කූටියේ වාඩිවෙන්න ටිකක් පසුබට වුනෙමි.
මට ඉබේම කියවුනේ “ඔයා යන්න, වස්තුවේ”. කියලාය. ඔහුට වස්තුවේ කියලා මට කියවුනේ ඇයිදැයි මමද නොදනිමි.

ඔහු ආවේගයෙන් වටපිට බලනවා මට දැනුනි. ඔහුගේ දෑස් තුළ කෝපයක් මම දැක්කෙමි.

“ඇයි, මොකද උනේ?” තරමක් තදින් ඔහු මගෙන් ඇසුවේය.
“මගේ ටයිට් ශෝට් එක තදයි. බයිසිකලයේ වාඩි වෙන්න බෑ. ඒක ඉරිලා යාවි ” මම කීවා.
“අනේ විකාර නැතිව, කකුල් දෙකම එක පැත්තෙන් තියාගෙන වාඩිවෙන්න සුදූ…” යනුවෙන් ඔහු පිළිතුරු දුන්නා.

ඔහුගේ ප්‍රතිචාරයට කිසිවක් නොකියාම මම කකුල් දෙකම එක පැත්තකින් තබාගෙන ස්කූටියේ පිටිපස්සෙන් වාඩිවුනෙමි.. ඔහු ටිකක් මහත නිසා මට වාඩි වෙන්න ලොකු ඉඩක් තිබුණේ නැත. සාමාන්‍යයෙන් පිරිමි ළමයෙකුට නොතිබෙන අසාමාන්‍ය ලෙස වැඩුනු පස්සක්ද මට තිබුනි. ඉතින් මම අමාරුවෙන් මගේ කලවා එකට තදකර තබාගෙන මිරිකී වාඩිවුනෙමි. ඔහුගේ පැත්තට හැරී හේත්තු වුනෙමි.
ඔහු ස්කූටිය ඉදිරියට ධාවනය කරන්න වුනේය. එක වෙලාවකදී හදිසියේම ඔහු වේගය අඩු කිරීමට බ්‍රේක් ගසන තැනදී මගේ පියයුරු ඔහුගේ පිටට තද වුනේය. මගේ යටින් හැඳි බ්‍රා එකේ පහස ඔහුට මොහොතකට දැනුනේය.

“මාව තදින් අල්ලා ගන්න, පැටියෝ” යැයි පවසා ඔහු ස්කූටියේ වේගය වැඩි කළේය. මගේ දකුණු අතින් ඔහුගේ දකුණු උරහිස අල්ලා ගන්නා මෙන් සංඥා කළේය. එවිට මගේ වම් අත ඉබේටම ඔහුගේ බඩ ප්‍රදේශව වටා රැඳුනේය.
“දෙයියනේ… ඔහු මා ඔහුගේ කෙල්ල බවට පත් කරගෙන නේද?”
අපි යන ගමන අවසන් වනතුරු ඔහු කිසිවක් කතා කළේ නැත.

වේගයෙන් ධාවනය කරද්දී සිරුරේ වැදෙන වේගවත් සුළංපහරත්, ඔහුගේ ඇඟේ දැවටෙන විට දැනෙන නුහුරු කෝලයත් නිසා මාද කිසිවක් කතා කළේ නැත. ඔහුගේ සිරුර ගිනිගොඩක් තරම් රස්නයකි. ඒ හිතේ ඇවිලෙන හැඟීම් පොදිය නිසා බව මම දැන සිටියෙමි.

ඔහු හා මා කාඹරය තුළදි ඇතිවුන සිදුවීමත්, ස්කූටියේ මේ යන නිහඬ ගමන තුළ දැනෙන සම්භන්ධතාවයත් තුළින් අපේ බැඳීම් මුළුමනින්ම ප්‍රතිනිර්මාණය වී තිබුනේය. මා අලුතින් ඉපදුනා වගේ හැඟීමක් මට දැනුනේය. ඔහු බයිසිකලය වේගයෙන් ධාවනය කරද්දී, මම ඔහු තදින් බදාගෙන ඔහුගේ ආදරණීය ප්‍රේමවන්තිය බවට පත්ව සිටියෙමි.

පැයක පමණ ගමනකින් ඉක්බිති අපි ගමනාන්තයට ආවෙමු. ඒ ඔහුගේ මහ ගෙදරයි. එය අගුළු දමායි තිබුනෙ. ඔහු මට කිව්වා ඔහුගේ දෙමව්පියන් සහ සහෝදරිය විවාහය උත්සවයකට සහභාගි වීම සඳහා මාතර ගොස් ඇති බවත් දින කිහිපයක් ඔවුන් එහි නැවතී සිටින බවත්.

ඔහු කෙලින්ම මාව ඔහුගේ වැඩිමල් සහෝදරියගේ කාමරයට කැඳවාගෙන ගොස් සියලු වර්ගවල ඇඳුම් ඇති අල්මාරියක් විවෘත කලා

“මේවා අක්කා අඳින්නෙ නැති ඇඳුම්, සුදූ. මේ දේවල් අඩුවුනා කියලා කාටවත් පාඩුවක් නෑ. ගෙදර කවුරුවත් මේවා හොයනෙත් නෑ. ඔයා කැමති දෙයක් තෝරගන්න රත්තරං”

එය සැබවින් සිදුවූ දර්ශනයක්දැයි පවා මා හට තවමත් සිතා ගත නොහැකියි. සහෝදරියගේ ඇඳුම් අල්මාරිය හැර ඕනෑම එකක් තෝරාගන්නැයි ඔහු මට කියද්දී ඉදිරියට පැන ඔහු බදාගෙන සිඹින්නට මා හට ඇතිවූ ආශාව මා දරාගත්තේ අසීරුවෙනි.

කාමකතා චක්‍රවර්තී රෝලන්ඩ් කේ පෙරේරා ලියයි

(හරස් විලාසිනියකගේ පළමු ප්‍රේමයේ කතාව.)

මම මදූ…..
ඒ වෙන කොට මම ඒ හැඩි දැඩි කොල්ලට ආදරය කරනවා කියලා, ඔහු හමුවෙන වාරයක් ගානේ මට නිතරම හිතෙන්න අරගෙන තිබුනේ.
මම ඔහු හා සිනාසුනා. ඒත් හැමතිස්සෙම නෙවෙයි.
මීට වසර කිහිපයකට කලින් මම ඔහුට කොච්චර බයද කිව්වොත් අද ඒ ගැන මතක් වෙනකොටත් හිනහා යනවා.

ඔහු මා ඉගෙන ගන්නා විශ්වවිද්‍යාලයේ මගේ කාමරයේ නැවති සිටි ශිෂ්‍යයෙක්. මම පළමු වසරේ අධ්‍යාපනය හදාරද්දී ඔහු අවසන් වසරේ උපාධිය අවසන් කරමින් සිටියෙ.

ඔහු හැඩි දැඩි දඟකාර තරුණයෙක්. ඕනෑම අයුක්ති සහගත අසාධාරණ දෙයකට එරෙහිව අරගලයක් ආරම්භ කිරීමට නිර්භීත කොල්ලෙක්. ඒ වෙනුවෙන් හඬ නගන්න ඔහු බිය වුනේ නෑ. ඇත්තටම ඔහු මගේ ගතිගුණ හැටියට නම් සම්පූර්ණ ප්‍රතිවිරුද්ධයි.

ඒ දවස්වල මා කතා කරන බව මට ඇසුණේවත් නැති තරම්ය. දැන් නම් මම සම්පූර්ණ චැටර් බොක්ස් එකක්ය.

මා එම කාඹරයට ආ පළමු දිනය ඇත්තෙන්ම භයානක එකක් විය. ඔහු මගේ කාමරයට හදිසියේ කඩා පාත්වී මගේ ඇඳ විට්ටමද අල්ලාගෙන මාදෙස බලා සිටින අයුරු මා දුටුවේ ටික වෙලාවක් ගතවීය. අසල ඇති අල්මාරියේ ඇඳුම් අසුරමින් සිටි මා දෙස ඔහු බලා සිටින බව දුටුවිට මට සියල්ල අමතක විය.එවිට ඔහු මා ලැජ්ජාවෙන් මුහුණ සැඟවීමට උත්සාහ කරන බව තේරුම් ගත්තේය. මා ඔහු දෙස ඇස් කොනෙන් බැලුවෙමි. ඔහුගේ මුහුණේ තිබුණේ විනෝදජනක පෙනුමකි.
“එයා මොකද අනේ මේ මගේ දිහා ගිලින්න වගේ බලාගෙන ඉන්නේ …” එහෙම හිතෙද්දි මට පොළොව පලාගෙන යන ලැජ්ජාවක් ඇතිවුනේය.

ඒ අපහසුතාවයෙන් මා මුදාගැනීමටදෝ ඔහු ”හරි ඇඳුම් ටික දාගන්න, බබෝ,” යැයි පැවසීය. මා ඔහු දෙස එසේ බලා සිටි හේතුව කුමක්දැයි මම නොදනිමි. මම කරමින් සිටියේ නිහඬව අල්මාරිය පිරිසිදු කර මගේ බඩු බාහිරාදිය අල්මාරියේ ඇසිරීමයි.

මම තරහෙන් හා ලැජ්ජාවෙන් සිටීම නිසා බීට් අලයක රතු පාටට හැරී සිටි බව මා දැන සිටියෙමි. මගේ දෑසින් ගලන කඳුළු සඟවා ගැනීමට සටන් කළත් එයින් පලක් නොවීය. දෑස බොඳ කරමින් කම්බුල් හරහා කඳුළු බිඳු ගලා ගියේ මටත් නොදැනීමය. එවැනි තත්ත්වයක් හමුවේ සෑම විටම මට එසේ සිදු වීම ස්වභාවිකය. තරහ ගිය විට මම ඇතුළතින් බිඳී යන්නේය. කොතරම් ප්‍රියත්න දැරුවද, කිසිදු ස්වයං පාලනයක් එතනදී උපකාරී නොවේ.

ඔහු සිටින්නේ මගේ කාමරයේය. මගේ අනෙක් පස ඇඳෙහි නිදන්නට නියමිත ඔහුය. අපේ පළමු හඳුනාගැනීමම මා ලැජ්ජාවට පත් කරන අන්දමේ එකකි.

මට මාව පාලනය කරගත නොහැකි වග ඔහු එය දුටුවේය. එය මා කිසිසේත්ම ඔහුට එලිවීමට ඉඩ නොදිය යුතු දෙයකි. ඔහු මා අසලට පැමිණ, මගේ උරහිසෙන් අල්ලාගෙන මා ඔහු දෙසට හැරෙව්වේය. ඔහු එය කොතරම් පහසුවෙන් කළාද කියා මම පසුව සිතුවෙමි. ඔහු ගොරෝසු අත්ලෙන් මගේ කම්බුල් පුරා ගලා ගිය කඳුළු පිස දමා,
“අඬන්න එපා බබෝ.”” මම ඔයාට කරදර කරන්නේ නැහැ.” යැයි පවසා ඔහු කාඹරයෙන් පිටව ගියේය.
මම යහන මත කඩා වැටුනෙමි.
ඇයි මම ඔහුට එහෙම කරන්න ඉඩ දුන්නේ?

මම හිතන්න පටන් ගත්තෙමි. ඔහු මට කතා කෙරුවේ බබා කියාය. කෝපයෙන් හා ලැජ්ජාවෙන් සිටියත් මම ඔහුව නැවත්වීමට එඩිතර නොවූයෙමි.

ඔහු අඩි 6 ක් විතර උසය. මගේ උස නම් අඩි 5 අඟල් 2ක් තරමය. නමුත් එඩිතර වන්නට උස බාධාවක් නොවේ. ඒත් එසේ කරනවා වෙනුවට මා හඬනු දැකීමට මම ඔහුට ඉඩ දුන්නෙමි. කොට්ටයට මුහුණ ඔබාගෙන මෙසේ සිතමින් සිටියදී තරහවද සමග මගේ දෑසින් තවත් කඳුළු ගලන්නට විය.
ඉතින් එදාට පසුව.

දවස් කෙමින් ගෙවී යද්දී සෑම මොහොතකම මම ඔහුව සම්පූර්ණයෙන්ම මගහැර මගේ වැඩ කරගෙන යන්නට උත්සාහ කෙරුවෙමි. එය ඔහුට ඇති බිය නිසා නොව ඔහු ඉදිරියේ ඇතිවන ලැජ්ජාවෙන් මිදීමට බැරි නිසාය. මම සෑම දිනකම වේලාසනින් අවදි වී ඔහු අවදි වීමට පෙර සූදානම් වී පිටත්ව ගියෙමි. ඔහු නිතරම පරක්කුවී නැගිටින නිසා මට ඔහු කරදරයක් වූයේ නැත. එම දින චරියාව පවත්වා ගෙව යාමට හැකිවුනත් එක් ඉරිදා දිනයක සියල්ල කන පිට හැරුනේය.

සාමාන්‍යයෙන් ඔහු ඉරිදා දිනවලදී කාඹරයේ සිටින්නේ නැත. වෙනත් ඉරිදාවන් මෙන්ම එදිනද මම ප්‍රමාද වී අවදි වෙද්දී ඔහු කාමරයෙන් පිටතට ගොස් තිබුණේය. මම නේවාසිකාගාරයේ කොරිඩෝවේ කෙළවරේ පිහිටි නාන කාමරයට ගොස් නිදහසේ දිගු ස්නානයක් ලබාගෙන කාමරයට පැමිණියෙමි. මම ඉදිරි දොර නිකන් තද කර වසා තබා ඇඳීමට ඇඳුමක් සොයමින් අල්මාරිය තුළ මගේ මුහුණ ඔබාගෙනයි ඒ වෙලාවෙ සිටියේ. අල්මාරිය තුළ තිබෙන අඳුරු බව නිසා මට කිසිවක් සොයාගත නොහැකි වුනා. රළු ඇඳුමක් ඇඳීමට මට කැමැත්තක් තිබුනේ නෑ. එනිසා ඇඟට සැහැල්ලු ඇඳුමක් සොයාගැනීමට මම අල්මාරියට වැදී කාලය ගත කරමින් සිටියෙමි.

එක පාරටම ඔහුගේ රළු ඇඟිලි මගේ උකුල දෙපස ස්පර්ශ වෙනතුරු දොර විවෘතව ඇති බව මට නොතේරුණි. ඔහු පහත් හඬින් විසිල් සද්දයක් නැගුවා දුන්නා.
“වාව්”
ඔහු මා උකුලට තට්ටු කරමින් මෙසේ කීවා,
“ඔබ ඉතා මෘදුයි. බලන්න ඔබේ උකුල් වළලු දිහා! මම ඔයාට තියෙන ලස්සනට ආදරෙයි බබෝ ”
ඒ වචනවලට මම ශීතලව ගියා. මා ඇඳ සිටියේ මගේ ඉණ සහ කලවා ආවරණය කරන කෙටි තුවායක් පමණයි. සෙළවී ගත නොහැකි ලෙස මම ගල්ගැසී සිටියා.

ඒ මොහොතේ ඔහු මගේ උකුල ප්‍රදේශය ඔහුගේ දෑතින් ස්පර්ශ කිරීමට පටන් අරගෙනයි තිබුනේ. මට සියල්ල අමතක වෙමින් තිබුනා. ඔහු දෙස බලන්න බැරි ලැජ්ජාවට මම අල්මාරිය ඇතුලටම ඔලුව ඔබාගෙන හිටියා.

ඔහු අතින් මගේ මුහුණ ඔහු දෙසට හරවා ගත්තා. මගේ නෙරා ඉස්මතුව පෙනෙන පියයුරුවලට ඔහු දෑසින් සංඥා කළා. ඒවා තිගැස් නිසාදෝ වඩාත් උල්වී තිබුනා. මගේ පියයුරු ගැන මා ලැජ්ජා වුනා. ඒවා දෙස ඔහු බලා සිටිනු දැකීමෙන් මම මුර්ජා වුනා.

ඔහු දැන් තවත් තදින් අල්ලනවා. අත්දෙක ඉවත් කරගැනීමේ සේයාවක්වත් නෑ.
මම හොඳින් තුවාය තද කර හැඳසිටියත් ප්‍රයෝජනයක් නෑ.
තුවායට ආවරණ නොවුන උරහිස්වල සිට ඉන දක්වා කොටසත්, මගේ දන හිසට ඉහළින් කලවා දෙකේ පටන් කකුල් දෙක පුරාමත් මටසිළුටු සුමුදු බව ඔහුගේ අත්වලට නිරාවරණය වී හමාරයි.

පිරිමියෙකුගේ පවතින සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා ලොකුවට මගේ මතුවෙලා තිබෙන පියයුරු දෙසත් ඒ මැදින් පහලට ගිළී ගිය නිම්නය දෙසත් ඔහු මහත් ආසාවෙන් බලා සිටින බව මා දුටුවා .

මගේ පාසැල් කාලයේ පටන් මිතුරන් නිතරම මගේ කුඩා පයෝදර ගැන එක එක දේ කියමින් විහිළු කළා. ඒවාට මම එදා හිනා වුණා. පිරිමියෙකුගේ තරමට වඩා මගේ වර්ධනය වෙමින් තිබුනු පියයුරු ගැන මම කරදර වුනේ නැහැ.

‘ඔහොම එලියෙ දාගෙන ඉන්නෙ නැතුව මොකක් හරි ඇඳගනිං’
ටිකක් උස්මහත් වෙද්දි අම්මාද නිතර මතක් කරන්න පටන් ගත්තාය. ඒවා උවමනා තරමට වඩා විශාල බව මටද නිතර සිහිපත් වුනේය. ඒ ගැන මටද හිතන්න පටන් ගත්තේය. හිතන්න හිතන්න පියයුරු තවත් ඉදිරියට ආවා වගේය. දැන් සාමාන්‍ය ගැටිස්සයකගේ තරමට වඩා මගේ පියයුරු විශාලය. එමෙන්ම මෙළෙක්ය.

ඒවා අතර රෝම තිබෙන බව සැබෑය. නමුත් ඒවාද රන්වන් සිනිඳු රෝමය. මගේ සිරුරේ සිනිඳු සුමට බවට මා ආසා කලේය. පිරිමියෙකු මෙන් හැඩිදැඩි හැදෙන්නට මා අකමැතිය. එමෙන්ම ඒ වෙනස නිසා බොහෝ විට මට ලැජ්ජා වෙන්නටද සිදුවේ. මේ නිසා මා උඩුකය නිරුවතින් හිඳින්නේම නැති තරම්ය.

නමුත් දැන් ඇත්තටම හැඩිදැඩි පිරිමියෙක් මගේ පියයුරු දෙස බලා සිටී. ඒවා අනාරක්ෂිතය. බියපත්ය. මගේ සිත පතුලේ නුහුරු හැඟුමන් සැලේ.
‘දෙවියනි, මේ ඇත්තටම සිදුවෙන දෙයක්ද ?
මා දැන් මොනවා කරන්නද?. ’
කැමැත්තත් අකමැත්තත් අතර තිගැස්මෙන් මට තෝන්තු විය.
‘ඔහ්, මට මොකද වෙන්නේ ’

මා ලැජ්ජාවෙන් එකවරම පහතින් දවටාගෙන සිටි තුවාය ඉහළට ඔසවා මගේ පියයුරු වසාගන්නට හැදුවෙමි. එවිට මගේ පහල අංගයන් සියල්ල නර්වස්ත්‍රය. ඔහුගේ අත මගේ කලවා පාමුලය. මගේ ප්‍රාණවත් වූ කුඩා ශිෂ්නය ඔහුගේ අතෙහි ස්පර්ශ වේ.

එය අන් හැම පිරිමියෙකුටම වඩා කුඩා වන්නට ඇත. නමුත් ඉතාම කුඩා හැඟීමකින් පවා එය ප්‍රාණවත් වේ. ඔහුගේ ඇඟිලි කුතුහලයෙන් මෙන් එය පිරිමදින්නට ගත්තේය. මම ඔහුගේ අත ලැජ්ජාවෙන් ඇද එලියට දැම්මෙමි.

එවර අත් දෙකම ඉහළට පැමිණ මගේ පියයුරුවල බලහත්කාරයෙන්ම දැවටුනි. එක අතකින් අල්ලා ගත් තුවා කොනෙන් වැසුනු ටික හැරුනු විට මගේ සර්වාංගයම නිරුවත්ය. මගේ සිරුරේ සුමුදු බව ඔහුගේ ඇඟිලි රසවිඳීමට ලොල් වී අවසන්ය.

ලැජ්ජාවෙන් රෝස පැහැයට හැරී සිටින මා තව තවත් ඔහුගේ සමීපයටම තුරුළු කර ගනිමින් ඔහු ආදරණීය ලෙසින් මෙසේ පැවසුවා.
“ඒවා කොතරම් මිහිරිද!“ ඇත්තටම ඒවා කෙල්ලෙකුටත් වඩා මිහිරියි’
දෙයියනේ…. මගේ බිය දෙගුණ තෙගුණ වෙන්න ගත්තේය. දැන් මගේ රහස එළිවී තිබේ.

ජලාශයක වේල්ලක් කැඩී ගියාසේ මගේ දෑසින් කඳුළු ගලන්න ඉතාමත් ආසන්නය. හැකි තරම් ඒවා සඟවන්න මා උත්සාහ කළද පලක් වුනේ නැත. මාව තවත් ලැජ්ජාවට පත් කරමින් දෑසින් ගලන කඳුළු පිටාර ගැලුවේය.

මා ඔහු වෙතට මා ලං කරගනිද්දී ඔහු මට යමක් කිරීමට සූදානම් වන බව මට ඉවෙන් මෙන් දැනී තිබුනි. මා එයට කැමතිද අකමැතිද යන වග ගැන මට දැනීමක් නොතිබුනි.

පසුපසට යන්නට උත්සාහ කළ නමුත් පිටුපස තිබෙන අල්මාරිය නිසා යාමට තැනක් මට තිබුණේ නැත. ඔහුට කුමක් කිරීමට අවශ්‍ය දැයි හරියටම මම දන්නේද නැත. ඒ නිසාම මට ඇතිවුනේ මහත් බියකි.

“අනේ අයියේ කරුණාකරලා මට කරදරයක් කරන්න එපා.” මම ආයාචනා කළෙමි.

කාමකතා චක්‍රවර්තී රෝලන්ඩ් කේ. පෙරේරා