Tag: politics

  • මාලිමාවාසීන්ගේ රුසියානු බඩු

    මාලිමාවාසීන්ගේ රුසියානු බඩු

    එංගලන්තෙ ජීවත් වෙන මාලිමාවට බැතිමත් තරුණයෙක් පෝස්ටුවක් දමමින් මේ ලංකාවට එන්නෙ රුසියානු බඩු බවත් ඒ අය ටුවරිස්ට්ලා නොවන බවත් ප්‍රකාශ කරලා තිබුණ. ඒ වගේම එංගලන්තෙ වගේ රටවල මේ රුසියානු ‘බඩු’ වලට ඇතුල්වෙන්න පවා නොදෙන බව මේ තරුණයා ප්‍රකාශ කරලා තිබුනෙ ආඩම්බරෙන්. වඩාත් ආකර්ශනීය විදිහට මේ තරුණයා විසින් රුසියානුවන් ‘නියම සුද්දන්’ නොවන බවත් නියම සුද්දා කවුද යන්න තමන් දන්නා බවත් තමන්ගේ එංගලන්තවාසී බව ඇතුලෙ ඉදිමෙමින් සළකුණු කරනවා. මේ ප්‍රකාශ ඇතුලෙ මට පැහැදිලිව පේන කාරණා කීපයක් තියෙනවා.

    එකක් ලිංගික ශ්‍රමික වෘත්තිය සම්බන්ධයෙන් ඔහු තුල ඇති පහත් පිලිගැනීම. ඒ හරහා කිසිම ප්‍රශ්නයක් නැතුව එයා මේ යුවතියන් ‘බඩු’ බවට ඌනනය කරනවා. මේක ලංකාවෙ අපි ‘බයි’ සංස්කෘතිය කියලා විවේචනය කරපු මිසොජිනිස්ටික් තත්වයක්. ලිංගිකව නිදහසේ හැසිරෙන ගැහැණුන් පහත් විදිහට තේරුම් ගැනීම. පිරිසිදු නැති, වටිනාකමක් නැති, ඇතුල්වෙන්න පවා අයිතියක් නැති කොටසක් විදිහට දැකීම.

    මෙතන තවත් වැදගත් දෙයක් වෙන්නෙ මේ සියලු රුසියානු තරුණියන් ‘බඩු’ බව තීරණය වෙන්නෙ කිසිම සමීක්ෂණයකින් හෝ වාර්තාවකින් නෙමෙයි. උදයංගගෙ ඔඩොක්කුවෙ ඉඳගෙන පිංතූර දාන හින්ද. මේ අය ලිංගික ශ්‍රමිකයන් වෙන්න පුළුවන්, නිරූපිකාවන් වෙන්න පුළුවන්, උදයංගගෙ මිතුරියන් වෙන්න පුළුවන්, තොරතුරු තාක්ෂණවේදීන් වෙන්න පුළුවන්. වෙන ඕනම කෙනෙක් වෙන්නත් පුළුවන්. මේ සියලු තත්වයන් අතරින්, උදයංග පිංතූරයක් පළ කරන සැණින් මේ තරුණයා තීරණය කරනවා පැමිණෙන සියල්ලන් ‘බඩු’ බවට. මේකත් බයි ලක්ෂණයක්. දකුණු පළාතේ ඉතා කුප්‍රකට මිනීමැරුම කුරාම් ෂීක් සිද්දිය සිද්ද වුනෙත් මේ එංගලන්තවාසී තරුණයාට සමාන උපකල්පනයක් මත. කුරාම්ගේ රුසියානු පෙම්වතිය වික්ටෝරියා ඇලෙක්සැන්ඩ්‍රොව්නා ‘බඩුවක්’ විදිහට රාජපක්ෂවාදී සම්පත් විදානපතිරණ නිගමනය කරලා තිබුන.

    දෙවෙනුව මේ මාලිමාකාමී තරුණයාගෙ ඔලුවෙ ‘නියම සුද්දන්’ ඉන්නවා. ඒ සුද්දන් යනු වැඩියෙන් ඩොලර් වියදම් කරන අයයි. මේ කතාවම මේ පක්ෂයේ ආර්තිකය සම්බන්ද විශේෂඥ සුනිල් හඳුන්නෙත්තිත් කියනවා. එයා කියන විදිහට අපිට දැන් එන්නෙ, අපෙන් කාලා, අපේ තැන නිදාගෙන, අපේ බීච් එක පාවිච්චි කරලා යන සංචාරකයො. එහෙම අයගෙන් ආර්ථිකයට වැඩක් වෙන්නෙ නෑ. අපි සංචාරකයෙක් මනින්න ඕන එයා දෙන ටිප් එකෙන්. වියදම් කරන ප්‍රමාණයෙන්. (මේ කියන හඳුන්නෙත්ති කන බොන අඳින විදිහ ගැන එයාගෙම ප්‍රකාශ සංසන්දනය කිරීමෙන් වැඩි ආනන්දයක් ලබන්න පුළුවන්)

    ලංකාවට වියදම් කිරීමේ හැකියාව නැති, විවිධ නිර්මාණශීලීත්වයන්ගෙන් හෙබි විදේශිකයො ගොඩක් එනවා. ඒ අය ලංකාවෙ මිනිස්සු එක්ක එකතු වෙලා විවිධ ව්‍යාපාර ආරම්භ කරනවා. ලංකාව ගැන යූටියුබ් චැනල් කරනවා. වැදගත්ම දේ මේ අය ලංකාවෙ සාමාන්‍ය මිනිස්සු එක්ක මුහු වෙනවා. ඒ හින්ද වඩාත් සංචාරක හිතැති සංස්කෘතියක් නිර්මාණය වෙනවා. ඒ අවශ්‍යතා සහ ආශාවන්ට වඩා නිවැරදිව සමීප වෙන්න පුළුවන් අවස්ථා නිර්මාණය වෙනවා. තමන්‍ට හුරු, සමීප සංස්කෘතියක ජීවත්වෙන අය විසින් ලබන අත්දැකීම් විඳින්න තවත් විදේශිකයන් පෙළඹෙනවා. ඒ අය කරන්නෙ ඇත්තටම මිළ කළ නොහැකි සංචාරක ප්‍රවර්ධනයක්.

    මෙතනදි හඳුන්නෙත්ති කතා කරන්නෙ තමන්ගේ අතට ලැබෙන මුදල පමණක් ගණං කරන හෝටල්කාරයෙක් වගේ. Eco System එකක් ගැන කිසිම දැනීමක් නැතිව. අපේ රටට එන හැම විදේශිකයාම අපිට වැදගත්. ඔවුන් වියදම් කරන මුදල කියන්නෙ ප්‍රධාන සාධකය නෙමෙයි.

    අපි ආපහු මාලිමාකාමී තරුණයාගේ කතාවට එමු.

    වඩාත් හාස්‍යජනක කාරණය වෙන්නෙ එංගලන්තයට ගිහින් ඒ රටේ ආර්ථිකය මත යැපෙන මේ තරුණයා එය මහා ආඩම්බරයක් හැටියෙන් පිළිගනිමින් ලංකාවේ ශ්‍රම රැකියාවක් පිණිස එනවා යැයි ඔහු උපකල්පනය කරන කාන්තාවන් දෙස අවඥාවෙන් බැලීමයි. ලංකාවෙන් වෙන රටවලට පෝලිමේ පනින අතර වෙන රටකින් ලංකාවෙ රස්සා පිණිස එන එකට විරුද්ධ වීම කුහකයි. ඒ කුහකකම රාජපක්ෂවාදයේ ලකුණක්. අපේ උත්සාහය විය යුත්තේ ඕනෑම කෙනෙකුට ලෝකෙ ඕනෑම රටකට ගිහින් තමන් කැමති ඕනෑම රැකියාවක් කිරීමේ අවස්ථාව නිර්මාණය කිරීම මිස දේශසීමා අඳිමින් මිනිස් සංචරණය සීමා කිරීම නෙමෙයි. නිදහස් වෙළඳපොලක වැදගත්ම කාරණයක් මිනිස්සුන්ට ඕනම තැනක ගිහින් තමන් කැමති රැකියාවක් කිරීමේ නිදහස. ඒ අය එක්ක එන්නෙ මුදල් විතරක් නෙමෙයි. දැනුම, සංස්කෘතිය, අදහස්, ජාන, ජීවන සහ සිතීමේ විලාස.

    ගණිකා වෘත්තිය කියන්නෙ අපේ රටේ ආඩම්බරෙන් කරන වෘත්තියක් නෙමෙයි. ඒ වගේම ඒ වෘත්තීය පුහුණුවෙන් සහ දැනුමෙන් අපි ඉන්නෙ අන්තිම පහත් අඩියක. නමුත් සංචාරක කර්මාන්තයේ වර්ධනයට මේ ආශා කර්මාන්තයේ පැවැත්ම අනිවාර්යයක් වෙනවා. මෙතනදි රුසියානු ලිංගික ශ්‍රමිකයන් කියන්නෙ මේ කර්මාන්තයේ ඉතාම ප්‍රවීනයන් හැටියටයි පිළිගන්නෙ. ඒ අය ලංකාවට ඇවිත් තමන්ගේ වෘත්තියෙහි යෙදීම අපිට සලකන්න වෙන්නෙම ආයෝජනයක් හැටියට.

    මේ මාලිමාභක්තික තරුණයා විසින් කරපු ප්‍රකාශය වෙනුවෙන් මාලිමාවේ ෆේස්බුක් ප්‍රචාරක හැටියට නිල වශයෙන්ම පෙනී සිටින දර්ශන ඩයසුත් පෙනී ඉන්නවා. එයාට අනුව මේ ලිංගික ශ්‍රමිකයන් ලංකාවට පැමිනෙන එකෙන් ලංකාවෙ ලිංගික ශ්‍රමිකයන්ට ඇති අවස්ථා අඩුවීම නිසයි මාලිමාව මේ රුසියානු කාන්තාවන්ට විරුද්ධ වෙන්නෙ. ඒක අන්තිම ආරක්ෂණවාදී පිළිවෙතක්. තමන්ගේ රටේ වෘත්තියක් වශයෙන් පිළිනොගත් ක්ෂේත්‍රයක රැකියාවක් පිණිසවත් වෙන රටක කෙනෙක් එන එකට විරුද්ධ වීම විකාරසහගතයි. අපි ඒක පැත්තකින් තියමුකො. වැදගත් කාරණය වෙන්නෙ මාලිමාව ලංකාවෙ ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීම වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නවා කියන එක. (වෘත්තියක ආරක්ෂාව ගැන හිතන කෙනෙක් මුලින්ම උත්සාහ කරන්නෙ ඒ වෘත්තිය නීතිගත කරන්නයි) අවාසනාවට මං තාම කිසිම තැනක මාලිමා ප්‍රධානියෙක් ඔය සම්බන්ධයෙන් කතාවත් කරනවා අහලා නෑ. නමුත් ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීම වෙනුවෙන් මාලිමාව ඉදිරිපත් වෙනවා නම් අපි එකපයින් ඒකට සහයෝගය දෙනවා.

    නමුත් මාලිමාවාසීන් දැනගත යුතු කාරණයක් වෙන්නෙ වෘත්තියක් නීතිගත කිරීමට කලින් ඒ වෘත්තිය සම්බන්ධයෙන් ගරුත්වයක් ඇති කිරීමේ වැදගත්කමයි. කාන්තාවන් ‘බඩු’ බවට පත් කිරීමේ සංස්කෘතියක් ඇතුලෙන් ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කරන්න පුළුවන් වෙන්නෙ නෑ. පළමුව ලිංගික ශ්‍රමිකයෙක් යෙදෙන වෘත්තිය ගරුත්වයක් ඇතුව පිළිගන්න කියන එක මාලිමා බැතිමතුන්ට දේශනා කරන්න. දෙවෙනුව ලංකාවේ ලිංගික අධ්‍යාපනය අනිවාර්ය කිරීමට පියවර ගන්න. තෙවනුව ලිංගික සෞඛ්‍යය පිළිබඳ තත්ව තහවුරු කිරීමට අරගල කරන්න. ඊට පස්සෙ පුළුවන් ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කරන්න ක්‍රියාත්මක වෙන්න.

    මාලිමාවට සම්බන්ධ අයගේ මෙවන් අනියම් ප්‍රකාශ වැදගත් වෙන්නෙ ඒවා තුලින් මාලිමාවේ අවිඥානය කියවෙන නිසයි. ඒ කාලෙ X කණ්ඩායම කිව්වෙ ‘ඔබේ අවිඥාණය අපි’ කියල. ඒ වගේ කාන්තාවන් දිහා බලන දෘෂ්ටිය, මුදල් සම්බන්ධයෙන් ඇති ආකල්පය, බටහිර ධනපති දියුණුව ගැන ඇති ආශාව, ආඩම්බර වෙන්න මොකුත්ම නැත්තං බටහිර රටක ඉන්න එක ගැනවත් ආඩම්බර වෙමින් ලංකාව ආරක්ෂා කරන්න ගන්න උත්සාහය මේ ආදී ලක්ෂණ අපි නැවත නැවත සිහියෙන් කියවාගන්න ඕන. මේ ලක්ෂණ අපිට මතක් කරන්නෙ අපි දන්න පරණ ‘බයියාව’. එතකොට අපිට මාලිමාව මොනවා කිව්වත් ඒ පිටිපස්සෙ පවතින සාමූහික අවිඥානය තේරුම් ගන්න පුළුවන් වෙනවා.

  • ඩයනා බය වුනේ කාටද?

    ඩයනා බය වුනේ කාටද?

    ඩයනා ගමගේ කංසා සම්බන්ධයෙන් ඉතාම ප්‍රගතිශීලී මැදිහත්වීමක් කරන කෙනෙක්. ඒ වගේම කාන්තාවක් විදිහට බය නැතුව මේ අදහස් මතු කරන එක විශේෂයෙන්ම අගය කරන්න ඕන. නමුත් ඩයනාගේ මේ පෙනී සිටීම් ගැන අපට මුල පටන් තිබුණු ප්‍රශ්නය වුනේ ඇය මේ කියන විවෘත නිදහස් සංස්කෘතිය සැබවින්ම දරනවාද කියන එකයි. කංසා නීතිගත කිරීම ලංකාවට ඉතාම අවශ්‍ය සාධනීය පියවරක් බව තරයේම විශ්වාස කරන අතර එවන් යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කරන කාන්තාවක් හැටියට ඩයනා තවමත් පැරණි පුහු සදාචාරවාදී සංස්කෘතියම කරපින්නාගත් කෙනෙක් වීම අවාසනාවක් බවත් අපි විශ්වාස කරනවා.

    මේ ආකාරයෙන් ප්‍රගතිශීලී ඩයනාගේ සැඟවුනු කුහක සදාචාරය එලියට පැන්නේ මෑතක පැවැත්වූ මාධ්‍ය සාකච්ඡාවකදීයි. එතනදි ඇයට කවුරුන් හෝ විසින් ඇය ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීමට යෝජනා කළා යැයි චෝදනා කිරීමක් සම්බන්ධයෙන් කරුණු පළ කරනවා. ඩයනා කියන්නෙ තමන් කිසිසේත් ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීමට අවශ්‍ය බවක් නොකී බවයි. සමාජ මාධ්‍යවල ප්‍රචාරය වූ මේ ප්‍රකාශය අපද දැක තිබුනු අතර එය ඩයනාගේ තවත් බය නැති පියවරක් හැටියෙන් විවිධ තැන්වල අගයන්නටද පසුබට වුනේ නෑ. ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීම මේ රටේ සෞඛ්‍යාරක්ෂාව සහ මිනිස් ආරක්ෂාව යන අංශ දෙකෙන්ම වැදගත් කාරණයක්. එමගින් ගණිකා වෘත්තිය නියාමනය කිරීමට හැකිවන අතරම සමාජ බෝවීමේ අවදානම අවම කරන ක්‍රියාවලීන් නීත්‍යානුකූලව ක්‍රියාවට නැගීමට හැකිවෙනවා. ඒ වගේම විවිධ කාරණා නිසා ලොව පැරණිතම වෘත්තියක් වන ගණිකා වෘත්තියට යොමුවන කාන්තාවන්ට නීතිමය ආකාරයෙන් ආරක්ෂාව සැලසිය හැකි වෙනවා. එමෙන්ම ඔවුන්ව ඇසුරු කරන පාරිභෝගිකයන්ගේ ආරක්ෂාවටත් ඒක හේතු වෙනවා. එය ලංකාවේ රජයක් විසින් ක්‍රියාවට නැංවිය හැකි මානුෂිකම වෙනස්කම හැටියෙන් අපි විශ්වාස කරනවා.

    ඒ වගේම රටේ සංචාරක ක්ෂේත්‍රයේ වර්ධනයට මේක ආර්තික ව‍ශයෙන් බලපානවා. ඕනම රටකට ගිය කෙනෙක් ඒ රටට ආවේණික ආහාර මෙන්ම ලිංගිකත්වය රසය විඳිය යුතු බවයි අපේ විශ්වාසය. රටක් විඳිනවා කියන්නෙ එබඳු ඉන්ද්‍රියමය විඳීමකට. තායිලන්තයට ගිය කෙනෙක් දන්නවා මේ ලිංගික නිදහස කොයිතරම් ආකර්ශනීයද කියන වග. පාරාදීසය යැයි විරුදාවලී ලත් අපේ රට පාරාදීසයකට අවශ්‍යම වූ මත්වීමේ සහ ලිංගිකව හැසිරීමේ නිදහසින් සීමා වී තිබීම ඇත්තටම ඛේදජනකයි.

    ඒත් ඩයනා කියන්නේ තමන් එවැන්නක් නොකී බවයි. තමා පැවසුවේ ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කරනවා නම් පිළිපැදිය යුතු නීති ගැන බවයි. වක්‍රාකාරයෙන් ඇය සමාජයට කියන්නේ ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීම වෙනුවෙන් ඇය පෙනී නොසිටින බවයි. කංසා නීතිගත කරන්න බය නැති ඩයනා ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කරන්න බය වෙන්නෙ ඇයි?

    ඒක තමයි අපේ මුග්ධ වූ සදාචාරයේ ස්වරූපය. එක විටෙක මහා ප්‍රගතිශීලීන් හැටියට පෙනී සිටින අය තවත් විටෙක ඊට සමාන්තරවම මේ මුග්ධ සදාචාරය රකින්නට පෙනී ඉන්නවා. එයින් බයට පත්වෙනවා. අපවාදයෙන් සැලෙනවා. ගැහැණියක් විදිහට මිනිස් නිදහස පිළිබඳ ගැඹුරු අදහසකින් මේ ඩයනා කංසා වෙනුවෙන් පෙනී සිටියා නම් එයා මෙහෙම කතාවක් කියයි.
    ‘ඔව් ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කරන්න ඕන තමයි. ඒත් මං එහෙම දෙයක් ප්‍රකාශ නොකළ වග කියන්න ඕන. කවුරු හරි ඒ වෙනුවෙන් සටන් කරනවා නම් ඒ කාන්තාවන් වෙනුවෙන් මං ඒ සටනට සහයෝගය දෙනවා’’

    ඒත් ඩයනා මේ චෝදනාවෙන් කෝපයට පත්වෙනවා. එයා අපි නොදන්නා කවුරුන් හෝ තවත් කාන්තාවන් පිරිසකට බැන වදිනවා. ඒ බැනවැදීම ඇතුලෙ ඇගේ අතිශය නොදියුණු සංස්කෘතික කලාපයක් එලියට පනිනවා. ‘කොළඹ හතේ නෝනලා…’ කියමින් බැන වැදීම ආරම්භ කරන ඇය කියන්නේ මේ නෝනලා විසින් යතුරු පාර්ටි දමන බවයි. පළමුවෙන්ම ඇය කාන්තාවක් විදිහට තවත් කාන්තාවකගේ හෝ පිරිසකගේ ලිංගික කාරණයක් ඉදිරියට දමමින් ඔවුන්ගේ සදාචාරය ප්‍රශ්න කරනවා. එය කාන්තාවක් හැටියට ඉතා පහත් ක්‍රියාවක්. ඒ වගේම කවුරුන් හෝ යතුරු පාර්ටි දැමීම අපකීර්තියක් වෙන්නෙ කොහොමද? යතුරු පාර්ටි හෙවත් කී පාර්ටීස් හැටියෙන් හඳුන්වන ස්වින්ගින් සාද ( පෙම්වතුන් පෙම්වතියන් ජෝඩු වශයෙන් මාරු වෙමින් අනුරාගය විඳින සාදයන්) ඉතා දියුණු සංස්කෘතියක්. තමන්ගේ බිරිඳ වෙන කෙනෙක් සමග හාද වුනා යැයි කියමින් මිනි මරාගන්නා සමාජයකට විවෘත ආදරයක රසයක් එකතු කිරීමක්. ඩයනා මෙතනදී කරන්නේ ඒක අපවාදයක් හැටියෙන් ඉලක්ක කිරීමයි. එතනදි නිරුවත් වෙන්නෙ සාද පැවැත්වූ අය නෙමෙයි ඩයනාගේ නොදියුණුකමයි.

    ඒ වගේම කොළඹ හතේ යැයි කියමින් මේ ආඩපාලිය මතුකිරීම හරහා ඇගේ අවලස්සන පංති හීනමානයක්ද ඉස්සරහට පනින වග කියන්න ඕන. නොදියුණු, කුහක සංස්කෘතියක් දරමින් කංසා නිදහස වෙනුවෙන් ඇය පෙනී සිටින විට කංසා සංස්කෘතිය ගැන ඩයනා දන්නේ මොනවාදැයි හිතෙන එක වරදක් නෙමෙයි.

    මළ කඳන් එකට ගැටගැසූ පරිද්දෙන් ගතවන බහුතර ගැහැණු පිරිමි සම්බන්ධතාවලට වඩා කී-පාර්ටි පෙම්වතුන් ජීවිතය රස විඳින්නෝයි. ඒ අය අලුත් අත්දැකීම් සොයා යන්නෝයි. සමාජයෙන් පැනවූ සදාචාර නීති නොතකා තමන්ගේම ශෘංගාර සංස්කෘතියක් තනාගත්තෝයි.

    කංසා නිදහස අයිති ඒ වගේ මිනිස්සුන්ට. නම ලන්ඩන් වුනාට හැම ඩයනා තාම වැඩවසම්ය.

  • සමලිංගිකත්වයට එරෙහි නීති වෙනස් කරන්න පොහොට්ටුවෙන් පණතක්

    සමලිංගිකත්වයට එරෙහි නීති වෙනස් කරන්න පොහොට්ටුවෙන් පණතක්

    ලංකාවෙ සමලිංගිකත්වය අපරාධයක් කරමින් තවමත් නීතිපොතේ පවත්නා යටත්විජිත නීති ඉවත් කිරීම පිණිස වූ පණතක් අද අගෝස්තු 24 වෙනිදා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිතයි. තමන් සමලිංගික බව විවෘතව පිළිගත් අපේ රටේ එකම දේශපාලකයා වන මංගල සමරවීරගේ නික්ම යාමෙන් වසරක් ගතවන දිනයේ මේ පණත කතානායකවරයාට බාරදීම විශේෂත්වයක්.

    තවත් අමතක නොකළ යුතු සුවිශේෂ කාරණයක් වන්නේ මෙය පුද්ගලික පණතක් ලෙස ඉදිරිපත් කරන්නෙ පොහොට්ටුවේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී ප්‍රේමනාත් දොලේවත්ත වීමයි. සමලිංගික නිදහස ගැන කයිවාරු ගහන තවත් කොතෙක් ප්‍රගතිශීලීන් පාර්ලිමේන්තුවේ සිටියත් අවසානයේ පොහොට්ටුවේ මන්ත්‍රී කෙනෙක් අතින්ම මෙය ඉදිරිපත් වීම අයිරනියක්.

    මේ පණත සකස් කිරීම සඳහා තමන්ට සහාය දීම වෙනුවෙන් සංජීව විමලගුණරත්න සහ අකලංක හෙට්ටිආරච්චිට දොලේවත්ත මන්ත්‍රීවරයා විසින් ස්තුතිය පළ කර තිබුණ.

    පොහොට්ටුව යනු මීට වසර කීපයකට ඉහත සමලිංගිකත්වය සහ මිනිස් ලිංගික නිදහස දැඩිවම යටපත් කළ ඊනියා සදාචාරය දඩමීමා කරගත් පක්ෂයයි. නමුත් රනිල් වික්‍රමසිංහ ජනාධිපති වීමත් සමග පොහොට්ටුවෙන් සමලිංගික නිදහස ලබාගැනීම උදෙසා පණතක් ඉදිරිපත් වීම ලොකු සංස්කෘතික පෙරලියක ලකුණක්. රනිල් පොහොට්ටු පාක්ෂිකයන් ඒ අයගෙ උවමනා පිණිස යොදවනවාද නැත්නම් රනිල් විසින් පොහොට්ටුවේ බලය තමන්ගේ උවමනා වෙනුවෙන් යොදාගන්නවාද යන්න නැවත විමසා බැලිය යුතු කාරණයක් වෙනවා.

    ලංකාවෙ කළ යුතු ප්‍රගතිශීලී වෙනස්කම් කරනවා එය කළ හැක්කේ ජාතිවාදයේ ආගම්වාදයේ උරුමය දරන පොහොට්ටුව ඇතුලෙන්ම විතරයි. මේ රට විශාල අගාධයක් කරා ගෙන යන්නට ලිංගිකත්වය යටපත් කිරීම හරහා දැවැන්ත මෙහෙවරක් ඉටු කළ පොහොට්ටුවේ ප්‍රගතිශීලී කොටස් මෙබඳු සංස්කෘතික වෙනස්කම් වෙනුවෙන් පෙරමුණ ගැනීම වැදගත් කාරණයක්. හුදු හොරකම් ඇල්ලීමේ උමතුවෙන් ලුහුබැඳීම පසෙක ලා සිදු කළ යුතු ප්‍රතිසංස්කරණ වෙනුවෙන් ලැබී ඇති අවස්ථාව පාවිච්චියට ගැනීමයි ප්‍රඥාවන්ත වෙන්නෙ.

    පවතින දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ 360 කොටස අනුව ඕනෑම පිරිමියෙක් ගැහැණියක් සහ සතෙක් සමග සොබාදහමට එරෙහි ලිංගික එක්වීමක් පැවැත්වීම දඩුවම් ලැබිය හැකි වරදක් වෙනවා. මේ අනුව මුඛ සංසර්ගයක් වුවත් සිරගත වීමට හේතුවක් වෙන්න පුළුවන්. 365ඒ වගන්තිය අනුව පුද්ගලයන් දෙදෙනෙක් අතර අසභ්‍ය හැසිරීමක් දඩුවම් ලැබිය හැකි වරදක් වෙනවා. රාජ්‍යය විසින් පුද්ගලයන්ගේ නිදන කාමර තුලට එබී බලන මෙවන් විකාරසහගත නීති වෙනස් විය යුතු බව මේ සියවසේ ජීවත්වෙන ඕනම කෙනෙක් පිළිගන්න කාරණයක්. ප්‍රමාද වී හෝ ඒ සඳහා ක්‍රියාත්මක වීම අගය කළ යුතු කාරණයක්.

  • Sri Lankan Sex Party – ශ්‍රී ලංකා සෙක්ස් පක්ෂය

    Sri Lankan Sex Party – ශ්‍රී ලංකා සෙක්ස් පක්ෂය

    ලිංගිකත්වය ධනාත්මක බාරගන්නා වඩා නිදහස් සමාජයක් වෙනුවෙන් ශ්‍රී ලංකා සෙක්ස් පක්ෂය ආරම්භ කිරීමට අදහස් කෙරේ. රටේ බොහෝ දේශපාලන කාරණා පිටුපස පවතින ලිංගික දේශපාලනය සාකච්ඡාවට ගැනීමත්, ලිංගික නිදහස සහ අයිතීන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමත් මෙහි මූලික කාරණා වනු ඇත. තවත් කෙනෙකුට හානියක් නොකර මිනි‍සෙක් තමන්ගේ පංචේන්ද්‍රියන් සහ මනස පිනවීමට කරන්නාවූ කවර හෝ ක්‍රියාවකට වුවද නිදහස පැවතිය යුතු යැයි සෙක්ස් පක්ෂය විශ්වාස කරයි. රට පු‍රා උඩුදුවා ඇති තුවාලයක් වන ජාතිවාදය ආගම්වාදය මෙන්ම ප්‍රචන්ඩත්වය පිටුපස පවතින්නේ සංස්කෘතිය විසින් දැඩි පීඩනයකට ලක් කළ ලිංගික ආශාවන් බව සෙක්ස් පක්ෂයේ කියවීමයි.

    එම පක්ෂයේ මූලික පෙනී සිටීම් මේවායි.

    1. කිසිදු වෙනස්කොට සැලකීමකින් තොරව තමන්ගේ ලිංගිකත්වය සහ ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය ගවේෂණයට, තේරුම් ගැනීමට සහ භාරගැනීමට ඇති පූර්ණ අයිතිය.
    2. ගැහැණියකට තමන්ගේ ශරීරය පිළිබඳව තීරණ ගැනීමටත් අවශ්‍ය විටෙක ගබ්සාවකට අවශ්‍ය පහසුකම් නීතිමය හෝ සමාජ බාධාවකින් තොරව ලබාගැනීමටත් ඇති අයිතිය.
    3. ලිංගික ශ්‍රමිකයෙකු ලෙස රැකියාව කිරීමට සහ අවශ්‍ය සෞඛ්‍යමය මෙන්ම නීතිමය රැකවරණය ලැබීමට ඇති අයිතිය.
    4. සියලු ලිංගිකත්වයන්ට අයත් පුද්ගලයන්ට ආබාධිත නිර්බාධිත භේදයකින් තොරව සමාන අවස්ථාවන් ලබාගැනීමට ඇති අයිතිය. (ලිංගික තෘප්තිය ලැබීමේ අයිතියද මීට ඇතුලත්ය)
    5. සමලිංගික විවාහවලට සහ බහුවිවාහ වලට ඇති අයිතිය.
    6. නිවැරදි ලිංගික අධ්‍යාපනයක් ලැබීමේ අයිතිය
    7.  කැමති ආකාරයකින් තමන්ගේ තෘප්තිය සොයා යාමේ අයිතිය.
    8. වාරණයකින් හෝ බියකින් තොරව අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ අයිතිය.
    9. ආගමික මතවාදයන්ගේ බලපෑමකින් තොරව ජීවත් වීමේ අයිතිය.
    10. මත්ද්‍රව්‍ය අපරාධහරණය කිරීම සහ පාලනය. තමන් කැමති මත්ද්‍රව්‍යයක් නීතියේ බාධාවකින් තොරව ගුණාත්මක තත්වයකින් යුතුව ලබාගැනීමේ අයිතිය පුද්ගලයෙක් සතුය.
    11. ජීවිතය පිළිබඳ තවදුරටත් තෘප්තිමත් නොවන අවස්ථාවකදී සුවදායක මරණයක් ලබාගැනීමේ අයිතිය. (යුතනේෂියා)
    12. සර්ව සම්පූර්ණ ලිංගික සහ ප්‍රජනක සෞඛ්‍ය සේවා ලබාගැනීමේ අයිතිය.
    13. ලිංගික ප්‍රචන්ඩත්වයෙන් තොරව ජීවත් වී‍මේ අයිතිය.
    14. තමන්ගේ ජීවිතයේ අරමුණු සහ සතුට සොයා යාමේ අයිතිය.
    15. ජාතිවාදයෙන් ආගම්වාදයෙන් තොරව ජීවත්වීමේ අයිතිය.
    16. මුදල් ඉපැයීම සහ ව්‍යාපාර දිරිගැන්වීම කරන අතර එමගින් සමාජයට ලැබෙන ප්‍රතිලාභ උපරිම කිරීමටද වෑයම් කෙරේ.

    මේ කාරණා විශ්වාස කරන, මේ පක්ෂය ගොඩනැගීම සඳහා එක්වීමට කැමති අය ඊමේල් මගින් අප හා සම්බන්ධ වන්න. [email protected]

  • හිරුණිකාගේ තනය සහ හියුමිලියේෂන් සංස්කෘතිය

    හිරුණිකාගේ තනය සහ හියුමිලියේෂන් සංස්කෘතිය

    හිරුණිකාගේ පියයුරක් සෙනග අතර තෙරපෙන පිංතූරයක් බුකිය සලිත කරන්න පටන් ගත්තා. පිරිසක් ග්‍රාම්‍ය ආකාරයෙන් ඒ සිදුවීම වරනගන්න උත්සාහ කළ අතර අනෙක් පිරිස හිරුණිකාගේ පියයුර මාතෘත්වයෙන් වසන් කරන්න උත්සාහ කළා. මේක ග්‍රාම්‍ය කතා කියන පිරිසගේ සෙක්ස් ඇරියස් එකක් විදිහටත් කතා ඇහුනා. ඇත්තටම හොඳින් නිරීක්ෂණය කළ යුතු කාරණය වුනේ මේ කියන මොකක් හෝ ඇරියස් එක මේ තනය නිරුවත් කළ පිරිස් වෙතින් වගේම එය ආවරණය කරන්න ගිය පිරිස් වෙතින්ද එක සමානව නිරූපනය වීමයි.

    මේ පියයුර සම්බන්ද සිද්දිය අපිට තේරුම් ගන්න වෙන්නෙ හියුමිලියේෂන් කියන කලාපය ඇතුලෙ. අපහාසය වගේ වචනයක් මේකට පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් වුනත් මේ නියම අදහස එන්නෙ නෑ. මේ හිරුණිකාගෙ සිද්දිය සෙක්ෂුවල් හියුමිලියේෂන් එකක්. සෙක්ෂුවල් හියුමිලියේෂන්වල වර්ග දෙකක් තියෙනවා. එකක් ඉරොටික් හියුමිලි‍යේෂන්. ඒක දෙන්නෙක් හෝ කීපදෙනෙක් කැමැත්තෙන් ශෘංගාරයක් හැටියට හියුමිලියේෂන් පාවිච්චි කිරීම. සැඩොමැසොකිසම් හෙවත් පර/ස්වපීඩකකාමය ඇතුලෙ මේක ආර්ට් එකක්. මෙතන වැදගත් දේ වෙන්නෙ කන්සෙන්ට් එක. ඒ කියන්නෙ එකිනෙකාගේ කැමැත්ත.

    හිරුණිකා සම්බන්ද සිදුවීම පබ්ලික් හියුමිලියේෂන් එකක්. එතනදි සිද්ද වුනේ එයාගෙ පියයුරක් සම්බන්ධයෙන් ඉතාම ග්‍රාම්‍ය, පහත් ආකාරයේ කතා ප්‍රචාරය කිරීම. මේක ශෘංගාරාත්මක දෙයක් නෙමෙයි. මේක ඇත්තටම සෙක්ස් කියන දේ රසය පවා ඇබියුස් කිරීමක්. ඒ කතාවල අරමුණ වෙන්නෙ හිරුණිකා කියන චරිතය නිරුවත් කිරීම හරහා පහතට ඇද දැමීම. එයාගෙ දේශපාලන හෝ වෙනයම් වටිනාකමක් ඇත්නම් ඒවා මකා දමමින් සමූහයක් ඉදිරියේ නිරුවත් කරන ලද ගැහැණියක් බවට ඇයව පත් කිරීම.

    හියුමිලියේෂන් කියන එක හැදෙන්නෙම කාරණා දෙකක් පදනම් කරගෙන. එකක් නිරුවත් කිරීම. මේක ශාරීරික නිරුවත් කිරීමක් හෝ මානසික නිරුවත් කිරීමක් වෙන්න පුළුවන්. අබුග්‍රයිබ් බන්ධනාගාරයේ සිරකාරයන්ට නිරුවත්ව එහි පාලකයන් ඉදිරියේ ස්වයං වින්දනය කිරීමට බලකිරීම ශාරීරික එකක්. ඒ වගේම හිලරි ක්ලින්ටන්ට තමන්ගේ සැමියා නිසා අත්විඳින්න ලැබෙන එක මානසික එකක්.

    මේ නිරුවත් වීමත් එක්කම බැදෙන දෙවෙනි කාරණය තමයි ඩිග්‍රඩේෂන්. ඒ කියන්නෙ පහල හෙලීම. නිරුවත් කිරීමේ අරමුණ වෙන්නෙම පහත හෙලීමයි.

    හියුමිලියේෂන් පදනම් වෙන්නෙ ලැජ්ජාව මත. මේ ලැජ්ජාව ඇති කරන්නෙ සංස්කෘතිය විසින්. නිරුවත් කිරීම හරහා ප්‍රකට කරන්නෙ සංස්කෘතියෙන් පිටුවහල් කිරීම. ඒ මොහොතේදී සංස්කෘතිය බිහිසුණු වන සතෙකුගේ ස්වරූපය ගන්නවා. සංස්කෘතිය අසංස්කෘතික වෙනවා.

    ගේම් ඔෆ් ත්‍රෝන්ස් කතා පෙළ බලපු කෙනෙකුට අමතක නොවෙන තැනක් තමයි සර්සි නම් බලසම්පන්න බිසව මේ විදිහට නිරුවතින් ජනතාව අතරට ඇවිද යන්නට සැලැස්වීම. ඒක කරන්නෙ ආගම විසින්. එතනදි ජනතාව සර්සි දිහා බලාගෙන මාස්ටර්බේට් කරනවා නෙමෙයි. කෙළ ගහනවා, අපහාස කරනවා ආදී වශයෙන් ඇයව පහතටම හෙලා දමනවා.

    හියුමිලියේෂන් කියන වචනෙ හැදෙන ලතින් මූලාශ්‍රය ‘හියුමුස්’ කියන එක. ඒකෙ අදහස වෙන්නෙත් දූවිලි නැත්තං පොලොව. පොලොවටම සමතලා කර දැමීම තමයි හියුමිලියේෂන්වල අරමුණ.

    හිරුණිකාගේ පියයුර ගැන කරන නිරුවත් අපහාස සහ අරගලයට පහරදුන් අවස්ථාවෙ මැරයන්ව ජංගි පිටින් යැවීම අතර හියුමිලියේෂන් අර්තයෙන් ලොකු වෙනසක් නෑ. දෙකේදිම අරමුණ වෙන්නෙ නිරුවත් කිරීම හරහා අපහාසයට, පහත හෙලීමට බඳුන් කිරීම.

    අපි දන්නවා මනම්පේරි වගේ අයව දූෂණය කරලා නිරුවතින් පාරෙ අරන් යනවා. මේ දූෂණය කිරීම පවා කාමයට හෝ අසහනයට වඩා බලය සම්බන්ධ කාරණයක්. යුද්ධයකදි අනෙක් පාර්ශ්වයේ කාන්තාවන් දූෂණය කිරීම අතීතයේ පටන් සම්ප්‍රදායක් විදිහට පවතිනවා. එක අතකින් අනෙකා සතු මානව දේපොල (කාන්තාවන් සැලකුනේ එහෙම) බලෙන් අත්පත් කරගැනීමත්, ඒ හරහා තමන්ගේ බලය තහවුරු කිරීමත් තමයි මෙතනදි වඩා ප්‍රබල කාරණය වෙන්නෙ. ඒ හරහා නැවත සුව කළ නොහැකි කැළලක්, අපවාදයක් ප්‍රතිපාර්ශ්වය වෙත ඇති කිරීමයි අරමුණ. තමන්ගේ ප්‍රතිවාදීන්ගේ කලිසම් ගැලවීම හරහා අරගලකරුවන් කරන්නේත් ඒකමයි. හිරුණිකාගේ පියයුරෙහි එල්ලීම හරහා අනෙක් පිරිස කරන්නෙත් ඒකමයි.

    හියුමිලියේෂන්වලින් පාවිච්චි වෙන අවස්තා තුනක් අපිට දකින්න පුළුවන්. යම් කෙනෙකුට දඩුවම් දීමක් විදිහටත්, අපචාරයට බඳුන් කිරීමක් විදිහටත් සහ පාගා දැමීම හෝ යටපත් කිරීමක් විදිහටත් මේක පාවිච්චි වෙනවා.

    හිරුණිකාගෙ සිද්දියෙදි මතුවුනු ඉන්ටරෙස්ටින් කාරණයක් තමයි පියයුරෙහි අනුරාගය මාතෘත්වය ඉස්සරහට දැමීමෙන් නෂ්ටකාමී කරන්නට ගත්ත සදාචාර වෑයම. පියයුරක් ගැන ආශක්ත වීම පවතින්නෙමත් අපි කිරිබී හැදුනු උන් නිසාමයි. පොඩි එකෙක් තමන්ගේ මවගේ පියයුර ගැන ඇති ආශාවම තමයි උන් ලොකුවුනාට පස්සෙ තමන් ආශා කරන ගැහැණියකගේ පියයුරෙනුත් විඳින්නෙ. අනෙක් අතට හැම අම්මා කෙනෙක් කියන්නෙමත් කවුරු හෝ තාත්තා කෙනෙකුගේ අනුරාගී වස්තුවක්. පොඩි එකා විතරක් නෙමෙයි ඒ තාත්තත් ඇගේ පියයුරු උරා බොනවා.

    අම්මා මතක් කිරීමෙන් සමාජය යහපත් කරන්න හදන වෑයම ඉතා අහිතකර එකක්. රටක් විදිහට අපි තවමත් අත්විඳින්නෙ මේ අම්මාගෙන් ගැලවෙන්න බැරි පිරිමින්ගෙ අර්බුදය. මේ රට ළමා සමාජයක් කියන්නෙ ඒකයි. අම්මට… කිව්වොත් පිහියක් උස්සන් කොටන්න එන තරමට වියරු වැටෙන පිරිමි තාමත් බහුලයි. අම්මා කියන එක ශෘංගාරභංග නිමිත්තක් කිරීම නිසා අද වෙලා තියෙන්නෙ ගෑනුන්ට දරුවෙක් හම්බුන තැන පටන් ඇගේ ලිංගික ජීවිතය අහිමි වීම. ඒ දරුවා වෙනුවෙන් පමණක් ජීවත් වෙන්න සිදුවීම. හැම අම්මා කෙනෙකුටම අනුරාගී ජීවිතයක් තියෙනවා. ගැහැණියක් අම්මා කියන තනතුරට පමණක් සීමා කිරීම ඇගේ ඒ ජීවිතය උදුරා ගැනීමක්.

    හියුමිලියේෂන් නොකළ යුත්තේ අම්මා කෙනෙක් හෝ ගැහැණියක් හෝ නිසා නෙමෙයි. අපි විශ්වාස කරන මනුස්ස සංස්කෘතිය නිසයි. එය යටපත් වී යා යුත්තේ අනෙකා නිරුවත් කරමින් පහත් කරන්නට තනන අය ගැන සමාජයක් විදිහට අපි නැවත හැරී හෙළන නිරුවත් බැල්ම සහ විවේචනය නිසයි. ඒක තමන්ගේ මතවාදයට එකග අය වෙනුවෙන් පමණක් සිද්ද වෙනවා නම්, විරුද්ධවාදීන් නිරුවත් වන තැනදි චූන් වෙනවා නම් ඒ ඇත්ත සංස්කෘතික ප්‍රගතියක් නෙමෙයි.

    සෙක්ෂුවල් හියුමිලියේෂන් පවතින්නෙ සංස්කෘතියක් විදිහට සෙක්ස් යටපත් කරලා තියෙන නිසාමයි. ඕනම සංස්කෘතියක් නිර්මාණය වෙන්නෙ මේ සෙක්ස් යටපත් කිරීම හරහා. වනයට, නිරුවතට බියපත්වීම හරහා. ඒක කොයිතරම් දියුණු විදිහට අපි කළමනාකරණය කරගන්නවද කියන එකයි වැදගත්. නිරුවතට අපි දෙන සංස්කෘතික අර්ථය මොකක්ද කියන එකයි වැදගත්. බලහත්කාරයෙන් කෙනෙක් නිරුවත් කිරීම අපි මොනයම්ම ආකාරයකින් හෝ එන්ටර්ටේන් කරනවද එතන අපේ කුහකකම සටහන් වෙනවා. බලහත්කාරයෙන් නිරුවත් කිරීම අපරාධයක් වන අතර කැමැත්තෙන් නිරුවත්වීම ප්‍රකාශනයක්.

    කාගේ හෝ නිරුවත් ඡායාරූපයක්, වීඩියෝවක් ලීක්වුන ගමන් පෝස්ට් වැටෙන්න ගන්නෙත් මේ හියුමිලියේෂන් උවමනාව නිසාම තමයි. ඒ වීඩියෝව නරඹා ස්වයං වින්දනයේ යෙදීම අපරාධයක් නෙමෙයි. ඒක ප්‍රසිද්ධියේ පෝස්ට් කිරීම හරහා අර පුද්ගලයාගේ චරිතය ඝාතනය කිරීමේ උවමනාවයි සපරාධී වෙන්නෙ. මේ දෙක පැහැදිලිවම දෙකක්.

    ෆේස්බුක් එකේ කමෙන්ට් කියවන ඕන කෙනෙකුට තේරුම් ගන්න පුළුවන් දෙයක් තමයි ෆේස්බුක් කියන්නෙ හියුමිලියේෂන් දරුණු රෝගයක් විදිහට පවතින අවකාශයක් කියන එක. ඒ කමෙන්ට්වල තමන්ගේ ප්‍රතිවාදියාව සියලු ආකාරයෙන් නිරුවත් කරන්න දඟලන අය හිරුණිකාගේ තනය ආවරණය කිරීමෙන් ප්‍රගතිශීලී වෙන්න උත්සාහ කිරීම මනස්ගාතයක්. හිරුණිකාගේ පියයුර හරහා සිද්ද වුනේ අපි සියල්ලන් නිරුවත් කිරීම කියලයි මං දකින්නෙ.

  • අනුරගෙ පුතා නයිට් ක්ලබ් ගියා

    අනුරගෙ පුතා නයිට් ක්ලබ් ගියා

    අද යාලුවෙක් එක්ක කතා කර කර ඉඳිද්දි ඉන්ටලෙක්චුවල්ස්ලා ගැන කතාවක් ඇදුනා. යාලුවාගේ අදහස වුනේ ඉන්ටලෙක්චුවල්ස්ලා ඒ කියන්නෙ බුද්ධිමතුන් කියන පිරිස අතෑරලා සාමාන්‍ය පොදු ජනයා කියන අය එක්ක දේශපාලනය කරන්න ඕන කියන එක. ඒ අයට කතා කරන්න ඕන, ඒ අයගෙ භාෂාව තේරුම් ගන්න ඕන කියල දැඩි හැඟීමක් එයාට තිබුන. ඒකට එයා කිව්වෙ මහපොලොවෙ දේශපාලනය කියල.

    මගේ අදහස වුනේ එහෙම මහ පොලොවක් කියල එකක් නෑ කියන එක. ඒ මහපොලොව කියන්නෙම යාලුවාගේ ඉන්ටලෙක්චුවල් ෆැන්ටසියක් කියන එක. මේ ඉන්ටලෙක්චුවල්ස්ලා කියන මානව ප්‍රභේදයත් එහෙම නොවන පොදු ජනයා කියන මානව ප්‍රභේදයත් දෙකම නිර්මාණය වෙන්නෙ යාලුවාගෙ ඔලුව ඇතුලෙ කියන එකයි මට පැහැදිලි කරන්න ඕන වුනේ.

    ඇත්තටම එහෙම විවිධ මනුස්ස ජාති දෙකක් නෑ. ඉන්නෙ එක ජාතියක්. ඒ එකම ජාතියක් දරන විවිධ කොලිටීස් ගැනයි අපි පුද්ගලාබද්ධ කරලා කතා කරන්නෙ. ඉන්ටලෙක්චුවල්ස්ලා නෑ. තියෙන්නෙ ඉන්ටලෙක්චුවලිටි එකක්. බුද්ධිමය ස්වභාවයක් . ඒ වගේම ස්ටුපිඩිටි නැත්තං ඕර්ඩිනරිටි කියන ස්වභාවයනුත් පවතිනවා. ඒවා එකම මනුස්සයෙක් තුල විවිධ අවස්ථාවල පිහිටනවා. අපි මේ ස්වභාවයන් පුද්ගල ‍පෞර්ෂයන් විදිහට අඳුරගන්න එක අර්බුදයක්.

    ඕෂො මේක ලස්සනට විස්තර කරනවා. ඩාන්සර් හෙවත් නටන්නෙක් නෑ. නැටුම විතරයි පවතින්න පුළුවන්. පුද්ගලයා එක අවස්ථාවක නැටුමක් බවට පත්වෙනවා. නැටුම නැති වුනාම නටන්නෙක් ඉතුරු වෙන්න බෑ. බුද්ධ කියන්නෙත් ඒ වගේම ස්වභාවයක්. කෙනෙක් බුද්ධ ස්වභාවය බවට පත්වෙනවා. ඒ ස්වභාවයෙන් එලියට ආවම බුදුන් කියල කෙනෙක් නෑ.

    අපි විසින් ආමන්ත්‍රණය කරන්නෙ මොන ස්වභාවයටද කියන එකයි වැදගත් වෙන්නෙ. අපි මනුස්ස ගනුදෙනුවක් කරද්දි අපිට පුළුවන් ඒ ස්වභාවය තෝරගන්න. මේ තෝරාගැනීමෙන් එකක් අනෙකට වඩා හොඳයි හෝ උසස් කියල එකක් අපිට කියන්න බෑ. අපි අනෙකාගේ ආමන්ත්‍රණය කරන්නෙ කුමන මනුෂ්‍ය ස්වභාවයටද කියන එක විතරයි තේරුම් ගන්න වෙන්නෙ.

    එතනදි අපි බුද්ධිමය ස්වභාවයට ආමන්ත්‍රණය කරනවා කියල තීරණය කලොත් ඒ කියන්නෙ අපි අනෙකාගේ තාර්කිකත්වයත් එක්ක ගනුදෙනු කරනවා කියන එක. අපි පොදු ජනයාට නැත්තං ගැමියාට ආමන්ත්‍රණය කරනවා කියල තීරණය කළොත් ඒ කියන්නෙ අපි ගනුදෙනු කරන්නෙ අනෙකාගේ අතාර්කිකත්වයත් එක්ක. නොදන්නාකමත් එක්ක.

    අපි නිතර පුරුද්දට කියන විදිහට නගරෙ සහ ගමේ කියල මිනිස්සු දෙකෙ‍ාටසක් නෑ කියන එකයි මගේ අදහස. ඒක හුදු මතුපිට ස්වරූපයක්. ස්ටීරියො ටයිප් එකක්. ඇත්ත කාරණය වෙන්නෙ නාගරිකයා ඇතුලෙමයි ගැමියා ඉන්නෙ. ගැමියා ඇතුලෙමයි නාගරිකයා ඉන්නෙ.

    හැබැයි අපි අනෙකාව ආමන්ත්‍රණය කරන්න තෝරගන්න ඒ ස්වභාවය නැත්තං කොලිටිය අපේ දේශපාලනය නම් නිශ්චිතව සලකුණු කරනවා.

    රාජපක්ෂලා හැඟීමෙන් වැඩ කරන ගැමියා තමන්ගේ ආමන්ත්‍රණය කරගත්තා. නයි නැටෙව්වා, ධාතු වැ‍ඩමෙව්වා, පැණි පෙරෙව්වා. ඒ රාජපක්ෂලාගේ දේශපාලනය තියෙන තැන. ගමෙන් පටන් ගමු කියල ජවිපෙ හැරෙද්දි හිනායන්නෙ ඒකයි. ගම කියන්නෙ අතාර්කිකත්වයට. ඒක පළාතක් නෙමෙයි මානසික කලාපයක්.

    ජවිපෙ කතා කරන ගම තියෙන්නෙ නාගරිකයාගේ ඔලුවෙ. ඒක හරියටම අනුර කුමාර කියන්නෙ නිර්ධන පාංතිකයෙක් කියල හැදිලා තියෙන හිතලුව වගේම එකක්. අනුර කුමාර නිර්ධන පාංතිකයෙක් වෙන්නෙ ඒ ජවිපෙ පාක්ෂිකයන්ගෙ ඔලුවෙ විතරයි. ඒක ෆැන්ටසියක්. අනුර එහෙම නෑ.

    දැන් අනුරගෙ පුතා නයිට් ක්ලබ් එකක බීලා ඩාන්ස් කරපු එක ගැන ලොකු ප්‍රචාරයක් යනවා. නිර්ධන පාංතික අනුර ස්වභාවය ඇත්තක් කියල බාරගත්ත අය මේකෙන් අවුල් වෙනවා. නයිට් ක්ලබ් යන පුතෙක් ඉන්න අනුර කෙනෙක් ඒ අයට අනුව පවතින්න බෑ. ඒ අතරෙ තව තැනක පාඨලී දිවයිනට කතා කරනවා. මං නං ක්ලබ් යන්නෙ නෑ, බොන්නෙ නෑ කියනවා. පාඨලීගේ ඔලුවෙ දිවයින පාඨකයෙක් කියල කෙනෙක් ඉන්නවා. හැබැයි ඒ දිවයින පාඨකයාම ෆේස්බුක් එකේදි වෙනස් වෙනවා. ඒ දිවයින පාඨකයාම රෑට හොරෙන් නයිට් ක්ලබ් යනවා. ජවිපෙ පාක්ෂිකයන්ගෙ ඔලුවල තියෙන අනුර ස්වභාවය වගේම තමයි පාඨලීගේ ඔලුවෙ තියෙන දිවයින ස්වභාවයත්.

    මේක හැමදේකදිම එහෙමයි. දැන් අපිට මේ ඇත්ත කණට ගහලා වගේ පේනවා. සාමාන්‍ය ජනතා ස්වභාවය නන්නත්තාර වෙනවා. මුස්ලිම් බෞද්ධ අන්තවාදය පෝෂණය කරපු බොදුබල සේනාව අද එක රටක් එක නීතියක් වෙනුවෙන් ජාතික නායකත්වය දෙනවා. එංගලන්තෙ වෛද්‍ය විද්‍යාව ඉගෙන ගත්ත පාදෙණිය පිටිකිරි බීමෙන්, ගවමස් කෑමෙන් ආයුෂ අඩුවෙනවා කියනවා. අතීත මුතුන්මිත්තො මස් කෑවෙ නැති නිසා අවුරුදු සීය එකසිය පණහ ජීවත් වුනා කියනවා.

    මේ හැමතැනදිම අපි දකින්නෙ අපි යම් තත්වයන් ස්වභාවයන් මනුස්සයන්ට ඝනීභූත කිරීමේ අවුල. ඒක තත්වයක් පෙනී සිටීමක් විදිහට ගත්තම අපිට තේරුම් ගන්න වෙන්නෙ ඒ අය කරමින් ඉන්න දේශපාලනය කියන කාරණය විතරයි.

    උදා විදිහට අනුරට දැන් කියන්න පුළුවන් දේවල් කීපයක් තියෙනවා. එකක් පුතා නයිට් ක්ලබ් ගියේ නෑ කියන්න පුළුවන්. නැත්තං පුතා නයිට් ක්ලබ් ගියාට මං එහෙම නෑ කියන්න පුළුවන්. තුන්වෙනුව කොල්ලො කෙල්ලො නයිට් ක්ලබ් යන එක විනෝද වෙන එක අවුලක් නෑ කියන්න පුළුවන්. මේ තැන් තුනේදි අනුර කතා කරන්නෙ ස්වභාවයන් තුනකට. පලවෙනි එකේදි ගැමි ස්වභාවයට. මොකක් හරි වරදක් වුනොත් ඒක කළේ නෑ කියලම පරසක්වල ගැසීම. ඇගෙන් සද්දෙන් වැඩේ ගොඩදාන එක. ඒක ගොඩක් මහින්දට ළඟයි. මේ වෙද්දි ජවිපෙ සාමාජිකයො තෝරාගෙන ඇති බවක් පේන්නෙ ඒක.

    දෙවෙනි එක ප්‍රබුද්ධ ස්වභාවය. පුතාට හිමිවන නිදහසත්, තමන් පෙනී සිටින වික්ටෝරියානු බෞද්ධ මූලධර්මත් එකට පරිස්සම් කිරීම. අර මගුල්ගෙවල්වල කාමරේ ඇතුලෙ හොරෙන් බොන්න දෙන වැදගත්කම. චම්පික ක්ලබ් යන්නෙ නෑ කියද්දි 43 කල්ලිය චම්පික එහෙම වුනාට එයා අපි ජොලි කරනවට විරුද්ද නෑ කියන්නෙ ඒකයි. ජවිපෙ තරමක් දියුණු වගේ පෙන්නන්න හදන කට්ටිය ඉන්නෙත් මේ ලයින් එකේ.

    තුන්වෙනි එක ලිබරල් නාගරික ස්වභාවය. මංගල මැරුනට පස්සෙ ඒකට උදාහරණයක් ලංකාවෙ නෑ. ඇපොලිජිටිකල් නැතුව ලෞකික නිදහස වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම. අනුර මෙතන හිටගනී කියල කොහෙත්ම හිතන්න බෑ. ඒක මිනිස් නිදහස පිලිගැනීමක් වගේම සාම්ප්‍රදායික හණමිටි පිලිගැනීම් අභියෝග කරන ස්වභාවයක්. අනුරට පුළුවන් මේ ස්වභාවයන් තුනෙන් ඕනම එකකට ආමන්ත්‍රණය කරන්න. ඒක අනුරගේ දේශපාලන තෝරාගැනීම වෙනවා. ඒ තමයි අනුර කතා කරන ජනතාව.

    එතකොට අනුර විසින් යම් නිශ්චිත පිරිසක් තෝරගන්නවා නෙමෙයි. මේ සියල්ල එකම පිරිස තුල එකවිට පවතිනවා. තමන් ප්‍රමුඛ කොට ගන්නෙ මොන ස්වභාවයද, ඒ හරහා තමන්ගේ දේශපාලන අරමුණ මොකක්ද කියන එක විතරයි කතන්දරය. පලවෙනි එ‍කේදි අරමුණ වෙන්නෙ රැවටීම හරහා බලය. දෙවෙනි එකේදි අරමුණු වෙන්නෙ පිවිතුරු බව හරහා නොකිලිටි බව හරහා බලය. තුන්වැන්නෙ අරමුණ වෙන්නෙ නිදහස හරහා බලය.

    අපි ආමන්ත්‍රණය කරන තැන අපි ජනතාව නිර්මාණය කරනවා.

    මේ ඉන්ටර්නෙට් යුගයෙදි, එකම මිනිහෙක් ප්‍රොෆයිල් ගානක් හරහා එක් එක් ස්වරූපයන්ගෙන් පෙනී සිටින කාලෙකදි බුද්ධිමතුන්, මෝඩයන්, ගැමියන්, නාගරිකයන් විදිහට මිනිස්සු දිහා බලන එක අපේ මනක්කල්පිතයක් විතරයි. ඒ වෙනුවට අපි ජීවත් වෙන, ගනුදෙනු කරන, අදහස් හුවමාරු කරන ලේයර් එක, නැත්තං ස්වභාවය තීරණය කිරීම තමයි වඩා පැහැදිලි සළකුනු කිරීමක් වෙන්නෙ.

    අපි තෝරාගන්නේ රැවටිලිකාරීත්වය නම් අපි රැවටිලිකාර ජනතාවක් නිර්මාණය කරනවා. අපි තෝරගන්නෙ පිවිතුරු – නොකිලිටි බව නම් ඒ හරහා අපි දැඩි පාලනයක් සහ අධිපති ජනතාවක් නිර්මාණය කරනවා. අපි තෝරගන්නෙ නිදහස නම් අපි නිදහස් ජනතාවක් නිර්මාණය කරනවා.

    එතකොට රාජපක්ෂ යනු රැවටීමද, චම්පික යනු සුචරිතවාදයද, අනුර යනු ඔලුව ජපන් කඳ ජපන්ජබර කියන එකද බව අපිට තේරුම් ගන්න පුළුවන්.

    මේ තුනම එකම ජනතාවකගේ පැතුම. එකම ජනතාවකගේ අවුල.

  • කාන්තාවන්ගේ ලිංගික හා ප්‍රජනන සෞඛ්‍ය පිළිබඳ කතා කළ ලංකාවේ පළමු ජනාධිපති අපේක්ෂකයා

    කාන්තාවන්ගේ ලිංගික හා ප්‍රජනන සෞඛ්‍ය පිළිබඳ කතා කළ ලංකාවේ පළමු ජනාධිපති අපේක්ෂකයා

    ශ්‍රී ලංකාවේ වසරකට නීති විරෝධී ගබ්සා 240,170ක් සිදුවෙනවා. එනම් දිනකට නීති විරෝධී ගබ්සා 658ක් සිදුවෙනවා. ශ්‍රී ලංකාවේ නීත්‍යානුකූලව ගබ්සාවක් කළ හැක්කේ මවගේ ජීවිතය බේරාගැනීම සඳහා පමණයි. ශ්‍රී ලංකාවේ ගබ්සා නීතිය අවුරුදු 136ක් පැරණියි. ඒ සඳහා නෛතික ප්‍රතිසංස්කරණ කිරීමට උත්සාහ කරනවා. ගැහැණු, පිරිමි භේදයකින් තොරව අප කිසිවකු මනුෂ්‍ය කළලයක් විනාශ කිරීමට පෞද්ගලිකව කැමති නැහැ. නමුත් ගැහැණියකගේ සිරුර අයිති ගැහැණියටයි. ඒ පිළිබඳව ඇයට නැති අයිතියක් මට නැහැ.


    අනුර කුමාර දිසානායක
    කාන්තාවන්ගේ ලිංගික හා ප්‍රජනන සෞඛ්‍ය පිළිබඳ කතා කළ
    ලංකාවේ පළමු ජනාධිපති අපේක්ෂකයා
    2019 ඔක්තෝම්බර් 21

  • “සෙක්ස් කියන්නෙ කුණුහරුපයක් නෙමෙයි” – මංගල සමරවිර

    “සෙක්ස් කියන්නෙ කුණුහරුපයක් නෙමෙයි” – මංගල සමරවිර

    මංගල සමු අරන් අදට දවස් හතයි. මංගලත් එක්ක කාලෙකට කලින් සෙක්ස් ගැන කරපු වීඩියෝව මේ විදිහට අකුරු වලට දාන්න හිතුවෙ ලිංගිකත්වය ගැන විවෘතව පෙනී සිටින, ඒ ගැන ප්‍රගතිශීලී අදහස් දරන දේශපාලනඥයෙක් අපිට ඉතිරි නෑ කියන හිස්තැන මතක් කරන්නත් එක්ක.

    මංගලට සෙක්ස් කියන දේ දැනෙන්නෙ කොහොමද?

    දැනෙන විදිහට වඩා නොදැනෙන විදිහ කියන්න ඕන. සෙක්ස් කියන්නෙ කුනුහරුපයක් නෙමෙයි. අපේ වගේ රටවල මේක කුනුහරුපයක් වුනේ පහුගිය සියවස් එකහමාරක විතර කාලය ඇතුලෙ. අපේ බෞද්ධ සංස්කෘතියෙ, සිංහල සංස්කෘතියෙ, අග්නිදිග ආසියාවේ, ග්‍රීසියෙ වගේ සංස්කෘතිවල සෙක්ස් කියන්නෙ වැඩිහිටියන් අතරෙ, ඒ කියන්නෙ වගකිව යුත්තන් අතරෙ පෞද්ගලිකව සිදුවෙන දෙයක්. ඒක රහසක් වගේ තියාගෙන ඒ වටේ විවිධ කතන්දර හැදුනෙ නෑ. බෞද්ධ දර්ශනය දිහා බැලුවොත් අසූමහ ශ්‍රාවිකාවන් ගැන අපදාන පාලියෙ අම්බපාලි සුත්‍රයෙ කතා කරනවා. ඒ අසූමහ ශ්‍රාවිකාවන්ගෙන් 34ක්ම නිදහස් ලිංගික කාන්තාවන්. ඒ කියන්නෙ ෆ්‍රීසෙක්ස් ෆීමේල්ස් කියන එක. ඒ අය ගනිකාවන් කියන එක වැරදියි. ඒ ගොල්ලො සමාජය‍ යම් වැඩ කොටසක් ඉටු කරපු කාන්තාවන් හැටියට ඒ සමාජවල සැලකුවා. අසූමහ ශ්‍රාවකයන්ගෙන් 16ක්ම නිදහස් ලිංගික පිරිමින් කියල නම් වෙනවා. ඒ කියන්නෙ සමලිංගික හෝ වෙනත් ලිංගික චර්යාවන් දැරූ අය වෙන්න පුළුවන්. සෙක්ස් කුනුහරුපයක් බවට පත්වුනේ බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යවාදයට යටත් වුනු වික්ටෝරියානු යුගයෙදි.

    මේ වෙද්දි වික්ටෝරියා රුජිනගේ රට මේ මතවලින් එලියට ගිහින් විවෘත, වගකිව යුතු ලිංගික සංස්කෘතියක් ඇති කරගෙන තිබුනත් අපි මේ වික්ටෝරියානු සංකල්ප අපේ සංස්කෘතියෙ සංකල්ප විදිහට පෙන්නමින්, පටු විදිහට දේවල් දිහා බලමින්, සෙක්ස් කියන එක හොරෙන් බලලා හොරෙන් කරන බ්ලූ ෆිල්ම් එකක් බලනවා වගේ තැනකට තමයි අරන් තියෙන්නෙ. තරුනයන්ට තරුනියන්ට ලිංගික අධ්‍යාපනයක් නොදීමෙන් විවිධ මිත්‍යා මතවලට ඒ ගොල්ලො ගොදුරු වෙනවා. සමහර විට ඒ හින්දම පර්වර්ට්ස්ලා බවට පත්වෙනවා. බස්වල යනකොට ජැක් ගහනවා වගේ ඒවා ඇතිවෙන්නෙ සෙක්ස් කියන එක කුනුහරුපයක් විදිහට සලකන අපේ වගේ සංස්කෘතිවල විතරයි.

    මංගලට අනුව අසභ්‍යයි කියන්නෙ මොකක්ද?

    දෙන්නෙක් අතර දෙපාර්ශ්වයෙම කැමැත්ත නැතුව යම් කිසි දෙයක් වෙනවා නම්, බලහත්කාරයක් වෙනවා නම්, රේප් වගේ දේවල් වෙනවා නම් ඒවා ඉතාම අසභ්‍යයි.ඒවා ගැන දැඩිලෙස ක්‍රියාත්මක වෙන්න ඕන.රේප් කියන දේ වැඩියෙන් සිද්ද වෙන්නෙත් මේ සෙක්ස් කියන දේ කුනුහරුපයක් කියල ඒ ගැන කතා නොකරන රටවල. කුඩා දරුවන් සමග කරන බාල අපචාර වගේ දේවල් ඉතාම අසභ්‍යයි. ඒවට කිසිම ඉඩක් තියන්න නරකයි. නමුත් වැඩිහිටියන් දෙන්නෙක් තමන්ගෙ කැමැත්තෙන් කරන දෙයක් වෙන කාටවත් වැඩක් නෑ. ඒ ගැන කතා කරන්න විවේචනය කරන්න පුළුවන්. ඒත් කාටවත් හානියක් නොවෙනවා නම් ඒක අපිට අයිති දෙයක් නෙමෙයි.

    ආර්ට්වලට අසභ්‍ය සීමාවක් තියෙන්න ඕනද? වාරණය පිලිගන්නවද?

    වාරණය මං කිසිසේත්ම පිලිගන්නෙ නෑ. නමුත් කලාකාර‍යාගේ පැත්තෙන් යම් මට්ටමක ස්වයං වාරණයක් තියෙන්න ඕන කියල මං හිතනවා. ෂොක් කරන්න සමාජය තිගස්සවන්න කරන දේවල් අපි කොයිතරම් දුරට ගෙනියනවද කියන එකත්, ඒක කන්ස්ට්‍රක්ටිව්ද ඩිස්ට්‍රක්ටිව්ද කියන එකත් අපි බලන්න ඕන. වාරණය නොවුනු පලියට වගකීම් රහිතව නිදහස පාවිච්චි කිරීමත් භයානකයි.

    වෙන රටවලට සාපේක්ෂව ලංකාවෙ මිනිස්සු සෙක්ස් දිහා බලන්නෙ කොහොමද?

    ලංකාවෙ බහුතරයක් සෙක්ස් දිහා බලන්නෙ කුනුහරුපයක් විදිහට. සෙක්ස් කිරීම ගැන ගිල්ටියක් තියෙනවා. අනවශ්‍ය විදිහට තමන්ගේ ලිංගිකත්වය හංගන්න හදනවා. මේ නිසා සෙක්ස්වලින් පීඩාවට පත්වුනු සංස්කෘතියක් නිර්මාණය කරනවා.සෙක්ස්වලින් පීඩනයට පත්විය යුතු නෑ. සෙක්ස් කියන්නෙ ඉතා ලස්සන දෙයක්. ඒක ස්වභාවික දෙයක්. තමන් නිදහස් වීමක්. නමුත් මේක වැරදි දෙයක්, පවක්, නරකක් කියල හිතන් ඉන්න තාක්කල් සෙක්ස්වලට ඇබ්බැහියකුත් ඇතිවෙනවා. හොරෙන් සෙක්ස් කරන්න ඇබ්බැහි වෙනවා. කිසි දේකට ඇබ්බැහි වෙන්න හොඳ නෑ. සෙක්ස්වලටත් මැද ප්‍රතිපත්තියක් තියෙන්න ඕන.ඒක අගය කරන ගමන් ඒකෙන් කාටවත් හානියක් නොවෙන්නත් අපි බලාගන්න ඕන.

    කොවිඩ් පැනිය පවා වැඩ කරන්න නම් සෙක්ස් නොකර ඉන්න ඕන කිව්වා. අපේ හැමදේකම සෙක්ස් වි‍රෝධයකුත් පවතිනවා නේද?

    ඔව්. මිත්‍යාවට තවත් මිත්‍යා එකතු කරනවා. අසියාවේ වැඩිම සාක්ෂරතාවයක් තියෙන රටක් විදිහට මං පුදුම වුනා මේ පැනිය ගැන කතාවෙන්. මේ පැනිය ගන්න පෝලිමේ හිටියෙ නූගත් මිනිස්සු නෙමෙයි.වාහනවලින් මෝටර්බයිසිකල් වලින් ගිහින් රජයේ රස්සාවල් කරන මධ්‍යම පංතිකයන් තමයි එතන පේන්න හිටියෙ. ඒ අයත් මේවට රැවටෙනවා කියන්නෙ අපේ අධ්‍යාපන ක්ෂේත්‍රයේ විශාල පසුබෑමක් තියෙනවා කියල අපිට පිලිගන්න වෙනවා.

    සෙක්ස් ගැන විවෘතව කතා කරන එකෙන්, සෙක්ස් විඳින්න පුරුදු වෙන එකෙන් සමාජයට යහපතක් අත්වෙනවාද?

    ඔව්. සෙක්ස් ගැන විවෘතව කතා කරනවා කියන්නෙ තමන් සෙක්ෂුවල් වොරියර් කෙනෙක් කියල කයිවාරු ගහන එක නෙමෙයි. සමහරු ආසයි පැය ගනං තමන්ගේ වීරකම් ශක්තිය ගැන කියවන්න. සෙක්ස් වගේ දෙයක් බය නැතුව කතා කිරීමෙන්, ඒක සමාජය පිලිගැනීමෙන්, (පිලිගන්න දෙයක් නෑ ඒක මනුස්ස ස්වභාවයක්) , ප්‍රබුද්ද නිවහල් සමාජයක් නිර්මාණය වෙනවා. අපි බුදුන් වහන්සේට සමකාලීනව තිබුනු ග්‍රීසියේ ඇතන්ස් වගේ ශිෂ්ටාචාර දිහා බැලුවොත්, ඒ වගේම හින්දු ශිෂ්ටාචාරය තුල බැලුවොත්, ඒ යුගවල විවෘතව ලිංගික දේ ගැන සංවාද විවාද ඇතිවුනා. අදටත් තියෙන ඒවායේ නටඹුන් දැක්කත් අපිට ඒ සමාජය තිබුනු තත්වය බලාගන්න පුළුවන්. සොක්‍රටීස් ප්ලේටො සංවාද බැලුවමත් කොයිතරම් චින්තන මට්ටමක් ඇතුවද ඒවා දිහා බැලුවෙ කියල අපිට හිතාගන්න පුළුවන්.

    පෝර්න් ගැන මොකද හිතන්නෙ? තහනම් කරන්න ඕනද? පෝර්න් නරකද?

    මං පෝර්න්වලට එච්චර ලැදියාවක් නෑ. මට ලැදියාවක් නෑ කියල ඒක තහනම් කරන්න ඕන කියන්නෙත් නෑ. පෝර්න් බලන්න වැඩියෙන් ඕන වෙන්නෙ සෙක්ස් අඩුකමෙන්මයි. පෝර්න් විදිහට ඉතාම නිර්මාණශීලී චිත්‍රපටි හැදෙන්නත් පුළුවන්. අනිත් පැත්තෙන් පෝර්න්වල නමින් කාන්තාව ඉතා පහත තත්වයකට දාන, අසභය තත්වයකට දාන, ළමා අපචාරවලට පොළඹවන තත්වයන් තියෙනවා නම් ඒ ගැන අපි දැඩි විදිහට කටයුතු කරන්න ‍ඕන. එතනදිත් මං කියන්නෙ මේවා නීතියෙන් විතරක් නැති කරන්න පුළුවන් දේවල් නෙමෙයි.

    ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කළ යුතුද?

    ගණිකා වෘත්තිය සාමාන්‍යයෙන් කියන්නෙ ලෝකෙ පැරනිම වෘත්තිය කියල. මනුස්සයාගේ ස්වභාවික උවමනා අනුව ඒක ඇතිවෙන එක නවත්තන්න බෑ. ගොඩක් අය ගනිකා වෘත්තියෙ යෙදෙන්නෙත් සමාජය‍ෙ තියෙන අඩුපාඩුකම් නිසා. විශේෂයෙන්ම ආර්තික ප්‍රශ්න ආදිය නිසා. ලස්සන ගෑනු කෙනෙක් වෙන්න පුළුවන් පිරිමි කෙනෙක් වෙන්න පුළුවන් ඒ අයට වෙන කිසිම ආදායම් මාර්ගයක් නැත්නම්, තියෙන එකම සම්පත රූපය නම්, ජීවත් වෙන්න ඒක උපයෝගි කරගන්න වෙනවා. ඒක කාටවත් නවත්තන්නත් බෑ. ඉතිහාසය බැලුවත් ඒක පේනවා. තව අවුරුදු පන්දාහක් ගියත් ඕක තියෙනවා. ගනිකා වෘත්තියෙ යෙදෙන අයටත්, ඒ අය ඇසුරු කරන අයටත්, මේක යතාර්තයක් විදිහට පිලිඅරගෙන ආරක්ෂාව, විශේෂයෙන් සෞඛ්‍ය ආදී ආරක්ෂාවන් වෙන රටවල වගේ අපිත් ලබාදෙන්න ඕන. මේක නෑ කියල හිතා‍ගෙන අපි ඉන්න එක ප්‍රශ්නයක්. විශේෂයෙන් ඒඩ්ස් වගේ රෝග තියෙන වටපිටාවක මේ කාන්තාවන් හිරකරලා හරියන්නෙ නෑ. තමන්ට පුළුවන් එකම වෘත්තිය කරගෙන යන්න හරි යම් ආරක්ෂාවක් දෙන්න ඕන.

    අනවශ්‍ය ගැබ් ගැනීම් එක්ක ගොඩක් වෙලාවට මුහුණ දෙන්න වෙන ප්‍රශ්නයක් ගබ්සාව. ගබ්සාව රටට අවශ්‍යද?

    අනිවාර්යෙන්ම. මනුස්සයො ජීවත් වෙන රටක අනපේක්ෂිත ගැබ් ගැනීම් සිද්ද වෙනවා. සෙක්ස් කියන දේ කුනුහරුපයක් වුන රටක රේප් වගේ දේවලුත් වැඩියෙන් සිද්ද වෙනවා. ඒ වගේ වෙලාවක ගබ්සාවක් හරි කරන්න අවසර දෙන්න ඕන. ඒ දරුවා හදාගන්න වෙන්නෙ, ලොකු මහත් කරන්න වෙන්නෙ ඒ අම්මට. දරුවෙක් තියාගන්නවද නැද්ද කියල තීන්දු කිරීමේ අයිතිය අම්මට තියෙන්න ඕන.

    සමලිංගිකත්වය ගැන හිතන්නෙ කොහොමද? නීතිගත කළ යුතුද? මේක රෝගයක්ද?

    අද ලෝකෙම පිලිඅරන් තියෙනවා මේක රෝගයක් නෙමෙයි කියල. WHO එකේ ඉඳන්ම පිලිඅරන් තියෙනවා ඒක තවත් ලිංගික චර්යාවක් කියන එක. කායික හෝ මානසික රෝගයකක් නෙමෙයි කියන එක. සමලිංගිකත්වය කියන එක ලංකාවටත් ලෝකයටත් අලුත් දෙයක් නෙමෙයි. ලෝකෙ චිත්‍ර මූර්ති ගත්තොත් ඒවා බොහොමයක් හොමොඉරොටික් සංස්කෘතිය උඩ ගොඩනැගිච්ච දේවල්. ලෝකෙ අද මේ තියෙන තත්වෙට ගේන්න වැඩ කරපු ගොඩක් අය අතර‍ෙ සමලිංගික අය ඉන්නවා. හැබැයි මං හිතනවා අපි අපේ ලිංගිකත්වය උඩම අපේ ජීවිතය හදාගන්න හොඳත් නෑ කියල. ලිංගිකත්වය අපේ ජීවිතේ එක්තරා කොටසක් විතරයි. සමහරු තමන්ගේ ජීවිතය ඩිෆයින් කරගන්නෙ, තමන්ගෙ යාලුවො, බලන චිත්‍රපටි, අහන සිංදු හැම එකක්ම මේ ලිංගිකත්වය උඩ තීරණය කරනවා. මං ඒ ගැනත් වැඩි කැමැත්තක් නෑ. මම ‘ගේ’. ඉතිං මොකද? ඒක මගේ වැඩක්. ජීවිතේ ලිංගිකත්වයට වඩා විශාල වෙන්න ඕන. මේක නිසා තමයි මම මනුස්සයෙක් වෙන්නෙ කියල හිතුවොත් ඒක වැරදියි..සමලිංගික වීම ගැන ලැජ්ජා නොවී, ඒ ගැන වැඩිපුර ආඩම්බරත් නොවී අපි යන්න ඕන.

    මගේ ‘ගේ’ යාලුවො මාත් එක්ක විරුද්ද වෙන්න පුළුවන්. මේ සමලිංගික විවාහ කියන සංකල්පයට මං විරුද්දයි. ඔය කසාදය කියන එක විෂම ලිංගික සමා‍ජයේ සංකල්පයක්. අපිට පුළුවන් වෙන්න ඕන දෙන්නෙකුට එකට ඉන්න මේ පරණ සමාජයේ, මහා සමාජයේ ලේබල් ගහගන්නෙ නැතුව. සිවිල් පාට්නර්ෂිප් කියල එකක් තියෙනවා. ඒක නම් වැදගත්. මොකද දෙන්නෙක් එකට වැඩ කරනවා නම්, ජීවත් වෙනවා නම්, හම්බු කරනවා නම් ඒ අයට අර අනිත් අයට වගේම බදු සහන වගේ දේවල් වෙන රටවල හම්බුවෙනවා. ඒ වගේ දෙයක් ගැන හිතාගෙන කලොත් මිස මං හිතන්නෙ හස්බන්ඩ් ඇන් වයිෆ් කියන සංකල්පයෙන් ලෝකයමත් අනාගතේදි සිවිල් පාට්නර්ෂිප් කියන සංකල්පෙට යයි කියල.

    ලිංගික අධ්‍යාපනය පවුලේ, පාසැලේ ක්‍රමවත්ව සිදුවිය යුතුද?

    සෙක්ස් එඩියුකේෂන් එකක් නැති නිසා තමයි දවසින් දවස මේ රට් බහුබූත ප්‍රශ්න, මානසික පීඩනයෙන් ජීවත් වෙන මිනිස්සු නිර්මාණය වෙන්නෙ. ස්වාමීන් වහන්සේලා පවා, පන්සල්වලට කුඩා කාලයේම දරුවන් දන්දීමෙන් ඒ දරුවන්ව බරපතල විදිහට ළමා අපයෝජනයට ලක්වෙනවා. මේක ප්‍රසිද්ද රහසක්. පාසැල්වල කුඩා ළමයි ගුරුවරුන්ගෙ අපයෝජනයට ලක්වෙනවා. ටියුෂන් මාස්ටර්ලත් එහෙමයි. ඒ වගේ දේවල්වලට නීතිරීති පනවන ගමන්ම අනිත් පැත්තන් මේවාට ගොදුරක් නොවෙන්න වේලාසනින්ම ලිංගික අධ්‍යාපනය දරුවෙකුට ලබාදීම අත්‍යාවශ්‍යයි.

    ක්‍රිස්තියානියේ සෙක්ස් කියන පවක්. දැන් බෞද්ධයොනුත් මේක පිටුදැකිය යුතු දෙයක් විදිහට දකිනවා. සමහර ආගමික තැන්වලට එද්දි දවස් හතක් සෙක්ස් නොකර එන්න කියනවා. ආගම සහ සෙක්ස් අතර සම්බන්ධය ඔබ දකින්නෙ කොහොමද?

    මගේ ක්‍රිස්තියානි යාලුවො මාත් එක්ක තරහ වෙන එකක් නෑ. මේ ලිංගික කුහකත්වය අපේ රටට අඳුන්වලා දුන්නෙ අර ප්‍රොතෙස්තන්ත ක්‍රිස්තියානි ආගමෙන්. වික්ටෝරියා රැජිනිගෙ අධිරාජ්‍ය කාලෙ තමයි පොදු රාජ්‍ය මන්ඩලේ රටවල මේක මහා පිලිකුලක් ලැජ්ජාවක් බවට පත්වුනේ. අද අපි සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය කියන්නෙ මේ ප්‍රොතෙස්තන්ත ක්‍රිස්තියානි ආචාර ධර්මයට. නමුත් ඒ රටවල ප්‍රොතෙස්තන්ත පල්ලිය පවා එදා වගේ නෙමෙයි සෙක්ස් සම්බන්දව ඉතා ලිහිල් තැනකට ඇවිත් අද ඇවිත් තියෙනවා. ඒ ජනතාවත් පල්ලිය මොනවා කිව්වත් ඊට වඩා ඉස්සරහට ගිහින් තියෙනවා. කතෝලික පල්ලිය විතරයි තාම මේ සම්බන්දෙයන් දෙගිඩියාවෙන් ඉන්නෙ. තවත් ආගම් තියෙනවා සෙක්ස් ගැන ඉතාම වැරදි අර්ත කතනයන් දීලා ආගමෙන් කියන විදිහට ජීවත් වුනේ නැත්තං ගල් ගහලා මරා දානවා. බෙල්ල කපනවා. 21 වෙනි සියවසෙත් මේ තත්වයන් තියෙන එක ගැන මං අවංකව කනගාටුවෙනවා.

    මංගල ඔබට සුබ ගමන්.

  • හතේ අපේ පොත

    හතේ අපේ පොත

    හතේ අපේ පොත මුල්කරගෙන කෞෂාල් රණසිංහ සමීක්ෂණයක් කරලා තිබුන. ඒ ලංකාවෙ ලිංගික අධ්‍යාපනය ගැන. ඊට කලින් කෞෂාල් 2010-2015 අවුරුදු අතර ලංකාවෙ කාන්තා හිංසනය ගැන ළමා හා කාන්තා කාර්යාංශයේ වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරනවා. ඒ අනුව අවුරුද්දට සාමාන්‍යයෙන් කාන්තා දූෂණ 1750ක් විතර මේ රටේ සිද්ද වෙනවා. අවුරුදු පහට ස්ත්‍රී දූෂණ 10,500ට වඩා සිද්ද වෙලා තියෙනවා. මේ දූෂන කියන්නෙ වාර්තා වෙන ඒවා විතරක්. අනිවාර්යෙන්ම වාර්තා නොවෙන දූෂන ප්‍රමාණය මීට වඩා වැඩි වෙන්න ඕන. මොකද ඒ නිසා මුහුණදීමට සිදුවෙන අපවාදය, සමහර විට බලහත්කාරය, බය, නොදැනුවත්කම හින්ද අපේ වගේ රටක දූෂනයක් වාර්තා වෙන්නෙ අඩුවෙන්. කසාදය තුල සිදුවන දූෂන බොහෝ විට සාමාන්‍යයක් වශයෙන් බාරගන්න තත්වයකුයි තියෙන්නෙ.

    මේ වාර්තාවෙ ඊළඟට දැක්වෙනවා අවුරුදු 16ට අඩු ගැහැණු ළමයින් සමග කැමැත්තෙන් ලිංගිකව සම්බන්ධතා පැවැත්වීම් ගැන. ඒ කියන්නෙ ව්‍යවස්ථාපිත දූෂන. දැන් අවුරුදු 15 දැරියගෙ සිද්ධිය හා සමාන සිදුවීම්. මේ කාල පරිච්ඡේදය ඇතුලෙ ඒ වගේ සිදුවීම් 7891ක් සිද්ද වෙලා, වාර්තා වෙලා තියෙනවා. ඒ කියන්නෙ සාමාන්‍යයෙන් අවුරුද්දකට අවුරුදු 16ට අඩු දැරියන් 1300ක් විතර මේ ව්‍යවස්ථාපිත දූෂනයට ලක්වෙනවා.

    ඊට පස්සෙ වයස අනුව මේ අතවරයට ලක්වෙන ගැහැණු ළමයින් දක්වලා තියෙනවා. අවුරුදු 15-16 වයසෙ ළමයින් 600ක් විතර අවුරුද්දට ව්‍යවස්ථාපිත දූෂනයට ලක්වෙනවා. 15-14 අතර 500ට ආසන්න ප්‍රමාණයකුත් අවුරුදු 13-14 ගැහැණු ළමයින් 200ට ආසන්න ප්‍රමාණයකුත් මේ විදිහට වාර්තා වෙලා තියෙනවා. වාසනාවකට මේ තත්වය වයස සීමාව පහළ බැසීමත් එක්ක පහත වැටෙනවා වුනත් අවුරුදු 10ට අඩු දැරිවියන් පවා 30 දෙනෙකුට ආසන්න ප්‍රමාණයක් රටේ අවුරුද්දට දූෂණය වෙනවා.ස්ත්‍රී දූෂන සහ ව්‍යවස්ථාපිත දූෂන කියන අංශ දෙකෙන්ම වැඩිවීමේ ප්‍රවණතාවයක් තමයි 2010-2015 අවුරුදු වල පේන්න තියෙන්නෙ. මේ සිද්ධීන් පිළිබඳ සළකා බැලීමෙන් පස්සෙ 2015දි තීරණය කරනවා හතේ අපේ පොත ළමයින්ට ලබා දෙන්න.

    මේක ලංකාවෙ රජයකින් කරයි කියල කීයටවත් හිතාගන්න බැරි තරමෙ දියුණු වැඩක්. ප්‍රගතිශීලී වැඩක්. ලිංගික සෞඛ්‍යය පිළිබඳව පාඩමක් පොතට දැම්මා කියල කීයටවත් ඉස්කෝලෙ ගුරුවරියක් ඔය පාඩම විස්තරාත්මකව ළමයින්ට උගන්වන්නෙ නෑ. අපේ කාලෙදි නං ප්‍රජනනය පාඩම ඔයගොල්ලො ගෙදරදි කියවගන්න කියල ටීචර් නිකං හිටියා. මේ හින්දම හතේ අපේ පොත නිර්මාණය වෙන්නෙ ළමයි උනන්දුවෙන් කියවන රසයක් එක්ක. අපි පවා හොරෙන් වැඩිහිටි සඟරා හොයන් බලන මේ ගැටවර වයසෙදි හතේ අපේ පොත ඒ කුතුහලයට කතා කරනවා. ඒ කුතුහලය ඇතුලෙන් ලබා දිය යුතු දැනුම දෙනවා. වැදගත්ම කාරණය පොත පුරාම දකින්න තියෙන සෙක්ස් පොසිටිව් ඇටිටියුඩ් එක. කිසිම තැනක ඒක වරදකාරීබවක හෝ අධෛර්ය කළ යුතු පිළිවෙතක පිහිටුවා නැතිකම. ඒ පොත කියවද්දි ලංකාවෙ මේ විදිහට හිතන්න පුළුවන් අතලොස්සක් හෝ අධ්‍යාපනවේදීන් සිටීම ගැන ආඩම්බරයක් ඇතිවුනා.

    මේ පොත නව යොවුන් දරුවන්ට රාජිතයි, අඛිලයි, දේශීය වෛද්‍ය අමතා්‍යංශ ලේකම් සහ අධ්‍යාපන අමාත්‍යංශ ලේකම් තෑග්ගක් විදිහට දුන්නා කියලයි පොතේ මුල් පිටුවෙ තියෙන්නෙ. ඒත් මේ පොත සම්පාදනය කිරීම පිටිපස්සෙ ඉන්න දැනුම බෙදන නිර්මාණශීලී පිරිසටයි වැඩි ගෞරවය හිමිවෙන්න ඕන.

    ඒ පිරිසගෙ නම් අන්තිම පිටුවෙ දාලා තියෙනවා. විශේෂඥ වෛද්‍ය පබා පළිහවඩන සහ අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශ අධ්‍යක්‍ෂිකා රේනුකා පීරිස් කියන කාන්තාවන් දෙන්නා තමයි මගපෙන්වීම කරලා තියෙන්නෙ. ඒ අනුව ප්‍රජා වෛද්‍ය විශේෂඥ අසන්ති ප්‍රනාන්දු බලපිටිය, වෛද්‍ය එස් වී ඒ ගාමිනී සමරවික්‍රම, වෛද්‍ය ජීවරංග ගුණසේකර කියන අය තමයි මේක ලියලා තියෙන්නෙ. මේ නිර්මාණශීලී මෙහෙවරට අදාල තවත් නම් ලැයිස්තුවක්ම එතන තියෙනවා.

    පොත පටන් ගන්නෙම මල්කි ඇවිත් හසුන්ට මේ පොත ගැන කියන තැනින්.
    “හසුන් අපිට මරු පොතක් හම්බුනානෙ.
    ඒ මොකක්ද?
    කියවලම බලන්නකො.. මං නං එක හුස්මට කියෙව්වා..”

    පොත පිරිමි ළමයෙකුට හඳුන්වා දෙන්නෙ ගැහැණු ළමයෙක් විසින්. ලිංගික විෂය ගැන කතා කිරීම තව දුරටත් පිරිමි ළමයින්ගෙ විතරක් වැඩක් නෙමෙයි. ඒවා ගැන දැනගන්න ගැහැණු ළමයිනුත් උනන්දුයි. දැනගෙන අනිත් ගෑණු ළමයි එක්ක රහස් කිය කිය ඉන්න නෙමෙයි. ඒ ගැන පිරිමි ළමයි එක්ක කතා කරන්නත් උනන්දුයි.

    මේ ඇටිටියුඩ් වෙනස යෝජනා කිරීමම යෝද පියවරක්. ගැහැණු පිරිමි අතර අනාගත ලෙඩ කන්දරාවක් ඉවර කරන එළඹුමක්.

    ඊට පස්සෙ හරිම ලස්සන පණිවුඩයක් අරන් එනවා.

    “දැන් අපි හතවසරෙ. ගතයි සිතයි දෙකම වෙනස් වෙලා. අපි නව යොවුන් වියට පත්වෙලා. අලුත් හැඟීම් ඇතිවෙන්න පටන් අරන් අපි දන්නෙම නැතුව. අලුත් අලුත් දේවල් ඉගෙන ගන්නත්, නිර්මාණශීලීව හිතන්නත්, අත්හදා බලන්නත් හිතෙනවා. මේක අපිට හරිම අභියෝගයක්. මේ වෙනස්කම මොනවද කියල දැනගෙන ඒ අභියෝගවලට මුහුණ දුන්නොත් අපේ අනාගතේ සුන්දර ලස්සන එකක් වෙයි..”

    ලිංගිකත්වය හරිම ධනාත්මකව අනාගතය ලස්සන කරන දෙයක් විදිහට ළමයින්ගෙ අතරට අරන් යනවා. හරිනම් සම්මාන දිය යුතු නිර්මාණ කාර්යයක්. ඒත් මැදගොඩ අබේතිස්ස මේක අරන් පාරට බැස්සෙ හරියට වැල පත්තරයක් අතට ගත්තා වගේ ලිංගික ආතතියකින්. ඒ බොරු සදාචාරයට හරිම ලේසියෙන් මේ රටේ බහුතරයක් දෙමව්පියන් බය කරන්න පුළුවන්. ඒකෙන් මේ රටේ එක පරපුරක ලිංගික ප්‍රශ්න තොගයක් විසඳෙන්න තිබුනු ඉඩ අර අබේතිස්ස විසින් ජනතාවට අහිමි කරනවා. 2019 මේ පොත මුද්‍රණය කිරීම නතර කරනවා.

    මේ නිසයි කෞෂාල් ලිංගික අධ්‍යාපනය ගැන වැඩිදුර සමීක්ෂණයක් කරන්නෙ. ඒකට 350ක විතර පිරිසක් සම්බන්ධ කරගන්නවා. 60%ක් පිරිමි, 38%ක් ගැහැණු සහ තව 2%ක් වෙනත් ලිංගිකත්වයන් ඇති අය මෙතන ඉන්නවා.

    මේ සමීක්ෂණයට අනුව 98%ක් පිරිසක් කියන්නෙ දරුවන්ට ලිංගික අධ්‍යාපනය ලබාදිය යුතුයි කියලයි. ඒ වගේම මේ අයගෙන් 52%ක පිරිසකට ඒ අධ්‍යාපනය තමන්ගේ පාසැලෙන් ලැබිලා නෑ. පොත්පත්වලින් ලිංගික අධ්‍යාපනය ලබපු අය ඉන්නෙ 1.7%ක් විතර. 26%ක් ඒ කියන්නෙ වැඩි කොටසක් ලිංගික අධ්‍යාපනය ලබලා තියෙන්නෙ නිකංම. ඒක හරි අපැහැදිලි තත්වයක්. එක්කො නිකංම සෙක්ස් ඉගෙන ගත්ත අයගෙ ලිංගික හැසිරීම් ගැන අපි අධ්‍යනයක් කරන්න ඕන, නැත්තං මේ නිකංම යනු පෝර්න් හෝ වෙන මොකක් හරි අඥාත කාරණයක්ද කියල හොයන්න ඕන. 24%ක් සෙක්ස් ගැන යමක් ඉගෙන ගෙන තියෙන්නෙ යාලුවන්ගෙන්. ඊට පස්සෙ 16%ක් ගුරුවරුන්ගෙන්. 8%ක් තමන්ගෙ දෙමව්පියන්ගෙන්. නමුත් ඉන්ටර්නෙට් එකෙන් කියල සඳහන් වෙන්නෙ නොසලකා හැරිය හැකි තරම් ප්‍රමාණයක්. ලෝකෙ සෙක්ස් හොයලා අංක එකට ආපු අපි ඉන්ටර්නෙට් එකෙන් සෙක්ස් ඉගෙන ගෙන නෑ කිව්වම ටිකක් පිළිගන්න අමාරු තත්වයක්. හැබැයි ලිංගික අධ්‍යාපනය කියන එකට පෝර්න් පවා අදාල කර ගැනෙන තරමෙ පුළුල් විමසීමක් මේ සමීක්ෂණයෙ වුනාද කියන එක අපැහැදිලියි.

    ඒ අය ලිංගික අධ්‍යාපනය හැටියට ඉගෙන ගත්ත කාරණා විමසීමේදී නම් පිළිවෙලින්, ප්‍රජනන සෞඛ්‍ය, ලිංගිකව බෝවන රෝග, අතවරයකින් ගැලවෙන ආකාරය සහ ලිංගිකත්වය තේරුම් ගැනීම කියන කාරණා මතුවෙලා තිබුන. ඒක හොඳ තත්වයක්. නමුත් ආරක්ෂක ලිංගික ක්‍රම වගේ දේවල් ගැන අධ්‍යාපනය තිබුනෙ ඉතා අඩු මට්ටමක.

    වැදගත්ම කාරණය මේ ලිංගික අධ්‍යාපනය නොලැබීම නිසා තමන් ජීවිතයේ ප්‍රශ්නවලට මැදිවුනු බව 40%ක් දෙනා කියනවා. 54%ක් එහෙම අධ්‍යාපනය නැතිවීමෙන් කිසි අවුලකට මුහුණ දීලා නෑ. නමුත් 40%ක් කියන්නෙ පොඩි පිරිසක් නෙමෙයි. අනෙක අවුලකට මුහුණ නොදුන්නා කියන්නෙ අවුල් නෑ කියන එකත් නෙමෙයි.

    මෙතනදි ඒ සහභාගි වුනු අය තමන් මුහුණ දුන් ප්‍රශ්න කීපයක් සඳහන් කරනවා. පොදු ප්‍රවාහනවල සිදුවන අතවර, හොඳ සහ නරක ස්පර්ශ නිවැරදිව තෝරාගත නොහැකි වීමේ තත්වයන්, අතවරයක් යනු කුමක්දැයි නොදැන සිටීම, තමන්ගේ ආර්තවය පිළිබඳ නිසි කරුණු නොදැනීම, නව යොවුන් වියේ තමන්ගේ කායික මානසික වෙනස්කම් තේරුම් ගත නොහැකි වීම, ප්‍රවේශම්කාරී ලිංගික හැසිරීම් ගැන නොදැනීම, පුද්ගලික සනීපාරක්ෂාව පිළිබඳ ප්‍රශ්න ආදිය එතන තියෙනවා.

    හතේ අපේ පොත මුද්‍රණය කරන්නෙම මේ කාරණා පිළිබඳ ළමයින් දැනුවත් කරන්නයි. ඒක දරුවන් නොමග යවන පොතක් හැටියෙන් හුවා දක්වමින් එය යමෙක් වර්ජනය කරන්නේ නම් ඒකෙන් සිද්ද වෙන්නෙ ඒ අතවරයන්, අපචාරයන් ආරක්ෂා කිරීමයි. තමන්ගේ සනීපාරක්ෂාව පිළිබඳව වත් නොදන්නා, අඩු වයසින් මව්වරුන් බවට පත්වන අනාගත පරම්පරාවක් පවත්වාගැනීමයි. වෙන විදිහකින් කිව්වොත් ළමයින්ගේ ලිංගික අධ්‍යාපනය නිසා වෙන්නෙ අතවර අපචාර අවම වූ තමන්ගේ ලිංගිකත්වය පිළිබඳ ආත්ම විශ්වාසයක් ඇති පරපුරක් බිහිවීමයි. එය නතර කර දැමීමේ අදහස අවුරුදු පහලොවේ දැරිය බඳු මේ ක්‍රමයට ගොදුරු වන තවත් බොහොමයක් දෙනා නිර්මාණය කිරීමයි.

  • පක්ෂ ලකුණයි ආස විදිහයි

    පක්ෂ ලකුණයි ආස විදිහයි

    අපි දරන දේශපාලන මතවාද දිහා බලලා අපේ ලිංගික නැඹුරුව ගැන දේවල් කියන්න පුළුවන් වුනොත් කොහොමද? ඇත්තටම මේ ගැන පර්යේෂණ සිද්ද වෙලා තියෙනවා. අපේ දේශපාලනය සහ අපේ සෙක්ස් අතර සම්බන්ධයක් තියෙනවා. ඒත් ඒක අපි හිතන තරම් කෙලින් එකක් නෙමෙයි.

    මැල්කම් සහ සිමොන් කොලින්ස් කියන දෙන්නා මේ ගැන පර්යේෂණයක් කරනවා. ප්‍රැග්මටිසට් ගයිඩ් ටු සෙක්ෂුයැලිටි කියල ඒ ගැන පොතක් ලියනවා. මේ පොත ලියන්න යද්දි ඒ අය හිතුවෙ කන්සවටිව් නැත්තං සාම්ප්‍රදායික අදහස් දරන අය සෙක්ස්වලදිත් සාම්ප්‍රදායික ඇති කියලයි.

    මේ කන්සවටිව් කියන්නෙ ඇමරිකාවෙ 1940-50 කාලෙදි ලිංගිකත්වය සම්බන්ධයෙන් සුවිශේෂ දේශපාලන මතවාද දරපු පිරිසක්. මේ අදහස් රාමුව දිහා බැලුවම අපිට හිතාගන්න පුළුවන් ලංකාවෙදි මේ කොයිවගේ පිරිසක්ද කියන එක.

    කන්සවටිව් දේශපාලනය ඇතුලෙ ගබ්සාවට ඒ ගොල්ලො විරුද්ධයි. සමලිංගික සම්බන්ධතාවලට විරුද්ධයි. කසාදෙට කලින් සෙක්ස් කරන එකට, ලිංගික අධ්‍යාපනයට, උපත්පාලනයට මේ අය දරුණුවට විරුද්ධයි. මේ වගේ දේවල්වලින් ජාතිය විනාශ කරනවා කියලයි ඒ ගොල්ලො කියන්නෙ. ලංකාවෙත් හැම පක්ෂෙකම වගේ කන්සවටිව් මතවාද දරන අය ඉන්නවා. හැබැයි ඒ මතවාදය තමන්ගේ ප්‍රධාන බලවේගය කරගත්ත පක්ෂය තමයි පොහොට්ටුව.

    කොලින්ස්ලගෙ පර්යේෂණයෙදි ඒ ගොල්ලො දැක්කා මේ කන්සවටිව් පිරිස්වල ලිංගික ආශාව ලිබරල් අයට වඩා වැඩියි කියල. 2020දි මේ අයගෙ පර්යේෂණය අනුව ලිබරල් මතවාද දරන පිරිස වගේ දෙගුණයක් කන්සවටිව් මතධාරීන් හුස්ම හිරකිරීමෙන්, පහරදීමෙන් ලිංගික ප්‍රාණවත්වීම ලබනවා. ලිබරල් පිරිස් වැඩිපුර නැඹුරුවක් දැක්වුවෙ මේ පීඩාවට ලක්වන පාර්ශ්වය වෙන්නයි. කන්සවටිව් මතධාරී කාන්තාවන්ද ලිබරල් කාන්තාවන්ගේ ප්‍රමාණයෙන් දෙගුණයක් තමන්ගේ හුස්ම හිරකිරීමෙන් වගේම සහකරුවාට පහරදීමෙනුත් තෘප්තිය ලැබුවා. (මේකෙ අදහස එයින් තෘප්තිය ලැබු ලිබරල් කාන්තාවන් වගේ දෙගුණයක කන්සවටිව් කාන්තා පිරිසක් මේ තෘප්තිය ප්‍රිය කළා කියන එක)

    කන්සවටිව් පිරිමි ගැහැණු දෙපිරිසම වැඩිපුර කින්ක්, ස්නෆ්, නෙක්‍රොෆීලියා, සපාකෑම්, ඇබ්සෝප්ෂන් හෙවත් ලිංගික ක්‍රියාව අතරදී ට්‍රාන්ස් එකකට යාම වගේ දේවල්වලට නැඹුරු බව පෙනුනා. මේක 2017දි neuropsychiatry and clinical neurosciences ජරනල් එකේ පළවුනු දේශපාලනයේ සාම්ප්‍රදායික අදහස් දරන අය වැඩි පිරිසක් පීඩාකාරී දෙයින් ලිංගික උද්දීපනය ලබනවා කියන සොයාගැනීම හා සමපාත වෙනවා.

    රේප් ෆැන්ටසිවලිනුත් කන්සවටිව් අය ඉතා ඉහළ ප්‍රතිශතයක කැමැත්තක් පෙන්නුවා. ලිබරල් පිරිමි 8ට කන්සවටිව් පිරිමි 38ක් රේප් ෆැන්ටසිවලට ආශක්ත වුනා. ඒක ගැහැණු පාර්ශ්වයෙන් ලිබරල් 16ට කන්සවටිව් 38ක් වුනා.

    ඇත්ත රේප් එකක් ගැන අදහසකින් උත්තේජනය ලැබීම කියන කාරණයෙදිත් කන්සවටිව් මතධාරීන් මාර ඉදිරියෙන් හිටියා. පිරිමි ලිබරල් 2ට කන්සවටිව් 25ක්. කාන්තා ලිබරල් 5ට කන්සවටිව් 23ක්. ආචාර්ය ලෝගන් ලෙව්කොෆ් කියන ලිංගික අධ්‍යාපනවේදියා පැහැදිලි කරන විදිහට කෙනෙකුගේ ප්‍රසිද්ධ දේශපාලනය එක්ක එයාගෙ නිදන කාමරයේ චර්යාව හරියට සමපාත වෙන්නෙ නෑ.

    කසාදය සහ ලිංගිකත්වය ගැන සදාචාරවාදී දේශපාලන කතා ප්‍රසිද්ධියෙ කියන අය පුද්ගලික රහස්‍ය ජීවිතේදි වැඩිපුරම පිහිටන්නෙ ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධ පැත්තෙ. ජස්ටින් ලෙ(හ්)මිලර් කියන කින්සි ඉන්ස්ටිටියුට් එකේ සමාජ මනෝවිද්‍යාඥයා කියන විදිහට අපිව ලිංගිකව වඩාත් උද්දීපනය කරන්නෙ අපි ප්‍රසිද්ධියෙ දේශපාලනිකව පෙනී සිටින දේහි අනිත් පැත්ත විසින්. එයා මේ ගැන පොතක් ලියනවා Tell Me What You Want කියල.

    අපි විරුද්ධව පෙනී සිටින දේ අපි හුදකලාවන මොහොතේදී අපිට විරුද්ධව නැගී සිටිනවා. අපි යටපත් කරන හැඟීම් රහසින් අපි වඩාත් ආශා කරන හැඟීම් වෙනවා. දෙයක් නොහිතා ඉන්න උත්සාහ කරද්දි ඒ දේ වැඩියෙන් අපිට හිතෙන්න පටන් ගන්නවා. ඒ නිසා ඒ වරද කෙරෙනවා.

    දැඩි විනය ගැන කියන කන්සවටිව් මතධාරියෙක් මේක මාස්ටර්බේට් කරලා පාලනය කරන්න උත්සාහ කරන්න පුළුවන්. ඒ වගේම එතනින් එහාට ගිහින් සමලිංගික ආශාවන්ට, අනියම් ලිංගික ඇසුරන්ට හෝ සාම්ප්‍රදායික වටිනාකම් කෙළෙසන වෙනත් අපචාරී චර්යාවන්ට ගොදුරු වෙන්නත් පුළුවන්. ඔයා ආශා කරන, ඒ නිසාම විරුද්ධ වෙන දේට පුළුවන් ඔයාව ඕනම වෙලාවක අවදානමේ දාන්න.

    කන්සවටිව් අය ලිබරල් අයට වඩා පෝර්න් බලනවත් වැඩියි. 2020 මේ ගැන කරපු පර්යේෂණයකින් හෙලිවුනා ඇමරිකාවෙ දැඩි කන්සවටිව් මතධාරී ප්‍රාන්තවල ඉවැන්ජලික් ප්‍රොතෙස්තන්ත පිරිස් අතර පෝර්න් පරිභෝජනය ඉතා ඉහළ බව.

    මේ ටැබූමය ගතිය විසින් කන්සවටිව් මතධාරීන්ව අවුස්සනවා. ගොඩක් වෙලාවට ඒකයි සෙක්ස් කියන දේ ප්‍රසිද්ධියෙ කතා නොකළ යුතුයි කියල මේ අය කියන්නෙ. ඒක රහසක් වුනාමයි රහ තියෙන්නෙ කියල පිළිගන්නෙ. සෙක්ස් ගැන දැඩි සීමා පනවාගෙන ඉන්න ඇමරිකානු රිපබ්ලකන් පාක්ෂිකයන්ට මොනොගමි සම්බන්ධයක් කැඩීම වඩාත් අනුරාගී වෙනවා. මේ අයගෙ BDSM ලැදියාව ගත්තොත් ඒක ජීවිතේ ගැඹුරෙ තියෙන වේදනාවට ඇති බැඳීයාව එක්ක සම්බන්ධ වෙන්න පුළුවන්. එහෙම නැතුව පුරුදු වෙලා අභ්‍යාසයක් විදිහට BDSM කරන අයත් ඉන්නවා.

    කන්සවටිව් අය BDSMවලදි ඩොමිනන්ට් චරිතයට වැඩිපුර ආශා කරන බව පෙනුනා. අනෙකාව පාලනය කිරීමෙන් ඒ අය තෘප්තියක් ලැබුවා. ලිබරල් අය වඩා නම්‍යශීලී, විවෘත ලිංගික ආශ්‍රයන්ට කැමති වුනා. මේ අය ගොඩක් වෙලාවට සබ්මිසිව් චරිතයට ආශා කළා. 2017දි මේ ගැන political ideology and personality කියල පර්යේෂණයක් කෙරුනා.

    කෙනෙකුගේ දේශපාලන මතවාදයයි ලිංගික නැඹුරුවයි දෙකම එකම කාරණයකින් නිර්මාණය වෙලා තිබුනත් මේ අතර පැහැදිලි සම්බන්දයක් ගොඩනැගීම සංකීර්ණයි කියලා ලෙව්කොෆ් කියනවා. ඒක සම්බන්දයෙන් සම්බන්දයට සහකරුවන් අනුව වගේම අපේ ජීවිත පරිච්ඡේදය අනුවත් වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. එකම දේ කෙනෙක් ප්‍රසිද්දියෙ පෙනී ඉන්න දේශපාලනය නෙමෙයි එයාගෙ ලිංගික දේශපාලනය කියන එකයි.

    හැබැයි ඔයා චන්දෙ දෙන කෙනා අනුව ඔයා ඇඳේ ඉන්න විදිහ ගැන යම් අදහසක් ඇති කරගන්න කෙනෙකුට පුළුවන්.