Author: admin

  • LOVE AND SEX

    LOVE AND SEX

    අපේ රොමාන්තික සංස්කෘතිය විසින් අපි මත පවරපු ලොකුම කරදරයක් තමයි දීර්ඝ කාලීන සම්බන්ධයක් හොඳට පවතින්න නම් ආදරය සහ ලිංගික තෘප්තිය කියන දෙකම ඒක ඇතුලෙ හරිහරියට ගැලපිලා තියෙන්න ඕන කියන එක. අපි ලොකුමහත් වෙන්නෙ සම්බන්ධතා පටන්ගන්නෙ ඔය හීනයත් එක්ක.

    මේ ලස්සන සුවපහසු අදහස අපි හැමෝගෙම ඔලුවෙ බලාපොරොත්තුවක් හදනවා. අවුරුදු ගානක් දෙන්නෙක් එකට ඒ දෙන්නට උදව් කරමින්, ඒ දෙන්නගෙ වියහියදම් කළමනාකරණය කරගනිමින්, එකට පවුලක් වෙලා, විනෝදවෙමින්, නිවාඩු ගතකරමින්, ඒ වගේම දෙන්නා දෙන්නගෙ ප්‍රශ්න හොඳින් තේරුම් ගනිමින්, දෙන්නාගෙ දුර්වලතා දරාගනිමින්, ඒ දෙන්නාගෙ යාළුවො දෙමව්පියො එක්ක හොඳ සම්බන්ධතා පවත්වමින්, ඒ අතරෙ දෙන්නා කරන රැකියා අංශවලිනුත් දියුණු වෙමින් ගත කරන ජීවිතයක් ගැන. නිකං කියවගෙන ගියත් විකාරයි වගේ නේද? පොඩ්ඩක් ඉන්න, මේ එක පැත්තක් විතරයි.

    අනිත් පැත්තෙන්, ඒ දෙන්නා දෙන්නාට ආකර්ශනීයම ලිංගික සහකරුවන් වෙමින්, නිතර ආල අනුරාගයෙන් පැටලෙමින් වෙලෙමින්, අවශ්‍ය වෙලාවට ප්‍රචන්ඩ විදිහටත් අවශ්‍ය වෙලාවට මෘදුවත් ශෘංගාරය බෙදාගනිමින්, ජීවිත කාලයක් පුරා ගෙවන ශෘංගාර ඇඩ්වෙන්චර් එකකුත් කරන්න තියෙනවා.

    මෙන්න මේ අදහස හින්ද අපි සම්බන්ධතා පවත්වාගෙන යන අතර එක තැනකදි අපි බය වෙනවා. ඒක හැම සම්බන්ධතාවයකම වගේ වෙනවා. සෙක්ස් කාලයත් එක්ක ඒ තරම් ආකර්ශනීය නැති වෙනවා. ඒ වගේම සිද්ද වෙන ප්‍රමාණය අඩුවෙනවා. සමහර වෙලාවට බලාපොරොත්තු කඩකරනවා. පොතක් කියවලා, එකට ප්‍රවෘත්ති හෝ ටීවී සීරීස් එකක් බලලා නිදාගන්න යන තරම් සැනසීමක් නැති වෙනවා.

    දැන් මේක මහා විනාශයක් වගේ පේන්න පුළුවන්. සම්බන්ධතාවයක් කැඩිලා බිඳිලා යන්න හදන තැනක් වෙන්න පුළුවන්.

    හැබැයි මේක ඇත්තටම අපේ ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි. මේක සංස්කෘතික නැරටිව් එකේ දුර්වලතාවයක්. ආදරයක් වඩා හොඳින් පවත්වාගෙන යන්න හේතුවෙන දේවල් සෙක්ස් වඩා හොඳින් පවත්වාගෙන යන්න හේතු නොවෙන්න පුළුවන්. ඇත්තටම ඒක ඇන්ටිඩෝට් එකක් වෙන්නත් පුළුවන්. මේක දෙපැත්තටම මෙහෙමයි. හොඳ සෙක්ස්වලට ඕන කරන චරිතය පෞර්ෂය අතරයි සාර්ථක ආදරයකට ඕන කරන පෞර්ෂය අතරයි ගලපගන්න බැරි මූලික අවුලක අපි ඉන්නෙ.

    සම්බන්ධතාවයක් කාලයක් පවතින්න නම් මෘදුබව, නම්‍යශීලීබව, සිහිය, ප්‍රායෝගික බුද්ධිය, වගේම තමන්ගේම වූ පුද්ගලික කාලයන් පවත්වාගැනීම අවශ්‍ය වෙනවා. අනෙකාගෙ හැඟීම් පරිස්සමෙන් තේරුම් ගන්න ඕන, අපේ මූඩ්ස් හොඳින් සන්නිවේදනය කරන්න ඕන. අවුල් රිදවීම් වගේ දේවල් දරාගන්න ඕන. යම් විදිහක අපි ගැන නිශ්චිත හැඟීමක් අනෙකාට දෙන්න ඕන.

    සෙක්ස් ඒකෙ අනිත් පැත්ත. එතනදි ඕනම දෙයක් වෙන්න පුළුවන්. කුණාටුවක් තරම් ප්‍රචණ්ඩ වෙන්න වගේම ගැඹුරු මුහුදක් තරම් සංසුන් වෙන්නත් පුළුවන්. ඉතාම උත්කෘෂ්ට තැන්වලදි සෙක්ස් කියන්නෙ ඇතැම් විට වගකීම් විරහිතබව. තව වෙලාවක නපුරු වෙන එක. යටත් වෙන එක. ආධිපත්‍ය පතුරන එක. එතන උස් පහත් සංස්කෘතික සීමා නෑ. අපි අපේ ප්‍රාථමිකම තැන්වල ගතවෙන්න පුළුවන්. සෙක්ස් එක්සයිටින් වෙන්නෙ එතකොට.

    දීර්ඝ කාලීන සම්බන්ධතා ගැන අපි ගොඩනගාගෙන ඉන්න සංස්කෘතික රූපය තනිකරම නොමග යවනසුලුයි. මේ හින්ද අපේ හැම සම්බන්ධයක් ඇතුලෙම අසමත්බවක් පවතිනවා. මේ එකට පැවතිය නොහැකි පැවැත්මේ තේමාවන් දෙකක් අපි අමාරුවෙන් එකට ගැටගහන්න හදනවා. ඒක කොහෙත්ම යතාර්ථවාදී උත්සාහයක් නෙමෙයි.

    වඩා බුද්ධිමත් ලෝකයක නම් අපි සාමූහිකව අවබෝධ කරගනීවි ආදරයයි සෙක්ස් කියන එකයි ඔය කියන විදිහට ගැලපුනු පරමාදර්ශී සම්බන්ධතා කියන්නෙ ඉතාම විරල දෙයක් කියල. ඒක කොහෙත්ම අපේ සාමාන්‍ය සම්බන්ධතා එක්ක ගලපන්න පුළුවන් තත්වයක් නෙමෙයි කියල. ඒ වෙනුවට දීර්ඝ කාලීන සම්බන්ධයක් ඇතුලෙ තමන්ගේ ලිංගික උත්කර්ෂය කැප කරලා, අඩු ප්‍රමාණයකින් අඩු ආස්වාද මට්ටමකින් සෙක්ස් පවත්වාගෙන යන නමුත් ආදරයෙන් උපරිමව දැල්වෙන ජීවිත අපි අගය කරන්න, තේරුම් ගන්න උනන්දුවේවි. සමහර විට ඒ කරන කැපකිරීම ඔවුන්ට ඊට වඩා තෘප්තියක් ළඟා කරනවා වෙන්න පුළුවන්.

    අනිත් අතට මේ දෙක දෙකක් විදිහට පවත්වාගෙන යන සම්බන්ධතා. ආදරෙන් එකට පවතින අතර තමන්ගෙ මුරන්ඩු ආශාවන් නිදහසේ විඳින්න අවකාශයන් නැත්තං වෙනස් ජීවිත ආඛ්‍යානයන් ගොඩනගා ගත්ත මිනිස්සු ගැන අපි කතා කරාවි. ඒ අයගෙ ජීවිත හරහා අපිට නිර්මාණය කරගත හැකි අපිරිමිත සම්බන්ධතා ස්වරූපයන් අපි තේරුම්ගනීවි.

  • ශෘංගාරය යනු කුමක්ද?

    ශෘංගාරය යනු කුමක්ද?

    ජෝර්ජ් බටායි කියන්නෙ ප්‍රංශෙ හිටපු දාර්ශනිකයෙක් සහ බුද්ධිමය ක්‍රියාකාරිකයෙක්. එයා ශෘංගාරය, අධිතාත්විකවාදය, අද්භූතවාදය, විපරීත කලාව වගේ අංශ ගවේෂණය කළා. පශ්චාත් ව්‍යුහවාදය වගේ ගොඩනැංවීම්වලට බටායිගේ අදහස් ගොඩක් බලපෑවා. බටායි ගොඩක් දේවල් ලිව්වා. ගොඩක් ප්‍රකාශන කළා. එයාගෙ ප්‍රකාශන වැඩිහරියක් තහනමට ලක්වුනා.

    බටායිගෙ ජීවිත කාලෙදි එයාගෙ අදහස් පිලිගැනීමට ලක්වුනේ නෑ. ඒ වෙනුවට ෂන් පොල් සාත්‍ර වගේ සමකාලීනයන් බටායිට අපහාස කළා. ඒත් මරණයෙන් පස්සෙ එයාගෙ අදහස් මිෂෙල් ෆුකො, ඩෙරීඩා, පිලිප් සොලර්ස් වගේ අයට දැනෙනසුලු බලපෑමක් කළා. ෂන් ලුක් නැන්සි, බොද්‍රිලා, ජුලියා ක්‍රිස්ටිවා වගේ අයගේ වැඩ අතුලෙත්, ලැකාන්ගෙ මනෝවිශ්ලේෂණ න්‍යාය ඇතුලෙත් බටායිගේ බලපෑම හොඳටම තියෙනවා. ඒ වගේම බටායි නිර්මාණය වෙන්නෙත් ඉතාම සංකීර්ණ අදහස් ධාරාවන් අතර ගැලපීමක් විදිහට. හේගල්, ෆ්‍රොයිඩ්, මාක්ස්, මාකි ඩි සාද්, ෆෙඩි්‍රක් නීට්ෂ වගේ අයගෙ අදහස්වලින් බටායි දරුණුවට ඉන්ෆ්ලුවන්ස් වුනා.

    එයා එයාගෙ දර්ශනය ප්‍රායෝගිකව ජීවිතේ ඇතුලෙත් අත්හදාබැලුවා. අසිෆාල් කියල කල්ට් එකක් හැදුවා. මේ කල්ට් එකේ ලෝගෝ එකේ ඉන්නෙ හිස නැති මිනිහෙක්. බටායි පැරණි ගෝත්‍ර සමාජවල ඉඳන් පැවත එන ආත්ම පූජාවෙ ආධ්‍යාත්මික අර්ථයක් දැක්කා. එයාගෙ කල්ට් එකේ හැමෝම තමන්ගේ ජීවිත පරිත්‍යාග කරන්න සූදානමෙන් හිටියා කියලයි කියන්නෙ. ඒත් ගහලයා වෙන්න කිසි කෙනෙක් කැමති වුනේ නෑලු. ඒ හින්ද බටායි ජීවත් වුනා.

    එයාගෙ පළවෙනි විවාහය සිද්ද වුනේ සිල්වියා මක්ලේස් එක්ක. පස්සෙ ඇය ලැකාන්ගෙ පෙම්වතිය බවට පත්වෙනවා. බටායි එයාගෙ අන්තිම සම්මුඛ සාකච්ඡාවෙදි එයා ජීවිතේ ඇතුලෙ කරපු වැඩේ විස්තර කරන්නෙ මෙහෙමයි.

    ‘මං ඇත්තටම ආඩම්බර වෙන දේ තමයි මං හැමදේකම සීමාවන් බොඳ කරන්න වැඩකරපු එක. කම්පනය ඇතිකරන, ඉතාම ගැඹුරු හාස්‍යයක් එක්ක මිනිස්සු තිගස්සවන විදිහට ඒක කරපු එක. ප්‍රකෝපකාරී ආන්දෝලනාත්මක වෙන අතරෙම ගැඹුරු ආධ්‍යාත්මිකබවක් ඇතුව ඒ දේ කරන්න මං උත්සාහ කළා’ – බටායි.

    ඇත්තටම බටායි ඒ කියන දේ කළා. එක එක ව්‍යාජ නම්වලින් ඉතාම දරුණු ගණයේ ශෘංගාර ප්‍රබන්ධ මුදාහැරියා. තව පැත්තකින් තමන්ගේම කල්ට් එකක් එක්ක වනාන්තර ඇතුලෙ ඩයොනීසියානු උත්සව පවත්වමින් ආධ්‍යාත්මිකත්වය ගවේෂණය කළා. ඒ අතරෙ විවිධ දාර්ශනික තේමාවන් ගැන අනෙක් බුද්ධිමතුන් ප්‍රකෝප කරනසුලු කතිකා ඇති කළා.

    මේ ජෝර්ජ් බටායි ශෘංගාරය ගැන කියන කතාව.

    ශෘංගාරය කියන්නෙ මොකක්ද? ඒක අපියි සත්තුයි හැමෝම කරන දෙයක්ද? බටායිට අනුව ශෘංගාරයේ ඉතාම ගැඹුරු තේරුමක් තියෙනවා. මේ තේරුම කරා යන්න අපිට අපි සහ සතුන් අතර වෙනස තේරුම් ගන්න වෙනවා.
    උදා විදිහට පූසෙක් ගන්න. අපිට පූසෙක් හිටියට පූසාට පූසෙක් කියල එකෙක් නෑ. ඌට සෙල්ෆ් එකක් නෑ. අතීතයක් හෝ අනාගතයක් ගැන අදහසක් සැලසුමක් නෑ. මේ අතීතය සහ අනාගතය ගැන හැඟීම තමයි සෙල්ෆ් එකක පැවැත්ම. කාපේඩියම් කියන වචනෙන් හඳුන්වන දේ තමයි පූසාගෙ ජීවිතය. වර්තමානය විතරයි. බටායි කියන්නෙ පූසාට අනෙක් සමස්තයෙන් වෙන්වුනු පැවැත්මක් නෑ කියල. ඌ ඉන්නෙ තනි එකක. පරිසරයයි පූසයි අතර බෙදීමක් පූසට නෑ. මේකට බටායි කියන්නෙ අඛන්ඩත්වයක් කියල. පූසා ජීවත්වෙන්නෙ කන්ටිනියුටි යතාර්ථයක.

    අපි ඉන්නෙ මේකෙ අනිත් පැත්තෙ. අපි ඉන්නෙ ඛන්ඩනීය යතාර්ථයක. ඩිස්කන්ටිනියුටියක. පරිණාමයේ එක තැනකදි අපි අතීතය සහ අනාගතය නිර්මාණය කරගත්තා. අනාගතය වෙනුවෙන් වර්තමානය කැපකරන්න පටන් ගත්තා. අපි ආයුධ හදාගත්තා. මේ ආයුධවලින් වැඩකරන්න ගත්තා. මේ මානවයට අපි කියනවා හෝමෝ ෆාබර් කියල. වැඩකරන මානවයා. අපි වැඩකරලා අපේ අනාගතය වෙනුවෙන් ආයෝජනය කරන්න ගත්තා.

    අපි උපකරණ නිර්මාණය කළා විතරක් නෙමෙයි. උපකරණවලින් අපිවත් නිර්මාණය කළා. ඒවා අපේ වැඩට උදව් වුනා. අපිට පරිසරයෙන් වෙන්ව අපිව දකින්නත් උදව් වුනා. ඒ උපකරණ නිසා ඒවා පාවිච්චි කරන අපි ගැන වෙන්වුනු හැඟීමක් ඇතිවුනා. අපේ සෙල්ෆ් එක නිර්මාණය වෙන්න ගත්තා. අපේ වෙන්වීම ආරම්භ වුනා. බටායි කියන්නෙ මේ උපකරණ නිසා අපි විෂය සහ වස්තුව කියන බෙදීම ඇතිකරගත්තා කියල. අපි අනිත් හැමදේකින්ම හුදකලා වුනා.

    බටායි කියන විදිහට අනිත් සතුන්ට සෙල්ෆ් කියල එකක් නෑ. පූසෙක් ගත්තොත් ඌට ලෝකෙ තියෙන්නෙ හරියට වතුර උඩ වතුර වගේ පැවැත්මක්. පූසට අපි නම කියල කතා කළාම පූසා දුවගෙන එන්නෙ ඒ නම අයිති ඌට කියල ඌ දන්න නිසා නෙමෙයි. අපි ඌව ඒ සද්දෙට කන්ඩිෂන් කරලා හින්ද.

    මේ වෙන්වීම නැත්තං හුදකලා වීම නිසාම අපිට ගැඹුරු සාංදෘෂ්ටික උවමනාවක් තියෙනවා නැවත ඒකීයත්වය හොයාගෙන යන්න. අඛණ්ඩත්වයට යන්න. හැබැයි අපිට නැවත ඒ අඛන්ඩත්වය අත්විඳින්න ලැබෙන්නෙ මරණයෙන් විතරයි. මරණයෙන් පස්සෙ අපිට දැනෙන සදාතනික තනිකම ඉවර වෙනවා.

    මරණයේදී මැරෙන්නෙ අපේ සෙල්ෆ් එක. එතනදි මෙතෙක් අපිට මිස් වුනු අපි හොයපු දේ අපිට ලැබෙනවා.
    ජීවත්වෙන කාලෙදි මේ අඛන්ඩත්වය නැත්තං කන්ටිනියුටිය අපිට අත්විඳින්න ලැබෙන්නෙ එකම එක විදිහකින් විතරයි. ඒ තමයි ශෘංගාරය.

    හෝමෝ ෆාබර් කාලෙ ඉඳන්ම මානවයා එයාගෙ වැඩකරන ලෝකෙ ආරක්ෂා කරගන්න උත්සාහ කළා. ඒ වෙනුවෙන් විවිධ නීති සීමා පැනවුවා. ටැබූ නැත්තං තහංචි කියන ඒවා හැදුනෙත් මේ වැඩකරන ලෝකෙ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන්. හැම ටැබූ එකක්ම තියෙන්නෙ අනිවාර්යෙන් කඩන්න කියල බටායි කියනවා. ටැබූ එකක් අතික්‍රමණය කරන්න පුළුවන් වෙන්නෙ ශෘංගාර අත්දැකීමක් හරහා විතරයි.

    බටායි ශෘංගාර අත්දැකීම් කාණ්ඩ තුනක් ගැන කතා කරනවා.

    1. කායිකමය ශෘංගාරය.

    දෙන්නෙක් නිරුවත්ව එක්වෙද්දි දැනෙන අනුරාගී අත්දැකීම. මේ අත්දැකීම වෙන්නෙ දෙන්නෙක් එක්කෙනෙක් බවට පත්වෙන එක. නැවත ඒකත්වයක්, කන්ටිනියුටියක් අත්විඳින්න ලැබෙන එක. එතනදි අපේ හුදකලාව නැති වෙනවා. අපේ ශරීර සීමා බොඳ වෙනවා. අපි මරණයට සමාන තත්වයක් සුරතාන්තයෙදි අත්විඳිනවා. සෙක්ස් සහ මරණය සමාන අත්දැකීම් දෙකක් විදිහට බටායි කියවනවා.

    ‘ලා පෙටිට් මෝට්’ කියල ප්‍රංශ වචනයක් තියෙනවා. ඒකෙ තේරුම පුංචි මරණය කියන එක. සුරතාන්තයෙදි කෙනෙක් මේ පුංචි මරණයක් අත්විඳිනවා. අතීතයක් හෝ අනාගතයක් නැති මොහොතක පවතිනවා. ආපහු කන්ටිනියුටිය මොහොතකට විඳිනවා. අපි පූසෙක් වෙනවා.

    2. හැඟුම්මය ශෘංගාරය

    ආදරය කියල අපි අත්විඳින්නෙ හැඟුම්මය ශෘංගාරයක්. අපිට අනෙකා බවට පත්වෙන්න පුළුවන් කියන හැඟීම මෙතන තියෙනවා. අපි එකම හැඟීම් පද්ධතියක කොටසක් වෙනවා. එයාගෙ මානසික කලාපයම මම බවට නැත්තං මගේ මානසික කලාපයම එයා බවට පත්වෙනවා. අපි නැවත අඛන්ඩත්වයේ මොහොතක් අත්විඳිනවා. ආදරය ඒ තරම් ශෘංගාරාත්මක ඒ නිසයි.

    ඒත් අපිට මේක සම්පූර්ණයෙන්ම අත්පත් කරගත හැකි තත්වයක් නෙමෙයි. ඒක අත්පත් කරගන්න නම් සෙල්ෆ් කියන එක සම්පූර්ණයෙන් මැරෙන්න ඕන. ඉතිහාසෙ ඉඳන් ප්‍රේමවන්තයො මේ මරණයෙන් කෙලවර වෙන ආදරයක් ගැන රෝමාන්තික වෙන්නෙ මේ ශෘංගාරයේ මත්වීම නිසා.

    3. ආගමික ශෘංගාරය

    ආගමත් එක්ක ශෘංගාරය කිව්වම නිකං නොගැලපෙන දෙකක් වගේනෙ. ඒත් බටායි ආගම් තුලින් මුනගැහෙන දෙවියන් කියන්නෙ නැවත මේ ඒකීයත්වයට, කන්ටිනියුටි එකට යන මාවතක් විදිහට දකිනවා. ආගම්වලට මිනිස්සු බැඳෙන්නෙ මේ අනුරාගය නිසා. ආදරයකදි වගේ නෙමෙයි මෙතනදි විශ්වයම බවට පත්වීමේ හැකියාවක් මිනිස්සු ලබනවා.

    නූතන ආගම්වල මේ ශෘංගාරය යටපත් වෙලා තියෙනවා කියල බටායි කියනවා. ඒ හින්ද එයා ඈත අතීතයේ ඉඳන් පැවතගෙන එන ආගමික පූජාක්‍රම ගැන උනන්දු වෙනවා. ආත්ම පූජාව නැත්තං බිලිපූජාව මේ ආගමික ශෘංගාරයේ උපරිම මොහොතක් විදිහට බටායි දකිනවා. බිලිපූජාවක අරමුණ වෙන්නෙ සෙල්ෆ් නැත්තං හුදකලා ආත්මය අවසන් කරමින් නැවත අඛණ්ඩ විශ්වීයත්වය එක්ක සම්බන්ධ කිරීම. දෙවියන් සමග සම්බන්ධ වීම. මේ පූජාවට සම්බන්ධ වෙලා ඉන්න නරඹන්නන්ට තමන්ගේ මරණයෙන් කෙලවර වෙන සීමිත ආත්මය ගැන හැඟීම ඇතිවෙනවා. එතනින් මිදීමේ මොහොත, කම්පනය දැනෙනවා.

    බොහෝ ආගම්වල ප්‍රචන්ඩත්වය මතුවෙන්නෙ මේ ශෘංගාරය ඇතුලෙන්. ක්‍රිස්තියානියේ ජේසුස් පවා කුරුසියට ඇණගසා පළකරන ප්‍රචන්ඩත්වයේ තේරුම සීමිත මනුෂ්‍ය ආත්මය නිමාකරමින් අසීමිත දෙවියන් සමග එක්වීම.

    ඩයොනීසියානු ඕර්ජීස් කියන්නෙ මේ ආගමික ශෘංගාරය සහ කායික ශෘංගාරය කියන දෙකම එකතු කරන ආධ්‍යාත්මික පූජාවක්. ඕර්ජි එකක අතීතයක් නෑ, අනාගතයක් නෑ. මේ මොහොතේ උපරිමය විතරයි.

    ඕර්ජි කියන ග්‍රීක වචනයේ තේරුම වෙන්නෙත් සෙරමනි නැත්තං උත්සවය කියන එක.

    ශෘංගාරය කියන්නෙ මරණය දක්වාම ජීවිතය අත්පත් කරගැනීම කියල බටායි කියනවා. ඒ කියන්නෙ මරණය දක්වාම ජීවිතයේ අඛණ්ඩත්වය තුල පැවතීම.

    මේ ශෘංගාරය අපේ සෙල්ෆ් එක මූලික පැවැත්මට අහිතකර වෙන්න පුළුවන්. අපිව කායිකව සහ මානසිකව බොහෝ අවුල්වලට යන්න පුළුවන්. අපි නිරෝගී යැයි විශ්වාස කරන පැවැත්මෙන් එලියට විසිවෙන්න පුළුවන්. මේ නිසා ශෘංගාරය කියන්නෙ බියජනක, විනාශකාරී අත්දැකීමක් කියල කියන්නත් පුළුවන්.

    ඒක නිසා ශෘංගාරය අයිති නිර්භීත ධෛර්යවන්ත මිනිස්සුන්ට කියල ජෝර්ජ බටායි කියනවා. එහෙම අයට විතරයි පූසො වෙන්න පුළුවන්.

  • ශෘංගාර දර්ශනයේ ඉතිහාසය – ඇලන් සොබෙල් (තුන්වෙනි කොටස)

    ශෘංගාර දර්ශනයේ ඉතිහාසය – ඇලන් සොබෙල් (තුන්වෙනි කොටස)

    “ඔවුන්ගේ මනස්වල යහපත් කොටස් ජයගතහොත් එයින් ඔවුන්ට පැවරුනු දාර්ශනික කලාපය සොයා යන්නට ඔවුන් පෙළඹෙනු ඇත. ඔවුන්ගේ ජීවිත එකම ආශීර්වාදයක් වනු ඇත. ඒ ජීවිත නිහතමානී මෙන්ම ස්වපාලනයක් ඇති ඒවා වනු ඇත. අනෙක් අතට දාර්ශනිකයෙක් වීමේ අරමුනත් සහිතව ඔවුන් ජීවිත් වීමේ පහල මාවත තෝරාගතහොත්, ඉතා ඉක්මණින් ඔවුන් වයින් බීමෙන් හෝ වෙනයම් දේකින් නොසැලකිලිමත් මොහොතක, මේ නොහික්මුනු සෛන්ධවයන් විසින් ඔවුන්ගේ ආත්මයන් අත්පත් කරගෙන සාමාන්‍ය ජනතාව විසින් ප්‍රීතිමත්ම යැයි සිතන ක්‍රියාව සිදු කරනු ඇත. මෙය එක්වරක් කිරීමෙන් පසු ඔවුන් ජීවිත කාලයේම නැවත නැවත මෙහි යෙදෙනු ඇත. ඒ ඔවුන් විසින් කරනු ලබන දෙය ඔවුන්ගේම මනසින් පූර්ණ ලෙස අනුමැතියක් ලබා නැති නිසාවෙනි.

    -සොක්‍රටීස්-

    දැනුම සහ විශිෂ්ටත්වය තමයි අරමුණු කරන්න ඕන. කායික තෘප්තියෙන් නොමග යන්න නරකයි. ප්ලේටො සිම්පෝසියම් සහ ෆේඩ්‍රස් දෙකේම පිරිමි පිරිමි ආදරය සහ මිත්‍රත්වය වර්ණනා කරනවා. ෆේඩ්‍රස්වලදි ප්ලේටො පිරිමි පිරිමි ලිංගිකත්වයට විරුද්ධ වෙන්නෙ ඒක අස්වාභාවික හින්ද නෙමෙයි. යහපත සොයා යාමේ වටිනාකමට වඩා ලිංගිකත්වය වටිනාකමෙන් අඩු නිසා. ලිංගික සංසර්ගයක දරුවන් බුද්ධිමය කතිකාවක දරුවන් වගේ සාරයෙන් සහ අමරණීයත්වයෙන් යුක්ත නොවෙන නිසා. ක්‍රිස්තියානි පූජකයො පසුකාලෙක කාන්තාවන්ට සහ විවාහයට අපහාස කළේත් මේ කාරණය මතම පිහිටායි.

    ප්ලේටො ලිංගිකත්වයට බය වුනා. ඒ ලිංගිකත්වය තුල ඇති බලය සහ ස්වාධීනත්වය එක්ක ගැටගැහුනු කාරණා ගැන සංවේදී නිසා. ප්ලේටොගෙ මේ සෙක්ස් ගැන තිබුනු අදහස් 20 වෙනි සියවසේ ලිංගිකත්වය සම්බන්ධ දේශපාලන සහ වෛද්‍යමය සාකච්ඡාවල ප්‍රධාන කාරණා වුනා. ලිංගික තෘප්තිය සොයායාම නිසා පුද්ගලයෙකුගේ ක්‍රියාවේ සහ ජීවිතයේ ස්වාධීනත්වයට ඇතිවිය හැකි ඉතා බලගතු බලපෑම ගැන ප්ලේටෝ විස්සෝප වුනා. අපි ආශාවේ වහලුන් වෙනවා. අනෙක් අය කියන ඕනදේකට කීකරු වෙනවා. එයින්ම ජීවිතේ නිදහස සහ සතුට අහිමිවෙනවා. සිම්පෝසියම්වලදි පෝසෙනියස් මේක පෙන්වා දෙනවා, ‘ආදරය සොයායාමේදී ආදරවන්තයන් විකාර දේ කරනවා. ඔහු විටෙක යාඥා කරනවා. ඉල්ලා සිටිනවා, යටත්වෙනවා, දිවුරනවා, දොර ළඟ පාපිස්සෙ නිදියනවා. කිසිම වහලෙක් නොකරන දේවල් කරනවා’

    ෆේඩ්‍රස්හි සොක්‍රටීසුත් මේ විදිහටම මේක දකිනවා.

    “ආදරවන්තයෙකුගේ ආත්මය ඔහු විසින් සියල්ලන්ටම වඩා ඉහළින් සිතන ඔහුගේ ශෝභනිය අත්හැර නොයනු ඇත. ඔහුගේ දේපොල නොතකා හැරීම හෝ අහිමිවීම ගැන ඔහුට ගානක් නැත. පෙරදී ඔහු ආඩම්බරයෙන් රැකගත් ජීවිතයේ වටිනාකම් ඔහු දැන් ප්‍රතික්‍ෂේප කරයි. වහලෙක් මෙන් ඔහු තමන් වැඳුම්පිදුම් කරන ආශාවස්තුවට සමීප ඕනෑම තැනක සැතපෙනු ඇත”

    අපිට පුළුවන් මාක් ට්වේන්ගෙ ටොම් සෝයර්, ජියුසෙප් ටෝර්නාටෝගෙ සිනමා පැරඩිසො වගේ කෘතිවල පෙන්නන අනුරාගය විසින් අවුස්සනලද නවයොවුන් මෝඩකම්වලට හිනාවෙන්න. ඒ වගේම ඇමරිකානු ටෙලිවිෂනය විසින් වරදේ බැඳීමේ ලිංගික ආශාවේ බලය එක්ක අතදිග ඇරලා සෙල්ලංකරනවා කියලා සෝපාහාසෙන් පිළිගන්න. ඒ අතරෙම තෝමස් මාන්ගෙ වැනිසියෙ මරණයෙහි ඇති විනාශකාරී පොළඹවනසුලු ආශාවේ කතාව සීරියස් විදිහට ගන්න.

    ඇරිස්ටෝටල් එයාගෙ නිකොමැකියන් එතික්ස් පොතේ ෆීලියා නැත්නම් මිත්‍රත්ව ආදරය ගැන දිගට කතා කරනවා. හොඳ යාළුවෙක් නම් අනෙකාගේ යහපතම ප්‍රාර්ථනා කරනවා සහ එකිනෙකාගෙ යහපත වැඩිදියුණු කරනවා කියල එයා තර්ක කරනවා. මේ සම්බන්ධතාවයේ සදාචාරාත්මක මනෝවිද්‍යාත්මක පැත්ත ගැන එයාගෙ උනන්දුව එක්ක බලද්දි එයා ලිංගිකත්වය ගැන කියන්නෙ පුදුම තරම් ටිකයි. ඒත් එයාගෙ කෘතියෙ ඇතැම් පරිච්ඡේද වැදගත්. ඇරිස්ටෝටල් සෙක්ස් කියන එක තේරුම් ගත්තෙ කුසගින්නක් විදිහට. කෑමට හෝ බීමට ඇති උවමනාවට සමාන සත්ත්වමය අවශ්‍යතාවක් විදිහට. ග්‍රීකයන්ට පස්සෙ ගොඩක් දාර්ශනිකයො සහ ආගම්වාදීන් මානව ලිංගිකත්වය කියන එක මනස සහ මාංශය අතර බෙදීමෙදි අවතක්සේරු කරන භෞතික අර්ධයට තල්ලු කළා. ඒ වගේම මේකට විරුද්ධ අයත් හිටියා.

    ඇරිස්ටෝටල්ගෙ මධ්‍යම ප්‍රතිපදාව ගැන ආචාර ධර්මත් ප්‍රසිද්ධයි. ශික්ෂණයේ යහපත ගැන කතා කරද්දි අනෙක් දේවල් අතර කෑම බීම සහ සෙක්ස් පාලනයේ වැදගත්කමත් කතා කරනවා. තර්කයේ මගපෙන්වීම නොමැතිව ආශාව තෘප්තිමත් කිරීම හානිකර විය හැකියි. ආශාවට අධික ලෙස අවධානය යෙදීම වනචාරී, පහත් දෙයක්. ආශාව සමීප වන්නේ තාර්කික සත්වයෙක් වූ මිනිසාට වඩා වනචාරී සතුන්ටයි. ශික්ෂිත මනුෂ්‍යයා අධිකභාවයත් හිඟභාවයත් අතර හරි පමණ හඳුනාගෙන අධිකත්වයෙන් සහ සාගතයෙන් කියන දෙකෙන්ම අත්මිදෙයි. ඒ වගේම ඇරිස්ටෝටල් කියනවා ලිංගික ආශාවෙ අඩුවක් දැකලා අවශ්‍ය පමණට අඩුවෙන් එය තෘප්තිමත් කිරීම සිද්ද වෙන්නෙ කලාතුරකින් කියල. මේ අසංවේදීතාවය මනුෂ්‍ය එකක් නෙමෙයි කියල. ඇත්තටම ඇරිස්ටෝටල් බය වුනේ වැඩියෙන් ලිංගික ක්‍රියාවල යෙදීමෙන් යහපත අවතක්සේරුවෙයි කියල. අඩුවෙන් ලිංගික ක්‍රියාවේ යෙදීමෙන් වෙන අවුල ගැන එයා දුක්වුනෙත් අඩුවෙන්. ප්ලේටො කියපු ස්වාධීනත්වය සහ සතුට නැතිවීම ගැන කතාවත් මෙතනදි මල්ඵල දරනවා. කාලයත් එක්ක අඩුවෙන් ලිංගික ක්‍රියාවේ යෙදීම ඌනතාවයක් විදිහට දකිනවා වෙනුවට ක්‍රිස්තියානියේ ඒක ශුද්ධ වූ බ්‍රහ්මචර්යාවක් බවට පත්වුනා. 20 වෙනි සියවසේදී ඇමරිකානු මනෝවෛද්‍ය සංගමය මේ නිර්වචනය කනපිට ගැහුවා. අඩුවෙන් ලිංගික හැඟීම් ඇතිවීම මානසික ව්‍යාධියක් වුනත් අධික ලෙස ලිංගික හැඟීම් ඇතිවීම මානසික රෝගයක් නෙමෙයි කියල ඒ ගොල්ලො කිව්වා.

  • කාමසූත්‍ර සිව්වන කොටස

    කාමසූත්‍ර සිව්වන කොටස

    ප්‍රශ්නය

    අර්ථ යන්න ප්‍රධාන යැයි සළකන ඇතැම්හු මෙසේ කියති. තෘප්තිය සොයා යා නොයුතුය. එය අර්ථ සහ ධර්ම දෙකට බාධාවක් වෙයි. ඒ දෙකම ඊට වඩා ප්‍රධානය. එමෙන්ම මේ තෘප්තීන් සත්පුරුෂයන් විසින් ප්‍රතික්‍ෂේප කර ඇත. මේ තෘප්තීන් නිසා මිනිසා ආතතියට අපහසුතාවයට පත්වෙයි. පහත් අය ඇසුරු කිරීමට හුරු වෙයි. මේ අය විසින් මොහුව වැරදි දේ කිරීමට පොළඹවන අතර එනිසාම ඔහු අපවිත්‍ර වෙයි. අනාගතය ගැන නොසිතන්නටත්, නොසැලකිලිමත් සහ ගරුත්වයෙන් තොර ජීවිතයකටත් ඔවුන් විසින් මොහුව පොළඹවනු ලබයි. අවසානයේදී මේ නිසා මොහු කිසිවෙකු විශ්වාසය නොතබන, කිසිවෙකු විසින් බාර නොගන්නා, සියල්ලන් විසින් පිළිකුල් කරන, ඔහුටම පවා ඔහුව අප්‍රිය වුනු තැනකට පත්වෙයි. අවසනාවන්ත තත්වය වන්නේ මෙසේ තෘප්තීන්ට ඇබ්බැහි වූ බොහෝ අය ඔවුන්ගේ පවුල් සහ සම්බන්ධතා සියල්ල විනාශ කරගැනීමයි. මෙයාකාරයෙන් භෝජා වංශයේ දන්දක්‍ය රජු විසින් දුෂ්ට අරමුණු ඇතිව බ්‍රාහ්මණ දුවක් පැහැර යාම නිසා ඔහු පරිහාණියට පත්වී රාජ්‍යයද අහිමි විය. ඉන්ද්‍රටද අහල්‍යාගේ පතිව්‍රතතාවය කෙළෙසීමේ වරදින් අපමණ විඳවීමට සිදුවිය. තවද, ධීරවීර කිචක විසින් දෘපාදිව පොළඹවාගැනීමට යාමෙන්ද, රාවණ සීතාව පැහැරගෙන යාමෙන්ද දඬුවම් වින්දෝය. මෙවන් තව බොහෝ දෙනෙක් තෘප්තිය හඹාගොස් පරිහාණියට පත්ව ඇත්තේය.

    පිළිතුර

    මෙය පිළිගත හැක්කේ නොවේ. ශරීරයේ යහපත සඳහා ආහාර අවශ්‍ය වන්නේ යම්සේද එපරිදිම පැවැත්ම සඳහා තෘප්තිය අවශ්‍ය වේ. මේ තෘප්තීන් ධර්ම සහ අර්ථයන්ගේ ප්‍රතිඵලයෝය. මේ නිසා ප්‍රමාණවත් පරිදි දැනුවත් බවකින් යුතුව තෘප්තීන් හඹා යා යුතුය. යාචකයන් විසින් ඉල්ලාවි යැයි සිතා කිසිවෙකු ආහාර නොපිස සිටින්නේ නැත. මුවන් විසින් වනසාවි යැයි සිතා බීජ වපුරන්නේ නැතිව සිටින්නේද නැත.
    මේ නිසා ධර්ම, අර්ථ, කාම පුහුණු කරන පුරුෂයා මෙලොවත් පරලොවත් සතුට හිමිකර ගනී. යහපත් ලෙස මේ ක්‍රියාවන්ගේ යෙදෙන්නාට පරලොවදී අත්වන ප්‍රතිඵල ගැන බියක් නැත. මෙලොවදී ඔවුන්ගේ සුබසිද්ධියට හානියක්ද නැත. ධර්ම අර්ථ කාම යන මේ තුනට අයත් වන යමක් හෝ, මේ දෙකකට අයත් වන යමක් හෝ මේ එකකට අයත් වන යමක් හෝ ක්‍රියාවේ යෙදවීම සිදුකළ යුත්තකි. එකක් ක්‍රියාවේ යෙදවීමෙන් අනෙක් දෙකට හානියක් වේ නම් පමණක් එය නොකළ යුතුය.


    දෙවන පරිච්ඡේදය

    පුරුෂයෙක් විසින් කාම සුත්‍රයත් ඒ යටතේ එන කලාවන් සහ විද්‍යාවනුත් අධ්‍යනය කළ යුතුය. ධර්ම සහ අර්ථ දෙක යටතට ගැනෙන්නා වූ කලාවන් සහ විද්‍යාවන් අධ්‍යනයට අතිරේකව එය කළ යුතුය. තරුණ යුවතියක් වුවද ඇගේ විවාහයට පෙර කාම සූත්‍රය සහ ඒ යටතේ එන කලාවන් සහ විද්‍යාවන් පුහුණු කළ යුතුය. විවාහයෙන් පසු සැමියාගේ අනුදැනුම මත ඒවා පුහුණුවීම කළ යුතුය.

    මෙතැනදී ඇතැම් වියතුන් කියන්නේ කාන්තාවන්ට වෙනත් කිසිඳු විද්‍යාවක් ඉගෙනීමට අවසර නැති බැවින් කාම සූත්‍රය ඉගෙනීමටද අවසර නොදිය යුතු බවයි.

    නමුත් වාත්ස්‍යානගේ මතය වූයේ මේ අදහස යහපත් එකක් නොවන බවයි. කාම සූත්‍ර හොඳින් දන්නා කාන්තාවන් සිටී. එය කාම ශාස්ත්‍ර හෙවත් කාමය පිළිබඳ විද්‍යාවෙන් ඍජුවම ඔවුන් ලබාගත් දැනුමකි. මෙපරිදිම තවත් බොහෝ අංශන්ගේද විද්‍යාවේ පුහුණුව සියල්ලන් දැන සිටියද විද්‍යාව පදනම් වී ඇති නීති ආදිය පිළිබඳ දන්නේ කීප දෙනෙකු පමණි. යජ්නිකා හෙවත් පූජා පවත්වන්නන් විසින් ව්‍යාකරණ නොදැන සිටියද ඔවුහු අදාල දෙවිවරුන්ට ආමන්ත්‍රණය කිරීමේදී ගැලපෙන වචන යොදා ප්‍රතිඵල ලබාගනිති. ඒ අය මේ වචන සකස් වී ඇති ආකාරය ගැන නොදනී. එමෙන්ම නැකැත් දිනවලට වතාවත් කරන අයද ඒ නැකැත්වල විද්‍යාව ගැන නොදැන සිටියද ඒ ජ්‍යොතිෂමය කාර්යය මැනවින් ඉටු කරගනිති. අශ්වයන් ඇතුන් පුහුණු කරන්නෝද ඒ සතුන් පුහුණු කරනුයේ එහි විද්‍යාව පිළිබඳ දැනගෙන නොවේ. පුහුණුවේ මහිමයෙනි. දුරබැහැර ප්‍රාන්තවල ජනයා රාජ්‍යයේ නීතිවලට අවනත වන්නේද ඔවුන්ට ඉහළින් රජෙකු සිටින නිසා මිස ඒ පිළිබඳ වැඩිදුර ප්‍රශ්න කොට දැනගෙන නොවේ. එපරිදිම අප අත්දැකීමෙන්ම දන්නා පරිදි බිසෝවරුන්ගේ සහ අමාත්‍යවරුන්ගේ දියණිවරුන්ද, ප්‍රසිද්ධ කාන්තාවන්ද, ආදී ඇතැම් කාන්තාවන් කාම ශාස්ත්‍රය මැනවින් ප්‍රගූණ කළ අයවලුන්ය.

    එනිසා ගැහැණියක් අනිවාර්යෙන්ම කාම ශාස්ත්‍රය උගත යුතුය. විශ්වාසවන්ත මිතුරෙක් සමග අධ්‍යනය කරමින් අඩුම තරමේ එහි කොටසක් හෝ උගත යුතුය. කාම ශාස්ත්‍රයේ කොටසක් ලෙස එන සූසැට ශිල්පය ඇය විසින් තනිව උගත යුතුය. ඇගේ ගුරුවරයා පහත දැක්වෙන කෙනෙක් විය යුතුය. ඇය සමග හැදී වැඩුනු දැන් විවාපත්ව සිටින සේවිකාවකගේ දියණියක්. නොඑසේනම් සියල්ලක් පිළිබඳ විශ්වාසය තැබිය හැකි මිතුරියක්. ඇගේ මවගේ සහෝදරියක්. නැතහොත් වැඩිමහල් සේවිකාවක්. තවද කලින් විවාහකව සිටි හිඟන්නියක වුවද මීට සුදුසුය. නැත්නම් ඇගේම සහෝදරියක්.

    මතු සබැඳියි.

  • සංචරන සීමා නැති ටෙක්ස්ට් කරන ශෘංගාරය

    සංචරන සීමා නැති ටෙක්ස්ට් කරන ශෘංගාරය

    දැන් කොවිඩ් හින්ද එකිනෙකා මුනගැහෙන එකත් ඇනහිටලනෙ තියෙන්නෙ. ඒ කියන්නෙ දුරස්ථ සම්බන්ධතා ඒවායේ උපරිම ඉම හොයාගෙන යන කාලයක් මේක. අපේ අතේ තියෙන ෆෝන් එක තමයි එතනදි ලොකුම ලිංගික අතරමැදියා වෙන්නෙ. මෙතනදි සමහර අය කැමතියි ෆෝන්කෝල් එකක් අරන් ඒ කටහඬ අහමින් තමන්ගේ ශෘංගාරය හොයාගෙන යන්න. ඒ අතර තව සමහර අය කැමතියි සාහිත්‍යය පාවිච්චි කරන්න. මෙතනදි සාහිත්‍යය කියල කියන්නෙ ටෙක්ස්ට් කරන එකට. මැසේජස් යවන එකට. ඒ ටෙක්ස්ට්වල සෙක්ස් කතා කරනකොට අපි කියනවා සෙක්ස්ටින්ග් කියල. සෙක්ස්ට් කරන්න දක්ෂ ලියන්නන්ට අපි කියනවා සෙක්ස්ටර්ස්ලා කියල.

    සෙක්ස්ටින්ග් වලදි අපි ඉගෙන ගන්න වැදගත්ම දෙයක් තමයි සෙක්ස් කියන එක ශරීරයම මූලික දෙයක් නෙමෙයි කියන එක. අකුරුවල පවා සෙක්ස් තියෙනවා කියන එක. අපි අපේ හැඟීම් අකුරුවලට කොටලා ෆෝන් එක හරහා තව අපිව කියවන්න කැමති කෙනෙකුට යවනවා. ඒ අකුරු නැවත හැඟීම්වලට ඩීකෝඩ්වෙලා ඒ කියවන්නාගේ ඉරොතික කලාපයන් අවුස්සනවා.

    මේක ඉතාම ක්‍රියේටිව් වැඩක්. දක්ෂ ලේඛකයෙක් වගේම සෙක්ස්ටර් කෙනෙක් දැනගන්න ඕන හරිම කෙටියෙන් වැඩියෙන්ම අවුස්සනසුලු දේ ලියන්න. ඒකට ඒ කියවන්නාගේ මනස ගැන දැනීමකුත් තියෙන්න ඕන. ඒ වගේම නිකංම කුනුහරුප කොටනවට වඩා හොඳ සෙක්ස්ටර් කෙනෙක් තමන්ගේ ශෘංගාර පරිකල්පනය දිගේ අනෙකාව අරගෙන යනවා, අනිත් හැම ලේඛකයෙක් වගේම. හැබැයි සෙක්ස්ටර් කෙනෙක් ලියන්නෙ එකම එක පාඨකයෙක් වෙනුවෙන්. එයාට දැනෙන පුද්ගලිකම තැන්වලින්. ඒක ලේඛකයා සහ කියවන්නා අතර තිබිය හැකි වඩාත් ඉන්ටිමේට්ම සම්බන්ධතාවලින් එකක්.

    සෙක්ස්ටින්ග්වලදි අපි අනෙකාගේ අනුරාගය අවුස්සනවා. එයාව සුරතාන්තයක් දක්වා අරගෙන යනවා. එතනදි අපි පාවිච්චි කරන සාහිත්‍යය වෙන කිසිම තැනක පාවිච්චි කරන විදිහෙ එකක් නෙමෙයි. ඉතාම පහත් නැත්තං වනචර විදිහට හඳුන්වන වචන යෙදුම් පවා සෙක්ස්ටින්ග්වලදි අනුරාගී කූටප්‍රාප්තීන් දෙනවා වෙන්න පුළුවන්. පිළිගත් සාහිත්‍යයේ සීමාවන්ට යටත් නැති නිදහස් පුද්ගලික සාහිත්‍යයක් ඇතුලෙ සෙක්ස්ටර්ස්ලා ලියන දේවල් සම්මාන ඇගයුම්වලට පාත්‍රවෙන්නෙ නෑ. සෙක්ස්ටර් කෙනෙක් ලබන ලොකුම සම්මානය වෙන්නෙ කියවන අනෙකාගේ උපරිම සුරතාන්තය.

    සමාජයෙන් අපහාසාත්මකයි කියන, සදාචාරාත්මක නොවෙන, ආචාරශීලී නොවෙන ඕනම දෙයක් සෙක්ස්ටර් කෙනෙකුට පාවිච්චි කරන්න නිදහස තියෙනවා. එතනදි අදාල වෙන්නෙ අනිත් කියවන්නාට ඒ දේ සන්නිවේදනය වෙන විදිහ විතරයි. අනිත් හැම ටෙක්ස්ට් එකේදිම පොලයිට් වෙන අපි සෙක්ස්ටින්ග්වලදි ඒ සීමා තරණය කරනවා. අපේ හැම අකුරක්ම අනෙකාගෙ ශරීරය කිතිකවන ස්පර්ශයක්. ඒ අකුරු ගැලපෙන වචන රිද්මය තමයි අනෙකාගේ සිරුර පුරා අපේ අතැඟිලි දුවන කලාව. අපිට අපේ ජීවිතේ ගැඹුරුම, අතිශය පුද්ගලිකම දේවල් සෙක්ස්ටින්ග් ඇතුලෙ බෙදාගන්න පුළුවන්. අපිට කිසිම වැරදිකාරී හැඟීමක් නැතුව අනෙකා එක්ක අපේ සියලු යටපත් නොකළ ආශාවන් දිගේලි කරන්න පුළුවන්. කෙඳිරිලි සද්ද, ඉමෝජීස්, ඉමේජස්, වීඩියෝස්වලින් කුල්මත් කරන්න පුළුවන්. සෙක්ස්ටින්ග්වලදි අපිට හොඳ ළමයෙක් වෙන්න ඕන නෑ. අපිට පුළුවන් අපේ සංස්කරණය නොකළ ජීවිතය ඒ අකුරු ඇතුලට කවන්න.
    රෑ එලිවෙනකල් නිදි නැතුව පෙම්වතුන් හුවමාරු කරන සෙක්ස්ට් අන්තිමට ෆෝන් කොම්පැනිවලට වටින්නෙ ඩේටා විදිහට විතරයි. ඒත් ඒ ඩේටා ඇතුලෙ තියෙන තොග ගනං බර හැඟීම් කිසි තැනක ගනන් බැලෙන්නෙ නෑ. ඒවා ඒ රහස් සම්බන්ධතා ඇතුලෙ අත්දැකීම් විදිහට සම්පූර්ණ වෙනවා.

    කිසිම ආර්ට් එකක් නැතුව ගොරහැඬි ටෙක්ස්ට් යවන බහුතරය නිසා සෙක්ස්ටින්ග් අතාරින්න ඕන නෑ. අපිට පුළුවන් සෙක්ස්ටින් ඇතුලෙ කලාවන් හොයාගෙන යන්න. වෙනස් භාවිතාවන්, සාහිත්‍යයන් අත්හදාබලන්න. ශූර සෙක්ස්ටර් කෙනෙක් වෙනවා කියන එක එකරැයක වැඩක් නෙමෙයි. ඒකට සතථ අභ්‍යාසය ඕන කරනවා. කවදා හරි දවසක ලෝකෙ සෙක්ස්ටින්ග් කියන එක සාහිත්‍යයක් විදිහට කියවන්න පටන් ගනීවි. එදාට අපේ අනෙක් සාහිත්‍යයන්ට ඉගෙන ගන්න ගොඩක් දේ එතන තියේවි.

  • හොඳට ෆ්ලර්ට් කරන්න

    හොඳට ෆ්ලර්ට් කරන්න

    ෆ්ලර්ටින් කියන එකට තියෙන්නෙ නරක නමක්. සෙවල පෙරනවා කියලනෙ කියන්නෙ. නැත්තං කුකුලා කියලත් කියනවා. ෆ්ලර්ටින් කියන එකේ අදහස වෙන්නෙ කාව හරි ශෘංගාරාත්මක අවුස්සමින් ඉන්න අතර ඒක ලිංගික එක්වීමකින් පරිපූර්ණත්වයක් දක්වා අරගෙන නොයන තත්වයක්. තේරෙන වචනවලින් කිව්වොත් පෙරනවා විතරයි. ඒක එක විදිහකට කෙනෙක්ව සෙඩියුස් කරලා ඒකෙන් වාසි අරගෙන මගහැරීමක් විදිහට දකින්නත් පුළුවන්. රෑ පාටි එකක ඩාන්ස් කරලා ළඟින් ඉඳලා ඒක එතනින් එහාට අරගෙන යන්නෙ නැතුව ඩිස්මිස් වුනාම දැනෙන බංකොලොත් හැඟීම ෆ්ලර්ටින්වලින් ඇතිකරන්න පුළුවන්. ෆ්ලර්ටින් කියන්නෙ අනෙකාව අනුරාගයෙන් ඇවිස්සීම කියන එක.

    හැබැයි ෆ්ලර්ටින් වලින් සිද්ද වෙන්නෙ ඉතාම අවශ්‍ය සුවිසල් සමාජ කාර්යයක්. කෙනෙක් ෆ්ලර්ට් කරද්දි ඒකට විෂය වෙන කෙනාට ආත්ම විශ්වාසයක් දැනෙනවා. එයාගෙ ආත්ම ගෞරවය ගැන හැඟීම් වැඩෙනවා. එයාට වටිනාකමක් දැනෙනවා. ෆ්ලර්ටින් කියන එක කසාදය වගේ ලියවුනු සීමා වුනු දෙයක් නොවෙන නිසා මේ හැඟීම් ලෝකය පුරාම එකිනෙකා අතර බෙදී යනවා. හැමෝටම ඉන්නවා ෆ්ලර්ට් කරන කවුරු හරි කෙනෙක්. ඒකෙන් වෙන්නෙ තමන්ගෙ පැවැත්මෙ සුවිශේෂී බව ගැන මතක් කිරීමක්.
    ෆ්ලර්ට් කරන එක නවත්තන්න නෙමෙයි ඕන. වඩා සෞන්දර්යාත්මකව, ගෞරවනීය විදිහට ෆ්ලර්ට් කරන්න ඉගෙන ගන්න එකයි කරන්න ඕන.

    එහෙම ෆ්ලර්ට් කරද්දි ඒකෙ අරමුණ වෙන්නෙම අනිත් කෙනා එක්ක තමන්ගේ පරිකල්පනයන්, හැඟීම් සහ රුචිඅරුචි අවකාශයන් බෙදාගැනීම. ඒ ෆ්ලර්ට් එක උපදින්නෙ අනිත් කෙනා ගැන ගෞරවයක් ආදරයක් එක්ක. එයාව අපිට විශේෂ විදිහට දැනෙනවා. අපි එයාට එයා කොයිතරම් විශේෂද කියල කියනවා. සමහර විට ඒක එයා කිසි කෙනෙකුගෙන් මෙතෙක් අහලා නොතිබෙන්න පුළුවන්. එතනදි ෆ්ලර්ට් කිරීම කියන්නෙ රැවටීමක් නෙමෙයි. අනිත් කෙනාගේ වඩාත්ම ආකර්ශනීය නිමේෂයන් එලියට මතුකරගැනීමක්. අපේ පරිකල්පන අවකාශය එයා එක්ක බෙදාගැනීමක්.

    හොඳ ෆ්ලර්ට් එකක් ඒකෙ දිශානතිය කල්ඇතුවම පැහැදිලි කරගන්නවා. ඒක ලිංගික එකතුවීමක් දක්වා යනවද, එහෙම යන්නෙ නැද්ද, එහෙම වෙන්න හේතුව මොකක්ද කියන කාරනා ගැන ඒ පාර්ශ්වයන් දෙකම නිරවුල්. යම් විදිහකින් ලිංගික සම්බන්ධයක් දක්වා නොයනවා නම් ඊට හේතුව අනෙකාගේ දුර්වලකමක් හෝ අඩුපාඩුවක් නෙමෙයි කියන එක අනිත් කෙනාට විශ්වාසයි.

    හොඳ ෆ්ලර්ට් එකකදි අපි සෙක්ස්වල තියෙන ඇත්තම තැන ස්පර්ශ කරනවා. සෙක්ස්වල තියෙන ආකර්ශනීයම දේ වෙන්නෙ ශාරීරික ක්‍රියාව නෙමෙයි. ඒ එකතුවීම පිටිපස්සෙ තියෙන බාරගැනීම කියන කාරණය. ඒක තමයි සෙක්ස් ආස්වාදනීය වෙන්න ලොකුම හේතුව. තමන්ගේ ඉතාම රළු, ප්‍රාථමික, කැතම තැනකදී පවා තමන්ව ආදරෙන් බාරගන්නා අනෙකා මුනගැහීම. තමන්ට නොයෙක් වස්ත්‍ර පොරවා නොගෙන නිරුවත්ව ඉඳිමින් ආදරය ලබන්න පුළුවන්වීම. සෙක්ස්වලදි අපි අපේ සාමාන්‍ය ජීවිතයෙදි පවත්වාගන්නා ගෞරවනීය තත්වයන් අත්ඇරලා දානවා. අපේ වඩාත්ම වල්මත් අනාරක්ෂිත මොහොත නිරාවරණය කරනවා. එතනදි අපිව බාරගැනීමයි සෙක්ස්වල දැනෙන පරමානන්දය.

    සෙක්ස් කියන්නෙ සමෙන් සම ගැටීමේ ආස්වාදයක් නෙමෙයි. හොඳ ෆ්ලර්ට් කෙනෙක් මේක දන්නවා. කෝපි එකක් බොද්දි, ඔෆිස් එකේ වැඩ අතරෙදි, මුනගැහෙන අවසරයකදි වචනයකින් දෙකකින් මේ හැඟීම උපදවන්න හොඳ ෆ්ලර්ට් කෙනෙක්ට පුළුවන්. ඒක තමයි එයා දෙන තෑග්ග. එයා එක්ක කතා කරන හැමවෙලාවකම අනිත් කෙනාට තමන්ගේ උපරිම පැවැත්ම හැඟෙන එක.

    හොඳ ෆ්ලර්ට් කෙනෙක් මේ දේවල් කියන විදිහට අහන් ඉන්න කෙනාට ජුගුප්සාවක් දැනෙන්නෙ නෑ. අපහසුතාවක් ඇති කරන්නෙ නෑ. ඒ වෙනුවට ආශක්තබවක් ඇතිවෙන්නෙ. කියන්න ඕන කරන වචන, කියන්න ඕන වෙලාව, කියන්න ඕන ස්වරය මේ දේවල් තමයි හොඳ ෆ්ලර්ට් කෙනෙකුගෙ තාක්‍ෂණය. හැබැයි එයා ඒ දේවල් කියන්නෙ චාටු කතා විදිහට නෙමෙයි. ඒවා එයා ඇත්තටම විශ්වාස කරන හින්ද. අනිත් කෙනාගෙ ඇසුර එයා ඇත්තටම අගය කරන හින්ද.

    දෙන්නෙකුගෙ සම්බන්ධයක් ලිංගික සම්බන්ධයක් දක්වා නොයන්නෙ ඒ දෙන්නා අතර නොගැලපීමක්, ප්‍රතික්‍ෂේපයක් තියෙන හින්ද නෙමෙයි. ඒකට ගොඩක් දේවල් බලපාන්න පුළුවන්. අනවශ්‍ය ප්‍රශ්න ගොඩක් ඇවිත් ඒ දෙන්නා අතර තියෙන සම්බන්ධය පවා අවුල් කරයි කියන බය වෙන්න පුළුවන්. නමුත් හොඳ ෆ්ලර්ට් කෙනෙක් අනෙකාට ඇත්තටම අනුරාගීයි. එයා මේ ඇසුර ඇතුලෙ ශෘංගාර හැඟීම් විඳිනවා. නමුත් ඒක ශාරීරික ඇසුරකට නොයන මායිමක නවතිනවා. එහෙම වීම අනිවාර්යයක් නෙමෙයි. ඒක තෝරාගැනීමක්.

    හොඳ ෆ්ලර්ට් එකකදි අනෙකාට තමන් හා ශාරීරිකව එකතු වුනාටත් වැඩි තෘප්තියක් දැනෙනවා. ඒ සමෙන් සම ගැටෙන මොහොත අඩුවක් විදිහට දැනෙන්නෙ නැතුව යනවා.

    මේ පැවැත්ම ඔසවා තබන දැනීම දෙන්න පුළුවන් ලිංගික සංසර්ගයකින් පමණයි කියල හිතන එක සීමාවක්. ඇත්තටම ෆ්ලර්ටින්වලට පුළුවන් ලිංගික සංසර්ගයෙන් ඇතිකරන සබඳතා අවකාශයට වඩා විශාල පරිමාවක පැතිරෙන්න. ලිංගිකමය, දේශපාලනමය, මතවාදිමය, පවුල්මය, භූගෝලමය දුරස්ථකම් කොපමණ තිබුනත් ෆ්ලර්ට් එකක් පවතින්න පුළුවන්. උදා විදිහට සමාගමක ප්‍රධානියෙක් තේ කඩේක කෙල්ලෙක් එක්ක ෆ්ලර්ට් කරනවා වෙන්න පුළුවන්, විෂම ලිංගික තරුණියක් සමලිංගික තරුණයෙක් එක්ක ෆ්ලර්ට් කරනවා වෙන්න පුළුවන්. සංසර්ගමය මොහොතට වඩා ෆ්ලර්ට් එකක පරාසය විශාලයි. මිනිත්තු කීපයක් ඇතුලත ඒ ෆ්ලර්ට් එක විසින් කෙනෙකුට තමන් පිළිබඳ වඩා හොඳ, බලාපොරොත්තුසහගත හැඟීම් ඇතිකරනවා.

    මේ විෂමතා ඇතුලෙ පවා ෆ්ලර්ට් එක සිද්ද වෙන නිසා එයින් ඉස්මතු කරන අනෙකාගේ ආකර්ශනීය කාරනා බොහෝවිට එයා කිසිදවසක අහලා නැති ඒවා වෙන්න පුළුවන්. එයාගෙ එදිනෙදා වපසරියෙදි ඒ සමාන ඇස්වලින් නොදකිනා දේවල් වෙන්න පුළුවන්. සමහර විට ඒ දක්ෂතා හෝ විශේෂතා තමන් තුල තියෙන වග ඒ පුද්ගලයා දැනගන්නෙත් ඒකෙන් වෙන්න පුළුවන්.

    අපි ගැන ශෘංගාරාත්මකව ආශක්ත වෙන කෙනෙක් තමයි අපේ ඉන්ටිමේට්ම දේවල් දකින්නෙ. ඕනම කෙනෙක් කැමතියි තමන් තව කෙනෙකුගේ ආශාව හෝ අවධානය හෝ දිනාගන්න සමත් කියල දැනෙනවට. ඒක සමාජ පැවැත්මක් විදිහට පුද්ගල මානසික අවශ්‍යතාවයක්. ෆ්ලර්ටින්වලින් පිරිමැහෙන්නෙ මෙන්න මේක.

    සාමාන්‍ය එදිනෙදා දවසක අපි මුහුන දෙන තැලෙන පෙලෙන, අපිව කුඩාකරන, අපේ ජීවිතය කළකිරවන දේවල් අතරදි කෙනෙක් අපිට ශෘංගාරාත්මකව ආශක්තවීම කාන්තාරෙක වතුර පොදක් වගේ දෙයක්. ඒක නිසා ෆ්ලර්ට් කෙනෙක් ඇත්තටම කරන්නෙ විශාල මානසික මෙහෙවරක්. අපේ කුඩාවීගෙන යන ආත්මය විසින් අමතක කළ අපේ විශාල සුන්දර ආත්මය අපිට මතක් කරන එක. මොන අසමත්කම් මැද වුනත් අපි තවමත් ආකර්ශනීයයි කියල ෆ්ලර්ට් කෙනෙක් අපිට දනවනවා.

    සෙක්ස්වලින් ලැබෙන පැවැත්ම ගැන පරිපූර්ණ හැඟීම අපේ ජීවිතේ බාහිර දේවල්වලට බලපානවා. කාලයත් එක්ක ඇල්මැරෙන සෙක්ස් හුදු ශාරීරික ක්‍රියාවක් විතරක් වෙද්දි අපේ මානසිකත්වය ටිකෙන් ටික ඇදවැටෙනවා. ඒක අපේ සමාජ ජීවිතේ ඇතුලෙන් පේන්න ගන්නවා. අපේ කාර්යක්ෂමතාව අඩුවෙනවා. අපි දේවල් ගැන නෙගටිව් වෙනවා. ලේසියෙන්ම මළ පනිනවා. ෆ්ලර්ට් කෙනෙක් ඇත්තටම කරන්නෙ අපේ ඒ මිස්වුනු හැඟීම් පරිමාව යළි පුරවන එක. අපිව බැලන්ස් කරන එක. ඒක මානසිකව සුවපහසු සමාජයක් පවත්වාගෙන යන්න වැදගත්.

    ෆ්ලර්ටින් කියන්නෙ ඇත්තටම ආකර්ශනීයභාවය කියන එක ප්‍රජාතන්ත්‍රීකරණය කිරීමක්. හැමෝටම ආකර්ශනීය වෙන්න ඉඩ සැලසීමක්. ඒක නිසා අඩුම තරමෙ ෆේස්බුක් පෝස්ට් එකකටවත් හාට් එකක්, හොඳ කමෙන්ට් එකක් දාලා තමන් ශෘංගාරයෙන් පසුවෙන අනෙකාව පුබුදන්න. එයාට මිනිත්තු කීපයක හරි සුන්දර හැඟීමක් ඇති කරන්න. හොඳ ෆ්ලර්ට් කෙනෙක් වෙන්න.

  • මාස්ටර්බේෂන් එකත් ආර්ට් එකක්

    මාස්ටර්බේෂන් එකත් ආර්ට් එකක්

    දැකපු ගමන් ඔය දෙක කොහෙත්ම ගලපන්න බැරි විෂයන් දෙකක්නෙ. ආර්ට් කියන්නෙ මිනිස් ආත්මයේ උච්චතම තැන් ස්පර්ශ කරන්න සමත් විෂයක් කියන්න පුළුවන්. ජීවිතේ අර්ථයන් ජනනය කිරීමේ සාරමය ප්‍රභවය කියන්න පුළුවන්. අනිත් අතට මාස්ටර්බේෂන් කියන්නෙ දුක හිතෙන, අසහනකාරී ආවේගයක්. මෑතක් වෙන තුරුම ආගමික පූජකවරු සහ දොස්තරලා විසින් හෙලාදුටු හැසිරීමක්. අද වුනත් වැදගත් බුද්ධිමත් අය ඉන්න තැනක කතා කරන්නවත් පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි.

    හැබැයි, මාස්ටර්බේෂන් කියන එකත් නිර්මාණාත්මක කාර්යයක් හැටියෙන් බුහුමන් ලැබිය යුතු දෙයක්. විනාඩි පහක දහයක කාලයක් ඇතුලත අපේ මනස ඇතුලෙ නිර්මාණය වෙන සංකීර්ණ නර්තනයක් ඒක. උසස් කලාවන් බිහිකළ අපේ මානසික කලාපයන්ම ස්පර්ශ කරන ක්‍රියාවලියක්.

    ඊසලය ඉස්සරහ ඉඳන් කරන ඇඳීම කියන ශාරීරික ක්‍රියාවට වඩා ආර්ට්වලදි අපේ මානසික නිර්මාණශීලීත්වය විසින් සිදුකරන විශාල කාර්යකොටස ගැන අවධානය යොමුකරපු කෙනෙක් ලියනාඩෝ ඩාවින්චි. ආර්ට් කියන්නෙ මානසික ක්‍රියාවක් කියල මුලින්ම කිව්වෙ ඩාවින්චි. මේ අර්ථයෙන් ගත්තම මාස්ටර්බේෂන් කියන්නෙත් කලාත්මක ක්‍රියාවක්. චිත්‍රයක් තරම්ම ආඛ්‍යාන අතින් සංකීර්ණ, අලංකාර වැඩක්. හැබැයි ඒකෙ අවසානයේ ගැලරියක එල්ලා තියන චිත්‍රයක් නිර්මාණය වෙන්නෙ නෑ.

    අපිට ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් සහ මාස්ටර්බේටර් කෙනෙක් සමාන වෙන එළඹුම් හතරක් අඳුරගන්න පුළුවන්. ඒත් දෙන්නගෙ අරමුණු වෙනස්. එක්කෙනෙක් මේ එළඹුම් හරහා මාර ආර්ට් එකක් කරන්න හදනවා. අනිකා මාර සුරතාන්තයක් ලබන්න හදනවා.

    ගොඩක් වෙලාවට සාමාන්‍ය මිනිස්සු පුදුම හිතන දෙයක් තමයි ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් කොහොමද ඉන්ස්පිරේෂන් හොයාගන්නෙ කියල. අපිව තවත් පුදුම කරමින් ඒ ගොල්ලො ඒ ඉන්සිපිරේෂන් හොයාගන්නෙ එදිනෙදා ජීවිතෙන්මයි. අපි කිසි ගානක් නැතුව පහුකරන් යන දේවල් ආර්ටිස්ට් කෙනෙකුට නිර්මාණයකට වටිනා පොහොසත් අමුද්‍රව්‍ය තොගයක්. මේ විදිහටම මාස්ටර්බේටර් කෙනෙක් බස්හෝල්ට් එකේ, සුපර් මාර්කට් එකේ, හැමෝම අතරෙ ඉඳගෙන කිසිම අමුත්තක් නැතුව තමන්ගේ ඉරොතික කැන්වසයට ඕනකරන අමුද්‍රව්‍ය එකතුකරනවා. සමහර විට අතක්, කකුලක්, පස්සක්, උස හීල් එකක් මේ ඕනම දෙයක් වෙන්න පුළුවන්.

    ආර්ට් එකක තියෙන වැදගත්ම දේ ඩීටේල්ස්. ඒ කියන්නෙ විස්තර. අතක් හැරිලා තියෙන්නෙ කොහොමද, හිනාවක් නැගිලා තියෙන්නෙ කොහොමද, ඇහැක් පියවිලා තියෙන්නෙ කොහොමද ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් මේ පුංචි පුංචි විස්තර සාවධානව චිත්‍රයට ගේනවා. ඒ වගේමයි මාස්ටර්බේටර් කෙනෙක්. හරිම සියුම් විස්තර වලින් තමයි එයා එයාගෙ ඉරොතික චිත්‍රය සම්පූර්ණ කරගන්නෙ. සමහර විට බස් එකක තෙරපුනු පස්සක්, තැවරුණු අතක්, මගහැරුනු බැල්මක් වෙන්න පුළුවන්. හිතුවක්කාරව වෙළුනු ලෙදර් නූල් පොටක් වෙන්න පුළුවන්, ඇය පහතට වැටෙන කණ්ණාඩිය සකසා ගත් මොහොත වෙන්න පුළුවන්. මේ පුංචි විස්තර හැමදෙයක්ම මාස්ටර්බේටර් කෙනෙක් ප්‍රතිනිර්මාණය කරනවා.

    හොඳ ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් වගේම හොඳ මාස්ටර්බේටර් කෙනෙක් කිසිදවසක ක්ලීෂෙවල පැටලෙන්නෙ නෑ. කවුරු හරි කියන හෝ මොකක් හරි සම්ප්‍රදායකින් පැවතෙන දෙයක් කරන්නෙ නෑ. තමන්ට ඇත්තටම දැනෙන තැන හොයාගෙන යනවා. ඒක මෙතෙක් පිලිගත් සියල්ලට වෙනස් වුනත් ඒ දේ කරනවා. ඒ ඔරිජිනලිටි එක හොඳ ආර්ටිස්ට් කෙනෙකුටත් හොඳ මාස්ටර්බේටර් කෙනෙකුටත් පොදු ලක්ෂනයක්.

    අනික හොඳ ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් දන්නවා නැරටිව් හදන්න. විශිෂ්ට සිත්තමක් කියන්නෙම නැරටිව් ගොඩක එකමුතුවක්. මාස්ටර්බේෂන් එකකදිත් මේ විදිහෙ නැරටිව් හදාගන්න වෙනවා. එහෙම නැරටිව් හදාගන්න අසමත් කෙනෙකුට බෑ හොඳ මාස්ටර්බේටර් කෙනෙක් වෙන්න. ඇඟිලි තොල් අතරින් ගමන් කරන හැටි, කකුල් අතර යටිකය තෙරපෙන හැටි, මේවා එකිනෙක සම්බන්ධ කරන කතාවක් මාස්ටර්බේටර් කෙනෙකුට ගොඩනගාගන්න වෙනවා. ඒ වගේම ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් හැමවෙලාවකම යතාර්ථය ඉක්මවා යනවා. යතාර්ථය පරිපූර්ණ නෑ. ඒත් ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් තමන්ගේ කැන්වසය උඩ පරිපූර්ණත්වයක් අත්විඳිනවා. මාස්ටර්බේටර් කෙනෙකුත් එහෙමයි. කෑලි කෑලි එකතු වෙන අමුද්‍රව්‍යවලින් එයා තමන්ගේ මනස් කැන්වසයෙ පරිපූර්ණ ඉරොතික චිත්‍රයක් නිර්මාණය කරනවා. ආර්ටිස්ට් කෙනෙක් කියන්නෙම යතාර්ථය සංස්කරණය කරන්නෙක්. හොඳ මාස්ටර්බේටර් කෙනෙකුත් එහෙමයි.

    ග්‍රීක සිත්තරෙක් වුනු ලුක්සස් නගරෙ ලස්සනම කෙල්ලො පස්දෙනෙක් තමන්ගෙ කාමරේට ගෙනල්ලා ඒ එක එක්කෙනාගෙ ලස්සනම කොටස් එකතු කරලා තමයි තමන්ගෙ පරිපූර්ණතම ගැහැනිය නිර්මාණය කරන්නෙ. මාස්ටර්බේට් කරලා තියෙන අය දන්නවා එතනදිත් අපි මේ දේම කරනවා. අපේ ආශාව අපි අහුලන්නෙ එක තැනකින් නෙමෙයි. එක එක කොටස් එකතු කරලා අපි අනුරාගයේ පරිපූර්ණත්වයට යනවා.

    අපි හිතන්නෙ ආර්ට් ඉගෙන ගන්න කෙනෙක් කෞතුකාගාරයට යන්න ඕන කියලනෙ. ඒත් සමහර විට මාස්ටර්බේට් කරද්දි අපේ මනසෙ ඇඳෙන මැවෙන කැපෙන රූපමය ක්‍රියාවලිය ගැන අවධානය යොමුකලොත් ඊට වඩා ගැඹුරු යමක් ඉගෙනගන්න පුළුවන් වෙයි. ආර්ට් වලට දීලා තියෙන මහන්තත්වය ආනුභාවය මාස්ටර්බේෂන්වලටත් දෙන්න අපි නිහතමානී වෙන්න ඕන.

  • හරස් විලාසිනියකගේ ප්‍රේමය

    හරස් විලාසිනියකගේ ප්‍රේමය

    කුඩා කල සිටම මම නිතරම මගේ අම්මාගේ ඇඳුම් ඇඳීමට ආසාවක් දැක්වූ අතර ඒ හරහා මගේ අභ්‍යන්තර කාන්තා ආත්මය ගවේෂණය කිරීමට පෙළඹී සිටියෙමි. මට නිදහස් අවස්ථා ඇති හැම මොහොතකම මම ඇගේ ඇඳුම් ඇඳීමට පුරුදුව සිටියෙමි. නමුත් එය කිසිවෙක් දැන සිටියේ නැත. මට කුඩා සහෝදරියක් සිටියත් ඇය වයසින් කුඩා නිසා ඇඳුම්ද කුඩා විය. නංගී වියපත් වෙද්දි ඇගේ ඇඳුම් මට ඇඳිය හැකි පමණකට ආවද මම අම්මාගේ ඇඳුම් පමණක්ම ඇඳීමට ප්‍රිය කළෙමි. නංගී සහ මා අතර තිබුනේ තරමක දුරස්ථ සම්බන්ධයකි.

    මෙය සිදු වූයේ මගේ විවාහයෙන් මාස 3 කට පසුවය.

    මට ජීවත් වෙන්න සිදුවුනේ එක නිවසක පවුල් කීපයක් එකට එකතුවී ජීවත්වෙන නිවසකය. මගේ පවුල තුළ අම්මා තාත්තා සහ බාල සහෝදරිය, ඇගේ සැමියා සමග මා සහ මගේ බිරිඳ ද එක නිවසේ ජීවත් විය.

    මගේ සහෝදරිය මට වඩා අවුරුදු පහකට බාලය. අපි දෙදෙන්නාම එකවර එකම පවුලක සහෝදරයෙක් සහ සහෝදරියක් සමග විවාහ වී සිටියෙමු. නංගී කලින් විවාහ වුනු අතර ඒ නෑ සබඳකම නිසාම මගේ විවාහයද ඒ පවුලේම බාල දියණිය සමග සිදුවුනි. එය ආදර සම්බන්ධයකයත් වඩා පවුල් දෙකෙන්ම ලද නොමඳ පිටුබලය ඇතුව සිදුවුනකි.

    අපේ විවාහයෙන් මාස හයකට පමණ කාලයකට පසු , මගේ බිරිඳ ඇගේ දෙමාපියන්ගේ නිවසේ ටික දිනක් නැවතී සිටීමට දැක්වූ ආශාවක් ඇතැයි මාවෙත දැන්වීය. ඒ නිසා එක් දිනක එහි ගොස් ඔවුන් එම නිවසේ නවත්වා මා නැවත තනිවම අපේ නිවසට පැමිණෙන්නට යෙදුනි. ඈ අවම සති දෙකක කාලයකට මෙහා මෙහි නොඑන බව මා දැන සිටියෙමි.

    ඒ දිනවල මගේ සහෝදරිය සහ සැමියාද සිටියේ ඒ නිවසේමය. මගේ බිරිඳ එහි යාමට හේතු වූයේද සියල්ලන් එතැන එකට රොක්වී සිටි නිසාය. මගේ සහෝදරිය සහ ඇයත් ඇගේ විවාහ නොවූ වැඩිමහල් සොයුරියත් තිදෙනාම ඉතා හොඳින් මිතුරුය. සමූහ වාසය මට ඒතරම් රුචි දෙයක් නොවේ. මා එහි නොරැඳී ආවේ එනිසාය.

    මෙතැනදී කිවයුත්තක් තිබේ. අපේ විවාහයෙන් පසු අපේ ලිංගික ජීවිතය ඉතාමත් සතුටින් තෘප්තියෙන් ගත කළ එකක් බැව් මා සිහිපත් කළ යුතුය. ඉතාම ශික්ෂිත හැදියාවක් ප්‍රකට කළ ඇය යහනේදී වෛශ්‍යාවක් තරම් අනුරාගී වූවාය. මගේ සියලු තැන් දවා හලුකළාය.

    ඔවුන් එහි ගොස් දින තුනක් හතරක් පසුවෙද්දී මා හට ලිංගික ආස්වාදයක් නොමැති වීමේ කාංසිය දැනෙන්නට ගත්තේය. එවන් වෙලාවක බොහෝ කලක් මගෙන් දුරස්ව තිබූ කාන්තා ඇඳුමෙන් සැරසීමේ අනුරාගය නැවත මතුවී ආවේය. මගේ බිරිඳගේ ඇඳුමෙන් සැරසී ඒ ආස්වාදය ලැබීමේ ආශාව මැඩගත නොහැකි තරම් විය. ඇගේ ශරීර ප්‍රමාණය බොහෝ සෙයින් මගේ ශරීරයේ ප්‍රමාණයට සමපාත නිසා ඇයගේ ඇඳුම් මට හොඳින් ගැළපෙන ඒවා විය.

    එදා දවස හරියටම ඉරිදා දිනයක්ය. අපේ දෙමව්පියන්ද දුර ඥාතියෙකුගේ විවාහ උත්සවයකට සහභාගිවීම සඳහා පිටතට ගිහින් තිබුණේය. සවස් වනතුරු ඔවුන් නොපැමිණෙන බව මම දැන සිටියෙමි.

    මම කණ්ණාඩිය ඉදිරිපිටට ගියෙමි. මම ටිකක් හුරුබුහුටි වූ අතර මගේ ශරීර හැඩයේ බොහෝ සෙයින් කාන්තා අංග ලක්ෂණ පිළිඹිබු වී තිබිනි. පිරිමියෙක් විදිහට ඍජුව දැඩිව පවත්වාගන්නා ශරීරය නිදහසේ නැලවෙන්නට දී මම මගේ ලාලිත්‍යය විඳගත්තෙමි.

    කාමරයේ අල්මාරිය විවෘත කළ විට මා දුටුවේ මගේ බිරිඳ මනාලියක්වූ දින ඇය ඇඳි කැන්ඩියන් සාරියත්, එයට අවශ්‍යය සියලුම ආභරණ කට්ටලත් එහි පිලිවෙලින් අසුරා තිබෙන බවය.

    මම ආශාවෙන් කලබල වූ අතර ඒවා අතරින් කොටසක් පමණක් ඇඳීමට මුලදී සිතුවෙමි. වෙලාව අරගෙන ස්නානය කර මගේ සිරුරේ රෝම ඉවත් කර පිරිසිදු කර ගතිමි, ඇත්තටම මගේ ශරීරයේ මතුපිට තිබුනේ ඉතා සිහින් රෝම පමණි. නමුත් මම රෝම සියල්ල ඉවත් කෙරුවෙමි. දැන් මගේ ශරීරය තරුණ කාන්තාවකගේ මෙන් සිනිඳු බව මටම වැටහිනි.

    මම නාන කාමරයෙන් පිටතට පැමිණ කාමරයේ තිබූ කණ්ණාඩි මේසය ඉදිරිපිට වාඩිවී බිරිඳගේ ආලේපන භාවිතා කර කාන්තාවක් ලෙස මගේ රුව වෙස්ගන්වා ගත්තෙමි. ඊට පසු මම මගුල් සාරිය එළියට ගත්තෙමි., එය ටිකක් බර බව මට වැටහුනේය. ඒ සාරියටම ගැලපෙන යට ඇඳුම් සියල්ල මුලින් ඇඳිය යුතු බව මම දැන සිටියෙමි. ඉතින් මුලින්ම මම රන්වන් සහ සුදු මිශ්‍රිත ලේස් බ්‍රා එක සහ කාන්තා යට කලිසම එළියට ගත්තෙමි. ඒ යට ඇඳුම ඇඳීමෙන් පමණක්ම මට ආස්වාදනීය සිනිඳු සුමුදු හැඟීමක් ඇති විය. පසුව මම බ්‍රා එක හැඳ තනි අතින් එහි තිබෙන ගාන්චු සවි කරගත්තෙමි. පියයුරු වැසුම් කුඩාවට එසැවී ඇති මගේ පියයුරු මත ස්ථාන ගත කෙරුවෙමි. එය ඉතා සනීපදායක දෙයක් වූ අතර ඒවා පැළඳීමෙන් මට ඉවසා සිටීමට නොහැකි තරම් ශිෂ්නය දරදඬු වන බව පසක් විය.

    මම කැඩපත තුලින් දිස්වන මගේ සරාගී කාන්තා රුව දෙස ඍජු වූ ශිෂ්නයක්ද සහිතව බලාසිටියෙමි. මගේ සිරුර පුදුමාකාර ලෙස ස්ත්‍රී වටකුරු හැඩයන්ගෙන් යුක්තව ඇස් ඉදිරිපට බබළමින් තිබුනි. මට මා නොවන මා ගැනම ඇතිවුනු ආශාව ශිෂ්නයටද වඩා දරදඬුය.

    ඉනික්බිති මම බ්ලවුස් එක ඇඳගත්තෙමි ඒක නම් තරමක තද ගතියක් දැනුනි. නමුත් එයින් මගේ කුඩා පපුව කාන්තා පියයුරු මෙන් බ්ලවුස් එකෙන් එළියට පනින්න යන හැටියෙන් දිස්විය. මම ඇඟිලි ඇතුලතින් යවා පියයුරු බ්ලව්ස් එක ඇතුලට පුරවා ගත්තෙමි. ඊට පසු දිග යට සාය හැඳ ගෙන සාරියද පටලා ගත්තෙමි. ඒ සියල්ල හැඳිවිට ඇඳුමේ බරක් දැනුනත් මගේ රුවට විස්මිත සරාගී බවක් ලැබුනි. පෙර කළ වාසනාවකට මෙන් අල්මාරිය තුළ විග් එකක්ද විය. එය මගේ බිරිඳ කොහෙන් හෝ ඉල්ලා ගත් එකක් විය යුතුය.

    ඉන්පසු මම එහි තිබූ වළලු, මාල, කරාබු සමග සියලු ආභරණ පිටතට ගත්තෙමි. ඒවා එකින් එක ආශාවෙන් පැළඳ තොල් මත ලිප්ස්ටික් තට්ටුවක්ද ගල්වා වේශ නිරූපණය සම්පූර්ණ කෙරුවෙමි.

    ශා… හරිම ලස්සනයි….

    මට එසේ සිතුනත් ඒ හඬ ආවේ කාමරයේ දොර දෙසිනි. මම තිගැස්සී හැරී බැලුවෙමි. එතැන සිටගෙන සිටියේ මගේ සහෝදරියගේ සැමියාය.

    රංගන… ඔහු සිටියේ අයාගත් දෑසින් මගේ දෙස බලාගෙනමය. හරියටම ආශක්ත යුවතියක් දෙස බලන දෑසින්මය.

    දෙවියනේ….
    ඔහු ආයාසයෙන් සිනාවක් පෑවේය .එයට දැක්විය යුතු ප්‍රතිචාරය ගැන මට දැනුමක් නොවීය. මා කිසිත් නොකියා මගේ හිස පහත් කරගෙන ගොළුවතින් සිටියෙමි.

    රංග මවෙතට ළංවිය. එක් අතක් නිකටට තබා මගේ මුහුණ ඔසවා බැලුවේය.

    ෂා.. ගෑනියෙකුට වඩා ලස්සනයිනෙ.. ඔහු කීවේ ආශාභරිතවය.
    නමුත් එක් දෙයක් අඩුයිනෙ..

    ඔහු කණ්නාඩි මේසය මත තිබූ තිලකයක් ගෙන මගේ නළලත මත ඇලවීය.
    ඔන්න දැන් නම් ඔයා පරිපූර්ණ මනාලියක් ..
    ඔහු ඉතිරිවී තිබුන ආභරණ වලින් තෝරා මංගල තැල්ලක්ද මගේ ගෙල පැළඳුවේය.

    අලුත විවාහ වූ මනාලියක් මෙන් ඔහුගේ පාද ස්පර්ශ කිරීමේ ආශාවක්ද මා තුල නැගෙන්නට විය. මගේ දෙවුරින් අල්ලාගත් ඔහු නිමේශයකින් මගේ තොල් මත තොල් තබා ආදරෙන් සිප ගන්න පටන්ගත්තේය.

    මම එයින් කම්පනයට පත්ව සිටි නමුත් එය භුක්ති විඳීමට පෙළඹුනෙමි. අපි මිනිත්තු පහක් පමණ කාලයක් අපි එක දිගටම සිප ගත්තෙමු. ඔහු මාව ඇඳ මත වැතිරෙන්නට සලස්වා මගේ බෙල්ල මත ඔහුගේ උනුසුම් තොල් තබා සිප ගැනීමට පටන් ගත්තේය. තැනින් තැන දත්වලින් සැපුවේය.

    ආාාව්…. මට කෙඳිරිගෑවිනි.

    මගේ ලිංගය තදින් ප්‍රානවත් වී ඇති නමුත් ලේස් යට කලිසම නිසා පිටතට පැමිණීමට නොහැකිව වධ විඳින බව මට දැණුනි.

    ඔහු මගේ සාරිපොට ඉවත් කළේය. පිටට පනින්නට මෙන් තිබෙන මගේ පපු පෙදෙස හා බ්ලවුස් එකේ මතුපිට උමතුවෙන් මෙන් සිප ගත්තේය. මේ වන විට මම ඔහු කරන දේට සහාය දීමට පටන්ගෙන තිබුනි. එයින් ඔහු තවත් උද්‍යෝගිමත් විය. ඔහු නැවී කලිසම ගලවා දමා ඇඳේ මා අසලින් වැතිරුනේය.

    නිරුවතින් සහ සෙනෙහසින් ඔහු මා තුරුල් කරගනිද්දී මා සිටියේ දිව්‍යලෝකයේ පාවෙමිනි.

    ඔහුගේ ශිෂ්ණය දැනටමත් දරදඬු රිටක් මෙන් ඉදිරියට ඇවිත් මගේ පහළ ප්‍රදේශයේ තෙරපෙමින් තිබෙන බව මට දැනුනි.

    මගේ මුහුණ අතගා සිපගෙන එය උරා බොන්නැයි ඔහු මට ආරාධනා කළේය. එය මට මතක සිහිනයක් මෙනි.

    මම ආදරණීය බිරිඳක් ලෙස ඔහුගේ කකුල් දෙක අසලට රූටා ඇවිත් ඔහුගේ සෘජුව තිබූ ශිෂ්ණය දෑතින්ම ස්පර්ශ කරන්න පටන් ගත්තෙමි. එය උස් පහත් කරමින් ඉහල පහළ අත ගෙනියද්දී මගේ දෑතේ පළඳා තිබූ වළලු සිරි සිරි ශබ්ද නගමින් හඬ නැගීය. ඒ නැගුනු ශබ්දයට මටම පුදුම තරමේ කැමත්තක්, තෘප්තියක් දැනුනේය. ඉන්පසු මම ඔහුගේ ශිෂ්ණය ළඟට මුව රැගෙන ගොස් ටික වෙලාවක් එය තොල් වලින් සිපගනිමින් හිඳ හෙමින් මගේ කට තුළට ඇතුල් කර උරන්නට ගත්තෙමි.

    ආාාහ්……
    එය ඒ තරම්ම රසවත් දෙයකි.

    මිනිත්තු 5 ක් පමණ උරා බොන විට ඔහුගේ ශිෂ්ණයෙන් රස සාරයන් ගලාගෙන එන බව මගේ මුවට හොඳින් දැනුනේය. ඇත්තටම ඒ ශ්‍රාවය රසවත් ජල්ලියක් මෙනි. මම ඒ රසයට කොතරම් ආශක්ත වුණාද කියතොත් ආශාවෙන් ඒ ගලමින් තිබූ ශ්‍රාවය සියල්ල උරා බිව්වෙමි.

    ඉන්පසු ඔහු මගේ බ්ලවුස් එක ගලවා මගේ පියයුරු සමඟ සෙල්ලම් කරන්න පටන් ගත්තේය. ඉන් නොනැවතී ඔහු මගේ සිරුර පුරා දොතොලින් සරමින් සිප ගන්න ගත්තේය. මාව පිටුපසට හරවා අත්දෙක ඉහළට සිටින සේ තබා මගේ පියයුරු ස්පර්ශ කළේය. ඔහු මගේ සාරිය සහ යට සාය ඉන දෙසට ඔසවා පිටුපස සිට මගේ යට කලිසම පහළට ඇද ගලවා දැමුවේය. මගේ හොඳින් පිරී ඇති වටොර මැද ඔහුගේ මුව තැබීය. ඒ අතර ගැඹුරටම ඔහුගේ දිවෙන් ස්පර්ශකරන්නට ගත්තේය.

    දෙවියනි, එවන් සැපක් කෙසේ ඉවසන්නද…?

    මම ඕනෑවට වඩා සද්දෙන් නැගුනු කෙඳිරිලි පාලනය කරගැනීමට අසාර්ථක උත්සාහයක නිරත වූනෙමි.
    මට ඔහුගේ රසවත් කිරීම තව දුරටත් දරාගෙන ඉන්න බැරි තරම් තත්වයකට පැමිණියේය. ඔහුගේ ලිංගය පිටුපසින් මා තුලට ඇතුල්කරගැනීමේ ආශාවෙන් මම මත්වුනෙමි. මම ඔහුගෙන් එසේ කරන මෙන් අයැද සිටියෙමි.

    අනේ රත්තරං මට ඔයාගේ එකෙන් කරන්න…

    පසුව ඔහු මගේ තට්ටම දෑතින් පළල් කර ඔහුගේ සෘජුව විශාලව තිබූ ශිෂ්නය මගේ අධෝවිවරය මත තැබුවේය. එය මුලින් ගොඩක් වේදනා දෙන්නක් විය. නමුත් පසුව ඔහු තම ශිෂ්නය මත බේබික්‍රීම් ස්වල්පයක් ආලේප කර හෙමින් එය ඇතුල් කළේය. නමුත් වේදනාව අඩුවක් නැත. මම හයියෙන් කෑගහන්න පටන් ගත්තෙමි. ඔහු අතකින් මගේ කට වසාගත්තේය. ඒ අතරම වේගයත් තෙරපුමත් වැඩිකළේය. මහත් වේදනාවකට පසු එක්වරම සුරලොවක සතුටකින් මාව පිරීයන්නට විය. හැම පහරක්ම මට සුරතාන්තයක් විය. තව හයියෙන් කරන මෙන් මම ඔහුට බලකළෙමි. සම්පූර්ණ කාමරයේ පිරී තිබුණේ මගේ තෘප්තිමත් කෙඳිරිලි සුසුම් සමග ගැයෙන ලෝහමය වළලු වල ශබ්දය පමණි.

    මිනිත්තු තිහක් පමණ ඔහු විවිධ ඉරියව් වලට මා යොමු කරමින් මගේ වටොර මැදින් සිරුර තුළට පිවිසුනේය. මේ වන විට මගේ ශිෂේණය යකඩය මෙන් රත් වී යට සාය යට තදවී තිබුණි. රංග තමන්ගේ කාර්යය කරන අතරදී මා එක අතකින් මගේ ශිෂ්නය ස්පර්ශ කරන්න ගත්තෙමි. එය කළහැකි වුනේ දෙතුන් වරකි. එක්වරම මාව වෙවුලා යන තරමේ ශුක්‍ර ප්‍රමාණයක් මුදාහරිමින් එය කූටප්‍රාප්ත විය. එවිටම ඔහුද කෙඳිරි ගාමින් මාව තදින් බදා ගනිමින් ඔහුගේ සතුට මගේ ශරීරය තුළම මුදා හැරියේය. මට උනුසුම් වැස්සක් මා තුල පතිත වෙනවා දැනුනි. ඉනුත් විනාඩි පහකට පමණ පසු ඔහු හෙමින් ශිෂ්නය මගෙන් පිටතට ගත්තේය.

    අපි දෙදෙනාම වෙහෙසට පත්ව සිටි නිසා ඒ සැටියෙන්ම ඇඳ මත වැතිර සිටියෙමු. මම යට සායයි බ්‍රා එකයි සමග වළලු ලාගෙන සිටි අතර ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවතින් වැතිරී සිටියේය.

    අපි එතැනින් එහාට ඒ ගැන වදනකුදු කතා නොකළෙමු. පුරුදු පරිදිම අපේ පවුල් ජීවිත ගත කළෙමු. ඒත් ලැබෙන අවසරයෙන් මා ඇය බවට රූපාන්තරණය වූ අතර ඔහු මගෙන් සැනසෙන්නට පෙරමග බලාසිටියේය.

    අපි කෙතරම් වතාවක් ඉන්පසු එක්වුනද ඒ මංගල දිනයේ දැනුනු මිහිරියාව අන් කිසිදවසකටත් වැඩියෙන් අප දෙදෙනාගේම හදවත් තුල කාවැදී තිබුනි.


    රෝලන්ඩ් කේ පෙරේරා

  • Raising the Skirt රෙද්ද ඉස්සීම (දෙවන කොටස)

    Raising the Skirt රෙද්ද ඉස්සීම (දෙවන කොටස)

    ගේලික් සහ ග්‍රීක මිත්‍යා කතාවලට අනුව පිලිවෙලින් අයිරිෂ් හිරු දෙවියන් වන කුචුලේන් සහ ග්‍රීක වීරයෙක් වෙන බෙලරොෆොන් පරාජය කරන්න කාන්තාවන් පිරිස් එකතුවෙලා ඒ අයගෙ රෙද්ද උස්සා පෙන්නනවා. පුරාණ සහ නූතන ඉතිහාසයේ ගැහැණුන් විරෝධය පානු පිනිසත් යුධමය උපායක් පිනිසත් මේ රෙද්ද ඉස්සීමේ ප්‍රකාශනය පාවිච්චි කළ තැන් දකින්න පුළුවන්. ක්‍රිපූ 551 මෙඩියාව සහ පර්සියාව අතර යුද්ධයක ප්‍රතිඵල වෙනස් කරන්න මේ විදිහෙ සාමූහික වැජයිනා ප්‍රදර්ශනයකට පුළුවන් වෙනවා. 19 වෙනි සියවසේ චීනයේ වැඩමහල් ගැහැණු පෝලිමක් නගරයේ තාප්පය උඩ නැගලා ඒ අයගෙ වැජයිනාවන් ප්‍රදර්ශනයෙන් සතුරන් බියපත් කරනවා.

    මේ උදාහරණ වලින් කියන්නෙ රෙද්ද ඉස්සීමෙන් සතුරන් තිගැස්සීමට සහ නැවත කල්පනා කිරීමට පෙළඹවීම ගැන. එතනදි මේ වැජයිනාවන් එකහඬින් කියන්නෙ, ‘දැන් ඇති. ආපහු හිතපං. උඹ කරන්න යන ක්‍රියාව වැරදියි’ කියන එක. අවුරුදු 60ට කලින්, 1958දි අප්‍රිකාවෙ වෙස්ට් කැමරූන්වල 7000ක් කාන්තාවො මේ විදිහට ආන්ඩුවට විරුද්ධව රෙද්ද උස්සා පෙන්නුවා. ඒ තමන්ගේ ගොවිතැන් කරන ආකාරය වෙනස් කරන්න ආන්ඩුවෙන් නීති පැනවීම නිසා. එතනදි මේ කාන්තා විරෝධය ජයගත්තා.
    ඒත් මේ රෙද්ද ඉස්සීමේ ප්‍රකාශනය තමන්ගේ පවුල් ආරක්ෂා කිරීම, විරෝධය පෑම, සතුරා පළවාහැරීම කියන දේවල්වලට වඩා එහාට යනවා. මේක සශ්‍රීකත්වය පිළිබඳ සන්නිවේදනයකුත් වෙනවා. මිනිස්සුන්ගෙ, ගොවිබිමෙහි, ඇති කරන සතුන්ගේ සශ්‍රීකත්වය, වගේම භවභෝගවල සශ්‍රීකත්වය වෙනුවෙනුත් මේ සම්ප්‍රදාය පාවිච්චි වුනා. ඊජිප්තුවේ සහ ග්‍රීසියේ මේ රෙද්ද ඉස්සීම උත්සව චාරිත්‍රයක් වුනා. මෙම්ෆිස් පලාතේ ඒපිස් කියන ශුද්ධ ගවයාගේ බලය වැඩි කරන්න මේක ආගමික චාරිත්‍රයක් වුනා. ඊජිප්තියානු බුබාස්ටිස් උත්සවයේදීත්, තෙස්මෆොරියා සහ ෆ්ලොරාලියා වැනි ග්‍රීක උත්සවවලදීත් සශ්‍රීකත්වය වැඩි කිරීමේ අරමුනෙන් මේ චාරිත්‍රය සිදු කළා.

    විසිවෙනි සියවස වෙනකල්මත් ගොඩක් බටහිර රටවල මේ සම්ප්‍රදාය තිබුන. කාන්තාවො වගාබිම්වලට ගිහින් ඒ භෝග දළුලා වැඩෙන්න ආශීර්වාද කරමින් තමන්ගේ රෙද්ද ඉස්සුවා. ‘මගේ වැජයිනාව දක්වා උසට වැඩෙන්න’ කියල ඒ ගොල්ලො ඒ පැලවලින් ඉල්ලා සිටියා. මේ සම්ප්‍රදාය අඩුතරමෙ පුරාතන ඊජිප්තුව දක්වා යනවා. එතන රෙද්ද ඉස්සීම ආගමික විශ්වාසයන්ගේ කොටසක් වුනා. ඉතිහාසඥයෙක් වගේම ඇසින් දුටු සාක්ෂිකරුවෙක් වුනු හෙරඩොටස් මේකට නමක් දෙනවා. ‘ඇනා-සුරොමායි හෝ ඇනසිර්මා, ඒ කියන්නෙ කෙනෙකුගේ ඇඳිවත උස්සා පෙන්නීම කියන තේරුම.

    ඊජිප්තු, ග්‍රීක සහ ජපන් මිත්‍යාවේදයන් හැම එකකම විස්තර වෙනවා මේ ඇනා-සුරොමායි මගින් අන්ධකාරය පලවාහරිමින් සාමය සහ සශ්‍රීකත්වය ලෝකයට කැඳවීම ගැන. සතුට, ආදරය සහ ලිංගිකත්වයට අධිපති හාතර් ඇගේ වැජයිනාව ඇගේ පියාණන්වන රා නැමැති හිරුදෙවියාට ප්‍රදර්ශනය කරනවා. ඒ තාත්තාගේ කේන්තිය නිවාදමා නැවත පාලනය ආරම්භ කරවන්න.

    සශ්‍රීකත්වයට අධිපති දෙවඟන ඩෙමිටර් ඇගේ දුව පර්සිෆොන් නැතිවුනු ශෝකයෙන් කිසිවක් නොකා නොබී ලෝකෙ පුරා ඇවිදින්න ගන්නවා. පර්සිෆොන්ව හේඩ්ස් විසින් පැහැරගෙන ගිහින් පාතාලයේ හිරකරලයි තියෙන්නෙ. මේ නිසා ඉඩම් නිසරු වෙනවා, වගාවන් පාළුවෙලා යනවා, සාගතය පැතිරෙනවා. මේ වෙලාවෙදි වැඩිමහල් කාන්තාවක් වන බෝබෝ ඇගේ ගවුම උස්සලා ඇගේ වැජයිනාව ඩෙමිටර්ට පෙන්නනවා. මේකට ඩෙමිටර්ට හිනායනවා. ඇය නැවත ජීවත්වෙන්න තෝරගන්නවා. ඒ නිසා ලෝකයට සශ්‍රීකත්වය උදාවෙනවා. ජපානයේත් මීට සමානම කතාවක් තියෙනවා. තරහ ගිය හිරු දෙවඟන ‘අමෙටෙරාසු-ඕ-මි-කමෙ’ ලෝකය අතෑරලා දාපු අවස්ථාවක මේ විදිහටම වැජයිනාව ප්‍රදර්ශනයෙන් නැවත තත්වය යහපත් අතට හැරීම ගැන.

    ස්ත්‍රීන් රෙද්ද ඉස්සීම පිටුපස තියෙන ඓතිහාසික සහ මිත්‍යාවේදමය පොහොසත්කම ඇනා සුරොමයි කලාවන්ගෙන් පිළිඹිඹු වෙනවා. ඊජිප්තුවෙ ඇලෙක්සැන්ඩි්‍රයාවෙන් හමුවුනු ටෙරාකොටා පිළිමවල දකින්න පුළුවන් හිසෙහි විවිධ සැරසිලි කළ කාන්තාවන් ඉදිරිය බලාගෙන අභිමානයෙන් ඔවුන්ගේ ගවුම් ඔසවා නිරුවත් වැජයිනාවන් ප්‍රදර්ශනය කරන අන්දම.

    සිරියානු සිලින්ඩර් සීල්වල අපිට මුනගැහෙනවා පැරණිතම රෙද්ද ඉස්සීමේ රූප. ඒ වගේම ෂින්ටො බුදු දහමෙ දෙවඟනක් වන කන්නොන්ගෙ රෙද්ද ඉස්සීමේ ප්‍රතිමාව අද පවා බුහුමන් ලබනවා. ටටෙබයාෂිවල කන්ෂොජි පන්සලට එන බැතිමත්තු මේ දෙවඟනගේ පූජනීය වැජයිනාව බැතිසිතින් ස්පර්ශ කරනවා. රතු මොට්ටුවක් තියල සශ්‍රීකත්වයේ ආශීර්වාද ලබාගන්නවා.

    ඉතාලියෙ මිලාන්වල 12 වෙනි සියවසේ නිරූපනයවන රෙද්ද උස්සන්නිය මීට වඩා වෙනස් අරමුණක් නියෝජනය කරනවා. එක අතකින් රෙද්ද උස්සාගෙන සිටින ඇය අනිත් අතින් කිනිස්සක් අරන් ඒක ඇගේ වැජයිනාවට ඉහලින් අල්ලාගෙන ඉන්නවා. මේක ගලින් නෙළු ප්‍රතිමාවක්. මේ ප්‍රතිමාව තනා තිබුනෙ මධ්‍යතන පෝර්ටා ටෝසා දොරටුවෙ ඉහලින්. ඒකෙ අපේක්ෂාව වුනේ නගරය ආරක්ෂා කරන එක.

    වසර ගානක් පැරණි වැජයිනාවේ මේ වික්‍රමාන්විත බලය ගැන කතා ඔයාගෙ දුවට, මිණිපිරියට, යාළුවන්ට කියා දෙන්න. හැබැයි ඒ රෙද්ද ඉස්සීමේ එක කතා ප්‍රවර්ගයක් විතරයි. ඒ වගේම මේ 21 වෙනි සියවසේ ජීව විද්‍යාව, ජාන විද්‍යාව, ප්‍රජනන විද්‍යාව, ඇසුරින් කියවෙන වැජයිනාවේ පුදුම බලය ගැන කතන්දරත් ඒ අයට කියාදෙන්න. ඒ කතාවලිනුත් කියන්නෙ මේ ඇනසිර්මා ක්‍රියාවන් (ලිංගේන්ද්‍රියන් නිරුවත්ව විදහා දැක්වීම) වගේම ස්ත්‍රීත්වයේ බලය සහ අනුහස ගැනයි.

  • සෙක්ස් සහ සෙක්ස් විරෝධය – ඇලන් වොට්ස්

    සෙක්ස් සහ සෙක්ස් විරෝධය – ඇලන් වොට්ස්

    සෙක්ෂුවල් බයොලොජිවලින් අපිට පුළුවන් විශ්වයේ විශ්මිත බව කියවන්න. සෙක්ස් කියන්නෙ නිකංම සෙක්ස් නෙමෙයි. සෙක්ස් කියන්නෙ පූජනීය දෙයක්. දිව්‍යමයභාවය සමග පුදුමසහගත මුනගැසීමක්. ඒත් පල්ලියට ඒක එහෙම කියන්න බෑ. අපි අරන් බැලුවොත් ටිබෙට් බුදුදහමෙ ප්‍රතිමාකලාව, නැත්තං හින්දු කෝවිල් දිහා බැලුවොත් අපිට මුනගැහෙන දේවල් ඇමරිකානුවෙකුට හෝ යුරෝපියෙකුට තේරුම් ගැනීම සරල නෑ. මේ බුදුවරු දෙවිවරු ඒ ගොල්ලොන්ගෙ ස්ත්‍රී පාර්ශ්වයන් එක්ක නොයෙක් විලාසයන්ගේ ලිංගික ක්‍රියාවල යෙදෙනවා. හැමෝම හිතුවා මේවා කවුරුන් හෝ කරපු අසභ්‍ය නිර්මාණ කියල. ඒත් ඒවා එහෙම නෙමෙයි. ඒවයින් කියන්නෙ මිනිසා සහ ගැහැණිය අතර මේ රමණය කියන්නෙ විශ්වයේ මූලික ක්‍රියාවලියමයි කියන එක. ධන රින, අලෝකය අඳුර, මානසික භෞතික මේ හැම බෙදීමක්ම එකට. සෙක්ස්වල මූලික දේ පරපුර පවත්වාගැනීම හෝ ඒ වගේ උපයෝගිතාවාදී දෙයක් නෙමෙයි. ඒක සත්තුන්ගෙ නම් එහෙමයි කියන්න පුළුවන්. මානවයාගේ සෙක්ස්වල තියෙන සුවිශේෂතම දේ තමයි ඒ මගින් එහි යෙදෙන සහකරුවන් සමීපයෙන් සමීපයට ගේන එක. දෙන්නම එක්කෙනෙක් වෙන තරමෙ ඒකත්වයක් ගැන හැඟීමක්. ඒක පූජාවක්. සෙක්‍රමෙන්තුවක්. එහෙම මිනිස්සුන්ට විශේෂ දෙයක් පිරිහෙලා කතාකිරීමම මෝඩකමක්. ඒක එහෙම කරන්නෙ මිනිසෙක් සහ ගැහැණියක් අතර සෙක්ස් ඒ වගේ පූජනීය දිව්‍යමය තැනකට යනවා කියල නොදන්න පිරිස් විසින්.

    ආදරය කියන්නෙ මේ දිව්‍යමයභාවයට ඇතුල්වෙන්න ඇතිකරන දැඩි පෙළඹවීම. ආදරේ කරන එකත් සාමාන්‍ය මිනිස්සු පිස්සුවක් කියල කියන්නෙ මේ හින්ද. මොකද ඒක ඉසිවර දර්ශනයක් වගේ දෙයක්. ආශීර්වාදයක් වගේ දෙයක්. ආදරේ ඇතුලෙදි අපි මිනිස්සුන්ව ඒ අයගෙ දිව්‍යමයභාවයෙන් දකින්න පටන්ගන්නවා. ආදරේ ඇතුලෙ තියෙනවා මේ ඉසිවරමය මත්බව. අපිට අපේ පරිපූර්න ගැහැණිය දෙවඟනක් විදිහට මුනගැහෙනවා. ඇත්තටම ගත්තොත් හැම ගැහැනියක්ම එහෙම තමයි. සාමාන්‍යයෙන් අපේ ඇස්වලට ඒක පේන්නෙ නැතිවෙනවා විතරයි. හැම පිරිමියෙක්මත් එහෙමයි. ආදරය පිරුනු ඇස්වලින් විතරයි අපිට ඒ දිව්‍යමයබව දකින්න වෙන්නෙ.

    මේ නිසා මෙතනදි ආගමත් ජීවවිද්‍යාවත් දෙකට බෙදෙනවා. ඒ ගොල්ලොන්ට එකට ඉන්න බැරි වෙනවා. පල්ලියට හෝ පල්ලියට විරුද්ද අයට තේරුම්ගන්න බැරිවුනා ලිංගිකත්වය යටපත්කිරීම කියන එකේ අවිඥානක උවමනාව වෙන්නෙම සෙක්ස් තවත් උත්කර්ෂයට නංවන එක කියල. ඒ වගේම සෙක්ෂුවල් බයොලොජි සහ ඒ ආශ්‍රිත අනිත් දේවල් කියන්නෙ විශ්වයේ සමස්ත ජීව විද්‍යාවෙම ආරම්භක බලය කියන එක. ප්‍රීතිමත් නර්තනයක් ඒක. දැන් සුළු පිරිසක් මේක දකිනවා, විශේෂයෙන්ම යුදෙව් දෘෂ්ටිකෝනයෙන්, සෙක්ස් කියන්නෙ දෙවියන්ගෙ නිර්මාණයක් කියල. ඒ හින්දම වර්ගයා බෝකිරීමට වඩා දෙයක් එහි තියෙනවා කියල. ඒත් පොදුවෙ ගත්තම සෙක්ස් කියන එක තියෙන්නෙ මහ භයානක දෙයක් කියන අදහසෙන්.

    අනිත් පැත්තෙන් මේ ක්‍රිස්තියානි පාරිශුද්ධවාදයට එරෙහි බලවේගයත් ඕනවට වඩා එහාට යනවා වෙන්න පුළුවන්. පූර්ණ අවසරයේ දිශාවටයි ඒ අය ගමන් කරන්නෙ. මෙතන තියෙන්නෙ අමුතු සටනක්. එක පිරිසකට ඕන සාය බිම ගෑවෙන්න අඳින්න. අනිත් අයට ඕන සාය බෙල්ල ළඟට වෙනකල් උස්සන්න. කොතන හරි ඉරක් අඳින්න වෙනවා. ඒ ඉර ඇඳෙන්නෙ මේ දෙපිරිස අතර ගැටුමෙන්ම තමයි. ඒක හරි එක්සයිටින් දෙයක්. මේ දෙපිරිසෙන් එකක්වත් දිනන්න නරකයි. ඒකයි වැදගත්. හිතන්න මේ ලිබරල් අය දිනුවා කියල. ඒ ගොල්ලො පල්ලියෙ බලය ගන්නවා. බදාදා හවස තරුණ තරුණියන්ට සෙක්ස් සමග යාඥා පංති තියනවා. ළමයි ඉස්කෝලෙ ගිහින් ප්ලාස්ටික්වලින් හෝ සිලිකන්වලින් හදපු ඉතාම ආරක්ෂිත උපකරන එක්ක සෙක්ස් පුහුනු වෙනවා. කොයිතරම් බෝරිං වෙයිද සෙක්ස් කියන එක?

    සෙක්ස් නරක දෙයක් කියල යටපත් කරන්න හදන අයගෙත් හරි පැත්තක් තියෙනවා. ඒ තමයි සෙක්ස්වල එක්සයිට්මන්ට් එක තියාගන්න එක. ඒත් ඒ ගොල්ලොන්ට බලය ලැබෙන එක හොඳ දෙයක් නෙමෙයි. හිතන්න A කියල සත්ව වර්ගයක් ඉන්නවා. උන්ව කන සත්තු ජාතිය තමයි B. එකවෙලාවක A පිරිසට තරහ ගිහින් ඒ අය එකතුවෙලා මේ ස්වභාවික සතුරාව සම්පූර්ණයෙන් ඉවර කරලා දානවා. ඒ ගොල්ලොන්ගෙ වර්ගය වැඩිවෙනවා. ආහාර අඩුවෙනවා. දුර්වල වෙනවා. මේ වැඩිවෙන පිරිස පාලනය කරන්න කෙනෙක් නෑ. ඉතින් ටික ටික ඒ ගොල්ලො වඳවෙනවා.

    ඒ හින්ද කරන්න ඕන දේ තමයි ඔබේ සතුරු පිරිස වගා කරන එක. ඒකට කියන්නෙ ආදරනීය පසමිතුරුබව කියල. ඔයාට එහෙම ආදරනීය පසමිතුරෙක් නැත්නම් ඔයා ඉන්නෙ අනතුරක. මේ බැලන්ස් එක තමයි මේ ගමන අරගෙන යන්නෙ. නිදහස සහ පාරිශුද්ධභාවය කියන දෙකත් ඒ වගේමයි. මේ දෙන්නට දෙන්නව ඕනවෙනවා. ඒක හින්ද ඔයාට මේ විදිහෙ සාම්ප්‍රදායික පාරිශුද්ධබව රකින දෙමව්පියන් ලැබුනා නම් ඔයා ගොඩක් සතුටුවෙන්න ඕන. මොකද ඔයාගෙ දැන් තියෙන ලිංගික ආස්වාදය, ආශාව නිර්මාණය වෙන්නෙ ඒ බාධාව හින්ද.

    ඔයාගෙ සෙක්ස් වඩා රසවත් කරන්නෙ ඒ අය හින්ද.