Category: Features

  • මේ තරම් සියුමැළිද කලුගල්?

    මේ තරම් සියුමැළිද කලුගල්?

    මුවිඳුගෙ සර්වයිවල් ඔෆ් ද ෆ්‍රැජයිල් ප්‍රදර්ශනය බලන්න ගියා. ‘සියුමැලිබවෙහි ගැලවීම’ වගේ සිංහල තේරුමක් ටයිට්ල් එකට දෙන්න පුළුවන්. මේ ප්‍රදර්ශනය කුටි තුනක පරිච්ඡේද තුනක් විදිහට දිගහැරෙනවා කියලයි මං හිතන්නෙ. අපි මුලින්ම ඇතුල්වෙන්නෙ මුවිඳුගෙ ප්‍රංශ බලපෑම තුල කියවීමට. දෙවෙනි කාමරය ඒ සියුමැලිබවෙහි අභියෝගය ලාංකේය වර්ෂන් එක. තුන්වෙනි කාමරය අරගලය පදනම් කරගෙන හාර්ඩ්කෝර් විදිහට සියුමැලිබව හා රෙජීමය අතර ගැටීම ගැන කතා කරනවා.

    මේ ප්‍රදර්ශනය පුරාම මට තේරුනෙ තේමාවන් දෙකක් එකිනෙක හා රමණය කරමින් දිගහැරෙනවා කියල. එකක් සෙක්ස්. අනික වයලන්ස් හෙවත් ප්‍රචන්ඩත්වය. සියුමැලිබවෙහි ගැලවීම තීන්දු වෙන්නෙ මේ බලවේගයන් දෙක අතර.

    අරගලය පසුබිම් කරගත්ත චිත්‍ර පෙළ මං උවමනාවෙන්ම කතා නොකර පැත්තකින් තියනවා. තාක්ෂණය විදිහට කතා කරන්න බොහෝ දේ තිබුණත් ඒක මුවිඳුගෙ දුර්වල ප්‍රකාශනයක් කියන එකයි මගේ හැගීම. ඒක සර්ෆස් එකට නැත්තං මතුපිටට වැඩියි.

    දෙවෙනි කාමරයේ සර්වයිවල් 02 සහ සර්වයිවල් 03 කියන චිත්‍ර දෙක මාව ආශක්ත කරගත්තා. බෝම්බ ඇඳුම ලූ කාන්තා සිරුරකට වටාපත් හිසක් සවිකරමින් මුවිඳු අපි පහුකරපු රෙජීමයක අතීතයක් කොලාජ් එකකට ගේනවා. ඒ අපේ ජීවිත ගතවුනු එක්තරා මොහොතක විශ්වයක්. වෙළඳ දැන්වීම්, නිෂ්පාදන, සියල්ල කැළතෙන නූතන මොහොතක වටාපත් හිසැති බෝම්බකාරිය පෙරමුණ ගන්නවා.

    ඊළඟ චිත්‍රයේ යට ඇඳුම් වලින් සැරසුනු මැටි පෝච්චි හිස් ඇති කාන්තාවන් පෙළක්. ඒ පිටිපස්සෙ මුවිඳු හැමදාම ගේන බිත්තිවල ලියපු කුරුටු කුණුහරුප. මේ කුරුටු කුණුහරුප ගැලරියක සම්භාව්‍ය ආර්ට් අතරට ගෙන ඒමේ ගෞරවය මුවිඳුට අයිති වෙන්න ඕන. මැටි හිස් ඇති පුළුලුකුල් ඇති මේ කාන්තාවන්ට පහලින් දළ යකෙක් විලිස්සාගෙන ඉන්නවා. ඒ අපේ සම්ප්‍රදාය වෙන්නත් පුළුවන්.

    වැදගත්ම දේ මේ කාන්තා ශරීරත් අර මැටි බඳුන් මෙන්ම දේවල් බවට පත්ව තිබීමයි. ඒවායින් ආත්මය උපුටා ඉවත් කරලා තියෙනවා.

    අපේ පරණ ක්‍රිමිරාජ පැකට් එක සහිත චිත්‍රයත් බොහෝ දේ අතර මනස ගෙනියන කොලාජයක්. බඩ මහත මල්ලු සිරුරක් චිත්‍රයේ ලොකු ඉඩක් ගන්නවා. ඒ උඩ නිරුවත් පෙම්වතුන් යුවළක් වෙලී ඉන්නවා. හැබැයි උන් සිමෙන්ති ප්‍රතිමා. අපි ක්‍රිමිරාජ ගුලියේ ඉඳන් නයිකි සපත්තු දක්වා ලොකු ගමනක් ඇවිත් තියෙනවා (සපත්තුවෙ බ්‍රෑන්ඩ් එක හරියටම මතක නෑ). නමුත් ඇස් දෙකක් ඇතුව අපි දිහා බලා සිටි මිනිහෙක් ඉන්නේ ක්‍රිමිරාජ පැකට්ටුවෙ විතරයි.

    බෝම්බ ජැකට් එකකින් ඇන්තූරියම් මල් පිපුණු චිත්‍රයත් කතන්දර ගොඩක් කියනවා. මේ චිත්‍රය අපි මීට කලින් දැකලා තියෙන්නෙ සීටීබී බස්වල ඩ්‍රයිවර්ට පිටිපස්සෙ තහඩු පුවරුවෙ. දෙපැත්තෙන් මල් හලන කාන්තාවන් වෙනුවට මුවිඳු කඳුළු හලන කාන්තාවන් ගේනවා. මල් බඳුන වෙනුවට බෝම්බ ජැකට් එකක් ගේනවා. අර සීටීබී බස් එකේ පොදු ජන සෞන්දර්ය මුවිඳු ඛේදවාචකයක් විදිහට ආර්ට් එකට ගේනවා.

    මේ ප්‍රදර්ශනයෙ වැදගත්ම සංකල්පයක් තමයි දේවල් අතර සන්නිවේදනය කියන එක. විවිධ වූ දේවල් අතර මිනිස් විෂයත් දෙයක් විදිහට ඉදිරිපත් කිරීම. දේශපාලනය, යුද්ධය අතර අපි දේවල් බවට පත්වුනු ඉතිහාසයේ එක පරිච්ඡේදයක් මුවිඳු දෙවෙනි කාමරෙන් කියනවා.

    සියුමැලි බවෙහි ගැලවීම කියන තේමාවෙ පරිපාකයට පත්වීම මං දකින්නෙ පළවෙනි කාමරය. ඒක අපිට නම් කරන්න පුළුවන් ප්‍රංශ කාමරය කියල. මේ චිත්‍ර පෙලේදී මුවිඳු කන්සේප්ට් එක ජාතිකත්වයෙන් ගලවගන්නවා. ඒක යුනිවර්සල් කරනවා. අපේ රටට අදාල දේශපාලන කියවීම් සියල්ල බැහැර කරනවා. කැන්වසය උඩ තියෙන්නෙ මස්, කොන්ක්‍රීට්, යකඩ, කම්බිකටු විතරයි. බ්ලොක් ගලක සහ කාන්තා මස් කුට්ටියක් අතර සම්බන්ධය මුවිඳු හොයන්න උත්සාහ කරනවා. සමහර විට සොබා දහම, මිනිස් සිරුරක කොටසක්, බ්ලොක් ගලක්, කටු කම්බි ඔටුන්නක් තමයි මුවිඳුගෙ කොලාජ් එකේ දේවල්. ගස්, ගල්, කොන්ක්‍රීට් හා සමානවම මාංශය සැලකුවොත් ඒ බ්ලොක්ගත කිරීම කොයි විදිහෙ හැගීමක් දෙයිද? මොකද මුවිඳු චිත්‍රයෙන් හැගීම් ඉවත් කරනවා. අපි දකින්නෙ දේවල් විතරයි.

    මං පෝර්න් කියන්නෙ මේකට. ඒ කියන්නෙ ආත්මය, හැගීම් ඉවත් කළ මාංශයට. ඒ සියල්ල ඉවත් කළාට පස්සෙ අපිට ඉතුරු වෙන්නෙ එල්ලා වැටෙන තඩි බඩක මස් වැදැල්ලක් විතරයි. එතන මිනිහෙක් නෑ. දෙයක් විතරයි. අනුරාගය ශෘංගාරය නෑ. මුවිඳුගේ ගැඹුරක් නැති ද්විතල කොලාජ් එකක සිමෙන්ති කළු ගල් මැද මිනිස් බුරියක්.

    මේ කාමරයේ චිත්‍රවල වර්ණ ගැලපීම, එකලස් කිරීම ප්‍රංශයෙන් ඉන්ස්පයර් වුනු බව පේනවා. ඒ වගේම ඒ මිනිමල් සෞන්දර්යයත් දූපතෙන් එපිට බලපෑමේ ප්‍රතිඵලයක් වෙන්න පුළුවන්.

    හැම චිත්‍රයකම වර්ණ විවරයක් තියෙනවා. ඒක එක එක චිත්‍රයේ එක එක වර්ණයෙන් එනවා. ඒ විවරය මේ සියල්ලට පිටින් පවතිනවා. හරියට වෙනත් අවකාශයකට දොරටුවක් වගේ, චිත්‍රය තුලම චිත්‍රයට පිටතින් ඒ විවරය කාමර තුනේම තියෙනවා. ඒක මුවිඳුගෙ සිග්නේචර් එකක් වෙන්න ඕන. කලින් ග්ලිච් පාවිච්චි කිරීමේ සංකල්පයම වඩාත් පරිණත තැනකට පැමිනීමක් විදිහට මට ඒක දැනුන.

    එතකොට කෝ සෙක්ස් සහ ප්‍රචන්ඩත්වය? හැම චිත්‍රයකම තියෙන්නෙ ප්‍රචන්ඩත්වය. හැබැයි සෙක්ස්හරණය කරල කියලයි මං හිතන්නෙ. සෙක්ස් වෙනුවට එතන තියෙන්නෙ මාංශය. ඒ මාංශය සමග බැඳුනු ආශාව නැත්නම් ජීවිතය අයින් කරලා තියෙනවා. එතකොට ඒ මාංශය සහ අනෙක් දේවල් ප්‍රචන්ඩ විදිහට ගැටෙනවා. මේ ගැටුම ඇතුලෙ සියුමැලි මාංශයේ ගැලවීම කොහොම වෙයිද? මං හිතන්නෙ මුවිඳු අහන ප්‍රශ්නය ඒක.


    චින්තන ධර්මදාස

  • සෙක්ස් කියන්නෙ නිවන

    සෙක්ස් කියන්නෙ නිවන

    මේක තරමක් පැටලිලිසහගත කතාවක් වෙන්න ඉඩ තියෙනවා. ඒත් හිතන්න පුළුවන් දිශාවක් මේකෙන් විවෘත වෙනවා කියල මට හිතෙනවා. සිතී‍මේ අනුරාගය ඇති අය එහෙම වෙනස් පැතිවලින් බැලීම විඳිනවා.

    අපි සමාජයක් විදිහට සෙක්ස් කියන දේ බැහැර කරන්නෙ අසභ්‍යයි කියන අදහසින්. ඒකෙ තියෙනවා සභ්‍ය නොවූ කියන තේරුම. වෙන විදිහකින් කිව්වොත් අසංස්කෘතික කියල කියන්නත් පුළුවන්. මොකක්ද ඇත්තටම මේකෙ අදහස? ජෝර්ජ් බටායිගෙ දර්ශනයට අනුව අපිට මේක වෘෂණකෝෂ පැත්තට වෙන්න අල්ලන්න පුළුවන්.

    ජෝර්ජ් බටායි

    බටායි කතා කරනවා අතිරික්තයේ ආර්තිකයක් ගැන. ඒ අනුව අපි දැන් ජීවත් වෙන්නෙ හිඟයේ ආර්තිකයක. මේක තේරුම් ගන්න එක සරලයි. අපේ ජීවිතයම නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නෙ හිඟකම උඩ. අපි ඇත්තටම නිෂ්පාදනය කරන්නෙ හිඟකම. සංස්කෘතිය නැත්තං සභ්‍යත්වය කියන්නෙ හිඟයේ නිෂ්පාදන. මේකට තමයි අපි ලෞකික කියන්නෙ.

    නමුත් සොබාදහම තියෙන්නෙ අතිරික්තයේ ආර්තිකයක. උදා විදිහට ඉර එළිය අපිට හිඟ ප්‍රභවයක් නෙමෙයි. සුළඟ හිඟ ප්‍රභවයක් නෙමෙයි. වන සතෙකුගේ ජීවිතය ගත්තොත් උ‍ගේ ජීවිතය සකස් වෙලා තියෙන්නෙ (මිනිස්සුන්ගෙ බලපෑම නැත්තං) අතිරික්තයේ ආර්තිකයක. කැමති වෙලාවක ගිහින් සතෙක් මරාගෙන කනවා. තැන්පත් කරගෙන, වවාගෙන කෑමක් නෑ. පැරණි ගෝත්‍රික සමාජ පැවතුනේ අතිරික්තයේ ආර්තිකයක. බටායි කියන විදිහට බිලිපූජා ආදිය විසින් නිරූපණය කරන්නෙ ඒ ශුද්ධ වූ අතිරික්තය. අපිට ඕන නම් සැබෑ අර්තයෙන් දානය වගේ ක්‍රියාවන් පවා මේ අතිරික්තය පැත්තෙ චර්යාවන් විදිහට කියවන්න පුළුවන්. අපේ සමාජයේ මේ අතිරික්තය ප්‍රාග්ධනය විදිහට සංකේන්ද්‍රණය වෙනවා. එතකොට සදාකාලික හිඟය වෙනුවෙන් සමස්ත ජනතාවක්ම නිරන්තරයෙන් මහන්සි වෙනවා.

    ගෝත්‍ර සමාජවල මේ අතිරික්තය දෙවියන්ට පූජා කරනවා. ඒක නැවත ඒකත්වය පිළිබඳ අත්දැකීමකට යාමක් කියලයි බටායි කියන්නෙ. හිඟය විසින් මේ ඒකත්වය අපිට අහිමි කරනවා. අපිව පුද්ගලික සීමාවලට කොටු කරනවා. මේ සීමාව, තමා සොබා දහමෙන් වියුක්තයි කියල මිනිසාට දැනෙන සීමිත වීම බිඳ දමන්නයි බිලිපූජා වැනි දේවල් නිර්මාණය වෙන්නෙ. ඒ සතා හෝ මිනිසා මරා දැමීම හරහා අනෙක් සියල්ලන් තමන්ගේ මරණය විඳිනවා. නැවත සොබා දහමට මුසුවීමේ සාමූහික මොහොතක් ලබනවා. ඒක බටායි හඳුන්වන්නෙ අර්තවත් විදිහට අතිරික්තය පාවිච්චි කිරීමක් කියල.

    මේ විදිහට අතිරික්තය තුල ජීවත් වීම, සොබා දහම තුල පැවතීම තමයි ආධ්‍යාත්මික නැත්තං ලෝකෝත්තර කියන අදහස. හිඟයේ ජීවිතය තමයි ලෞකික ජීවිතය. මෙතනදි සෙක්ස් කියන්නෙ ලෝකෝත්තර අත්දැකීමක් වෙනවා. සෙක්ස්වලදි අපි නැවත ඒකත්වය අත්විඳිනවා. අපේ පුද්ගලිකත්වය ඉක්මවා යනවා. සුරතාන්ත දිව්‍යමය අත්දැකීමක් ලබනවා. භාවනාව වගේම. මේ නිසා සෙක්ස් ලෞකික සමාජයට භයානක දෙයක් වෙනවා.

    සෙක්ස් කියන්නෙ සොබා දහමේ ආර්තිකය තුල හිඟයක් නැතුව පවතින දෙයක්. ඉර එළිය වගේම. ඒත් ඒක අපේ සමාජයේ බරපතල හිඟයක් විදිහටයි නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නෙ. සෙක්ස් සංස්කෘතිකකරණය වෙලා තියෙන්නෙ ඒ විදිහට. මේ හිඟය තමයි අපි පවත්වාගෙන යන්නෙ. ඒ හිඟය පියවන ආශාව තමයි විවිධ ස්වරූපවලට පරිවර්තනය වෙමින් අලෙවි වෙන්නෙ. ඇත්තටම නිරුවතින් ශරීර ගැටෙන ලිංගික අත්දැකීමක් කියන්නෙ දෙවියන් සමග ගතවන මොහොතක්.

    මේ අර්තයෙන් පොනෝග්‍රෆි කියන්නෙ ධම්මපදය වගේ දෙයක්. අපේ සංස්කෘතික, සභ්‍ය ජීවිතය ඉරා දමන මොහොතක්. අපිව අසභ්‍යයට තල්ලු කරනවා කියන්නෙ අපි නිදහස ලබනවා කියන එකයි. වනචර කියන්නෙ ඒකට.

    නිරුවතට මේ තරම් ඉල්ලුමක් නිර්මාණය වෙන්නෙ ඒක හිඟයක් හැටියට නිර්මාණය වෙලා තියෙන නිසයි. ඇත්තටම අතිරික්තයක් වශයෙන් පවතින ලිංගික මොහොත සංස්කෘතිය ඇතුලෙ ඉතාම සීමිත බවට පත්කරලා තියෙනවා. මේ හිඟය ඇතුලෙ තමයි අපේ සභ්‍ය ජීවිතයේ සියලු ආශාවන් නිෂ්පාදනය වෙන්නෙ. කාගෙ හෝ ලීක් වීඩියෝවක් ආපු ගමන් ඒවා හතරවටේ හූ කියාගෙන ෂෙයාර් වෙන්නෙ ඉතාම සාමාන්‍ය චර්යාවක් අතිශය සීමිත විකෘතියක් බවට පත්වීම ඇතුලෙයි.

    සෙක්ස් කියන්නෙ පූජාවක්. ඒක අතිරික්තය තුල විඳින්න ඕන අත්දැකීමක්. සීමිත බව ඇතුලෙ සෙක්ස් විඳිනවා කියන්නෙම පන්සල්වලින් බුද්දාගම ඉගෙනගන්නවා වගේ වැඩක්.


    චින්තන ධර්මදාස

  • මගේ පිරිමි ප්‍රේමය

    මගේ පිරිමි ප්‍රේමය

    Pride මාසය වෙනුවෙන් ලියවෙන විශේෂ කතා පෙළ

    මට එයාව මුනගැහෙන කල් මං කවුද කියල දැනගෙන හිටියෙ නෑ.
    ඒ දෛවෝපගත මුනගැහීම සිද්ද වුනේ ස්ටුඩියෝ එකක රෙකෝඩින් එකක් අතර. එයා ආවෙ ආදරේ ගැන කතා කරන්න.
    ‘මං ආදරේ කරන්නෙ කොල්ලොන්ට. ඉස්සර ඉඳන් මගේ ආසාව තිබුනෙ එතන. කිසි දවසක මං ඒක හංගන්න උත්සාහ ගත්තෙ නෑ. කවුරු මොනවා කිව්වත් මං කැමති කොල්ලෙක් මුනගැහුනොත් මං එයාට ආදරෙයි කියනවා. ආදරේ කරන්නෙ කොල්ලෙකුටද කෙල්ලෙකුටද කියන එක වැඩක් නෑ. ඒ ආදරේ කරන කෙනා නිරුවතින් බදාගෙන ඉඳිද්දි, සිපගනිද්දි, එයාගෙ ලිංගික ප්‍රදේශ ස්පර්ශ කරද්දි ඔයාට දැනෙන හැගීම මොකක්ද කියන එකයි වැදගත්. එයා ඔයාව සම්පූර්ණ කරනවද? එහෙනං විෂම ලිංගික සමලිංගික කියන්නෙ බොරු බෙදීමක්’
    එයා එහෙම කියනවා මං කැමරාවෙ විව් ෆයින්ඩරෙන් බලන් හිටියා. එයා කතා කලේ කැමරාවෙ කාචෙට. හැබැයි කැමරාවෙ මේ පැත්තෙ හිටියෙ මං.
    ‘රයන්’
    ‘කට්’
    මං වැ‍ඩේ නවත්තලා නැගිට්ටා. එයාගෙ බැල්ම මාව අවුල් කළා.
    ‘හරි. ඊළග ටේක් එක ගන්න කලින් මං ස්මෝක් කරලා එන්නං’
    එතනින් නැගිටලා මං එලියට ආවා.

    මං.
    ඒ වෙද්දිත් මං කවුද කියල නොදන්න මට අවුරුදු තිස් පහක්. කසාද බැඳලා අවුරුදු දෙකක්. මං දැඩි කාමාතුරයෙක් කියලා නිතර සිහිපත් කලේ ආඩම්බරෙන්. ස්ත්‍රී සොඩෙක් වෙන්න මං පාරමිතා පිරුවා. සෙවලයෙක්, කුකුලෙක්, පැනියෙක් ආදී සම්මාන නාම ලැබුවා.
    ඒත් රයන් මාව නොහිතපු වෙලාවක නොහිතපු විදිහට අවුල් කළා.

    hey, did I do anything wrong? you can tell me..
    එයා එහෙම කිව්වා විතරක් නෙමෙයි.. මගේ උරහිස හෙමින් තදින් උනුසුමෙන් මිරිකුවා. මාව මොහොතකට හිරි වැටුන.
    මට පිරිමි පිරිමි ඇසුර පෙන්නන්න බෑ. ඒක මට ජුගුප්සාවක් ඇති කරනවා. ඒ වගේ අවස්ථාවන් වල පුළුවන් තරම් ඉක්මනට මගඇරලා යන එකයි මගේ විදිහ. වික්ටෝරියා පාර්ක් එකේදි මගේ පස්සෙන් ඇවිත් බ්ලෝ ජොබ් එකක් දෙන්න උත්සාහ කරපු පිරිමියෙකුට මං බිම දාගෙන ගහලා තියෙනවා. ඒ තරමට ඒක මට අප්‍රසන්නයි.

    මං මේ කරමින් ඉන්නෙ ප්‍රොජෙක්ට් එකක්. වෙනස් ලිංගික කැමැත්තන් ඇති අය ගැන වීඩියෝ පෙලක්. ඩිරෙක්ටර් කෙනෙක් විදිහට මගේ ගාන ගෙවන හින්ද මං මේක බාරගත්තා. ඇත්තටම ඒ වෙලාවෙ මගේ ඔලුවෙ තිබුනෙ ලෙස්බියන් කෙල්ලොන්ව ඉන්ටවිව් කිරීමේ ආශාව විතරයි. හැබැයි ප්‍රොජෙක්ට් එකට මං කැමති අකමැති හැම කෙනෙක්ම මට ඉන්ටවිව් කරන්න වුනා. ඇත්තටම මගේ ලිංගික කැමැත්ත අපචාරයට ලක්වෙනවා වගේ මට දැනුනා.
    අද තමයි දරුණුම.. ඒ රයන්.

    hmm no. you are good. ෆීලින්ග්ස් එක්ක හොඳට කතාව කියනවා..
    මේ ලියන වචනවල නැති වෙව්ලිල්ලක් මං කියපු වචනවල තිබුන. රයන්ට ඒ වෙව්ලිල්ල ඇහුනා. යටිතොල හපාගෙන එයා හිනාවුනා. මං පිරිමියෙක් වග පෙන්නන්න කොන්ද කෙලින් කරගත්තා.

    සිගරට් එක නොබොන අතින් එයා මාව අල්ලගත්තා. අපි දෙන්නා පටු තීරයක, බැල්කනියක් අයිනෙ.. කවුරු හරි මෙතනින් යන්න පුළුවන්. එතකොට මගේ අත කොල්ලෙක් අල්ලගෙන.. මගේ තත්වෙට මොකක් වෙයිද?
    මං අත ගසලා දැම්මා.
    Dont! I am not gay
    මට කියන්න ඕන වුනා. ඒත් කියවුනේ එපා කියන කොටස විතරයි. ඒකත් ඕනවටත් වඩා පහලින්.

    look at me.. look into my eyes..
    රයන් හෙමින් හුස්ම එක්ක කිව්වා. ඒ හුස්ම ඇවිත් මගේ බෙල්ලෙ වැදුනා. රැවුල් කොට කෙලින් වෙමින් මොනවදෝ හොයනවා මට දැනුන. ඒක නුහුරු මුරන්ඩු හැගීමක්.

    රයන් මගේ අත අතෑරියෙ නෑ. එයා මගේ අතින් ඇදගෙන ඇතුලට ගියා. වම් පසට හැරුනු ගමන් වොෂ් රූම් එක. එයා මාව ඇතුලට දාගෙන දොර වැහුවා.

    රයන් හැඩිදැඩියි. මට වඩා උසයි. අත් ගොබවල නහර ඉලිප්පිලා උඩට මතුවෙනවා. නළලෙ දිග අතට අනුරාගී නහරයක් ඇදෙනවා. මට ඉවසන්න බැරිකමක් දැනෙනවා. අකමැත්තද, කැමැත්තද? අත මිට මොලවලා රයන්ගේ මූණ හරහා යවන්න හිත පොපියනවා.

    ඒත් ඒ හැඩිදැඩි අත් අතරට මාව හිරවුනා. රයන්ගෙ රැවුල් වැවුනු රළු තොල් මගේ තොල් මැදි කරගත්තා. මං පුංචි ගෑනු ළ‍මයෙක් වගේ ගැහුනා.
    එයා හිතේ හැටියට මගේ තොල් උරා බිව්වා. ඒ අතර කලිසම උඩින් මගේ ශිෂ්නය අතගාන්නත් ගත්තා. මාව පුදුමයට සහ ලැජ්ජාවට පත් කරමින් ශිෂ්නය කවදාවත් නොවන තරමට කෙලින් වුනා.
    සී… රයන් හිනාවුනා. මං බිම බලාගත්තා. මෘදුවට එයාව තල්ලු කරන්න උත්සාහ කළා.

    අවුරුදු විසි පහක් වයස මේ කොල්ලා වල් සතෙක්. කිසි ගානකට නැතුව ඌ මාව එතන දන ගැස්සුවා. මගේ මූන ඉස්සරහ අගල් අටක් විතර දිග යෝධ ලිංගයක් පිටතට ගත්තා. ඇස් ඉස්සරහ නරහ පන පෙවුනු, උඩට හැඩට ඉස්සුනු ඒ පුරුෂ ලිංගය මාව වශී කරගත්තා.

    suck me’
    තරමක බලහත්කාරනේ රයන් ඒක මගේ තොල් අතරින් ඇතුලට තෙරපුවා. මං අකමැතිකමෙන් තෙරපන්න තෙරපන්න රයන්ගේ ආශාව තවත් වැඩි වුනා. මං අන්තිමට එයාට ඇතුලට එන්න දුන්නා.
    මගේ කට රයන්ගෙන් පිරුනා.
    එයා ඇස් වහගෙන මාව තෙරපගෙන ඉස්සරහට පස්සට ගියා.
    ග්ලබ් ග්ලබ්.. ග්ලබ්..
    මගේ පිටතට ගත් ශිෂ්ණය උඩු අතට කැරකෙන තරම් ප්‍රාණවත්ව ගැහුනා. වෘෂන කෝෂ දක්වා දැනෙන තෘප්තියකින් මාව පිරුනා.
    අධ්‍යක්ෂවරයා වුනාට ඒ වෙලාවෙ මං නළුවා ඉස්සරහ අසරණයි.
    රයන් එයාට ඇති වෙනකල් මගේ කට ඇතුලට තෙරපුනා. සමහර වෙලාවට උගුර පතුලට රිංගුවා.

    ඊට පස්සෙ එහෙමම මාව අනිත් පැත්ත හරවලා බිත්තියට තද කළා. කලිසම සම්පූර්ණයෙන් පාත් කළා.
    oh fuck! he is going to ass fuck me!
    මං බයෙන් ඇඹරුනා.
    ප්ලීස්.. නෝ..

    ඒත් රයන් ඒවා ඇහෙන වෙලාවක නෙමෙයි හිටියෙ. එයා කෙළ ටිකක් අරගෙන මගේ තට්ටම් අතර තැවරුව කෑදරකමෙන්. ඒ ආශාවම මාව මන්මත් කරන්න ගත්තා. තරමක් මාව පාත් කරපු රයන් මගේ අධෝමාර්ගයේ කන්‍යාභාවය සොරාගනිමින් ඇතුලට තෙරපෙන්න ගත්තා.
    ආාා… හ්.. වේදනාවට මට කෑ ගැස්සුනා.
    රයන් මගේ තොල් හපාගත්තා. තව ඇතුලට මට තදවුනා. සම්පූර්ණයෙන්ම රයන්ගේ ලිංගය මගේ ඇතුලෙ පිරෙන හැටි මට දැනුන.
    මෙතෙක් දැනුනු වේදනාව වෙනුවට දිව්‍යමය තෘප්තියකින් මාව වෙලාගත්තා.
    එයා දිගටම කරගෙන ගියා. ඒ අතර මගේ ප්‍රාණවත් ශිෂ්නය වේගයෙන් ඉහළ පහල කරන්න ගත්තා.

    මං එයාගෙ තට්ටම් වලින් අල්ලගෙන තව තවත් මගේ පැත්තට ළංකර ගත්තා. ඒක කවදාවත් නොදැනෙන තරම් තෘප්තිමත් පරිපූර්ණ හැගීමක්.

    you like it, don’t you bitch?
    මගේ බෙල්ලෙන් අල්ලගෙන බැල්ලියකට වගේ පහර දෙන අතරෙ රයන් නොසන්ඩාල විදිහට කිව්වා. සියල්ල සම්පූර්ණ කරමින් උණුම උණු ධාරාවක් මගේ ඇතුලාන්තයේ වදින ප්‍රහර්ෂය මට දැනුන.
    එයා දිගටම මගේ ලිංගය ඉහළ පහල කරගෙන ගියා. එක පාරට ශුක්‍ර ධාරාවක් ටයිල් උඩ චිරිස් සද්දෙන් ඉහුනා. මාව ටික වෙලාවක් ගැස්සි ගැස්සි තිබුන. අපි එක දිගට හති හැලුවා.
    එකිනෙකාගෙ දාඩියෙන් සහ අපි ඛේටයෙන් නෑවිලා තිබුන.

    මොහොතකින් සියල්ල නැවත ප්‍රකෘතියට ආවා. මට ලැජ්ජාව සහ මගේ ගැන විනිශ්චය වද දෙන්න ගත්තා. ටිෂූ එකකින් පස්ස පිහිදගනිමින් මං එලියට පැන්නෙ රයන් දිහා බලන්න ලැජ්ජාවට විතරක් නෙමෙයි කණ්ණාඩියෙන් පේන මං දිහාවත් බලන්න අමාරුවට.

    මං ගිහින් ආපහු ඩිරෙක්ටර් පුටුවෙ වාඩි වුනේ අපහසුවෙන්. ඒත් පුදුමාකාර තෘප්තිමකත්බවකින් මාව පිරිලා තිබුන. කවදාවත් නොදැනුන සම්පූර්ණ බවක් මට දැනුන. රයන් මට ආදරෙයි කියල හිතුන.

    රයන් ආපහු ඇවිත් කැමරාව ඉස්සරහ ඉඳගත්තා.
    ආදරේ කියන්නෙ අපිට අපිව මුනගැහෙන තැන.. එතනදි අපි කවදාවත් දැනගෙන හිටපු නැති කෙනෙක් අපිට අපේ ඇතුලාන්තය විදිහට මුනගැහෙනවා..මං කැමතිම දෙයක් තමයි තමන් හෙට්‍රො කියල ලොකුවට හිතාගෙන ඉන්න පිරිමින්ව තමන් ඇත්තටම එහෙමද කියල හොයාගන්න බැරි තැනක අතරමං කරන එක.

    රයන් ඇහැක් පුංචි කරලා කැමරාවට කියද්දි ආදරේ කරන පුංචි කෙල්ලෙක් වගේ ආසාවෙන් මං ඒ දිහා බලන් හිටියා. මට ඒ මාව ඊට මොහොතකට කලින් මුනගැහුන. පරණ මං මැරුණ.

  • Sex ඇතුලේ තියෙන්නම ඕනෙ දේ, නිදහස

    Sex ඇතුලේ තියෙන්නම ඕනෙ දේ, නිදහස

    නීති රීති, සීමා මායිම්, බාධා, කියන්නෙ වින්දනය මඟ ඇරෙන දේවල්.
    දවස පුරා එකේක නීති වලට කොටු වෙලා ගෙවන ජීවිතේ නිදහස් වෙන්න තියෙන එකම වෙලාව තමයි ලිංගිකව නිදහස් වෙන වෙලාව.
    එතන තියෙන්න ඕනෙ නිදහස විතරයි.

    මිනිස්සු hiking යන්න කැමති ආධ්‍යාත්මික සුවයක් විඳින්න,
    reality එකෙන් මිදෙන්න.
    Man made හැම දේකින්ම අයින් වෙන්න.
    සත්තු, ගහ කොළ, වතුර සද්දෙ, වැස්ස එක්ක විතරක් කාලය ගත කරන්න.
    මුලු ආත්මය පිටින්ම නිදහස් කරලා දාන්න.
    ඒ වෙලාවට හිතට දැනෙන ඒ වචනෙන් කියන්න බැරි සනීපය,
    ඒ නිදහසම තමයි sex හරහාත් මට ලැබෙනවා කියලා මම හිතන්නෙ.

    Masturbate කරනකොට,
    මම ඒක කරන්නෙ තෘප්තිමත්ම orgasm එකක් ලබන්න හිතාගෙන.
    ඒකට මම මගේ වෙලාව අරගන්නවා.

    Porn video එකක් බලන ගමන් හරි,
    නැත්නම්, කැමති fantasy එකක් හිතේ මවාගෙන, එහෙම නැත්නම් යම් සිදුවීමක් ගැන, මම ආස කෙනෙක් ගැන මතක් කරගෙන, ඒ ලෝකෙ මම තනි වෙනවා.
    ඒ හැඟීම් තව enhance කරගන්න sex toys වල උදව්වත් මම ගන්නවා.
    ඒ වෙලාව තමයි, මම මාත් එක්කම බැඳෙන වෙලාව.
    මට මාව මුණගැහෙන වෙලාව.
    එතන වෙන limitations නැහැ.

    තව කෙනෙක් එක්ක sex කරනකොටත් ඒ හැඟීම් ඒ විදිහටම හෝ වැඩියෙන් දැනෙන්න ඕනෙ කියලා මම හිතනවා.
    මට මාව මුණගැහෙන්න ඕනෙ.
    මාව මඟ ඇරෙනවා නම්, එතන මම ඉඳලා වැඩක් නැහැ.
    ඒක ජීවිතේ කොතන්ටත් අදාලයි.

    මුලින් තමන් එක්ක ආදරෙන් බැඳෙන්න.
    ඒ තරම් luxury එකක් මනුස්සයෙක්ට ජීවිතේ වෙන ලැබෙනවාද කියලා කියන්න මම දන්නෙ නැහැ.
    තමන්ව හඳුනගන්න තැන විතරයි වෙන කෙනෙක් එක්ක බැඳෙන්න පුලුවන් වෙන්නෙ.
    ඒ කෙනාගෙ ඇඟත් එක්ක, හිතත් එක්ක බැඳෙන්න පුලුවන්කම ලැබෙන්නෙ.

    Sex කියන්නෙ, චිත්‍රයක් අඳිනවා වගේ දෙයක්.
    අනිත් කෙනාගෙ ඇඟ කියන්නෙ, චිත්‍රය අඳින හිස් කැන්වස් එක.
    පුලුවන් තරම් Creative වෙන්න.
    ඕන පින්සලකින්, කැමති පාටකින්, තමන් ආස විදිහකට චිත්‍රෙ අඳින්න.
    කවුරුත් අඳින විදිහටවත්, වෙන චිත්‍රයක් බලාගෙනවත් අඳින්න හදලා වැඩක් නැහැ.
    එතකොට වෙන්නෙ තමන්ගෙ චිත්‍රයෙ තියෙන ආවේණික බව නැති වෙලා යන එක.

    මොනාලිසාගෙ paintings කොච්චර ලෝකෙ තිබුනත්, Da Vinci ඇන්ඳෙ එක මොනාලිසා වයි.
    ඒ වටිනාකම තියෙන්නෙ, ඒ එක චිත්‍රයට විතරයි.
    Sex වල සුන්දරත්වය තියෙන්නෙත්, ඒ ආවේණික බව ඇතුලෙයි.

    ඒ හැඟීම අත්විඳින්න, තමන්ව සම්පූර්ණයෙන්ම මුදා හරින්න.
    ඇඟෙ කිසිම කොටසක් restrict කරගන්න එපා,
    හැම තැනක්ම තමන්ට සතුට දෙන pleasure points විදිහට සලකන්න.

    තමන්ගෙ ඇඟිලි තුඩු වලින් හිමීට,
    Vagina එක ලාවට අල්ලනකොට,
    Control එකකින් තොරව arouse වෙලා කියලා තේරෙනකොට,
    වෙන කෙනෙක්ගෙ අතින් තමන්ව ඇල්ලෙද්දි,
    ඒ හැඟීමම තව දෙගුන තෙගුන වෙලා දැනෙනකොට,
    එතනදි තමයි, අනිත් කෙනාටත් තමන්ව මුණගැහෙන වෙලාව.
    ඒ මොහොත හඹා යන්න.

    Sex කියන්නෙ,
    ආත්මීය සුවයක්,
    සනීපයක්,
    භාවනාවක්.
    මිනිස්සු එකිනෙකා අතරේ සිදුවන සොඳුරුතම හමුවීම.


    ශේනි විජේසුරේන්ද්‍ර

  • වෙසක් පෝ දා දහම් පණිවුඩය

    වෙසක් පෝ දා දහම් පණිවුඩය

    ඇබ්බැහිය භාවනාවක් කරගන්න

    සෙක්ස් නැත්නම් ලිංගික ආශාව කියන්නෙ ස්වභාවික ඇබ්බැහියක්. මේ ඇබ්බැහිය අපිට ඇවිත් තියෙන්නෙ අපේ වර්ගයා බෝකිරීමේ අවශ්‍යතාව පවත්වාගෙන යන්නයි. එහෙම ඇබ්බැහියක් නොවුනා නම් සෙක්ස් කරනවා වැනි අමුතු ක්‍රියාවක මේ තරම් උනන්දුවෙන් මිනිස්සු යෙදෙයි කියල හිතන්න අමාරුයි. එම ක්‍රියාවේ අරමුණ එහි අවසානයේ ඇති සුරතාන්තය අත්විඳීමයි.

    ඕනෑම ඇබ්බැහියක තියෙන කාරණා සෙක්ස්වලටත් පොදුයි. ඒ තමයි ඇබ්බැහිය තුලදි ඔබව සවිඥානක බවෙන් ඈත් කිරීම. අවිඥානකව, පාලනය කළ නොහැකි ආකාරයෙන් පෙළඹවීම. සෙක්ස්වලදි මේක දෙයාකාරයකින් සිද්ද වෙනවා. එකක් බාහිර වශයෙන්. දකින දකින අයගෙ ශරීරාංගවලට ආශක්ත වෙමින් ඇස් ලොකුවී, තොල් තෙත්වී ඇතිවෙන්නෙ මේ බාහිර පෙළඹීමයි. අනෙක මනස තුල ඇති කරන පෙළඹීම. කිසිම බාහිර රූපයක් නැතිව වුනත් මනස තුල අපිට ලිංගික ආශාවෙන් නන්නත්තාර කරන්න පුළුවන්.

    ලෝකෙ තියෙන ඇබ්බැහියන් අතර ප්‍රබලතම ඇබ්බැහිය බවට සෙක්ස් පත්වෙනවා. මේක කිසිසේත් යටපත් කළ නොහැකි එකක් බව එය යටපත් කරන්නට උත්සාහ ගන්නා සෑම ආගමක්ම දහමක්ම අපිට ඔප්පු කර පෙන්වනවා. මෙය යටපත් කිරීමෙන් ඇතිවෙන්නෙ ප්‍රචන්ඩත්වයයි. එය වඩාත් විකෘතියක්.

    ඕනෑම ඇබ්බැහියකට කළ හැකි දේ ඒ තුලට සවිඥානකත්වය කැඳවීමයි. ඒක තමයි තාන්ත්‍රික ප්‍රවේශය වෙන්නෙ. සෙක්ස් විතරක් නෙමෙයි, වැඩියෙන් කන්න ඇති කැමැත්ත වුනත් එවැනිම ආශාවක්. රෑ මැදියම දන්නෙම නැතුව ශීතකරණය ඇරලා චොක්ලට් කේක් කෑල්ලක් කන්න හදන ඔබට පුළුවන් නම් මොහොතක් නවතින්න. පැත්තකින් ඉඳගෙන ඒ උපදින ආශාව දිහා බලාගෙන ඉන්න.

    මතක තියාගන්න. සවිඥානක වීම කියන්නෙ පාලනය කිරීම නෙමෙයි. සවිඥානක වීම කියන්නෙ මැදිහත්ව බලාසිටීම. ඊට පසුවත් ඔබට ආශාව පවතින්න පුළුවන්. නමුත් ඔබ සවිඥානක බව ඒ තුලට කැඳවාගෙන තියෙනවා. සවිඥානක බවෙන් යුතු ඇබ්බැහියක් තව දුරටත් ඇබ්බැහියක් නෙමෙයි.

    කෙනෙක් ගැන ඇතිවෙන ලිංගික ආශාව ගැනත් මේ විදිහට සවිඥානක වෙන්න. ඇගෙන් හෝ ඔහුගෙන් විමසීමට ඇති හදිස්සිය වෙනුවට ඒ ආශාව දිහා බලාගෙන ඉන්න. එය රසවිඳින්න. දෙදෙනෙක් එක්වීමේදී වුනත් නිරුවත් වෙන්න, උමතු වෙන්න ඇති හදිස්සිය වෙනුවට අතකින් ඇල්ලීම බඳු සියුම් ස්පර්ශයක් බොහෝ වෙලාවක් ගෙන විඳින්න හුරු වෙන්න. ස්වභාවික පෙළඹුම වන සුරතාන්තයේ අවිඥානක ගොදුරක් නොවී සෙමෙන් ඒ ආශාව තුල ගතවෙන්න.

    අභ්‍යන්තරයේ රැළි නගන ආශාව ඔබට දකින්න පුළුවන් වෙයි. ඒ රැළි මතින් ඔබට යාත්‍රා කරන්න පුළුවන් වෙයි. ලෝකයේ ඇබ්බැහිය තුල සවිඥානකත්වය වර්ධනය කිරීමේ එකම ප්‍රවේශය තන්ත්‍රයි. ආශාව තුල විමුක්තිය අත්විඳීමේ, බැඳීම තුල නිදහස ලැබීමේ පුහුණුව එයයි. ඇබ්බැහිය ආර්ට් එකක් කරගන්න.


    එකාර්ට් ටෝල් ගේ කතාවක් ඇසුරින්

  • Brown Alice – Chapter 10

    Brown Alice – Chapter 10

    මේ කියන්න යන කතාව sex විතරක් හෝ මම ලබපු තවත් එක් අත්දැකීමක් විතරක්ම නෙමෙයි. මේ තමයි මගේ ජීවිතේ අවුරුදු 6ක ආදර කතාව. ඒ හින්දා මේ කතාව එක chapter එකකින් ලියලා ඉවර කරන්න අමාරුයි. අනිත් කතාත් කියන අතරේ මේ කතාවත් කියාගෙන යන්නම්.

    ලංකාවේ පරිච්ඡේදය

    මම ජීවිතේ දිහා බලන විදිහ, සම්බන්ධකම් දිහා බලන විදිහ, මගේ හැඟීම්, සිතුම් පැතුම් හැමදේම නැවත ප්‍රශ්න කරවපු relationship එක මේක කිව්වොත් හරි. එයාත් එක්ක මම යාලු වෙද්දී, ඒ තරමට මගෙ හිතට දැනුන කෙනෙක් ඊට කලින් මගේ ජීවිතේ ඉදලා තිබුනෙ නැහැ.

    ආදරේ කියන එක මගේ ඇඟේ ඇට මිදුලු වලටම දැනුන සම්බන්ධකමක් මට තිබිලා නැහැ.
    හැම කෙනෙක්ටම ජීවිතේ එහෙම කෙනෙක් ඉන්න ඕනෙ කියලා මම හිතනවා. ආදරේ turning point එකක් තියෙන්නෙ ඕනෙ. එහෙම තැනකදි තමයි අපි කවුද කියලා අපිට හරියටම දැනෙන්නෙ.
    තව ආත්මයක් එක්ක කොච්චර බැඳෙන්න පුලුවන්ද කියලා තේරෙන්නෙ.

    ආදරේට අපි නිර්වචන දෙන්න නම් ආදරෙ ඇසුර ලැබෙන්න ඕනෙ, ඒකත් එක්ක හැප්පිලා මට්ටු වෙන්න ඕනෙ. කැඩුනෙ නැති හිතක් කියන්නෙ හරියට හැදි ගාපු නැති හොද්දක් වගේ කියලයි මට හිතෙන්නෙ.
    මම අන්තිම chapter එකේ කිව්වා A/L ඉවර වෙලා මට තිබුනෙ එක goal එකයි, ඒ තමයි රට යන එක.
    ඇමෙරිකාවේ නෑදෑයො ඉන්න නිසා මාව මෙහෙ එවන එක තමයි අම්මාටයි තාත්තාටයි තිබුන හොඳම option එක වුනේ.

    ඇමෙරිකාවේ එන්න හිතාගෙන මම transfer college එකකට A/L වලින් පස්සෙ join වුනා.

    දවස 2012 සැප්තැම්බර් 24.
    ඒ තමයි මම College ගිය පළවෙනිම දවස.
    Orientation එකට මම යනකොට hall එකේ ඉඩ තිබුනෙ එක තැනක විතරයි.
    එතන එහා පැත්තෙ වාඩි වෙලා හිටියා කොල්ලෙක්. කලු Adidas t shirt එකක් එක්ක denim එකක් ඇඳලා, කණ්නාඩි දෙකක් දාලා, අත් දෙකත් බැඳන්, දැක්ක ගමන් කණ්නාඩි දෙක නිසා වෙන්න ඇති professor කෙනෙක් වගේ nerdy look එකක් තිබුනෙ, හිනාව නම් හරිම නහයට අහන්නෙ නැති notorious පාටක් තිබුනා.

    මම එතනින් ගිහින් වාඩි වුනා.
    එයාට මාව introduce කලාම මගෙන් ඉස්කෝලේ මොකද්ද කියලා අහලා, මම නම කියපු ගමන් එයා කට පුරා හිනාවෙලා කලේ ඉස්කෝලේට අනං මනං කියපු එක.
    මමත් හිනා වෙලා එයාගෙ ඉස්කෝලේ මොකද්ද කියලා අහලා අනිත් පැත්තට අනං මනං කියන්න ගත්තා.
    විහිලු කරනකොට offend වෙන්නෙ නැතුව මමත් එයාට විහිලු කරපු නිසා මම හිතන්නෙ එයාට මාව අල්ලලා ගියා. හම්බෙලා පැය ගානයි ගියෙ අපි හරි ඉක්මනින් යාලුවො වුනා.

    එයයි, තව කොල්ලො දෙන්නෙකුයි, එක girl කෙනෙකුයි තමයි college එකෙ මම හදාගත්ත හොඳම යාලුවො වුනේ. අපි හැමෝම මේ college එකට ගියේ ඇමෙරිකාවෙ college එකකට transfer වෙන්න.
    මේ වෙනකොට එයාට girlfriend කෙනෙක් හිටියා, මට boyfriend කෙනෙකුත් හිටියා. කිසිම විදිහකින් වෙන attraction එකක් අපි අතරේ build වුනේ නැහැ. කාලෙත් එක්ක වුන එකම දේ තමයි අපේ යාලුකම සෑහෙන්න grow වුන එක.

    එයාගෙ personality එක ඕන කෙනෙක්ට දැක්ක ගමන් මතක හිටින, ආකර්ශනීය personality එකක්. පොලොවෙ පය ගහලා හිටපු, මිනිස්සු අතරේ හැම වෙලාවකම කැපිලා පෙනුන චරිතයක්.
    ඉස්කෝලේ Deputy Head Prefect, band එකේ drummer, cricket team එකෙ vice captain, ඒ නිසා නම කිව්ව ගමන් කොළඹ ඉස්කෝල වල ඕන කෙනෙක් එයාව දන්නවා, එයත් නොදන්න කෙනෙක් නැති තරම්.

    අඳින පලදි විදිහ හරිම sleek. ලස්සනට අඳින්න හරිම ආස කෙනෙක්. එක එක වර්ගයේ perfumes එකතු කරන්නත් හරිම කැමතියි. පෙනුමත් attractive. කතාබහෙන්, කට්ටියක් මැද්දේ ලේසියෙන් අවධානය තමන් පැත්තට ගන්න හරිම දක්ශයි. හැමොම එයාගෙ company එකට ආස කලා. If he’s coming, then it’s a good time. එහෙම reputation එකක් එයාට තිබුනෙ.

    හැම වෙලාවකම හරිම විනෝදෙන් හිටියෙ. ඕන දෙයක් ගැන දන්නවා, දේශපාලනෙ නම් දේශපාලනෙ, sports නම් sports, කලාව නම් කලාව.
    ඒ චරිත ලක්ෂණ හරිම irresistible.

    මගේ ඉස්කෝලේ යාලුවෝ හැමෝම එයත් එක්ක හරි ඉක්මන්ට fit වුනා. මමත් එයාගේ ඉස්කෝලේ යාලුවෝ එක්ක fit වුනා. අපි අපේ ගෙවල් වල යනවා එනවා, Trips යනවා. අපේ අම්මා මට වඩා එයාට ආදරේ වෙන්න ගත්තා. එයා එනවා නම් ගෙදරින් මට ඕනෙ තැනක යන්නත් අවසර දුන්නා. අපි racecourse යනවා, parliament grounds යනවා, කොහෙහරි හෙවනක වාඩි වෙලා පැය ගනන්, වරු ගනන් සින්දු කියනවා, කනවා බොනවා. එහෙම hang out වෙනකොට අඩුම 10ක්, 15ක් වත් යාලුවෝ හිටියා. හරිම nostalgic හැඟීමක් දැනෙනවා දැන් මතක් වෙද්දීත්.

    යාලුවෝ තමයි මගේ මුලු ලෝකෙම වුනේ. ගෙදර තිබුන toxic ජීවිතෙන් මිදෙන්න උදව් කරපු escape එක වුනේ මට යාලුවෝ. අදටත් මම ජීවිතේ වැඩිපුරම crave කරන දේ තමයි සබඳකම්. ඒ හැමදෙනාම අතරිනුත්, එයා මගේ ජීවිතේ ලොකු ඉඩක් ගත්ත චරිතයක් වුනා. හැමදේම මම එයත් එක්ක බෙදාගත්තා.

    එයාගෙයි මගෙයි taste එක ගොඩක් දේවල් වලදි ගැළපුනා. මම ලංකාවේ ඉන්නකොට නිතරම වගේ stage dramas බලන්න යනවා. එයත් ඒ වගේමයි. අපි ගොඩක් stage dramas එකට බලන්න ගිහින් තියෙනවා.
    ඔහොම මාස 6,7ක් යනකොට මම යාලු වෙලා හිටපු කොල්ලත් එක්ක මම break up වුනා. ඒ කාලේම වගේ එයාගෙ girlfriendවුත් එයත් එක්ක break up වුනා. මගේ break up එකෙන් පස්සෙ මම නම් හිටියේ හරිම සැහැල්ලුවෙන්. මට ඕනෙ වෙලා තිබුනෙ breakup වෙන්න. මට තිබුන කිසිම සම්බන්ධකමක් ඒ වෙනකොට එහෙම ආදර සම්බන්ධතා නෙමෙයි, ඒ නිසා breakup වුනා කියලා මම මානසිකව වැටිලා, දුක් වෙලා අඩලා නැහැ. දුක හිතෙන breakups තිබිලා තියෙනවා, නැතුව නෙමෙයි, ඒත් හරි ඉක්මනින් මම ඒ හැම පාරකම recover වුනා.
    නමුත් එයා එහෙම නෙමෙයි.
    ඒ තමයි එයාගෙ ඉස්කෝලේ කාලෙ ඉදන්ම තිබුන relationship එක. ඒගොල්ලො අවුරුදු 4ක් යාලු වෙලා ඉඳලා තියෙනවා. ඒක නැති වුනාම මොන වගේද කියලා මම කියන්න ඕනෙ නැ, සින්දුම තියෙනවානෙ පාසල් ප්‍රේමය ගැන ඕනෙ තරම්. එයත් ඒ වගේම සෑහෙන්න මානසිකව වැටුනා.
    ඔය කාලෙ අපි තව තව ලං වුනා.

    කිසිම විදිහකින් attraction එකක් නෙමෙයි, යාලුවො විදිහට. මට ඕනෙ වුනේ එයාගෙ හිත හදන්න, එයා ළඟින් ඉන්න.
    ඔහොම ඉන්න අතරේ එයා ඇමෙරිකාවට transfer වෙන්න ඉන්න දවසුත් ටික ටික ලං වුනා. Visa එකට ලෑස්ති වෙන්න තියෙනවා, colleges වලට apply කරන්න තියෙනවා, ගිහින් ඉන්නෙ කොහෙද කියලා හිතන්න තියෙනවා, වැඩ ගොඩයි. Break up එක ගැන වද වෙන එක පැත්තකින් තියලා එයා focus කලේ transfer වෙන වැඩ වලට.

    මමත් transfer වෙන්න හිටියා වුනාට, මම යන්න plan කරන් හිටියේ එයා ගිහින් අවුරුද්දකට විතර පස්සෙ. මම කොහොමත් යන්න හිටියෙ එයා ගිය state එකට නෙමෙයි. ඒත් අපි කතා වෙලා තිබුනෙ මම ආවාම එයා ඉන්න state එකට ඇවිත් එයාව බලලා යන්න එන්නම් කියලා.

    එයා යනවා කියලා මම නොදැන හිටියා නෙමෙයි, මෙච්චර කාලයකට ඒක ප්‍රශ්නයක් වුනේ නැති වුනාට, එක පාරට එයා යන එක, දවස් ලං වෙන්න ලං වෙන්න හිතට සෑහෙන්න වද දෙන්න ගත්තා.

    ‘බැරි වෙලාවත් මට යන්න බැරි වුනොත්? මට visa ලැබුනෙ නැත්තන්? මේ අපි එකට ගත කරන අන්තිම කාලෙ නම්?’

    මටම නොදැනී, මම එයාට ගොඩක් ලං වෙලා කියලා මට තේරුනා. එයත් එහෙමයි කියලා මට තේරිලා තිබුනට, මට දැනෙන හැඟීම් මද එයාටත් දැනෙන්නෙ කියන එකට උත්තරයක් මම දැනන් හිටියෙ නැහැ.
    මගෙ හිතේ එයා ගැන තිබුන attraction එක, යාලුකම, ආදරය කියන හැමදෙයක්ම එකතු වෙලා දැනුන හැඟීමක්.

    ඒ වෙනකන් කිසි කෙනෙක් ගැන මට නොතිබුන ජාතියේ හැඟීමක්.

    මට එහෙම වෙද්දි, එයාගෙ හැසිරීමත් සාමාන්‍යය වුනේ නැහැ. සමහර දේවල් වලදි එයා හැසිරුන හැටි වෙනදට වඩා වෙනස් වුනා. College එකෙදි කොල්ලෙක් මගෙන් ask out කලාම වෙනදා වගේ, ‘පොට්ටයෝ වෙන්න ඕනේ ඉතින් පස්සෙන් එන්න’ කියලා හිනා වෙවී විහිලු කරනවා වෙනුවට, එයා සෑහෙන්න annoy වුනා.

    Annoy වුනා විතරක් නෙමෙයි, කේන්තිත් ගියා. හැබැයි ඒ කේන්තියට කිසි explanation එකක් එයාට තිබුනෙ නෑ.

    මම කවුරුහරි කොල්ලෙක් ගැන කතා කලාමත් එයා ඊරිසියා වුනා. මම ඒ ගැන දන්න නිසාම, අනිත් කොල්ලො ගැන කිය කිය ඕනකමකින්ම එයාව තව ඇවිස්සුවා.
    මට හිතුනෙම, ඇයි කැමතියි නම් කෙලින් කියන්නෙ නැත්තෙ කියලා.

    මට ඕනෙ වුනේ නෑ මට දැනෙන විදිහ කියලා ඉස්සර වෙන්න. ඒක මගේ බොරු pride එක. දැන් හිතෙනවා, එහෙම වෙන්න ඕනෙ නැහැ, මම කාටහරි කැමතියි නම් මට පුලුවන් වෙන්න ඕනෙ ඒක කියන්න කියලා, ඒත් මමත් අවුරුදු 19ක ආඩම්බර කෙල්ලෙක් වීම තමයි එහෙම නොකරන්න හේතුව වුනේ.
    හැමදාම සදුදාට එයාටයි මටයි class ඉවර වුනේ එක වෙලාවට.
    දවසක් අපි class ඉවර වෙලා ගියා කන්න.
    කන අතරේ එයා මට කිව්වා,

    ‘මම ඔයාට හරිම ආදරෙයි, ඒත් මට බයයි අපේ යාලුකම නැති වෙයි කියලා. මම එහෙම ආදරේ කරන්න දන්න එකෙක් නෙමෙයි. ඔයාට මම ආදරේ නිසාම මට ඔයාව රිද්දන්න ඕනෙ නෑ. මම මට ලං වෙන අයට හරියට රිද්දනවා ඔයා දන්නෑ’

    මම එතකොට කිව්වා,

    ‘මටත් ඔයාට තියෙන බයම තියෙනවා, ඒත් ඔයා ගැන ඔහොම underestimate කරන්න එපා. ඔයා මාව රිද්දලම නැහැ’

    ඇත්තටම මටත් තිබුන බය තමයි, මේක ‘හරි යයිද’, ‘වරදිද’ කියලා. වැරදුනොත් අපේ යාලුකමත් නැති වෙනවා නේද කියලා. ඒ වයසට ඒක මට ලොකු ප්‍රශ්නයක් වුනා.
    අද මම සම්බන්ධකම් දිහා බලන විදිහ හාත්පසින්ම වෙනස්.
    දැන් මම හිතන්නෙ, සම්බන්ධකම් කියන්නෙ හරියන දෙයක් වත්, වරදින දෙයක් වත් නෙමෙයි කියලා. හැම බැඳීමක්ම ජීවිතේට අත්දැකීම් එකතු කරනවා. බෙදාහදා ගත්ත ආදරේට ස්තුතිවන්ත වෙලා, ඒ කෙනා එක්ක වෙන් වුනත්, ඒ මතකයට හදවතින්ම ආදරේ කරන්න කෙනෙක්ට පුලුවන් වෙන්න ඕනෙ. ඒත් එච්චර දෙයක් තේරෙන්න තරම් වයසක මමවත් එයාවත් හිටියෙ නැති නිසා, ඒ වයසට ඒ බය සාධාරණයි කියලා මම හිතනවා.
    එයා මගෙන් එක පාරට ඇහුවා,

    ‘ඔයා මට ඇත්තටම කැමතියි ද? ඇයි මට?’

    ‘ඇයි එහෙම අහන්නෙ? මේ මට දැනෙන විදිහ.’

    අපි හොදම යාලුවෝ විදිහට සෑහෙන්න close වෙලා හිටියේ. අපේ හැඟීම් ගැන අපි දෙන්නට දෙන්නා ඒ විදිහට කිව්වට පස්සෙ, කිසි දෙයක් නැති ගානට ඉන්න ඊට පස්සෙ අමාරු වුනා.
    එයා මට හැමවෙලේම කිව්වෙ, කලින් girlfriend break up වුන එකෙන් කොහොමහරි හිත හදාගන්න පුලුවන් වුනාට, මගෙත් එක්ක එහෙම වුනොත් හිත හදාගන්නම වෙන්නෙ නැහැ, හොදම යාලුවා ව නැති කරගන්න එයාට බැහැ කියලා.
    ඒ වෙලාවල් වලදි මම එයාගෙන් අහපු දෙයක් තමයි,

    ‘බැරි වෙලාවත් මේක හරි ගියොත්? එතකොට?’

    ඒක ගැන ලොකු විශ්වාසයක් එයාට තිබුනෙ නෑ. එයාට ඇත්තටම තිබුනෙ නැත්තෙ එයා ගැන විශ්වාසයක් කියලා මට දැන් හිතෙනවා.

    එයා යන දවස් ලං වෙන්න ලං වෙන්න අපි මොකද කරන්නෙ කියන එක දැවෙන ප්‍රශ්නයක් වුනා.
    ඔය අතරේ දවසක් මට පැවරිලා තිබුනා රාජකාරියක්.
    අපි අතරෙ හිටිය තව යාලුවෙක්ගෙ relationship එකට girlfriendගෙ ගෙදරින් කැමති වෙලා තිබුනෙ නැහැ. ඒ නිසා ඒ girl අපේ යාලුවාව හම්බෙන්න එන්නෙ මාව බිල්ලට තියලා. ගෙදරින් අරගෙන, ආයිත් ගෙදරට බස්සන රාජකාරිය තමයි මට පැවරිලා තිබුනෙ. එදත් කොහොමහරි, මම ඒ girlව අපෙ යාලුවා ඉන්න තැනට දාලා, ඒගොල්ලො ඉවර වෙලා එනකන් මම එයයි ගියා film එකක් බලන්න.
    අද වගේ මතකයි මට.
    Film එක රන්ජා!

    ඒ film එක බලන්න ගත්ත ticket එකත් මගෙ ලග තාම තියෙනවා.
    අපි ගියේ liberty එකේ දවල් showtime එකට. ඒ නිසා ලොකුවට සෙනඟ හිටියෙ නැහැ.
    Film එක බලන්න ගිහින්, එතන අපි දෙන්නා අඳුරන කවුරුත් නැතුව, තනිවෙන්න ලැබුන වෙලාව හරිම වෙනස් විදිහට දැනුනෙ. මට ඕනෙ වුනේ එයාව බදාගෙන ඉන්න, kiss කරන්න.

    එයා ටිකකින්, මගේ පැත්තට හැරිලා මං දිහා බලලා මගෙ අත එයා ළඟට අරන් අතට kiss එකක් දුන්නා. ඊට පස්සෙ අත අත ගාන්න පටන් ගත්තා. අත විතරක් වුනාට, මේ හැඟීම හරිම වෙනස් එක්ක වුනා, ඇඟ පුරාම current එකක් යනවා වගේ දැනුනා. මෙච්චර කාලයක් අපි අත් අල්ලන් ඉදලා නැතුව වත්, hug නොකරලා වත් නෙමෙයි. යාලුවෝ විදිහට අපි හරිම affectionate.

    ඒත් මේ වෙලාව වෙනස්.
    මේ දැනෙන හැඟීම් වෙනස්.
    එයා මගේ අත අතඇරලා කකුල අත ගාන්න ගත්තා. ඒ අවසර ගත්ත විදිහ හරිම සුන්දර වුනා. හිමීට එයා මගෙ පැත්තට බර වෙලා කම්මුලට kiss එකක් දුන්නා. මමත් එයාට kiss එකක් දුන්නා. එයා එහෙන්මම ටිකක් පහලට වෙලා, මගේ lips වලට හිමීට kiss එකක් දුන්නා.
    මම දන්නෙ නෑ ඒ වෙලාවේ මට දැනුන හැඟීම විස්තර කරන්න.
    ඒ නැවුම් බව, ඒ ආදරේ සුන්දරව විඳින්න මට උදව් වෙන්න ඇති කියලා හිතෙනවා.
    මමත් kiss කලා.

    මෙච්චර කල් මම බලාගෙන හිටපු, obsess වෙලා හිටපු එයාගෙ lips පළවෙනි පාරට මම වින්දා. අපි දිගින් දිගටම, film එක පුරාම kiss කලා.
    ඒක වැරැදියි කියලා හැඟීමක්වත්, කිසිම විදිහකින් awkward බවක් වත් දැනුනෙ නෑ. ඒ තමයි ඒ වෙනකොට අපි අතරේ ගොඩනැගිලා තිබුන energy එක, ඒ ආදරේ express කරපු පළවෙනි පාර.
    අපි අපිට attract වෙලා තිබුන තරමට,
    ‘මේක වැරදුනොත් මොකද වෙන්නෙ’ කියලා එයාට කලින් තිබුන constant සිතුවිල්ලත් එක්ක එයා fight කරන එක නතර වුනා.
    ඔය විදිහට තමයි එයාගෙයි මගෙයි relationship එක, මගේ ජීවිතේ Roller coaster ride එකක් වුන ආදර කතාව ඇරඹුනේ.

    එයා ලොකුවට සල්ලි තියෙන පවුලකින් එන කෙනෙක් නෙමෙයි, අම්මයි තාත්තායි දෙන්නම government jobs කරපු, ආණ්ඩුවෙන් දීපු quarters වල ජීවත් වුන, හම්බෙන හැම සතයක්ම එකතු කරලා කොයි තාලෙන් හරි ළමයින්ව ඇමෙරිකාවේ යවලා උගන්නන්න හීන දැකපු මිනිස්සු.
    එයාගෙ හරහා මම වෙනම සමාජයක් දැක්කා. මෙච්චර දවසක් මම යාලු වුන කිසි කෙනෙක් එක්ක නොදැකපු ලෝකයක් මම එයාගෙන් දැක්කා. මම ඒකට හරිම ආස කලා.
    මට තාම මතකයි අපි මුලින්ම room එකකට ගිය දවස. Room එකක් කිව්වට, අපි ගියෙ බම්බලපිටියේ ආරියපාල එක උඩ තියෙන game hut එකට.
    හොරෙන් කවුරුහරි එනවද බල බල ඇතුලට යන එකම හරිම thrilling අත්දැකීමක් වුනා.
    ඒ කාමර වල තියෙන්නෙ, Couch එකක් එක්ක, TV එකයි, dvd player එකක් විතරයි.
    ඒත් අපි හොයපු නිදහස එතන තිබුනා. දොර වැහුවම අපි දෙන්නා විතරයි, ඒ හැඟීම විස්තර කරන්න බැරි තරම්. මට එයත්‍ එක්ක ඉන්න තාක්, ඉන්නෙ කොතනද කියන එක ලොකුවට අදාල වුන ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි.
    මම එදා ඇඳන් හිටියෙ අලු පාටයි සුදු පාටයි stripes තිබුන දණිස්ස ගාවට විතර කොට ගවුමක්. කකුල් තමයි එයා මගේ ඇඟෙන් ආසම body part එක වුනේ.
    කොට ගවුමක් ඇඳලා යන තරම්, එයාගෙ sexual appetite එක සංසිඳවන්න වෙන කිසි දේකට බැහැ කියලා මම දැනන් හිටියා.
    ඇතුලට ගිහින් අපි, film එක බලපු දවසේ නවත්තපු තැනින් පටන් ගත්තා. එයා මාව couch එකේ හාන්සි කරවලා, මගේ ඇඟ උඩට ඇවිත් බෙල්ල kiss කරන්න ගත්තා. අතින් කකුල් දෙක අත ගාන ගමන් ගවුම ඉණ ළඟට උස්සලා, කකුල අත ගාන අතරේ මාව kiss කලා. මම එයාගෙ t shirt එක ගැලෙව්වා. Arms, shoulders ලාවට cut වෙලා තිබුනෙ. ඇඟ හරිම leaned, attractive.
    එයා මගෙ ගවුම ගැලෙව්වා. දැන් මම bra එකයි panty එකයි පිටින්.

    ‘ඔයාව දැක්කම මට පිස්සු හැදෙනවා’

    මං දිහා ටිකක් වෙලා බලන් ඉඳලා එහෙම කිව්වම මම තව එයාව තදට බදාගෙන kiss කලා. මෙච්චර කාලයක් යාලුවො වගේ ඉඳලා, relationship එකකට පනින පිම්ම හරිම interesting එකක් වුනා. එයාගෙ කටින් මම ලස්සනයි කියලා අහගන්නකන් ඉවසිල්ලක් නැතුව මම ඒ වෙද්දී හිටියෙ.

    මම එයාගෙ denim එකේ බොත්තම ගලවලා, zip එකත් ගලවලා, එයාගෙ dick එක එළියට ගත්තා.
    ඒක හොඳටම ලොකු වෙලා, veins තිබුනෙ එළියට පනින්න වගේ.
    හරිම appealing.

    මම නැමිලා එයාට blowjob එකක් දෙන්න පටන් ගත්තා. එයා මගෙ ඔලුවෙන් අල්ලන් මාව එයාට අවශ්‍ය විදිහට guide කලා. ඒ අතරේ එයා මගෙ boobs අතගාන්න ගත්තා. එහෙන්මම මාව couch එකෙන් නැගිට්ටවලා අරන් බිත්තියෙන් හේත්තු කරලා, panty එක ගැලෙව්වා, bra එකත් ගලවලා දැම්මා.
    උඩ ඉඳන් මගෙ මුලු ඇඟම lick කරන් පල්ලෙහාට ගිහින් කකුල් දෙක අතගගා, clit එක දිවෙන් lick කලා. මට ඉන්න බැරුව ඒ වෙද්දී හිටියෙ.

    මම එයාව couch එකෙන් ඉන්දවලා, බිම දණගහන් ආයිත් blowjob එකක් දීලා, උඩට ඇවිත් එයාව kiss කරන්න ගත්තා.
    එයා masturbate කරන්න ගත්තා.
    ඒ කරන විදිහ බලන් ඉන්න හරිම arousing.

    අදටත් මම බලන්න ආසම, sexually මාව සෑහෙන්නම arouse වෙන act එකක් තමයි ඒක. මං නිසා, මං දිහා මගේ ඇඟ දිහා බලන්, මාව අත ගගා කොල්ලෙක් climax එකකට reach වෙනවා බලන එක හරිම satisfactory හැඟීමක්.

    මමත් මගේ clit එක අතගගා, එයා cum කරනකොටම orgasm එකකට ආවා.
    ඒ climax එක වෙනස්.
    ඒ මුලු experience එකම වෙනස්.

    ආදරේ කියන්නෙම කවදාවත් දැනිලා නොතිබුන ඒ වෙනසට වෙන්න ඇති සමහරවිට.
    ඇඟවල් දෙකක්, හිත් දෙකක්, ඒ තරමටම sync වෙන්නෙ කොහොමද කියලා මට හිතාගන්න බැරි වුනා.
    එතනින් පස්සෙ අපිට අපිව නැතුව බැරි තරමේ addiction එකක් වුනා.
    එයා ලංකාවෙන් යන්න ඉන්න දවස් ලං වෙන්න ලං වෙන්න, අපි තව තව බැඳුනා.

  • සෙක්ස් ගැන කතා කරන්න ඕනද?

    සෙක්ස් ගැන කතා කරන්න ඕනද?

    සෙක්ස් ගැන කතා කරනවා කිව්වම ගොඩක් අය අහන ප්‍රශ්නයක් තමයි සෙක්ස් කියන්නෙ කතා කරන්න තියෙන දෙයක්ද කියන එක. සෙක්ස් කියන්නෙ කතා කරන්න නෙමෙයි කරන්න තියෙන දෙයක් විදිහට තමයි බහුතරයක් තේරුම් ගන්නෙ. ඒ වගේම සෙක්ස් කතා නොකළ යුතු දෙයක් විදිහටත් සෙක්ස් ගැන කතා කරන්නෙ සෙක්ස් කරන්න බැරි අය විදිහටත් පිලිගැනීමක් තියෙනවා.

    ඇත්තටම සෙක්ස් කියන දේ ශරීරමය වශයෙන් තේරුම් ගත්තොත්, නැත්තං සත්තුත් කරන දෙයක් විදිහට තේරුම් ගත්තොත් අපිට සෙක්ස් ගැන කතා කරන්න දෙයක් නෑ. ඒක හුදු ප්‍රජනන අවශ්‍යතාවය කරගැනීමේ ජීව විද්‍යාත්මක යාන්ත්‍රණයක්. ඒත් සෙක්ස් කියන්නෙ සංස්කෘතියක්, නැත්නම් සෙක්ෂුවලිටි- ලිංගිකත්වය කියන අදහසින් තේරුම් ගත්තොත් ඒක සත්තුන්ට වඩා වෙනස් කාරණයක් වෙනවා. ඇත්තටම කරන්න තියෙන දේකට වඩා කතා කරන්න තියෙන දෙයක් වග වැටහෙනවා. කතා කරන තරමට සෙක්ස් නිර්මාණය වෙන බව තේරෙනවා. ශරීරයෙන් බැහැරව වුනත් සෙක්ස් පවතින වග අවබෝධ වෙනවා. මෙන්න මේ අවබෝධයට අපිට කියන්න පුළුවන් සෙක්ස් ගැන සත්ත්ව සීමාවෙ ඉඳන් මිනිස් සීමාවට ළඟාවීම කියල. සෙක්ස් සංස්කෘතිය ඇතුලෙ තේරුම් ගැනීම.

    මේ අර්ථයෙන් සෙක්ස් ගැන කතා කරද්දි ලිංගිකව තෘප්තිමත් වෙන්න කාරණා 05ක් වැදගත් වෙන බව කියවෙනවා.

    1. සෙක්ස් කියන්නෙ පාලනයෙන් නිදහස් වීම.

    සෙක්ස් කියන්නෙ කරන පොසිෂන් එක, වෙලාව, වාරගණන සම්බන්ධ කාරණයක් නෙමෙයි. සෙක්ස්වල හරියට කරනවා කියල එකක් නෑ. සෙක්ස්වලදි වැදගත් වෙන්නෙ මේ සියලු නිර්ණායකවලින් නිදහස් වෙන එකයි. හරි වැරදි පිලිගැනීම්වලින් මිදෙන එකයි. සෙක්ස්වල තෘප්තිය පවතින්නෙ එකිනෙකාගේ මේ නිදහස පාර්ශ්වකරුවන් ආදරයෙන් බාරගැනීම ඇතුලෙයි.

    2. සෙක්ස් කියන්නෙ සෙන්ෂුවල් අත්දැකීමක්.

    සෙක්ස් කියන්නෙ පර්ෆෝමන්ස් එකක් නෙමෙයි. පෝර්න්වලින් අපිට ලැබෙන මූලිකම වැරදි පණිවුඩය ඒකයි. සෙක්ස් කියන්නෙ සියලු ඉන්ද්‍රියන් එකතුවෙන අත්දැකීමක්. බහුතරය හිතන් ඉන්නෙ සෙක්ස්වල වැදගත්ම කාර්යය සුරතාන්තයට ළඟාවීම කියල. ඒ කියන්නෙ අවසාන ගෝල් එක. ඒත් සෙක්ස් කියන්නෙ සන්නිවේදනය, ලිහිල්වීම, නිදහස්වීම, බෙදාගැනීම වගේ දේවල් ඇතුලෙ ඉතාම පුද්ගලික අත්දැකීමකට ඇතුල්වීම කියන එක ගොඩක් අය තේරුම් ගන්නෙ නෑ. අරමුණ කරා ළගා වෙනවට වඩා ඒ කරා යන මාවතයි සෙක්ස් වලදි වැදගත් වෙන්නෙ. උනුන් දිහා ඇසින් ඇස බලා සිටීම, ආස්වාදජනක කතාබහ, සුවඳ විඳීම, ශබ්ද නැගීම මේ හැම දේකින්ම තමයි ලිංගික තෘප්තිය කියන එක සමන්විත වෙන්නෙ.

    3. සෙක්ස්වල වැදගත්ම දේ සම්බන්ධතාවයයි.

    සෙක්ස්වලදි වඩා වැදගත් වෙන්නෙ අපේ ඔලුවෙ තියෙන දේවල් වලින් අයින් වෙලා අනිත් පුද්ගලයා සමග ඒ මොහොතේ සම්පූර්ණ සම්බන්ධතාවයක් පැවැත්වීමයි. අනෙක් පුද්ගලයාව මුළුමනින්ම බාරගැනීමයි. ඒ සිරුර සහ මනස විඳගැනීමයි. අපේ හුදකලාවෙන් පිටතට පැමිනීමයි. සෙක්ස්වලදි වැදගත්ම වෙන්නෙ අපිට කොයිතරම් අනෙක් පුද්ගලයා එක්ක ‘වල්නරබල්’ වෙන්න පුළුවන්ද කියන එකයි. අනිත් පැත්තට එහෙම වල්නරබල් වෙන්න අනෙකාට ඉඩක් නිර්මාණය කරන්න පුළුවන්ද කියන එකයි. ඒකයි සන්නිවේදනය වැදගත් වෙන්නෙ. සන්නිවේදනය කියන්නෙ වචන විතරක් නෙමෙයි. අනිත් කෙනා ආදරය තුල ආරක්ෂිතයි කියන සන්නිවේදනය ලබාදෙන ඕනම ආකාරයක් ඒකට අයිතියි. සෙක්ස් කියන්නෙ කරන දෙයක් නෙමෙයි කතා කරන දෙයක් කියන්නෙ මෙන්න මේ අදහසට.

    4. සෙක්ස් හොඳ වෙන්න නම් ශරීරයට ආදරය කිරීම වැදගත්

    සෙක්ස්වලදි වැදගත්ම දෙයක් තමයි තමන්ගේ ශරීරය ගැන තියෙන විශ්වාසය. තමන්ගේ ශරීරය විඳීමේ හැකියාව. එමිලි නගොස්කි කියන ලිංගික අධ්‍යාපනවේදිනිය මේ වෙනුවෙන් ‘බොඩි ප්‍රොජෙක්ට්’ කියල ව්‍යාපෘතියක් පවා නිර්මාණය කරලා තියෙනවා. සමාජය නිසා අපේ ශරීරයේ ඇතැම් කොටස් ගැන ඇතිකරලා තියෙන ලැජ්ජාව, හීනමානය ඉවත් කිරීම තමයි ඒකෙ අරමුණ වෙන්නෙ. පර්ෆෙක්ට් බොඩි එකක් කියන මිත්‍යාව අපි තුල ස්ථාපනය කිරීමේ ඉඳන් අපේ ශරීරය ඒ තරම් ප්‍රියමනාප නොවේ හෝ මදි කියන හැඟීමෙන් අපි පීඩා විඳිනවා. සෙක්ස්වලදි මූලිකම නර්තනය පැවරෙන්නෙ අපේ ශරීරයට. ඒක ආත්ම විශ්වාසව පෙරදැරි කරගත් එකක් වෙන්න ඕන. අපේ ශරීරයේ සෑම‍ කොටසක්ම අපිට බාරගන්න පුළුවන් වෙන්න ඕන. ඒ වගේමයි අපි ආදරය කරන අනෙකාගේ ශරීරයත් මුළුමනින්ම සිපගනිමින්, ආදරය කරමින් බාරගැනීම, ඊට ගෞරව දැක්වීම තෘප්තිමත් සෙක්ස් අත්දැකීමක කොටසක්.

    5. සෙක්ස් කියන්නෙ අලුත් දේ හොයා යාමයි.

    සෙක්ස් කියන්නෙ කොහෙත්ම එකම දේ කිරීමෙන් තෘප්තිමත් වෙන හැඟීමක් නෙමෙයි. ඒ හින්දම අලුත් දේවල් කරන්න, අලුත් දේවල් හොයන්න පෙළඹෙනවා. එතනදි වැදගත්ම කාරණය වෙන්නෙ විනිශ්චයන්ගෙන් තොරවීමයි. පිටත සමාජයේ හොඳ නරක, සෝබන අසෝබන බෙදීම් එලියෙන් තියලා තමයි සෙක්ස් දොරටුවෙන් ඇතුල්වෙන්න ඕන. ඒ හින්ද සහභාගි වන පාර්ශ්ව එක්ක කතාබහ කරමින් තෘප්ති‍යේ අලුත් ඉසව් සොයායාමයි සෙක්ස් අත්දැකීමක සැබෑ රසය වෙන්නෙ. සම්මත සීමාවන්ගෙන් පිටත අසම්මතය කියන කලාපයේ විවෘතව නිදහස්ව සැරිසැරීමයි හොඳ ලිංගික රසකාමියෙකුගේ රහස වෙන්නෙ.

  • ගෝටා ඇවිත් ඇඳ උඩටම

    ගෝටා ඇවිත් ඇඳ උඩටම

    අරගලයේ වගේ හිතෙන්න ටෙන්ට් එකක් ඇතුලෙ සෙක්ස් කරන වීඩියෝවක් බලන්න ලැබුනා. ඒකෙ කෙල්ලගේ පිටේ ගහලා තියෙනවා, ඩෝන්ට් ෆක් මයි කන්ට්‍රි කියල. තට්ටම් දෙකේ ගෝටා ගෝ හෝම් කියල. පසුබිමෙන් කපුටු කාක් බැසිල් බැසිල් හෝන් ඇහෙනවා. මේක බැලුබැල්මටම අරගලය වල් කරන්න ආණ්ඩුව පැත්තෙන් කරපු වැඩක්. ඒ කියන්නෙ ආණ්ඩුව විසින් පෝර්න් පවා නිෂ්පාදනය කරනවා. අර පහන්තුඩාවෙ යුවළ අල්ලන්න වගේ පැය 48ක විශේෂ මෙහෙයුමක් එහෙම පාවිච්චි කරන්න උවමනාවකුත් ආණ්ඩුවට නෑ.

    ලිංගිකත්වයට ඉතාම විරුද්ධ, සදාචාරය හිසින් තියාගත්, සිංහල බෞද්ධ රාජපක්ෂවාදීන් තමයි පෝර්න් හදන්නෙ කියන එකත් මෙතනදි පැහැදිලි වෙනවා. කොටින්ම අනුන්ට මඩක් ගැසීම වෙනුවෙන් කාන්තාවක් නිරුවත් කරමින් පෝර්න් එකක් හදන්න වුනත් මේ අය පැකිලෙන්නෙ නෑ. අනිත් අය පෝර්න් හදන්නෙ ආස්වාදයට, අනුරාගයට. මේ අය පෝර්න් හදන්නෙ වෛරයට, පලිගැනීමට.

    රාජපක්ෂලාට සෙක්ස් කියන්නෙ සුන්දර දෙයක් නෙමෙයි. රාජපක්ෂලා සෙක්ස් පාවිච්චි කරන්නෙම වෛරයට, තව ජාතියක් ආගමක් හෝ ලිංගිකත්වයක් පාගා දැමීමට. ඉරාජ් විසින් දිගටම ප්‍රකට කලේ මේ රාජපක්ෂවාදී ලිංගික උරුමය. ඒක තමයි වඳ කොත්තු, වඳ බ්‍රා, වඳ සැත්කම් විදිහටත් එලියට පැන්නෙ.

    ඒත් අපි කැමතියි මේක ප්‍රොටෙස්ට් වීඩියෝවක් විදිහටම දකින්න. රාජපක්ෂලා සෙක්ස් පලිගැනීම වෙනුවෙන් පාවිච්චි කරද්දි සෙක්ස් විරෝධයක් විදිහට පාවිච්චි කළ හැකි ඉඩක් ගැන හිතන්න.

    මේ පිරිමියා සහ ගැහැණිය සංසර්ගය කරන්නෙ ශරීර එක්ක නෙමෙයි කියන එක පැහැදිලියි. මේ සංසර්ගය සිද්ද වෙන්නෙ දේශපාලනික සටන්පාඨයක් එක්ක. කොටින්ම මේ සංසර්ගය සිද්ද වෙන්නෙ ගෝටා එක්ක.

    රට එක්ක සංසර්ගයේ නොයෙදී මාත් එක්ක සංසර්ගයේ යෙදෙන්න කියලයි ඇය නිරුවත්ව, මුනින් අතට නැවීගෙන කියන්නෙ. ගෝටා ගෙදර යැවීමේ අනුරාගය කොයිතරම්ද කියන එකයි අපි විඳින්නෙ. අනිත් අතට ගෝටා ගෙදර යවනකල් හරි හැටි ලිංගික ක්‍රියාවේ යෙදෙන්නවත් බැරිවගයි ප්‍රකාශමාන වෙන්නෙ. රාජපක්ෂවාදී ලිංගික කුහකත්වයේ සිරවුනු කෙනෙක් නොවන කෙනෙකුට මේක දැනෙන්නෙ ගෝටාට විරුද්ධ දරුණු විරෝධතාවයක් හැටියට.

    අජිත් කුමාරසිරිගෙ වචනවලින් කියනවා නම් මේ වීඩියෝවෙ අර්ථය ඇඳ උඩටම ගෝටා ඇවිත් කියන එකයි. ඒ තරම් පුද්ගලික තැන් පවා ගෝටා ආන්ඩුව විසින් අහිමි කරලා තියෙනවා. මිනිස්සුන්ට ආදරය වෙනුවට ගෝටා එළවීම ඇඳ උඩටම ගේන්න වෙන තත්වයක් උදා කරලා තියෙනවා. මේ වීඩියෝව කියන්නෙ අරගලයේ අවශ්‍යතාවය. කන්න බොන්න බෙහෙත් ටික විතරක් නෙමෙයි සෙක්ස් වත් නැති වෙන්නයි යන්නෙ කියන සටන් පාඨය.

  • ඥානා වෙනුවට මාව ගන්න

    ඥානා වෙනුවට මාව ගන්න

    මේ අරගලයේ මට අමතක නොවෙනම පිංතූරයක්. මම වරින් වර මේ වි‍රෝධය නරඹනවා. එහි අනුරාගය විඳිනවා. ඒක එක විටම පුද්ගල අනුරාගයත්, රට ගැන අනුරාගයත් දරාගත්ත පිංතූරයක්.

    මේ සටන්පාඨයේ හැගීම දැනෙන්නෙ එය ඔසවාගෙන සිටින ඇයත් එක්ක. ඇය තමයි සටන්පාඨයේ ප්‍රධානතම කොටස.

    අතිශය සුන්දර තරුණයක් ඇගේ අතින් ලියූ විරෝධතා පුවරුවක් ඔසවාගෙන ඉන්නවා.
    ‘ගෝටා, ඔයා ඕක අතෑරියොත් ඔයාට මාව ගන්න පුළුවන්. (නැත්තං මං ඔයා එක්ක එනවා). මං ඥානක්කට වඩා හොඳයි’
    මේක අතිශය නිර්භීත කතාවක්. ඒ වගේම සරාගී බවෙන් උපරිම ඒ තරමටම ප්‍රචන්ඩ කතාවක්. ඈ මුව වසා සිටින්නේත් ‘ගෝටා ගෝ හෝම්’ කියා ලියූ මාස්ක් එකකින්.

    එක පැත්තකින් රට වෙනුවෙන් තමන්ව පූජා කරන්න වුනත් සූදානම් කියල ඇය කියනවා. හරියට විහාර මහා දේවි වගේ, ඊට වඩා රමණීය පරිත්‍යාගයක්. අනිත් පැත්තෙන් ඒක දරුණුතම උපහාසයක්.
    ‘ඔය නාකි ගෑනිට වසඟ වෙලා මොකද්ද බං කරන්නෙ?’ නොලියා ඇති ප්‍රකාශය ඒක.

    ජනාධිපති මේ සියලු මුග්ධකම් කරන්නේ ගැහැණියකගේ වසඟයක් නිසා බවත් ඇය කියනවා. ඊට වඩා වසඟයක බලයක් තමන් සතු බවත් කියනවා.

    මේ සටන්පාඨය ගෝටා ඉක්මවා ගිහින් ලංකාවෙ පිරිමි සමස්තයට වදිනවා. ගැහැණියක් මේ කරන අභියෝගාත්මක ප්‍රකාශය ලංකාවෙ රාජපක්ෂ වර්ගයේ පිරිමින්ට දිරවගන්න අමාරු ‍එකක්. උන්ව සලිත කරන එකක්. ඇය ඒ පුවරුව ඔසවාගෙන ඉන්නේත් ස්ත්‍රී ලාලිත්‍ය මනාව පේන්න ඉරියව්වකුත් සකසාගෙනයි. සුන්දර ස්ත්‍රියකගෙන් තමන් අපේක්ෂා කරන ලැජ්ජාශීලීකම විශේෂයෙන් සෙක්ස්වලට බයකම වෙනුවට ඇය ලිංගිකත්වය, අනුරාගය වැළඳගනිමින් විරෝධය ඉස්සරහට ගේනවා.

    මීට කාලෙකට කලින් අපි දැක්කා දුටුගැමුණු දියණියෝ වගේ පිරිසක් ෆේස්බුක් එකේ මතුවෙනවා. ඒ අය කියමින් හිටියෙ සිංහල දරුවන් සියයක් වදන්න තමන් සූදානම් වගේ කතන්දර. ඒ පෝස්ට් හැම එකක්ම වගේ ගැහැණිය දරුවන් වදන මැෂිමක් බවට පත් කරන විදිහෙ ඒවා. ජාතිය වෙනුවෙන් තමන්ට කළ හැකි උපරිමය දරුවන් හදන එකයි කියන ග්‍රාම්‍ය චින්තනය ලැජ්ජ නැතුව ප්‍රදර්ශනය කිරීමක් ඒක. ඒ අය තමන්ගේ ප්‍රොෆයිල් පිංතූර පවා හංගගෙනයි සිංහල දරුවො හදන්න කතා කරමින් හිටියෙ.

    ඒත් මේ තරුණිය තනියම සටන් පුවරුවක් අරගෙන හිටගන්නවා. අනුර‍ාගී උපහාසයකින් ගෝටාටත් ගෝටා පන්නයේ වඳ සැත්කම් පිරිමින්ටත් දමා ගහනවා. සියලු පොලිටිකලි කරෙක්ට් සීමාවන් ඉක්මවා යන ඒක ලිංගිකත්වයේ සහ වසඟයේ දරුණු ප්‍රහාරයක්.

  • ජනාධිපති කාර්යාලයේ ස්වයං වින්දනය

    ජනාධිපති කාර්යාලයේ ස්වයං වින්දනය

    ගාලුමුවදොර අරගලය කරගෙන යන අතරතුර ජනාධිපති කාර්යාලයේ උඩුමහලේ කාමරයක ස්වයං වින්දනයේ යෙදෙන පුද්ගලයෙකුගේ වීඩියෝවක් අන්තර්ජාලයේ සංසරණය වෙනවා. ඒ එහි රාත්‍රී සේවයේ නියුතු කෙනෙක් වීමට වැඩි ඉඩකඩක් තියෙනවා. රාත්‍රී කාලවල සේවා මුරයන්හිදී නිදිවර්ජිත වෙහෙස සමග කෙනෙක් ස්වයං වින්දනයේ යෙදීම කිසිසේත්ම අස්වාභාවික සිදුවීමක් නෙමෙයි. ඒ වගේම කාර්යාලයේ වැසිකිලියක හෝ කිසිවෙකුට නොපෙනෙන ප්‍රදේශයක ස්වයං වින්දනයේ යෙදීම වරදක්ද නොවේ. නමුත් ගෝටාගෝ යනුවෙන් පිටත දිව රෑ දහසක් දෙනා මොරදෙන අරගලයකදි ගෝටාගේ කාර්යාලයේ සිට කෙනෙක් ස්වයං වින්දනයේ යෙදීම යම් සංකේතාත්මක අර්ථයක් දනවනවා. එක පැත්තකින් ඒක හරියටම මේ අවස්ථාවේ ජනාධිපතිවරයාගේ තත්වය නිරූපනය කිරීමක් වගෙයි.

    ‘උඹලා කොච්චර කෑ ගැහුවත් මං යන්නෙ නෑ’ යැයි ගෝටාගේ ප්‍රකාශ කිරීම හරියටම මේ රූපය මත තබා කියවාගන්න පුළුවන්.

    එමෙන්ම අරගලය නිසා ඇති පීඩනය සමග තවත් වෙහෙසවී වැඩකරන්නට සිදුව ඇති, එනිසාම තමන්ගේ ලිංගික අවශ්‍යතා සපුරාගනු පිණිසවත් නිවෙස් කරා යාමට විවේකයක් අහිමි, දුෂ්කර රැකියාවක යෙදෙන ආරක්ෂක අංශයේ කෙනෙකුගේ වේදනාව කියාපාන වීඩියෝවක් ලෙසින්ද මෙය කියවිය හැකියි. එයද තවත් ආකාරයකින් ගෝටා ගෝ හෝම් යැයි නිහඬව කරන හුදකලා මුරගෑමකි.

    ඒ කෙසේවුවත් පුරා විද්‍යා වටිනාකමකින් යුතු යැයි ඇතැමුන් ප්‍රකාශ කරන, ජනාධිපති කාර්යාලයේ ජනේලයකින් දකින ස්වයං වින්දනයේ යෙදෙන වීඩියෝවක් නිසැකවම එහි පුද්ගල අර්ථයන්ගෙන් මිදී සංකේතීය, විරෝධතා අර්ථයක් ගැනීම වැලැක්විය නොහැකිය.