එහෙන් කොතලාවල ප්රශ්නෙ, මෙහෙන් ගුරුවරුන්ගෙ ප්රශ්නෙ, අරහෙන් කොවිඩ් රැල්ල, මේ ඔක්කොමත් එක්ක මේ රටේ මනුස්සයෙකුට මාස්ටර්බේට් කරන්නවත් ඉස්පාසුවක් නැතිවීම සාධාරණයි. එහෙම නැත්තං මේ දේවල් නැරඹීම, කියවීම ම මාස්ටර්බේෂන් එකක් කරගෙන ඉන්නවා වෙන්නත් පුළුවන්. හැබැයි මොන දේ රටේ සිද්ද වුනත් අපි මාස්ටර්බේට් නොකර ඉන්න නරකයි.
මාස්ටර්බේෂන් නැත්තං ස්වයං වින්දනය කියන්නෙ අපි හැමෝම වගේ එක්ස්පර්ට්ස්ලා වුනු විෂයක්. අනිත් මොනවා ගැන නැති වුනත් මේ ගැන අපි ගොඩක් දන්නවා. ඉස්සෙල්ලම ඉස්කෝලෙ කාලෙදි මේක ඉතා නරක පුරුද්දක්, ඇඟ කෙට්ටු කරන ඇබ්බැහියක් වගේ කතන්දර මැදින් පටන් ගත්ත ගමන අපි සෑහෙන දුරක් මේ සොඳුරු පුරුද්දත් එක්ක ඇවිත් තියෙනවා. ඒත් අපි සමහර විට නොදන්න දේවල් ටිකක් තියෙන්න පුළුවන්. සමහර විට තාමත් කෙනෙක් මාස්ටර්බේට් කරන හින්ද තමන් කෙට්ටුයි කියල හිතන් ඉන්න වුනත් පුළුවන්.
සෙක්ස් කරන්න කවුරුත් නැති හින්ද මාස්ටර්බේට් කරනවා කියල කිව්වට මේ දෙක සම්පූර්ණයෙන්ම දෙකක්. කවුරු හරි හිටියත් අපි මාස්ටර්බේට් කරන පුරුද්ද අත්අරින්නෙ නෑ. ඒ වගේම සෙක්ස්වලදි ශරීරය ප්රතිචාර දක්වන විදිහට වඩා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් විදිහකටයි මාස්ටර්බේෂන්වලදි ප්රතිචාර දක්වන්නෙ. මේ දෙකෙන් ලැබෙන සුරතාන්තය පවා වෙනස්.
තව කෙනෙක් එක්ක සෙක්ස් කරද්දි අපේ රුධිර පීඩනයට, හදවතට වගේම ප්රොස්ටේට් ග්රන්ථිවලටත් යහපත් ප්රතිඵල ලැබෙනවා. ඒත් මාස්ටර්බේෂන් එකකින් ඒ තරම් ප්රතිලාභ ලැබෙන්නෙ නෑ. හැබැයි මාස්ටර්බේට් කරන එක ප්රොස්ටේට් පිළිකා ඇතිවීමේ අවදානම අඩු කරන බව නම් හොයාගෙන තියෙනවා.
අපේ ශරීරය මේ දෙකේදි වෙනස් විදිහට ප්රතිචාර දක්වන්නෙ ඇයි කියන එක ගැන නිශ්චිත හේතුවක් කියන්න පුළුවන්කමක් නෑ. ඒත් මාස්ටර්බේට් කරලා පිටවන ශුක්රානු පවා සෙක්ස් වලදි පිටවෙන ශුක්රානුවලට වඩා වෙනස්.
කොහොමත් සෙක්ස් කියන්නෙ තවත් කෙනෙක් එක්ක කයින් මනසින් එකතු වෙන මොහොතක්. ඒක ශරීර දෙකක හෝ වැඩි ගණනක මුහුවීමක්. ඒ මානසික කායික අත්දැකීම මාස්ටර්බේෂන් එකකට සමාන කරන්න බෑ.
එතකොට මාස්ටර්බේට් කරනවා වැඩියි කියල එකක් තියෙනවද? කරන්න සුදුසු වාර ගණනක් තියෙනවද? එහෙම දෙයක් නෑ. අපේ වැඩ පාඩු නොවෙන, අපේ සම්බන්ධතාවලට ප්රශ්නයක් නොවන ප්රමාණයක් අපිට මාස්ටර්බේට් කරන්න පුළුවන්. මාස්ටර්බේට් කරන නිසා ඔයාට පෙම්වතා හෝ පෙම්වතිය එක්ක සෙක්ස් කරන්න බැරි වෙනවා නම් අන්න අර්බුදයක් තියෙනවා. ඒක හින්ද අපි මාස්ටර්බේට් කරන්න ඕන අපිට ඕන ගානට, අපිට ඕන වෙලාවට.
ගොඩක් අය හිතනවා මාස්ටර්බේට් කරන්නෙ කසාද බඳිනකං කියල. ඒත් බැන්දා කියල ඒක නතර වෙන්නෙ නෑ. බැඳලා ඉන්න අතරෙ මාස්ටර්බේට් කරනවා කියන්නෙ සෙක්ස්වල ප්රශ්නයක්වත්, වෙන මානසික ගැටලුවක්වත් නෙමෙයි. තනියම හිටියා, බැඳලා හිටියා කියල වෙනසක් නැතුව, හොඳ සම්බන්ධයක්, නරක සම්බන්ධයක් කියල භේදයක් නැතුව, සතුටේදීත් දුකේදීත් මාස්ටර්බේට් කරන එක සාමාන්යයක්.
මාස්ටර්බේෂන්වල තියෙන වැදගත්ම ප්රතිලාභයක් තමයි මනස සංසුන් කරන එක. සමහර වෙලාවට වැඩක් පටන් ගන්න කලින් මාස්ටර්බේට් කළාම හිත වටේ දුවන්නෙ නැතුව වැඩේට අරමුණු කරගන්න ලේසියි. වැඩ කරන්න කලින් පෝර්න් එකක් බලලා මාස්ටර්බේට් කරලා වැඩේ කරන්න පුරුදු වුනු අය ගොඩක් ඉන්නවා. ඒ වගේමයි ගොඩක් ස්ටේරස් දවසක කෙලවරේදි හිතට සහනයක් දෙන්නත් මාස්ටර්බේෂන් එකකට පුළුවන්. මහන්සිය ආතතිය දුරු කරලා අපිව සැහැල්ලු කරන්න ඒක පොඩි ව්යායාමයක්.
පිරිමි තමන්ගේ ලිංගික ඕනෑඑපාකම් ගොඩක් ඉගෙන ගන්නෙ මාස්ටර්බේෂන් හරහා. ඒ හින්දම සාමාන්යයෙන් ගැහැණුන්ට වඩා පිරිමින් තමන්ගේ ආශාවන් හොයාගෙන යන්න දන්නවා. ඒ වගේම මාස්ටර්බේට් කරන ගැහැණුත් අනිත් ගැහැණුන්ට වඩා සෙක්ස්වලදි පරිණතයි, නිර්මාණශීලීයි. තමන්ගේ රළුවට ස්පර්ශ විය යුතු තැන්, සුමුදුව ස්පර්ශ විය යුතු තැන් ඒ ගොල්ලො දන්නවා. හොඳ ලිංගික ජීවිතයකට මාස්ටර්බේෂන් කියන එක ලොකු උදව්වක් වෙනවා.
ලිංගික වෛද්යවරුන් කියන්නෙ මාස්ටර්බේට් කරන එක නෙමෙයි නොකරන එකයි සැලකිලිමත් විය ප්රශ්නෙ කියල. කවුරු හරි මාස්ටර්බේට් කරන්නෙ නැත්තං ඒක තමයි අසාමාන්ය කාරණය වෙන්නෙ. මොකද මාස්ටර්බේට් කරන එක අන්තිම සාමාන්යයි.
පොලිසිය කියන්නෙ ලිංගිකත්වය සම්බන්ධ කාරණාවලදි කොහොමත් අන්තිම ග්රාම්ය තැනක පවතින ආයතනයක්. වෙරලක ඉන්න පෙම්වතුන් අල්ලාගෙන යාමත් සදාචාරය රකින මෙහෙවරක් හැටියෙන් සළකන පොලිසිය අතින් වෙනස් ලිංගිකත්වයන් ඇති පිරිස් නිතර අතවර, අපහාස සහ අපහරණයන්ට ලක්වෙනවා. පොලිසියට ඒ දේවල් උගන්නන්නෙ, ඒ පිරිහුනු මතවාදයන් සනාථ කරන්නෙ, ඔවුන්ට ඒවා සමාදන් කරවන්නෙ අමා දිසානායක වගේ කට්ටිය.
සිග්මන්ඩ් ෆ්රොයිඩ් මේ හොමොෆෝබියා හෙවත් සමරිසිභීතිකාව තේරුම් ගන්න හොඳ පැහැදිලි කිරීමක් ගේනවා. කෙනෙක් විෂම ලිංගික වෙන්නෙ ජීව විද්යාත්මක කාරණා නිසා පමණක් නෙමෙයි කියල ෆ්රොයිඩ් කියනවා. මේ දැඩි විෂම ලිංගිකත්වය පිටිපස්සෙ තියෙන්නෙ දෙමව්පියන්ගෙන් සහ සමාජයෙන් ලැබෙන සමරිසි විරෝධය බව එයා කියනවා. ඒ කියන්නෙ අපි විෂම ලිංගික වෙන්නෙ සමලිංගිකත්වයට ඇති බය නිසා.
මේ සමරිසිභීතිය පිටිපස්සෙ තියෙන තව කාරණයක් තමයි සිම්බොලික් රේසිසම් නැත්තං සංකේතමය වර්ගවාදය කියන එක. කලුසුදු භේදය, දෙමළ සිංහල භේදය ආදී විදිහට අපි හදාගත්ත අපේ කල්පිත වටිනාකම් පද්ධතියක් වඩා උසස් සහ මාරයි කියන හැඟීම මේ ලිංගික ප්රශ්නෙදිත් තියෙනවා. සමරිසිභාවය එක්ක අපි ස්වභාවිකයි කියල පිළිගන්න පවුල, ලිංගිකත්වය, අපේ ලිංගික තත්වය වගේ සංකේතීය කාරණා අර්බුදයට යනවා. අපේ ආගම්වලින් ගොඩනගපු ගතානුගතික විශ්වාස අවුලට යනවා. එතකොට අපිට අනාරක්ෂිත තත්වයක් ඇතිවෙනවා. අපි බය වෙනවා. ප්රචන්ඩ විදිහට ඒක යටපත් කරන්න හදනවා. සමරිසි විරෝධය පිටිපස්සෙ තියෙන්නෙත් ජාතිවාදය ආගම්වාදය පිටිපස්සෙ තියෙන වර්ගවාදයම තමයි. එක විදිහක වෙනස් කොට සැලකීමක් තියෙන කෙනෙක් ළඟ අනිත් සියල්ලත් අඩුවැඩි වශයෙන් තියෙන්නෙ ඒකයි. උදා විදිහට ජාතිවාදියෙක් නම් බොහෝවිට එයා සමරිසි විරෝධියෙක්. මේ හෝමොෆෝබියාව රාජපක්ෂ මතවාදය එක්ක ඉබේටම ගැටගැහෙන්නෙ මෙතනදි. ඇත්තටම මේ ලිංගිකත්වය පිළිබඳ අර්බුදය තමයි ජාතිය ආගම රකින්න කියල සිංහ වෙස් අරගෙන හපන්න පනින්නෙ.
කෙනෙකුට අවශ්ය ලිංගික ආස්වාදය ලබාගැනීම ඒ පුරවැසියාගේ අයිතියක්. ඒත් ආබාධිත පිරිස්වලට මේ අයිතිය තියෙනවා කියල අපේ සමාජය පිළිගන්නවද? අත් දෙකක් අහිමි කෙනෙක් තමන්ගේ ලිංගික අවශ්යතාවයන් පිරිමසා ගන්නවා ඇත්තෙ කොහොමද? අඩුම තරමෙන් ස්වයං වින්දනයෙ යෙදෙන්නවත් බැරි නම් ඒ අයට ජීවිතේ දැනෙන අසහනකාරීත්වය කොහොම වෙන්න පුළුවන්ද? අතපය හතර තියෙන අංග සම්පූර්ණ මිනිස්සු ගැන අධිතක්සේරුවක පවතින සමාජයක ඒ අයට පෙම්වතුන් පෙම්වතියන් හොයාගැනීමත් දුෂ්කර වෙන්න පුළුවන්. අනිත් පැත්තෙන් ගණිකා වෘත්තිය වගේ දේවල් තහනම් කරන්න කියල කෑ ගහන සදාචාරවාදියො කිසි දවසක මේ වගේ මනුස්සයෙකුට එවන් සේවාවක තියෙන වැදගත්කම තක්සේරු කරන්නෙ නෑ. වෙන රටවල ආබාධිතයන් වෙනුවෙන්ම ගෙදරට ඇවිත් ලිංගික අවශ්යතා ඉටු කරලා දෙන සෞඛ්ය සේවා පවා පවතිනවා. ඒ මිනිස්සු එහෙම හිතනවා.
ආබාධිත කියන්නෙ වෙනස් වූ සෞන්දර්යයක්, අපූර්වත්වයක් විදිහට දකින ඒ අයට ආදරය කරන, ඒ අය එක්ක ලිංගිකව හැසිරෙන්න කැමති අය මට මුනගැහිලා තියෙනවා. හැබැයි ඒ වෙන රටවල අය. අපේ වගේ රටවල ආබාධිතභාවය දුර්වලකමක් විදිහටයි පොදු මනසෙ තැන්පත් කරලම තියෙන්නෙ. එතනදි සමානයෙක් විදිහට ගන්නවට වඩා අනුකම්පා හෝ ප්රචන්ඩ ආකාරයකින් තමයි ඒ අයට සැලකිල්ලක් ලැබෙන්න නියමිත.
සිද්ධාර්ථ තමන්ගේ රාජ උරුමය අත්හරිනවා. ඒ වගේම තමන්ගේ ජීවමය උරුමය අත්හරිනවා. සිස්ටම් එකෙන් එලියට යනවා කියන්නෙ සියලු සම්මතයන් සහ ප්රවේණියන් අතෑරලා රාත්රියක නික්ම යනවා. ඒක වැඳුම් පිදුම් ලබමින් ආශීර්වාදයෙන් ගිය ගමනක් නෙමෙයි. රහසේම, සියල්ලන්ට තමන් වෙත නොයෙක් අපවාදයන් නගන්නට අවසර තබා ගිය ගමනක්. බුද්ධ චරිතය කියවද්දි මට සිද්ධාර්ථ තීරණාත්මක චරිතයක් වුනේ මේ අබිනික්මන නිසයි.
ඒත් පරිණාමය අපි හිතනවට වඩා සංකීර්ණයි. ඒ නිදහස් අවසාන පැවැත්ම තුලින් තවත් පද්ධතියක් නිර්මාණය වෙනවා. සංඝ යනුවෙන් වෙනස් සමාජයක් හැදෙනවා. තවත් උරුමයක් ගොඩනැගෙනවා. ජාතිය, වර්ගය ආදියට අමතරව සාසනයක් පවතින්න පටන් ගන්නවා. ඒ සාසනය පුළුල් වෙමින් නැවත මහා සමාජය එක්ක බැඳෙනවා. ඒ අය භූමි, දේපොල අත්පත් කරගන්නවා. සමහරු දරු පරම්පරාවන් හදනවා. ඒ අබිනික්මන පුනරාගමනයක් වෙනවා.
මීම් එකක් කියන්නෙ ඒ වර්චුවල් හතරැස් පෝස්ට් එකක් විතරක් නෙමෙයි. මීම් එකක් කියන්නෙ පුද්ගලයෙකුගෙන් පුද්ගලයෙකුට හුවමාරු වෙන අදහසක්, රූපයක්, වීඩියෝවක්, චර්යාවක් ඔය මොකක් හරි දෙයක්. මේ මීම් කියන වචනය මුලින්ම හඳුන්වාදෙන්නෙ රිචර්ඩ් ඩෝකින්ස්. එයාගෙ සෙල්ෆිෂ් ජීන් නැත්තං ආත්මාර්ථකාමී ජානය කියන පොතේ එයා මීම් කියන දේ ජානවලට සමාන කරනවා. අපේ ජීව විද ්යාත්මක දේවල් පරපුරෙන් පරපුරට අරන් යන්නෙ ජාන නම් අපේ සංස්කෘතික දේවල් මොලේකින් මොලේකට අරන් යන්නෙ මීම්ස් කියල ඩෝකින්ස් පැහැදිලි කරනවා. කොටින්ම මීම්ස් කියන්නෙ සංස්කෘතික ජානවලට.
මේවා ජානවලට අතිශයින්ම සමානයි. මේවායේ එකම උවමනාව වෙන්නෙ පුළුවන් තරම් කොපි ගහන එක. ඒ වගේම මේවා පීඩනවලට මුහුණ දෙනවා, විකෘති වෙනවා, බෝවෙනවා. අදහසක් හෝ චර්යාවක් විදිහට පැතිරෙනවා. සමස්ත සංස්කෘතියම පවතින්නෙ මීම්ස් විදිහට.
මේ විදිහෙ යුනිවර්සල් රෙප්ලිකේටර් එකක් වෙන්න නම් මීම් එකකට කාරණා තුනක් බලපානවා කියල බ්ලැක්මෝර් කියනවා. එකක් විශ්වාසනීය විදිහට ප්රජනනය. ඒ කියන්නෙ ඒ මීම් එකේ සුජාත දරු පරපුරක් ඇති කිරීම. දෙවෙනි එක බෝවීමේ හැකියාව. ඒ කියන්නෙ වේගයෙන් පැතිරෙන්න පුළුවන් වීම. තුන්වෙනි එක කල්පැවැත්ම. මීම් එක කොයිතරම් කාලයක් පරිණාමීයව ආරක්ෂා වෙනවද කියන එක.
පීඩිතයන්ගේ ශරීර පුළුස්සා දමමින් ඒ යටපත් කළ බිහිසුණු ආශාව ඇවිලී යනවා. මෙතනදි ඇත්තටම ඒ ආශාවත් අපහරණයට ලක්වෙලයි තියෙන්නෙ. නිරෝගී විදිහට විවෘතව ලිංගික ආශාවන් තෘප්තිමත් කරගන්න බැරි සමාජයක අපහරණයට ලක්වූ ආශාව සදාචාර නීතිය සහ සමාජ බලය කියන දෙයාකාරයෙන්ම පාපයක් විදිහට මෝචනය වෙනවා.
ස්ත්රී දූෂන සහ ව්යවස්ථාපිත දූෂන කියන අංශ දෙකෙන්ම වැඩිවීමේ ප්රවණතාවයක් තමයි 2010-2015 අවුරුදු වල පේන්න තියෙන්නෙ. මේ සිද්ධීන් පිළිබඳ සළකා බැලීමෙන් පස්සෙ 2015දි තීරණය කරනවා හතේ අපේ පොත ළමයින්ට ලබා දෙන්න.
